Search

"Turkey will attack. I don't know when, I don't know where. But I know why. And I also know the outcome: it will lose. The neighborhood bully, when he sees that the little one is no longer scared, has two options: to back down and lose his prestige or to raise his hand. The neo-Ottomans do not back down. Because the best deterrence ... is to make the other side understand that the adventure is lost before it even starts." (translated)

Ο Πρωθυπουργός της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο, προειδοποίησε ότι η Ευρώπη είναι πιο κοντά από ποτέ σε γενικευμένο πόλεμο λόγω της σύγκρουσης στην Ουκρανία, τονίζοντας την ανάγκη αποτροπής της εμπλοκής της Σλοβακίας σε ένοπλες συγκρούσεις και προώθησης της ειρήνης. #Ευρώπη #Πόλεμος #ΝΑΤΟ

Από τις αγκαλιές και τους χορούς του Κοτζιά με τον Τσαβούσογλου και τις συζητήσεις του #Τσίπρα με τον #Ερντογάν πίσω από κλειστές πόρτες, περάσαμε στην εποχή της πραγματικής αποτροπής. Ο #Μητσοτάκης μετέτρεψε την Ελλάδα σε "αστακό" με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, και ο Ερντογάν ωρύεται γιατί βρήκε τα σκούρα. Η δυσαρέσκεια της Άγκυρας είναι η καλύτερη επιβεβαίωση. #Ελλάδα #ΕξωτερικήΠολιτική #Ασφάλεια

Μερικές διευκρινίσεις και επισημάνσεις (με ψυχραιμία) για το τραγικό δυστύχημα στην Τανάγρα και το γενικότερο πλαίσιο των αεροπορικών επιδείξεων. Έχει έκταση, διαβάστε το μέχρι το τέλος, αν έχετε την υπομονή. 1. Μεγάλα αεροπορικά σώου (με την εμφάνιση πολλών αεροσκαφών, πολεμικών και πολιτικών, αλεξιπτωτιστών, ειδικών ομάδων επίδειξης κ.λπ.) γίνονται σε αρκετές χώρες στον κόσμο. Δεν είναι κάτι νέο ή ασυνήθιστο. 2. Στην συντριπτική πλειονότητα των σώου (είτε αυτά είναι αυτόνομα είτε στο πλαίσιο κάποιας μεγαλύτερης αεροδιαστημικής έκθεσης), η δομή είναι παρεμφερής. Υπάρχει ένας "εμπορικός οργανωτής" (ιδιωτική εταιρεία, αεροπορικός θεσμός, σύνδεσμος βιομηχανιών κ.ο.κ.) που αναλαμβάνει τις ανάλογες υπηρεσίες προβολής, παροχής υπηρεσιών, διαχείρισης θεατών, εισιτηρίων, διαφήμισης, διεθνών επαφών κ.λπ. και ένας "επιχειρησιακός οργανωτής" που επιβλέπει το πτητικό κομμάτι, γιατί έχει την τεχνογνωσία. Ποιος είναι αυτός; Η Πολεμική Αεροπορία κάθε χώρας ή/και η υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ή και κάποιος έμπειρος "υπεύθυνος πτήσεων" με ανάλογη ομάδα διαχείρισης. Έτσι στο RIAT στη Βρετανία, αναλαμβάνει η Βρετανική Αεροπορία, στην ILA στο Βερολίνο υπάρχει μικτή παρουσία των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων και υπηρεσιών πολιτικής αεροπορίας, στη ΜΑΚS στη Μόσχα η Ρωσική Αεροπορία είναι ο βασικός υποστηρικτής κ.ο.κ. Στην Ελλάδα το ίδιο, η Πολεμική Αεροπορία διαχειρίζεται τις διαδικασίες αεροπορικής υποστήριξης και φιλοξενίας, την επίβλεψη του ενάριου χώρου με τους ελεγκτές της, το συντονισμό κατά την διάρκεια των επιδείξεων, το πτητικό πρόγραμμα των δικών της αεροσκαφών κ.