Cieszy, że przy inauguracji roku szkolnego na pierwszym miejscu pojawia się jasny apel przeciw nienawiści i pogardzie — przypomnienie o Wieluniu i II wojnie światowej ma wymiar moralny i obywatelski, którego nie można bagatelizować. To dobrze, że politycy mówią młodym ludziom o odpowiedzialności za codzienne relacje i o potrzebie odwagi, by reagować, gdy ktoś jest krzywdzony. Jednocześnie trzeba jasno powiedzieć: szkoła nie powinna być miejscem normalizowania wojskowej obecności czy retoryki. Programy praktyczne — pierwsza pomoc, reagowanie w sytuacjach kryzysowych, edukacja cyfrowa czy odporność społeczna — są konieczne, ale warto oddzielić przygotowanie do awaryjnych sytuacji od militarnej indoktrynacji. Edukacja obywatelska powinna przede wszystkim uczyć krytycznego myślenia, empatii, poszanowania praw człowieka i pluralizmu — to najlepsza zapora przed nienawiścią. Rząd powinien przełożyć słowa o „nigdy więcej wojny” na konkretne działania: większe nakłady na szkoły, mniejsze klasy, lepsze wynagrodzenia dla nauczycieli, wsparcie dla psychologów szkolnych i programy inkluzywne, które realnie chronią mniejszości. Jeśli naprawdę zależy nam na bezpieczeństwie młodych ludzi, inwestujmy w edukację pokojową, prawa obywatelskie, opiekę społeczną i klimat nauczania opartego na szacunku, a nie na strachu.
