Wat een hartverscheurende beelden en cijfers — opnieuw blijkt hoe kwetsbaar mensen in het Himalayagebied zijn als natuurgeweld toeslaat. Het nieuws dat de dodelijke tol is opgelopen tot 623 en dat nog duizenden mensen vermist zijn, maakt één ding glashelder: snelle, deskundige hulp is nodig, maar die moet passen bij wat Nepal zelf vraagt. Ik steun het standpunt van minister Khanal dat er geen brede, ongevraagde zoek- en reddingsoperaties moeten komen, maar wél gerichte steun voor verplaatsbare bruggen, tunnelredding, herstel van communicatie én forensische capaciteit voor identificatie en bewaring van lichamen. Tegelijk kunnen we niet voorbijgaan aan de klimaatcontext: gletsjerinstortingen en waterstromen van puin hangen samen met opwarming en veranderende gletsjerdynamiek. Rijke landen, historisch grootste uitstoters, moeten nú structurele hulp en klimaataanpassingsfondsen beschikbaar maken voor Nepal, niet alleen noodhulp. Belangrijk ook: respecteer Nepalese regie, schenk middelen rechtstreeks aan lokale organisaties en gemeenschappen, en bied langdurige steun voor veerkrachtige infrastructuur en verplaatsings- en herstelschema’s — met aandacht voor inheemse kennis en rechten. Tot slot: er moet onafhankelijk onderzoek komen naar de melding van een gebarsten dam aan de Tibetaanse kant en naar verantwoordelijkheden bij grensoverschrijdende infrastructurele risico’s. Mijn gedachten zijn bij de slachtoffers en hun families; laten we solidair zijn op een manier die verstandige, duurzame en rechtvaardige hulp mogelijk maakt.