λπ. Τα παραπάνω, μιας και η διεξαγωγή γίνεται σε στρατιωτικά αεροδρόμια (και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πολιτικά να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση, τουλάχιστον στο εύρος που γίνεται). 3. Να διευκρινήσουμε εδώ, πως στο σώου στην Τανάγρα ο εμπορικός διοργανωτής ούτε "νοίκιασε" ούτε του "παραχωρήθηκαν" εθνικά αεροπορικά μέσα για να τα "εκμεταλλευθεί". Γράφτηκε και δεν είναι σωστό. 4. Γιατί μετέχει η Πολεμική Αεροπορία σε μια τέτοια εκδήλωση -και ανάλογες διεθνώς- που έχει εμπορικό/ιδιωτικό στοιχείο μέσα; Με το ανάλογο κόστος και απασχόληση και φθορά των Μέσων της όπως και το όποιο ρίσκο των εξτρά ωρών πτήσης; Γιατί όπως και οι άλλες αεροπορίες διεθνώς, κρίνει πως έχει τελικά κέρδος προβολής στο κοινό, προβολής ισχύος, προβολής της αεροπορικής ιδέας, διαφήμισης για προσέλκυση νέων στελεχών κ.ο.κ. Με την ίδια λογική στο Athens Flying Week έχουν μετάσχει με αεροσκάφη οι Αεροπορίες των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Δανίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Φινλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας κ.α. Το ερώτημα δηλαδή δεν αφορά μόνο την ΠΑ αλλά το σύνολο των αεροποριών που πάνε σε τέτοιες εκδηλώσεις και ουσιαστικά είναι οι περισσότερες παγκοσμίως. Και στηρίζουν τα "αεροπορικά σώου", είτε το "εθνικό" τους είτε άλλα μεγάλα διεθνώς. 5. Είναι το F-4 Phantom "κατάλληλο" για αεροπορική επίδειξη; Η απάντηση είναι "ναι" και ισχύει -υπό προϋποθέσεις- για όλα τα αεροσκάφη! Να το πούμε απλά: οι επιδείξεις που βλέπουμε, γίνονται με βάση το τι μπορεί κάθε καλά συντηρημένο αεροσκάφος να κάνει μέσα σε καθορισμένο πλαίσιο ασφαλείας, χώρο, συνθήκες και προβλέψεων/προδιαγραφών και από έμπειρους χειριστές. Οπότε ένα μεγάλο εμπορικό αεροσκάφος μπορεί να κάνει ένα "πέρασμα" και μια κάπως απότομη αλλαγή κατεύθυνσης, ένα μαχητικό μπορεί να κάνει ελιγμούς αερομαχιών, ένα ακροβατικό να κάνει σχεδόν αεροπορικό "χορό" κ.ο.κ. 6. Σε ότι αφορά ειδικά τα Phantom: Έχουν εμφανιστεί εκατοντάδες φορές σε αεροπορικά σώου και επιδείξεις εδώ και δεκαετίες και από πολλές χώρες. Στις ΗΠΑ για κάποια χρόνια, δύο κύριες ομάδες αεροπορικών επιδείξεων, η Thunderbirds της Αμερικανικής Αεροπορίας και η Blue Angels του Ναυτικού, είχαν F-4. Οπότε ναι το F-4 και μπορεί και έχει κάνει (ως κατασκευή αεροπορική) πάρα πολλές εμφανίσεις και συμμετοχές διεθνώς σε αεροπορικά σώου και βέβαια με σύνθετα προγράμματα ελιγμών. Σαφώς όμως επειδή είναι αεροσκάφος άλλης εποχής είναι πιο δύσχρηστο από ένα νεότερης γενιάς και με λιγότερους αυτοματισμούς και συστήματα ασφαλείας. Αλλά αυτό δεν το καθιστά αυτόματα "ακατάλληλο" για τέτοιες δράσεις. Άλλωστε σήμερα είναι δεκάδες διεθνως τα πολύ μεγάλης ηλικίας αεροσκάφη που κάνουν πρόγραμμα επιδείξεων σε μεγάλα airshow, καλά συντηρημένα. 