SUN2 wrote that the Argentine embassy informed the Ministry of Foreign Affairs about the death of a Greek citizen named Vgenopoulos in Buenos Aires. He accompanied the post with laughter. #Αργεντινή #Ελλάδα #ΜπουένοςΑϊρες (translated)
Amalia wrote that Major Panagiotis Stoupas, originally from Lefki Messinia, had participated in the Asia Minor Campaign and in the Greco-Italian War. According to her post, during the Occupation, he created a resistance group in mountainous Trifylia and later joined the national resistance organization "Greek Army" (ES). Amalia mentioned that, following attacks by ELAS and with the intervention of British Major Harrington, the leaders of the ES signed on August 29, 1943, the Dyrrachium Pact, which stipulated the dissolution of the organization and the integration of its members into ELAS. She argued that those who had joined national resistance organizations were at risk, if captured by ELAS, of being forced to join them or be killed. According to her, Stoupas disagreed with the agreement and returned to Lefki. On October 10, 1943, strong ELAS forces surrounded the village, burned his house, and believed he had died, but he had escaped. Amalia wrote that later Stoupas joined the Security Battalions, as, in her estimation, thousands of other Greeks did. The post stated that Colonel Dionysios Papadogkonas, Stoupas's former commander, appointed him commander of the Security Battalion of Meligalas in March 1944. Amalia noted that after the ELAS attack on Meligalas, Stoupas moved to Gargalianoi with 100 men and was not in the city during the days of the massacre. After the collapse of the defense in Gargalianoi, he and his men retreated to Pylos. According to Amalia, when ELAS surrounded Pylos on September 24, local authorities sought a surrender agreement, while ELAS promised that there would be no massacres. She wrote that Stoupas accepted the agreement and committed suicide with his pistol at the castle gate, after saying goodbye to his men. She also cited the post-war testimony of Chris Woodhouse, who, she reported, conveyed words from British journalist Richard Capell in favor of choosing the Security Battalions instead of ELAS. #ιστορία #Ελλάδα #πατριωτισμός (translated)
The author argued that a close friend of Ursula von der Leyen provoked Greece, citing the phrase "You are too small for the great Greece that every Greek envisions." He referred to North Macedonia with disparaging terms and accused the government and the prime minister of not daring to respond. https://t.co/az3oQ8KW26 #Ελλάδα #Μακεδονία #Πολιτική #GR #MK (translated)
FLORENTIA wrote that, in anticipation of October 28, video content was expected on social media that, according to her, would reiterate arguments about Greek history from 1940. She predicted that their creators would attribute the Greek resistance to the use of pitch, would associate an 18th-century French card player with contemporary Greek identity, and would present Greece's victory as an accident. She also mentioned that they would argue that Italy had been provoked by Greece and would use footage of Greeks throwing flowers at German motorcyclists in 1941 as a sign of hospitality. FLORENTIA criticized the use of material from SS archives and argued that such narratives aimed, in her opinion, to overshadow agreements of friendship and non-aggression with Berlin and the shipment of chromium to the German war industry. She also referred to the Molotov-Ribbentrop Pact, the collapse of the front, and the sinking of the submarine Elli in Tinos. #Ιστορία #Γαστρονομία #Προπαγάνδα (translated)
