Search

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου επικύρωσε την καταδίκη και τις ποινές φυλάκισης άνδρα που κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης θετής του κόρης στη Λάρνακα, απορρίπτοντας την έφεσή του και επισημαίνοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων καθώς και την αξιόπιστη μαρτυρία του θύματος. #ΣεξουαλικήΚακοποίηση #Λάρνακα #Δικαιοσύνη

Ο δήμαρχος Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, εξετάζει την πιθανότητα σύλληψης του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου κατά τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, επικαλούμενος εντάλματα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου, προκαλώντας την αντίδραση του Ισραηλινού πρέσβη. #Νετανιάχου #ΓΣΟΗΕ #ΔΠΔ

🧨Είχατε δύο χρόνια να υιοθετήσετε τη νομοθεσία προστασίας δημοσιογράφων από αγωγές #Slapp. Στις 7 Μαΐου εξέπνευσε άπρακτη η προθεσμία και δεν ενσωματώσατε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία ακόμα. 💣«Τώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά εναντίον της Ελλάδας και άλλων κρατών, διαδικασία επί παραβάσει, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε. ⁉️Έχετε να μας ανακοινώσετε συγκεκριμένη ημερομηνία ψήφισης γι΄ αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπ΄ ευθύνη σας ή να ετοιμαζόμαστε για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;» ⚠Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι όλα πάνε καλά, ότι η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη (Lol) και άλλα ενδιαφέροντα, μα δυστυχώς όχι και τόσο πειστικά για όποιον ξέρει τι αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα. 🛢Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια έβγαλε είδηση καθώς απάντησε στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την καθυστέρηση. 📌«Εσείς ως αρμόδιος για τα ζητήματα Τύπου και Ενημέρωσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ή κανείς;» 👉Εδώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και ουσιαστικά «έδειξε» τον Φλωρίδη: 🎇«Το συγκεκριμένο [νομοσχέδιο] είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης» «Όπως αντιλαμβάνεστε στο χρονοδιάγραμμα ενός Υπουργείου, εν προκειμένω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, προτεραιοποιήθηκαν άλλα νομοσχέδια.» 😂Ενδιαφέρον άδειασμα. Ένα άδειασμα, όμως, που δεν αφήνει χωρίς ανεπηρέαστο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. ⚡️Με ποιο έρισμα θα καυχηθεί προεκλογικά αύριο μεθαύριο για αυτόν τον νόμο «προστασίας των δημοσιογράφων», όταν εδώ για να διώξει την ευθύνη της καθυστέρησης αποδίδει το νομοσχέδιο στον Φλωρίδη; 🕸️Πάμε όμως να δούμε μία-μία και τις υπόλοιπες επικοινωνιακές τακτικές που εφάρμοσε 1) Μετατόπιση ερωτήματος. Το βασικό ερώτημα ήταν: γιατί χάθηκε η προθεσμία, ποιος ευθύνεται, και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη. Εκείνος απάντησε κυρίως: πότε περίπου θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, τι άλλα έχει κάνει η κυβέρνηση, και πόσο καλά τα πηγαίνει συνολικά η Ελλάδα. Δηλαδή αντικατέστησε το ερώτημα «ποιος ευθύνεται για την παράβαση;» με το ευκολότερο «τι έχουμε κάνει γενικά για τους δημοσιογράφους;». 