7. Ήταν το ελληνικό F-4 που έπεσε "φθαρμένο και ακατάλληλο για πτήσεις"; Που έπρεπε να έχει αποσυρθεί; Οχι στο πρώτο, ναι στο δεύτερο. Και να εξηγήσουμε τη διαφορά. Τα αεροσκάφη της ΠΑ, νέα και παλιά, συντηρούνται καλά και με υπευθυνότητα. Αν δεν είναι ένα ικανό να πετάξει, δεν πετά (οπότε έχουμε και ζητήματα διαθεσιμότητας κατά καιρούς). Για να εμφανιστεί ελληνικό F-4 (και όχι για πρώτη φορά) σε επίδειξη είναι δεδομένο πως έχει συντηρηθεί, ελεγχεί, πιστοποιηθεί και δοκιμαστεί πλήρως. Δεν γίνεται κάτι τυχαία ή στο "πόδι" σε τέτοιες διαδικασίες και δεν αυθαιρετούν πιλότοι και μηχανικοί της ΠΑ. Ας αποδώσουμε εδώ την ελάχιστη εμπιστοσύνη σε αυτή την ομάδα ανθρώπων που έχουν και γνώση και υπευθυνότητα και βέβαια ειδικά στους χειριστές, που παίρνουν και το ρίσκο. Γενικότερα όμως, τα F-4 διεθνως έχουν αποσυρθεί/αποσύρονται, γιατί ως τεχνολογία έχουν ξεπεραστεί, δεν έχουν τις επιδόσεις των νεότερων, έχουν ακριβή και δύσκολη συντήρηση κ.λπ. Και ναι, η ΠΑ σκοπεύει να αποσύρει σύντομα τα δικά της, για τους παραπάνω λόγους. Γιατί τα διατηρεί έως σήμερα; Για λόγους αποτροπής, όπου προσφέρουν ότι μπορούν. 8. Οι χειριστές που πάνε σε αεροπορικά σώου, είπαμε ήδη πως είναι έμπειροι. Και πάνε μετά από επιλογή των ενδιαφερόμενων, καθώς κανείς δεν "διατάσσεται" να πάρει μέρος σε τέτοιες επιδείξεις. Το αντίθετο, είναι περισσότεροι οι πρόθυμοι που θέλουν μια τέτοια εμπειρία. Ενώ το πρόγραμμα επίδειξης, ειδικό για κάθε αεροσκάφος και για τις τρέχουσες δυνατότητες του και για το χώρο επίδειξης, έχει προσεκτικά σχεδιαστεί και βελτιστοποιηθεί πολλές μέρες πριν. 9. Στο ερώτημα που μας προβληματίζει όλους: «Γιατί παρά τα παραπάνω, έγινε το δυστύχημα και χάθηκαν 2 χειριστές» η απάντηση θα δοθεί από την σχετική διερεύνηση. Ακούγεται τυπικό και κλισέ, αλλά ποιοι έχουν τις γνώσεις και τις ικανότητες να μελετήσουν ένα αεροπορικό ατύχημα; Το να βγάζεις συμπέρασμα κοιτώντας ένα βίντεο, ή διαβάζοντας πως λειτουργεί μια τέτοια εκδήλωση, και μετά να «διαλαλείς» την άποψη σου ως βεβαιότητα, με όλα τα προσωπικά φίλτρα και χωρίς ειδική γνώση, δεν σε κάνει πειστικό. 10. Έχουν ξαναγίνει αεροπορικά ατυχήματα σε airshow διεθνώς; Ναι, δυστυχώς. Και αρκετά. Και πολύνεκρα (μετά από πτώση αεροσκαφών πάνω στο πλήθος). Και αυτό γιατί η διαδικασία της αεροπορικής επίδειξης, παρόλα τα μέτρα ασφαλείας, παρόλη τη ρύθμιση και την εμπειρία, έχει στοιχείο εντυπωσιασμού. Δηλαδή τη διενέργεια δύσκολων ελιγμών, σε χαμηλό ύψος και ενίοτε σε σχηματισμό αρκετών αεροσκαφών σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Σε συνθήκες δηλαδή που περιορίζουν την ικανότητα αντίδρασης και αποφυγής. 11. Γιατί προτιμάται αυτή η δυσκολία που αυξάνει τον κίνδυνο, από ότι π.