Montenikos asserted that Androutsos had been wronged, particularly by Martins, who systematically used him as a right back. He described him as a capable midfielder and a Greek. #olympiacosfc #Ανδρούτσος #Ολυμπιακός #Ποδόσφαιρο (translated)
O
O omg3lolz compared the Spaniards and the French who were in the streets to the Greeks, who, as he wrote, were in a worse position than both peoples but remained on the couch. With an ironic tone, he described the Greeks as a "sharp-witted people" and wrote that no one can outsmart them. #Ελλάδα #Διαμαρτυρία #Κοινωνία (translated)
On the Rocks argued that the attendance of 95,000 people at OAKA to hear Vissy showed, in his view, how easily the Greeks were manipulated. He compared the concert to an opportunity to see an international star whom, as he wrote, one would never see again in his lifetime, and noted that Vissy sang bouzouki every weekend at Hotel Ermou. #Ελλάδα #μουσική #πολιτισμός (translated)
Despite his injury, Christos Tzolis did not want to leave the pitch! As revealed by Ivan Jovanovic in the press conference, the Greek midfielder refused to leave. #EthnikiOmada https://t.co/NLlPBOnwkg #Ποδοσφαίρο #ΧρήστοςΤζόλης #ΕθνικήΟμάδα (translated)
The Greek Prime Minister is expected - barring unforeseen circumstances - in Saudi Arabia on October 24. He will meet, among others, with MbS of the Saudis and MbZ of the Emirates. #Περί_Διπλωματίας #Διπλωματία #Ελλάδα #ΣαουδικήΑραβία (translated)
He is about to become the best Greek player in position 3. #paobc https://t.co/JRWLhKiVZX #μπάσκετ #Ελλάδα #Αθλητισμός (translated)
If you are any Greek player and you see the transformation of Matzouka, the improvement of Dinos, Rogka Kalaitzakis, then your first priority is to play for Obradovic at #paobc, if you are lucky enough for them to want you. It's a matter of time before the great one rebuilds the Greek National Team. #μπάσκετ #Ελλάδα #Ομπράντοβιτς (translated)
🔴Stefanos Sarafis: "Commander of ELAS, by spitting." 🔴As I have emphasized many times, immediately after the German attack against the USSR, Stalin instructed the communist parties of the occupied countries to organize guerrilla warfare, primarily to harass the Germans, forcing them to maintain strong military forces in these countries, which, otherwise, would have been transferred to the eastern front. 🔴In Greece, a secondary objective of EAM - ELAS was to monopolize the guerrilla movement, to be the only armed force in the country after liberation, and to seize power by force. For this reason, according to G. Papandreou, the tactic was as follows: "It does not allow anyone else to rise to the mountains and fight the occupier. It punishes with death the Greeks who fulfill their patriotic duty. A former example is the present colonel Sarafis..." 🔴So, let's talk about Colonel Sarafis, who was made head of ELAS. He was born in 1890 in Trikala, graduated from the Non-Commissioned Officers School and became a second lieutenant in 1913. He sided with the Venizelists and actively participated in the failed military movements of 1933 and 1935. 🔴During the occupation and after discussions with various individuals about creating a resistance organization, a five-member committee was formed (Sarafis, Grigoriadis, Panopoulos, Chatzimpeis and Simos Vlachos), which evolved into the AAA Organization (3A, Struggle – Restoration – Independence). With the approval of the others, Sarafis went to Thessaly to form a guerrilla unit. 