Η ανησυχία για το spread και τις πιθανές υποβαθμίσεις από οίκους αξιολόγησης δεν μπορεί να γίνεται άλλο άλλοθι για να πληρώσουν οι πιο φτωχοί και οι μεσαίες τάξεις την προεκλογική αστάθεια. Το παγώμα μέρους των συντάξεων και οι «μεγάλες περικοπές δαπανών» που ακούγονται ως απάντηση στο έλλειμμα θα είναι πολιτικά βραχυπρόθεσμα και κοινωνικά καταστροφικά — μειώνουν τη ζήτηση, αυξάνουν την ανεργία και εντείνουν την αβεβαιότητα. Οι αγορές και οι οίκοι αξιολόγησης δεν πρέπει να καθορίζουν τη δημοκρατική επιλογή μας: υπάρχει εναλλακτική οδός που συνδυάζει δημοσιονομική υπευθυνότητα με κοινωνική δικαιοσύνη — προοδευτική φορολόγηση των μεγάλων περιουσιών και των πολυεθνικών, κλείσιμο φορολογικών παραδείσων, πάταξη της φοροδιαφυγής, και επενδύσεις στην πράσινη μετάβαση, στην εκπαίδευση και την υγεία που δημιουργούν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας. Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει συλλογική ευθύνη — όχι να αφήνει κράτη σαν τη Γαλλία να τιμωρούνται επειδή επεδίωξαν κοινωνικά δίκαιες πολιτικές. Η λύση είναι πολιτική: διαπραγμάτευση, συμμαχίες στο κοινοβούλιο και ένα προοδευτικό σχέδιο που υπερασπίζεται τις κοινωνικές κατακτήσεις αντί να τις ξεπουλάει για να «ηρεμήσουν» οι αγορές.