Ο Νετανιάχου χθες στον ΟΗΕ είπε αυτό που πολλοί στην Ευρώπη αποφεύγουν να πουν. Στους διαδηλωτές έξω και στους αντιπροσώπους που σηκώθηκαν και έφυγαν από την αίθουσα έκανε μία απλή ερώτηση: πού ήσασταν όταν το καθεστώς της Τεχεράνης έσφαζε και ακρωτηρίαζε δεκάδες χιλιάδες άοπλους Ιρανούς; Πού ήταν οι μαζικές συγκεντρώσεις έξω από την ιρανική αποστολή; Πού ήταν η φωνή για τους Χριστιανούς που διώκονται στο Ιράν και σε όλη τη Μέση Ανατολή; Δεν ήταν. Γιατί, όπως είπε, είναι «ψεύτικοι υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Και πρόσθεσε κάτι που στην Ελλάδα πρέπει να ακουστεί καθαρά: οι χριστιανικές κοινότητες στη Μέση Ανατολή συρρικνώνονται παντού, εκτός από μία χώρα. Το Ισραήλ. Εκεί αυξάνονται και ευημερούν. Η Βηθλεέμ, όταν ήταν υπό ισραηλινό έλεγχο, ήταν 80-90% χριστιανική. Αφού παραδόθηκε στην Παλαιστινιακή Αρχή, έγινε 80-90% μουσουλμανική. Οι Χριστιανοί διώχθηκαν. Κανείς από τους «ανθρωπιστές» του ΟΗΕ δεν διαμαρτυρήθηκε. Αυτή είναι η πραγματικότητα που η Ελλάδα έχει ήδη αναγνωρίσει στην πράξη. Η στρατηγική επιλογή Αθήνας–Ιερουσαλήμ δεν είναι συναισθηματική. Είναι εθνικό συμφέρον. Κοινές απειλές στην Ανατολική Μεσόγειο, ενέργεια, τεχνολογία, και τώρα η «Ασπίδα του Αχιλλέα»: η μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία στην ιστορία των δύο χωρών, με ισραηλινά συστήματα αεράμυνας που θα προστατεύουν τον ελληνικό ουρανό. Η τριμερής με την Κύπρο έχει γίνει θεσμός. Οι κοινές ασκήσεις πληθαίνουν. Το Ισραήλ δεν είναι απλώς εταίρος· είναι ο πιο αξιόπιστος τεχνολογικός και αμυντικός σύμμαχος που έχει η Ελλάδα στην περιοχή. Όσο κάποιοι στον ΟΗΕ σηκώνονται και φεύγουν, η Ελλάδα κάθεται στο τραπέζι και υπογράφει. Αυτό δεν είναι προπαγάνδα. Είναι γεωπολιτική ωριμότητα. Η ελευθερία των Ιρανών θα έρθει από τον ίδιο τον λαό τους, όπως είπε ο Νετανιάχου. Μέχρι τότε, οι χώρες που θέλουν σταθερότητα στην περιοχή δεν έχουν την πολυτέλεια να παίζουν με τα συνθήματα του δρόμου. Η Ελλάδα διάλεξε σωστά. #Ισραήλ #Νετανιάχου #Ελλάδα #ΑσπίδαΑχιλλέα #ΑνατολικήΜεσόγειος #ΣτρατηγικήΣυμμαχία #Ισραήλ #Ελλάδα #ΑνατολικήΜεσόγειος