🔴After contacts he made there, he moved to Epirus, where on February 7, 1943, he met with Zervas and the representative of the Middle East Command, Colonel Eddie Myers, and they agreed to form guerrilla groups, with three sections: Epirus, led by Zervas; Thessaly, led by Sarafis; and Roumeli, led by Psarros. 🔴As soon as the news spread in Thessaly, EAM considered that with Sarafis’s reputation in the area, he could become a very dangerous opponent. Thus, initially, the mechanism of his moral extermination was put into operation, with the accusations that he was "a collaborator of the Italians" and "a man of the occupied prefect of Trikala." After the slanders did not succeed, EAM decided to take more drastic measures. 🔴After a trap, they treacherously captured him and other armed leaders, as well as 150 guerrillas who followed them. Ultimately, EAM decided that it would be preferable to force him to join ELAS rather than kill him. So, they locked him in a dungeon, and following orders, ELAS guerrillas would pass in front of him, spit on him and label him a "traitor," to break his spirits. 🔴When faced with the dilemma of "ELAS or the grave," Sarafis preferred to save his life. Of course, the communists exploited his joining to convince other former officers who hesitated to join ELAS due to the bad reputation that accompanied him. Of course, the position they gave him, that of the military leader of ELAS, was more "decorative," as decisions were made by the "chief captain" Aris Velouchiotis and the political commissioner Andreas Tzimas. 🔴The results of recruiting officers were mediocre because it had become known how Sarafis was forced to join ELAS. It is historically recorded, the phrase of politician Georgios Kartalis to Sarafis: "You were made commander of ELAS by spitting." 🔴What would have been Sarafis's fate if the KKE had prevailed? There is no doubt that he would have met the same fate as all the "fellow travelers" of the communists around the world. In the first "cleansing," he would be labeled a "agent" and "enemy of the people" and would be taken to the firing squad! Specifically, Sarafis would certainly be labeled an "agent of the Intelligence Service," as he had married British archaeologist Marion Pascoe. 🔴The comments are yours! #Σαράφης #ΕΛΑΣ #Κατοχή (translated)
● Στην φωτογραφία βλεπουμε Εθνοφυλακα στην Θράκη. Προφανώς η μοτοσυκλέτα του ειναι ιδιοκτήτη και την έθεσε στην υπηρεσία της πατρίδας. Όπως και πλήρωσε απο την τσέπη του για την αναβάθμιση του G3A3 . ● Τα χλευαστικα,βλακωδη,απαξιωτικά σχολια για τον Εθνοφυλακα χαρακτηριστικά της νεοελληνεζικης ηλιθιότητας. ● Τελικά η μάστιγα αυτής της κοινωνίας δεν είναι τοσο οι "ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ" αλλα ο μέσος μίζερος υστεροβουλος αποβλακωμενος ξερόλας καναπεδο-ελληνας... ⚔️ Δεν τον ξέρουμε τον κύριο της φωτογραφίας αλλα απο εμάς ενα μεγάλο μπράβο και ενα ευχαριστούμε. Είναι ο ορισμός του πολιτη-οπλιτη. ⚔️ Κάποιοι προσφέρουν στην Άμυνα της χωρας έμπρακτα και άλλοι "ματώνουν" τα πληκτρολόγια. ☆ Και ενα τελευταίο προς όλους αυτούς που μας ζαλιζουν τα @@ ,σε καθε ανάλογη ανάρτηση με το κλασσικο "Αμα γίνει πόλεμος εγω θα φύγω εξωτερικό" . Παπ@ρια θα προλάβετε να φύγετε λελεδες .. Φωτο απο @coltm4a1gr #Εθνοφυλακή #Αμυνα #Πατρίδα