2) Υποβάθμιση μέσω διαδικαστικής κανονικοποίησης Με τη φράση: «Συνήθως όταν ένα νομοσχέδιο μπαίνει σε δημόσια διαβούλευση…» παρουσίασε την κατάσταση ως μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική διαδικασία. Έτσι μετατόπισε την προσοχή από το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η ευρωπαϊκή προθεσμία και είχε κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει, στο ότι πλέον ακολουθούνται τα τυπικά βήματα. Δηλαδή στην Ελλάδα 2.0 των Μενουμευρώπηδων είναι τυπική κατάσταση να χάνονται οι προθεσμίες της Ε.Ε.; 3) Μεταφορά της συζήτησης από το παρελθόν στο μέλλον Αντί να εξηγήσει την καθυστέρηση, έδωσε ένα μελλοντικό χρονοδιάγραμμα: «Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες… ψηφίζεται περίπου μετά από ένα μήνα». Αυτή είναι κλασική τεχνική αναβολής της λογοδοσίας: το πρόβλημα του τι δεν έγινε εγκαίρως αντικαθίσταται από την υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει σύντομα. Και πριν 2 μήνες που ρωτούσαμε όταν εξέπνευσε η προθεσμία, πάλι «σύντομα» μας έλεγε ότι θα γίνει. Και από τότε έχουν φάει τόσες SLAPP οι συνάδελφοί μας και η κυβέρνηση τους έχει αφήσει απροστάτευτους. 4) Επιθετική απαξίωση του πλαισίου της ερώτησης Χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως: «πάει και αυτός στον κουβά» και: «το αφήγημα περί εξαίρεσης». Η γλώσσα αυτή δεν απαντά στα συγκεκριμένα γεγονότα. Στόχος της είναι να εμφανίσει όχι μόνο την ερώτηση, αλλά συνολικά την κριτική για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου ως υπερβολική, κομματική ή κατασκευασμένη. Μάλλον και η Κομισιόν θέλει το κακό της χώρας και του πολυχρονεμένου μας ηγέτη (το ίδιο είναι αυτά) 5) Κατασκευή καρικατούρας-ευρύτερου «αφηγήματος»- και αναίρεσή του Η ερώτηση αφορούσε μια συγκεκριμένη παράλειψη: τη μη εμπρόθεσμη ενσωμάτωση μιας οδηγίας. Ο Μαρινάκης τη συνέδεσε με έναν πολύ ευρύτερο ισχυρισμό: «ο ισχυρισμός της “θλιβερής εξαίρεσης, της μαύρης εξαίρεσης”» και στη συνέχεια υποστήριξε ότι αυτός ο συνολικός ισχυρισμός καταρρέει. Πρόκειται για μορφή straw man: αντί να αντιμετωπίσει τη στενή και επαληθεύσιμη κατηγορία, την εντάσσει σε ένα γενικό «αντικυβερνητικό αφήγημα», το οποίο είναι ευκολότερο να απορρίψει ρητορικά. 6) Whataboutism και σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις Στη δεύτερη απάντηση είπε: «φέραμε όσα δεν είχαν έρθει όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν και κυβέρνησαν υποτίθεται πολύ πιο “ευαίσθητοι”». Αντί να εξηγήσει τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση στα δύο χρόνια της προθεσμίας, έστρεψε τη συζήτηση στις παραλείψεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η σύγκριση δεν αναιρεί τη σημερινή καθυστέρηση, αλλά επιχειρεί να τη σχετικοποιήσει. 