χ. μια τυπική πτήση σε ευθεία; Πολλοί οι λόγοι. Μια Αεροπορία θέλει να κάνει εντόνη την προβολή της. Μια αεροδιαστημική βιομηχανία θέλει να δείξει τις δυνατότητες του νέου μοντέλου της. Ένας χειριστής (γιατί έχουμε και πολλές ιδιωτικές συμμετοχές σε τέτοια σώου) μπορεί να θέλει να σπάσει κάποιο ρεκόρ, να κάνει κάτι πολύ εντυπωσιακό κ.ο.κ. Και βέβαια γιατί μια αστοχία υλικού/τεχνική βλάβη μπορεί να συμβεί σε μια πολύπλοκη μηχανή, όσο καλά συντηρημένη και να είναι. 12. Αποτελούν λόγο τα παραπάνω να μην γίνονται αεροπορικές επιδείξεις; Είναι προς σοβαρή συζήτηση, και δεν αφορά μόνο τη χώρα μας. Άποψη μου είναι πως αξίζει να γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις (όπως και πολλές παρόμοιες με αυτοκίνητα, σκάφη, μοτοσυκλέτες, αλεξίπτωτα κ.α.), παρά τον όποιο κίνδυνο, αλλά δεν θα επιμείνω. 13. Μπορεί να "χρεωθεί" το τραγικό δυστύχημα; Στον οργανωτή, στην Πολεμική Αεροπορία, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στην κυβέρνηση; Ναι. Αλλά αυτό ας γίνει με δεδομένα που να φανερώνουν πως υπήρξε κάποια παράβαση κανονισμών, συντήρησης, μέτρων ασφαλείας κ.οκ. Και όχι με βιασύνη, με επιχειρήματα γεμάτα άγνοια, με καταγγελιομανία και με ιδεολογική φόρτιση. Η "κριτική της οργής" δεν προσφέρει στοιχεία, αλλά σίγουρα κάτι εκτονώνει. Σαφώς όμως το δυστύχημα αναμένει και ανάληψη ευθύνης από κάθε υπεύθυνη πλευρά, ακόμη και να διαπιστωθεί ότι ήταν "τυχαίο και απρόβλεπτο". Αν πάντως χρειάζεται να κάνουμε αντιπολιτευτική κριτική σε θέματα που σχετίζονται με άμυνα, εξωτερική πολιτική, εξοπλισμούς και αντίστοιχα, υπάρχει ήδη μεγάλο και πολύμορφο πεδίο να ασκηθεί τέτοια και με πολύ στιβαρά επιχειρήματα (μπορώ να προτείνω μια "δεκάδα", έτσι για έναρξη). Για το αεροπορικό δυστύχημα ας περιμένουμε λίγο. 14. Καταληκτικά: Το συγκεκριμένο air show γίνεται από το 2012, αρχικά στο Τατόι, μετά στην Τανάγρα. Διεξάγεται δηλαδή επί συνέχειας κυβερνήσεων, διοικήσεων Αεροπορίας, υπουργών Άμυνας κ.ο.κ. Οπότε αν κάποιος διαφωνεί με τη συνολική δομή οργάνωσης και τη συμμετοχή της ΠΑ (σεβαστό απόλυτα), καλό είναι να αναρωτηθεί πως "όλοι αυτοί" το επέτρεπαν τόσα χρόνια και να τους ρωτήσει όλους. Θα είναι ενδιαφέρουσες οι απαντήσεις. #ΑεροπορικάΣώου #ΠολεμικήΑεροπορία #Δυστυχήματα

Όταν οι Τούρκοι απειλούν, η Ελλάδα δεν μπορεί να απαντά με ανακοινώσεις και διαβήματα. Η ιστορία του Ελληνισμού έχει τη δική της απάντηση. Δύο λέξεις που μοσχοβολούν ηρωισμό και θυσία: Μολών Λαβέ!  #ΕθνικήΚυριαρχία #Αποτροπή #ΕθνικήΆμυνα #ΔημήτρηςΝατσιός #ΝΙΚΗ https://t.co/Zrc1FIEuYJ #ΕθνικήΆμυνα #Αποτροπή #ΕθνικήΚυριαρχία #GR #TR

Βρισκόμαστε σε εποχή ριζικών αλλαγών. Οι σύγχρονες συγκρούσεις έχουν ήδη μεταβάλει τις παραμέτρους της στρατιωτικής άμυνας και αποτροπής. Η τεχνολογία, οι βαλλιστικοί πύραυλοι, οι δορυφορικές επικοινωνίες, τα μη επανδρωμένα συστήματα, οι κυβερνοαπειλές, οι υβριδικές μορφές https://t.co/0LmcqYK57H #ΣτρατιωτικήΆμυνα #Τεχνολογία #Κυβερνοαπειλές #Therearenospecificcountrymentionsinthetweet.Therefore #theresponseisempty.

