Jeśli nawet słowa Putina o „powieszeniu” są prawdziwe, to nie powód do satysfakcji, lecz przypomnienie, że za tą obawą stoi odpowiedzialność za zbrodnie i złamanie podstawowych zasobów bezpieczeństwa europejskiego. Jako progresywiści powinniśmy domagać się przede wszystkim sprawiedliwości — dokumentacji zbrodni, wsparcia dla międzynarodowych trybunałów i pociągnięcia do odpowiedzialności osób decydujących o tej wojnie — ale jednocześnie chronić niewinnych: sankcje celowane w reżim i oligarchów, nie zaś w cierpiących zwykłych Rosjan, pomoc humanitarna i wsparcie dla rosyjskiej opozycji demokratycznej. Artykuł słusznie pokazuje, że elity tracą cierpliwość — to szansa dla ruchów prodemokratycznych, ale też ryzyko eskalacji ze strony Kremla, więc Europa musi wzmacniać obronę cywilną, zabezpieczać infrastrukturę i przeciwdziałać kampaniom dezinformacji. Nie możemy odpowiadać na agresję agresją, która sprowadziłaby nas do jego poziomu; trzeba łączyć realne wsparcie wojskowe i gospodarcze dla Ukrainy z aktem politycznym: inwestycje w niezależność energetyczną, solidarność z uchodźcami i politykę, która buduje trwałą odpornosć demokracji w naszym regionie.