7) «Καταιγισμός επιτευγμάτων» Παρέθεσε διαδοχικά: κατάργηση της απλής δυσφήμισης, υιοθέτηση του EMFA, ιδιώνυμο για απειλές κατά αθλητικογράφων, Κέντρο Ασφαλείας και Προστασίας Δημοσιογράφων, ρυθμίσεις για έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, νομοθεσία για τη δημόσια τηλεόραση. Αυτή η τεχνική, γνωστή και ως laundry list, δημιουργεί την εντύπωση έντονης κυβερνητικής δραστηριότητας και «πνίγει» το ένα δυσμενές γεγονός μέσα σε έναν μεγάλο κατάλογο θετικών δράσεων. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν απαντά άμεσα γιατί δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη προθεσμία. 8) Επιλεκτική επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Όταν η Επιτροπή κινεί διαδικασία επί παραβάσει, η σημασία της παρουσιάζεται περίπου ως τυπική ή διαχειρίσιμη. Όταν όμως μια παλαιότερη έκθεσή της περιέχει θετική διατύπωση, η Επιτροπή χρησιμοποιείται ως αυθεντία: «Μίλησε η Κομισιόν για αξιοσημείωτη πρόοδο». Άρα ο ίδιος θεσμικός δρώντας αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το αν το εύρημά της είναι θετικό ή αρνητικό για την κυβέρνηση. 9) Ασαφής συγκριτικός ισχυρισμός Η διατύπωση: «Η Ελλάδα πέρυσι ήταν σε καλύτερη μοίρα από 15 κράτη-μέλη» λειτουργεί ως αριθμητικό μήνυμα εντυπωσιασμού, χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς: με ποιον δείκτη, σε ποια επιμέρους κατηγορία, με ποια μεθοδολογία, και αν αυτό αφορά ειδικά τις SLAPP. Η γενική ευρωπαϊκή σύγκριση χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ελληνικό θεσμικό έλλειμμα. 10) Αντιστροφή της πίεσης προς τον δημοσιογράφο Με εκφράσεις όπως: «σας συνιστώ να δείξετε λίγη υπομονή» και: «κάντε μια έρευνα για τις ευρωπαϊκές οδηγίες» μεταφέρει εμμέσως το πρόβλημα από την κυβερνητική καθυστέρηση στον τρόπο με τον οποίο ο δημοσιογράφος θέτει το ζήτημα. Υπονοεί ότι η ερώτηση οφείλεται σε βιασύνη ή ανεπαρκή ενημέρωση, παρότι στηρίζεται σε συγκεκριμένη προθεσμία και σε επίσημη διαδικασία επί παραβάσει. 11) Μετατροπή της νομικής υποχρέωσης σε κυβερνητικό επίτευγμα Η φράση: «εντός αυτής της κοινοβουλευτικής θητείας υλοποιεί και αυτή τη δέσμευση» αλλάζει το μέτρο αξιολόγησης. Η πραγματική προθεσμία ήταν η ευρωπαϊκή προθεσμία ενσωμάτωσης, όχι το τέλος της κοινοβουλευτικής θητείας. Παρουσιάζει, επομένως, την καθυστερημένη εκπλήρωση μιας δεσμευτικής υποχρέωσης σαν πολιτική πρωτοβουλία που η κυβέρνηση επιλέγει να ολοκληρώσει. Συνολικά Η βασική στρατηγική του ήταν: εκχώρηση ευθύνης → υπόσχεση μελλοντικής λύσης → κατάλογος άλλων επιτευγμάτων → σύγκριση με το παρελθόν και την Ευρώπη → απαξίωση της κριτικής ως “αφήγημα”. Το βασικό σημείο που έμεινε αναπάντητο ήταν ακριβώς το πιο πολιτικά επιβαρυντικό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι η δεσμευτική προθεσμία της 7ης Μαΐου χάθηκε και χρειάστηκε να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. #Journalism #MediaFreedom #SLAPP

Εδώ λοιπόν θαυμάζουμε μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ που συνδέει αμετάκλητα καταδικασθέντες, με άτομα που απλά έχουν παραπεμφθεί σε δίκη. Φυσικά για τους ακροαριστερούς το τεκμήριο αθωότητας, εάν ο κατηγορούμενος είναι δεξιός, δεν υπάρχει. Ευτυχώς ο εκλεκτός σύμβουλος δεν εισηγείται την προκαταβολή ποινής άνευ δίκης από λαϊκό δικαστήριο του βουνού. Έστω και αυτό το λες πρόοδο. #Δικαιοσύνη #Πολιτική #Κοινωνία