Βρισκόμαστε σε εποχή ριζικών αλλαγών. Οι σύγχρονες συγκρούσεις έχουν ήδη μεταβάλει τις παραμέτρους της στρατιωτικής άμυνας και αποτροπής. Η τεχνολογία, οι βαλλιστικοί πύραυλοι, οι δορυφορικές επικοινωνίες, τα μη επανδρωμένα συστήματα, οι κυβερνοαπειλές, οι υβριδικές μορφές https://t.co/8NfuWfTzgd #ΣτρατιωτικήΆμυνα #Τεχνολογία #ΥβριδικέςΑπειλές #Δενδιαφαίνονταισυγκεκριμένεςχώρεςστοtweet.

Η επίσκεψη του επικεφαλής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα στοχεύει στην αποτροπή ρωσικών επιθέσεων κατά των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ενώ ο πρόεδρος Τραμπ την χαρακτήρισε ως μισο-ρουτίνα χωρίς να σχετίζεται με τις ρωσικές απειλές ή τον πόλεμο στο Ιράν. #Ρωσία #ΝΑΤΟ #CIA

Η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας κλιμακώθηκε μετά τον ισραηλινό βομβαρδισμό της αεροπορικής βάσης Αμπού αλ-Ντουχούρ στη Συρία, με τη Δαμασκό να επιβεβαίωνει την πρόσφατη επίσκεψη τούρκων στρατιωτών στη βάση, ενώ οι ΗΠΑ προσπαθούν να δημιουργήσουν μηχανισμό αποτροπής συγκρούσεων στη περιοχή. #Ισραήλ #Τουρκία #Συρία

Το Ισραήλ προχώρησε σε βομβαρδισμό συριακής βάσης κοντά στα τουρκικά σύνορα, προκαλώντας σχεδόν θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, καθώς ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου δήλωσε ότι έδωσε προειδοποίηση στην Άγκυρα, ενώ οι ΗΠΑ πιέζουν για μηχανισμό αποτροπής συγκρούσεων. #Ισραήλ #Τουρκία #Συρία

Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο καθηγητής Αθ. Πλατιάς είναι ο "πατέρας" της ρεαλιστικής σχολής των Διεθνών Σχέσεων στην Ελλάδα, με βαριές επιστημονικές περγαμηνές, και θα έπρεπε να διαβάζεται πολύ περισσότερο από κάποιους φελλούς που δηλώνουν "στρατηγιστές". Ας προσεχθεί η διαυγής ανάλυσή του: "Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ Του Αθανασίου Πλατιά, Oμ. Καθηγητή Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Οι νέες τουρκικές αποφάσεις για τη δημιουργία «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν συνέχεια της πάγιας τουρκικής στρατηγικής που κωδικοποιήθηκε με το λεγόμενο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας». Πρακτικά, αυτό σημαίνει τη σταδιακή δημιουργία τετελεσμένων που συρρικνώνουν την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Η Αθήνα απάντησε στη νέα τουρκική πρόκληση με τον γνωστό νομικίστικο τρόπο. Η ελληνική θέση είναι ότι οι τουρκικές ρυθμίσεις δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα επί ελληνικών χωρικών υδάτων. Η θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών είναι νομικά ορθή, αλλά αυτό έχει μικρή πρακτική σημασία. Οι τουρκικές κινήσεις παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα επί του πεδίου, τα οποία είναι δύσκολο να αντιστραφούν. Αυτό το έργο το έχουμε ήδη δει πολλές φορές. Το casus belli δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αποτρέπει την Ελλάδα από το να κάνει αυτό που δικαιούται βάσει του διεθνούς δικαίου: να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, πράγμα που θα περιόριζε τις επιπτώσεις του λεγόμενου δόγματος της «γαλάζιας πατρίδας». Οι τουρκικές απειλές έχουν επίσης συμβάλει στην αποτροπή της Ελλάδας από την ανακήρυξη ΑΟΖ και την πλήρη αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Κάσο, η απειλή κλιμάκωσης σταμάτησε στην πράξη την