#OlympiacosBC⚪️🔴 Ένας από τους κορυφαίους Centers της Γηραιάς Ηπείρου την τελευταία 15ετια επιστρέφει στα 39 του έτη μετά από μια τεράστια καριέρα και μια γεμάτη τροπαιοθήκη ατομικών και συλλογικών διακρίσεων, στην ομάδα και στον προπονητή που τον έφεραν στην αφρόκρεμα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ💯 Ο ρόλος του προφανώς θα είναι συμπληρωματικός/βοηθητικός (θα έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Α1 σαν Έλληνας;), θεωρώ δεδομένο όμως πως η παρουσία του στα αποδυτήρια, η εμπειρία του και η συμμετοχή του στις προπονήσεις (μπορεί να αποτελέσει μέντορα για τους Jones+Hall ως προς τις τοποθετήσεις, τα τελειώματα κοντά στο καλάθι, τα καλά screens) μόνο καλό θα κάνει στους συμπαίκτες του και στον οργανισμό γενικότερα… ΥΓ. Μακάρι οι τίτλοι τέλους της αγωνιστικής του πορείας να μπουν με την κατάκτηση της 3ης του Ευρωλίγκας που θα έχει ερυθρόλευκο χρώμα… ΥΓ.2 Bonus φωτογραφία βγαλμένη από το χρονοντούλαπο της ιστορίας😛 Welcome back Bryant❤️ #OlympiacosBC #Basketball #EuroLeague
Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός
👉 Πρώτη θέση και 🥇 μετάλλιο για τον Στέφανο Ντούσκο στον διεθνή αγώνα Shanghai Sprints της World Rowing. 🚣 Στον αγώνα που γίνεται στον ποταμό που διασχίζει τη Σαγκάη ο Ελληνας Ολυμπιονίκης νίκησε στον τελικό τον Βρετανό Ντίξον και πήρε τη πρώτη θέση. https://t.co/Py1BYjer4J #Όλυμπιονίκες #Κωπηλασία #Σαγκάη
Είναι σίγουρα νωρίς. Δε μπορούμε να ξέρουμε ούτε να εγγυηθούμε ότι θα είναι έτσι η συνέχεια. Όμως δύο στοιχεία είναι δεδομένα: 1. Ο Λευτέρης Μαντζουκας πιάνει την ευκαιρία από τα μαλλιά. 2. Ο Χάρης Γιαννόπουλος μου είχε πει: ο καλύτερος catch and shoot Έλληνας είναι ο Μαντζουκας, πρέπει να τον δεις στην προπόνηση για να το καταλάβεις. Υπάρχει ΠΟΛΥΣ δρόμος, αλλά ρισπεκτ στον Μαντζουκα για το πώς αντιμετωπίζει αυτή την ευκαιρία. #Μπάσκετ #Ελλάδα #Αθλητισμός
Εδώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα απόδειξη για το τι εντυπώσεις είχαν οι Βυζαντινοί πρόγονοι μας για ζητήματα εθνικότητας και αντιμετώπισης των ξένων. Ο Κεκαυμένος ήταν στην καταγωγή Αρμένιος. Παρόλα αυτά σε όλο του το έργο δεν εξαίρει καθόλου την καταγωγή άλλα ότι είναι Ρωμαίος και προφανώς γράφει μόνο στα ελληνικά. Εδώ σας παραθέτω τι πιστεύει για τους ξένους ο συγκεκριμένος ανώτατος στρατηγός. Τι φανερώνει αυτό για τον τρόπο σκέψης της Αυτοκρατορίας; Μα φυσικά ότι η όσμωση του Χριστιανισμού και της ελληνικής παιδείας δημιούργησε ένα υπόστρωμα εθνικότητας το οποίο όχι μόνο ήταν απαραβίαστο αλλά είχε έντονη δυσανεξία στην αλλοίωση! Βλέπετε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν ήταν πολυεθνική αυτοκρατορία! Ενσωμάτωνε κατά καιρούς ξένους. Τα παραδείγματα πολλά: Θεόφοβος (Πέρσης), Συργιάννης (Τούρκος), Κουτλουμούς (Τούρκος), Διγενής (μισός Έλληνας μισός Άραβας), Κεκαυμέκος (Αρμένιος). Όμως όλοι αυτοί δεν «εμπλούτιζαν» την Αυτοκρατορία με νεο πολιτισμό όπως προπαγανδιστικά μας λένε οι σύγχρονοι ινστούκτορες. Εδώ μιλάμε για απόλυτη και ανόθευτη αφομοίωση! Ορίστε τι λέει για τους ξένους ο Κεκαυμένος. Ο τρόπος δόμησης ταυτότητας από τους Βυζαντινούς πρέπει να αποτελεί εγχειρίδιο στον σύγχρονο κόσμο όπου κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ζημιά στον εθνικό κορμό της χώρας. #Βυζάντιο #Εθνικότητα #Ιστορία
