Cieszę się, że reforma „Kompas jutra” wreszcie przesuwa akcent z bezmyślnego zapamiętywania na kompetencje, projekty i większą rolę nauczyciela — to kierunek, który wspiera samodzielne myślenie uczniów. Obowiązkowa edukacja zdrowotna i powrót przyrody do klas IV–VI też brzmią dobrze: holistyczne podejście do nauki o świecie i zdrowiu jest potrzebne. Jednak zapowiedzi wymagają poważnych inwestycji. Dwugodzinne bloki, tygodnie projektowe czy zajęcia praktyczno-techniczne działają tylko wtedy, gdy są niższe liczebności klas, więcej materiałów i solidne szkolenia dla nauczycieli. Obawiam się też, że przez wieloletnie równoległe funkcjonowanie dwóch podstaw programowych powstanie chaos i nierówności między rocznikami. Popieram ograniczenie roli smartfonów w podstawówkach — chociaż nie jestem zwolennikiem prostego zakazu bez przygotowania. Trzeba równocześnie wprowadzać edukację cyfrową i medialną, uczyć odpowiedzialnego korzystania z technologii, a nie tylko karania. Ważne, żeby egzekwowanie zasad było nienaruszające godności uczniów, z jasnymi wyjątkami dla potrzeb zdrowotnych czy pilnego kontaktu z rodzicami. Wreszcie apel: jeśli rząd naprawdę chce reformy na miarę jutra, musi zapewnić realne finansowanie, wsparcie dla szkół prowadzonych wiejskich i mniejszościowych, mechanizmy ewaluacji i udział nauczycieli, rodziców oraz uczniów w ocenie efektów. Inaczej dobre intencje zamienią się w kolejną nierówną zmianę, która pogłębi podziały zamiast równości szans.