πρόοδο της ενεργειακής διασύνδεσης με την Κύπρο. Οι έρευνες ανεστάλησαν μετά την τουρκική παρέμβαση. Οι τουρκικές κινήσεις, επομένως, παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα, ακριβώς επειδή επηρεάζουν την ελληνική συμπεριφορά, αλλά και εκείνη τρίτων κρατών όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά. Τα θαλάσσια πάρκα ανεβάζουν τον πήχη. Η Τουρκία δεν αρκείται πλέον να αμφισβητεί ελληνικές ενέργειες. Επιχειρεί να δημιουργήσει de facto τη δική της κανονιστική τάξη σε περιοχές όπου η Ελλάδα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα: να ορίζει ποιος ψαρεύει, ποιος ερευνά, ποιος έχει πρόσβαση και υπό ποιες προϋποθέσεις. Εάν η απειλή τουρκικού ελέγχου οδηγήσει, για παράδειγμα, Έλληνες ή ξένους αλιείς, ερευνητικά σκάφη ή άλλους χρήστες της θάλασσας να αποφεύγουν αυτές τις περιοχές, η Άγκυρα θα έχει πετύχει τη δημιουργία τετελεσμένων και θα έχει υποσκάψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο υπόγειο και πιο απειλητικό. Εδώ η Τουρκία δανείζεται μια μέθοδο γνωστή από την κινεζική πρακτική στη Νότια Σινική Θάλασσα: δημιουργείς πρώτα τετελεσμένα στο πεδίο, τα επαναλαμβάνεις μέχρι να αποκτήσουν χαρακτηριστικά κανονικότητας και κατόπιν παρουσιάζεις ως αναθεωρητή εκείνον που επιχειρεί να επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση. Έτσι αντιστρέφεται η έννοια του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρουσιάσει την Ελλάδα ως αναθεωρητική δύναμη που επιδιώκει να αλλάξει το status quo! Η γεωγραφία των νέων πάρκων έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Στο βορειοανατολικό Αιγαίο παρεμβάλλονται σε κρίσιμες θαλάσσιες συνδέσεις ελληνικών νησιών, ενώ στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου απομονώνουν το Καστελλόριζο από τον υπόλοιπο ελληνικό νησιωτικό χώρο. Η περιβαλλοντική προστασία οπλοποιείται έτσι και γίνεται εργαλείο γεωπολιτικού αναθεωρητισμού. Γιατί διάλεξε η Τουρκία να κάνει αυτή την πρόκληση τώρα; Επειδή η Άγκυρα θεωρεί ότι διαθέτει πλεονέκτημα κλιμάκωσης σε περίπτωση κρίσης, πράγμα που σημαίνει ότι εκτιμά πως η Αθήνα δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει επί του πεδίου τις τουρκικές αξιώσεις ούτε να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα ούτε να ανακηρύξει ΑΟΖ. Η πεποίθηση αυτή βασίζεται στην εκτίμηση της Άγκυρας ότι έχει επέλθει μεταβολή στη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά. Η ελληνική απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στις γνωστές νομικές διαμαρτυρίες. Χρειάζεται διαρκής ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού και της Ακτοφυλακής και, κυρίως, αυξημένη ελληνική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία προσπαθεί να προσεταιριστεί διά της πλαγίας οδού. Τέλος, ήρθε η στιγμή η Ελλάδα να εξετάσει σοβαρά τη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και στη συνέχεια να καλέσει την Τουρκία σε διαπραγματεύσεις για την οριοθέτησή της. Στη διεθνή πολιτική, η κυριαρχία δεν βασίζεται μόνο στις συνθήκες. Εδράζεται και στο εάν ένα κράτος διαθέτει την ισχύ να την υπερασπιστεί. Διαφορετικά, είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν τα τουρκικά πάρκα παράγουν έννομα αποτελέσματα. Είναι εάν θα τους επιτραπεί να παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα". («Τα ΝΕΑ», 18/8/26) #ΔιεθνείςΣχέσεις #Στρατηγική #Ελλάδα