"Πολλοί από τους εγχώριους Μουσουλμάνους του Μοριά, που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα εκτός από την Ελληνική, έβγαιναν τη νύχτα από τα τείχη ικετεύοντας για τη ζωή τους. Φώναζαν στους Έλληνες στρατιώτες στη μητρική τους γλώσσα, θυμίζοντάς τους παλιές φιλίες, εμπορικές σχέσεις και κοινή καταγωγή. Κρατούσαν μάλιστα αυτοσχέδιους σταυρούς και ζητούσαν να βαπτιστούν αμέσως. Όμως, η οργή των επαναστατών ήταν τέτοια που θεώρησε αυτές τις εκδηλώσεις ως ύστερη υποκρισία για τη σωτηρία της ζωής τους, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι λίγους μήνες πριν πρωτοστατούσαν στις λεηλασίες των χριστιανικών χωριών..." Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, ο Maxime Raybaud, Γάλλος στρατιωτικός και αυτόπτης μάρτυρας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στα απομνημονεύματά του (Mémoires sur la Grèce), περιγράφει συγκλονιστικά πώς η κοινή ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως σανίδα σωτηρίας, αλλά και γιατί απέτυχε. "Δηλαδή", με ρώτησε κάποια στιγμή κάποιος, "σφάξαμε το ίδιο μας το αίμα;" Αν θέλω να λέω ότι υπηρετώ την αλήθεια, η απάντηση είναι "ναι"! Κάθε όμως ενέργεια της Επανάστασης του 1821, κρύβει μέσα της συγκλονιστικά και "αποσιωπημένα" κεφάλαια, τόσο από την ιστοριογραφία όσο, φυσικά, και από τη συστηματική προπαγάνδα των γειτόνων. Θα ξεκινήσουμε από το παραμύθι της πληθυσμιακής κατανονής και των 30 και 40 χιλιάδων νεκρών που διαβάζουμε. Να προσθέσω και το "Τούρκων" νεκρών που φυσικά αποτελεί ακόμη ένα φανταστικό κατασκεύασμα. Όταν λέμε Μουσουλμάνοι στην Τριπολιτσά του 1821, πρέπει να γνωρίζουμε ότιδεν επρόκειτο για ένα ομοιογενές εθνοτικό σύνολο από την Ανατολία. Ο πληθυσμός της, τις ημέρες της άλωσης (23 Σεπτεμβρίου 1821), είχε υπερδιπλασιαστεί τεχνητά. Η πόλη υπό κανονικές συνθήκες είχε περίπου 15.000–20.000 κατοίκους, αλλά λόγω της προέλασης των επαναστατών, είχαν καταφύγει εκεί Μουσουλμάνοι και Εβραίοι από ολόκληρο τον Μοριά (από τα Καλάβρυτα, την Καρύταινα, το Λεοντάρι κ.λπ.). Την ημέρα της άλωσης, ο πληθυσμός εντός των τειχών υπολογίζεται τεκμηριωμένα μεταξύ 30.000 και 35.000 ανθρώπων. Από αυτούς, οι ένοπλοι (δηλαδή ας το αποκαλέσουμε ο στρατός) ήταν περίπου 10.000 με 12.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Μουσουλμάνων της πόλης (αλλά και του Μοριά), ~55% - 60%, ήταν ντόπιοι, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής (Μοραίτες Μουσουλμάνοι). Οι άνθρωποι αυτοί μιλούσαν ελληνικά ως μητρική γλώσσα (πολλοί δεν ήξεραν καν τουρκικά!).Είχαν κοινά πολιτισμικά στοιχεία, ακόμη και κοινά επώνυμα ή συγγενικούς δεσμούς με τους Χριστιανούς της υπαίθρου. Ήταν κυρίως αγρότες, γαιοκτήμονες, αστοί και διοικητικοί υπάλληλοι που είχαν αλλάξει πίστη τους προηγούμενους αιώνες για λόγους φορολογικών και κοινωνικών προνομίων. Ενα άλλο πληθυσμιακό κομμάτι αποτελούσαν οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί, ~10%. Ήταν, θα λέγαμε, η στρατιωτική "σπονδυλική στήλη" της άμυνας της πόλης. Είχαν έρθει ως ενισχύσεις (περίπου 2.500-3.500 άνδρες) υπό την αρχηγία του Ελμάς μπέη, σταλμένοι από τον Χουρσίτ πασά. Ήταν έμπειροι πολεμιστές, Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και είχαμε και τους Οθωμανούς Αξιωματούχους, ~15% - 20%, δηλαδή την άρχουσα τάξη της πόλης (διοικητές, δικαστές/καδήδες, στρατιωτικοί ανώτεροι αξιωματικοί). Αυτοί προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη ή την Ανατολία. Ήταν η μειοψηφία του πληθυσμού, αλλά κατείχαν όλη την πολιτική εξουσία και τον πλούτο της πόλης. Μαζί τους βρίσκονταν και οι οικογένειές τους (χαρέμια, υπηρέτες). Σε αυτούς τώρα πρέπει να προσθέσουμε περίπου 1000-2000 Εβραίους που ήταν κυρίως έμποροι Σεφαραδίτες και κάποιους Χριστιανούς, ~5%, ελάχιστοι (οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν λόγω λιμού) που μιλούσαν ελληνικά. Το 1821 δεν ξεκίνησε ως ένας τυπικός πόλεμος μεταξύ δύο σύγχρονων κρατών με διεθνείς κανόνες. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ίσχυε το σύστημα των μιλλέτ. Δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το DNA ή τη γλώσσα, αλλά με βάση την πίστη. Ο Μουσουλμάνος ήταν "Τούρκος" (έτσι τον αποκαλούσαν οι επαναστάτες) και ο Χριστιανός ήταν "Ρωμιός/Έλληνας". Όταν ξέσπασε η Επανάσταση την άνοιξη του 1821, οι Μουσουλμάνοι της υπαίθρου κατέφυγαν στα κάστρα. Κατά την υποχώρησή τους, αλλά και μέσω των εξόδων που έκαναν από την Τριπολιτσά (όπως στην πρώτη μάχη της Τριπολιτσάς), έκαψαν χριστιανικά χωριά, λεηλάτησαν περιουσίες και προχώρησαν σε σφαγές αμάχων για να τρομοκρατήσουν τους επαναστάτες. Αν και η βάση, επαναλαμβάνω, ήταν ελληνοφωνούντες αγρότες, η ηγεσία τους (οι αγάδες δηλαδή και οι μπέηδες του Μοριά) ήταν αυτοί που διέταζαν και συμμετείχαν ενεργά στην καταπίεση και στις εκτελέσεις Χριστιανών. Στα μάτια των εξεγερμένων, η διάκριση μεταξύ "απλού πιστού" και "καταπιεστή" είχε χαθεί μέσα στο αίμα των πρώτων μηνών. Και εδώ εύλογα θα με ρωτήσετε...γιατί δόθηκε "μπέσα" στη φρουρά του Ελμάς Μπέη (τους Τουρκαλβανούς δηλαδή) και δεν δόθηκε η ευκαιρία επιστροφής στο "αίμα μας"; Η συμφωνία του Κολοκοτρώνη με τους ένοπλους Τουρκαλβανους δεν έγινε από ανθρωπισμό, αλλά από καθαρή στρατιωτική στρατηγική. Ήθελε να διάσπασει την άμυνα. Αυτή η "ομάδα" ήταν η πιο σκληροτράχηλη και καλά εκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη μέσα στο κάστρο. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε ότι αν αυτοί πολεμούσαν "μέχρι θανάτου", οι απώλειες των Ελλήνων θα ήταν τεράστιες και η άλωση θα καθυστερούσε. Αφαιρώντας τους, λοιπόν, από την εξίσωση, η άμυνα της πόλης κατέρρευσε εκ των έσω. Επιπλέον, οι άνδρες αυτοί δεν είχαν συναισθηματικό ή ιδιοκτησιακό δεσμό με τον Μοριά. Ήταν μισθοφόροι και το μόνο που ήθελαν ήταν να επιστρέψουν ζωντανοί στον τόπο τους με τα όπλα τους. Τώρα το γιατί δεν ζητήσαμε από το αίμα μας να αλλάξουν πίστη, πρέπει να το αναζητήσουμε στην ψυχολογία του ίδιου του 1821. Οι Έλληνες θυμούνταν καλά ότι μισό αιώνα πριν, κατά τα Ορλοφικά, πολλοί ντόπιοι Μουσουλμάνοι είχαν πρωτοστατήσει στις άγριες σφαγές των Χριστιανών. Η καχυποψία ήταν απόλυτη. Η άλωση της Τριπολιτσάς δεν ήταν μια οργανωμένη παράδοση κράτους, αλλά μια άτακτη εισβολή χιλιάδων οργισμένων και πεινασμένων επαναστατών που ζητούσαν εκδίκηση για 400 χρόνια σκλαβιάς. Όταν έσπασε η πύλη, δεν υπήρχε καμία κεντρική εξουσία ιογενής να κάνει "διαλογή" ή να προσφέρει θρησκευτική μεταστροφή. Με άλλα λόγια, για τον επαναστάτη του 1821, το "αίμα" (αν το θέλετε η βιολογική καταγωγή) δεν σήμαινε τίποτα αν ο άλλος φορούσε σαρίκι και προσκυνούσε τον Αλλάχ. Η ταυτότητα ήταν θρησκευτική: "Για του Χριστού την Πίστη την Αγία". Ο ελληνόοφωνος Μουσουλμάνος θεωρούνταν "Τούρκος" και, ως εκ τούτου, εχθρός! Η αλήθεια όμως είναι ότι πριν από την τελική έφοδο, εκατοντάδες άμαχοι Μουσουλμάνοι έβγαιναν κρυφά τη νύχτα από τα τείχη και πήγαιναν στα ελληνικά ταμπούρια. Αναζητούσαν συγκεκριμένους Έλληνες οπλαρχηγούς ή προεστούς με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις ή κουμπαριές πριν από τον πόλεμο. Σε άπταιστα ελληνικά (τη μόνη γλώσσα που ήξεραν) φώναζαν στους επαναστάτες: "Είμαστε αδέλφια σας, είμαστε Μοραΐτες, δεν είμαστε Τούρκοι από την Ανατολή". Σε κάποιες πρώιμες φάσεις, ορισμένοι οπλαρχηγοί (όπως ο Γιατράκος ή ο Πετρόμπεης) τους δέχονταν και τους κρατούσαν ως αιχμαλώτους για λύτρα. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, ο όγκος των πεινασμένων που έβγαινε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες στρατιώτες, φοβούμενοι ότι θα ξεμείνουν οι ίδιοι από τρόφιμα, άρχισαν να τους εκτελούν έξω από τα τείχη. Ο Γάλλος φιλέλληνας Maxime Raybaud (που σας έδωσα απόσπασμα στην αρχή) και ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων αναφέρουν ότι ολόκληρες μουσουλμανικές οικογένειες έπεφταν στα γόνατα μπροστά στους Έλληνες, κρατώντας αυτοσχέδιους ξύλινους σταυρούς, και ικέτευαν να βαπτιστούν Χριστιανοί εκείνη τη στιγμή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στο αμόκ της μάχης, οι επαναστάτες θεώρησαν αυτές τις μεταστροφές "υποκριτικές", προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους και δεν τις δέχτηκαν. Υπήρξαν όμως εξαιρέσεις για γυναίκες και παιδιά. Πολλές Μουσουλμάνες που μιλούσαν ελληνικά ενσωματώθηκαν τελικά σε ελληνικές οικογένειες, βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν Έλληνες αγωνιστές μετά το τέλος του πολέμου. Να σημειωθεί όμως ότι αν και βιολογικά γηγενείς, οι Μοραΐτες Μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει την ψυχολογία της άρχουσας τάξης. Όταν το 1770 ή το 1821 χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, συμπεριφέρθηκαν με την ίδια σκληρότητα όπως οι Οθωμανοί της Κωνσταντινούπολης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη αναφέρει ότι οι ντόπιοι αγάδες της Τριπολιτσάς ήταν οι πιο σκληροί διώκτες των Χριστιανών της Αρκαδίας. Οι Έλληνες θυμούνταν ποιος τους είχε κλέψει τη γη, ποιος είχε φυλακίσει τα παιδιά τους και ποιος είχε κάψει τα χωριά τους λίγους μήνες πριν... Όταν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι θυμήθηκαν την "ελληνικότητά" τους λόγω της επικείμενης σφαγής, για τους επαναστάτες ήταν πλέον πολύ αργά. Το θρησκευτικό μίσος και η δίψα για εκδίκηση είχαν τυφλώσει κάθε λογική κοινής καταγωγής! "Οι πλείστοι των εν Τριπόλει οικούντων Οθωμανών ήσαν αυτόχθονες Πελοποννήσιοι, ων οι πρόγονοι είχον εξισλαμισθεί. Ούτοι ελάλουν την ελληνικήν γλώσσαν ως μητρικήν και ελάχιστα εγίγνωσκον την τουρκικήν. Εντούτοις, η συμμετοχή των εις τας καταπιέσεις και τα πρόσφατα έκτροπα κατά των Χριστιανών, καθιστούσε την ελληνικότητά των ανίσχυρον προ του θρησκευτικού μίσους" (Ιωάννης Φιλήμων, στο έργο του Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως). ------------------------ Οι σύγχρονες ιστορικές μελέτες υπολογίζουν ότι οι νεκροί κατά την άλωση της Τριπολιτσάς κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 15.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους από τον λιμό και τις ασθένειες κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.Ο αριθμός των 30.000 ή 32.000 νεκρών που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές της εποχής (όπως στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη) θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς στατιστικά διογκωμένος. Η διόγκωση αυτή εξυπηρετούσε την ψυχολογία του πολέμου. Οι επαναστάτες ήθελαν να υπερτονίσουν το μέγεθος της επιτυχίας τους απέναντι στο ισχυρότερο οχυρό του Μοριά, ενώ η οθωμανική πλευρά ήθελε να μεγεθύνει το μέγεθος της δικής της καταστροφής! Καλημέρα σε όλους! Υ.Γ. Θα το ανεβάσω και σε αγγλικά. Μόλις βρω λίγο χρόνο! #Επανάσταση1821 #ΕλληνικήΙστορία #Μοριάς
"Εχει μάθει στην καλοπέραση ο Έλληνας, παει μου αγοράζει πακέτο με δέκα φέτες σαλάμι για ενα σπιτικό τριών ατόμων αντί να πάρει την δωρεάν φέτα μορταδέλα που προσφέρεται ως γευστική δοκιμή στον πάγκο των αλλαντικών και να την μοιράσει στα τρια." https://t.co/szqJh1EWfK #Καθημερινότητα #Γεύση #Ελλάδα