Ο Γιώργος Π. είδε μέσα σε μια στιγμή τη ζωή του να διαλύεται. Με ένα ανώνυμο σημείωμα η Αστυνομία μπούκαρε στο σπίτι του, τον άρπαξε και τον έβαλε στον κόσμο της απόλυτης αγωνίας, ως ντεμέκ «δολοφόνο της #Μαρφιν». Όλα κατέπεσαν στο δικαστήριο. Ο άνθρωπος ήταν αθώος. Όσα έλεγε η Αντιτρομοκρατική ήταν μούφες. Αλλά μια ζωή είχε διαλυθεί και έπρεπε να φτιαχτεί ξανά απ'την αρχή. Σήμερα το μόνο που αλλάζει είναι ότι το "ανώνυμο σημείωμα" γίνεται "ανώνυμο e-mail". 2 άτομα προφυλακίζονται χωρίς καμία ταυτοποίησή τους στα επεισόδια και η κυβέρνηση συνεχίζει τις (προεκλογικές) χαρές της πάνω στις ζωές 3 ανθρώπων. «Με αυτό το σημείωμα ξεκίνησαν για εμάς, τους τότε κατηγορούμενους, πέντε χρόνια ακραίας ταλαιπωρίας. Ένα σημείωμα που διαβιβάστηκε από την Ασφάλεια προς την Ασφάλεια, η οποία τότε υποτίθεται ότι δεν διέθετε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Για πέντε χρόνια είχαμε να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας πολλαπλές κατηγορίες ανθρωποκτονίας. Η αστυνομία εισέβαλε στα δικά μας σπίτια και στα σπίτια των οικείων μας, προκαλώντας αναστάτωση και καταστροφές. Οι ζωές μας μπήκαν απολύτως στον πάγο και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε. Η δίωξη αυτή, η σκευωρία που στήθηκε εναντίον μας, μας κόστισε ηθικά, υλικά και κοινωνικά. Χρειάστηκε να σταθούμε απέναντι στους συναδέλφους, στους γείτονες, ακόμη και στους φίλους μας, και να αποδεικνύουμε το αυτονόητο: ότι δεν είμαστε ελέφαντες, ότι δεν ευθυνόμαστε για τις σκευωρίες που κατασκευάζουν η Ασφάλεια και ο κρατικός μηχανισμός. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, αυτό που αισθάνομαι είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι ως φάρσα αλλά ως τραγωδία. Βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε τρεις κατηγορούμενους, μέσα σε μια αντίστοιχη κοινωνική και πολιτική συνθήκη. Βλέπουμε να εφαρμόζεται ακριβώς η ίδια διάτρητη αστυνομική μεθοδολογία και να επαναλαμβάνονται οι ίδιες αστήρικτες αστυνομικές διαρροές προς τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία τις αναπαράγουν αβίαστα. Με την ανακίνηση αυτής της υπόθεσης, τρεις άνθρωποι καλούνται και πάλι να ανέβουν έναν πολύ μεγάλο ανήφορο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι προεκλογικές επιδιώξεις μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στα τελευταία της.» #antireport (Μπράβο στο @omniatv για την κάλυψη και στον κοινωνικό χώρο «Σαχέλ» για τη φιλοξενία) #δικαιοσύνη #αστυνομία #πολιτική

Ιταλικό δικαστήριο επιβάλλει ποινές φυλάκισης στους 32 κατηγορουμένους, συμπεριλαμβανομένου του πρώην διευθύνοντος συμβούλου της Autostrade, για την κατάρρευση της γέφυρας Μοράντι το 2018, προκαλώντας τον θάνατο 43 ανθρώπων, με τον Καστελούτσι να καταδικάζεται σε 12 χρόνια φυλάκιση για ανθρωποκτονία από αμέλεια. #Μοράντι #κατάρρευση #Ιταλία