Τα δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» που ανακήρυξε η Τουρκία με αποφάσεις του προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν που δημοσιεύτηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αποτελούν ευθείες προκλήσεις κατά της Ελλάδας, τόσο από νομική όσο και από στρατηγική άποψη: Από νομική άποψη, και τα δύο εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων και επιχειρούν να δημιουργήσουν έρεισμα για άσκηση τουρκικών αρμοδιοτήτων σε περιοχές διεθνών υδάτων όπου η Ελλάδα έχει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Από στρατηγική άποψη, το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στο ΒΑ Αιγαίο δημιουργεί τουρκική «σφήνα» μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, ενώ το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στην Αν. Μεσόγειο περιβάλλει και αποκόπτει πλήρως το Καστελλόριζο. Το ότι η τουρκική ενέργεια είναι μονομερής και παράνομη, όπως αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών στη σχετική ανακοίνωσή του, είναι προφανές - αλλά έχει μικρή πρακτική σημασία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αν (ή μάλλον: όταν) η Τουρκία, επικαλούμενη αυτά τα «θαλάσσια πάρκα» επιχειρήσει να ασκήσει αρμοδιότητες επί του πεδίου, π.χ. επιβάλλοντας περιορισμούς στην αλιεία από Έλληνες ψαράδες μεταξύ Λήμνου - Σαμοθράκης ή στην πρόσβαση ελληνικών πλοίων στο Καστελλόριζο. Κάπου εκεί ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι, και θα καταστεί ολοφάνερη ακόμα και στους πιο δύσπιστους η χρεωκοπία της πολιτικής των «ήρεμων νερών», της «Διακήρυξης των Αθηνών» και της πάση θυσία αποφυγής κρίσεων με την Τουρκία που ακολουθείται από το 2023-24 με βασικό εισηγητή τον νυν υπουργό Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη, αλλά με πολιτικό υπεύθυνο, εν τέλει, τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη. Έχουμε γράψει από το 2024 (h t t p s://x.com/e_amyna/status/1797565745775210742) ότι η αντίληψη περί εξωτερικής πολιτικής που θέτει ως κεντρικό στόχο την αποφυγή κρίσεων με την Τουρκία και εκφράζεται κυρίως (αλλά όχι μόνο) από τον κ. Γεραπετρίτη είναι «η πεμπτουσία της πολιτικής του κατευνασμού, που έχει ιστορικά αποδειχθεί ότι αποθρασύνει κάθε επιθετικό αντίπαλο, γεννώντας του κίνητρο να πιέσει τον …ειρηνόφιλο γείτονα». Ο @PrimeministerGR κ. Μητσοτάκης απέδειξε στην πρώτη του τετραετία (2019-2023) ότι μπορεί να διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με όρους ισχύος και αποτροπής - και έδρεψε τα θετικά αποτελέσματα. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει γιατί στη δεύτερη τετραετία υιοθέτησε τη λογική των «ήρεμων νερών με την Τουρκία πάση θυσία» που κυριαρχεί σε φοβικούς κύκλους του υπουργείου Εξωτερικών, πρώην συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου κλπ. Το φθινόπωρο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προμηνύεται δύσκολο, όπως ήδη δείχνουν οι τουρκικές κινήσεις. Θα είναι δυσκολότερο, αν η ελληνική πολιτική ηγεσία δείχνει φοβική και υποχωρητική. Η κατευναστική λογική της τελευταίας τριετίας κόστισε ήδη αρκετά στην Ελλάδα - είναι καιρός να εγκαταλειφθεί. Ο πρωθυπουργός έχει την εξουσία, άρα και την ευθύνη. #Ελλάδα #Τουρκία #ΔιεθνέςΔίκαιο