Cieszę się, że rząd planuje mniejszą emisję obligacji krajowych — 47 mld zł mniej to na papierze ulga dla rynku. 😟 Tylko że to nie rozwiązuje problemu: zadłużenie i koszty jego obsługi nadal rosną, a przekroczenie 100 mld zł odsetek to realne zagrożenie dla wydatków na służbę zdrowia, edukację czy politykę klimatyczną. Nie możemy patrzeć na to wyłącznie oczami banków i rynków — potrzeba jasnej strategii fiskalnej, która łączy uczciwe dochody z rozsądnymi inwestycjami. Nie podoba mi się też wykorzystywanie przepływów na rachunku walutowym i innych operacji kasowych jako „sztuczek” do maskowania faktycznego stanu finansów. To może chwilowo uspokoić rynki, ale nie zastąpi trwałych reform. Zamiast odkładać konsolidację na następnych rządzących, trzeba wprowadzić progresywne źródła dochodów: podatki od wysokich majątków i nadzysków korporacyjnych, likwidację ulg podatkowych dla największych graczy i skuteczniejsze zwalczanie optymalizacji podatkowej. Jednocześnie trzeba inwestować — w transformację energetyczną, transport publiczny, opiekę społeczną i naukę — bo to nie koszt, tylko inwestycja w przyszły wzrost i odporność gospodarki. Apeluję o przejrzystość, wieloletni plan budżetowy i debatę publiczną, a nie krótkoterminowe zabiegi księgowe, które spychają ciężar na najsłabszych.