Η σύζυγος του ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, Μπεγκόνια Γκόμεθ, παραπέμπεται σε δίκη από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας για αθέμιτη επιρροή και κατάχρηση, σε μία απόφαση που αποτέλεσε πλήγμα για την κυβέρνηση του Σάντσεθ, η οποία αντιμετωπίζει έρευνες περί διαφθοράς. #ΠέδροΣάντσεθ #Ισπανία #διαφθορά

Πάμε λοιπόν να κάνουμε απολογισμό των πράξεων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο θέμα ΟΠΕΚΕΠΕ και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Μας έφεραν στην Βουλή για να άρουμε την ασυλία σε 13 ανθρώπους, το κάναμε για να μήν έχει αμφιβολία η Κοινή Γνώμη. Οι 11 ελέγχονταν από την ίδια και οι δύο από την τακτική δικαιοσύνη. Πράξη πρώτη οι δύο τέθηκαν στο αρχείο (Χατζηβασιλείου, Αθανασίου) από την Ελληνική Δικαιοσύνη. Άρα έμεναν οι 11. Από τους 11 η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έθεσε σήμερα στο αρχείο τους 7 και λέει ότι άσκησε Δίωξη (σε βαθμό πλημμελήματος στους 4). Εγώ ο «κακός», «ο άσχετος» κλπ έλεγα από την πρώτη στιγμή ότι οι υποθέσεις είναι αστείες και δεν έχουν καμμία βάση, αλλά έγιναν για να πιεστεί το ΑΔΣ του ΑΠ να δεχθεί την πενταετή μονομερή ανανέωση της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων Εισαγγελέων από την κ. Κοβεσί. Τελικά σήμερα ξέρουμε ότι τις 7 τις έκρινε αστείες η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και για τις 4 ψάχνει ένα πλημμέλημα. Αυτή ήταν η «εγκληματική συμμορία της ΝΔ» κατά την Αντιπολίτευση….Παράλληλα οι διαρροές ότι έρχονται υποθέσεις για άλλους 40, 50 κλπ έχουν πάει περίπατο. Το ΑΔΣ δεν υποχώρησε και ανανέωσε για δύο μόνον χρόνια την θητεία τους, η κα Κοβεσί έκανε προσφυγή στην Όλομέλεια του Αρείου Πάγου κατά αυτής της αποφάσεως και έχασε πανηγυρικά. Ας πάει και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο καλύτερα θα χάσει και εκεί και θα λυθεί άπαξ δια παντός το θεσμικό Πραξικόπημα της αυτοανανέωσης τους που πήγαν να κάνουν. Πάμε τώρα στις υποθέσεις. Σε σειρά συνεντεύξεων μου είχα προβλέψει ότι αν και κανονικά και οι 11 είναι για αρχείο, αυτό δεν θα το αντέξει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και άρα θα βάλει στο αρχείο 7 ή 8 και θα ασκήσει δίωξη για τις υπόλοιπες για να σώσει τα προσχήματα. Όπερ και εγένετο. Έπεσα μέσα και στους αριθμούς λες και αποφάσισα ο ίδιος. Σας λέω τώρα με την ίδια βεβαιότητα ότι και οι 4 θα αθωωθούν πανηγυρικά στα Δικαστήρια διότι οι υποθέσεις είναι ΑΣΤΕΙΕΣ. Το μόνον που πρέπει να γίνει είναι να δικαστούν άμεσα, όπως προβλέπει ο νόμος που περάσαμε και να έχουμε και την δικαστική ετυμηγορία όσο γίνεται γρηγορότερα. Μετά την αθώωση και των 4 είμαι βέβαιος ότι ο Άρειος Πάγος θα πράξει όσα πρέπει για να προστατεύσει το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα και οι Ευρωπαϊκές Αρχές θα ασχοληθούν σοβαρά με το πώς επέτρεψαν σε έναν θεσμό που φτιάχτηκε για να αυξήσει την διαφάνεια και τον έλεγχο να παίξει πολιτικά παιχνίδια σε Κράτος Μέλος. Αλλά αυτά στο μέλλον. Υγ: Θυμάμαι ακόμη τους κ. Τσουκαλά και Δουδωνή να με κατηγορούν και να λένε ότι είμαι «άσχετος» κλπ αλλά εγώ ο βιβλιοπώλης έπεσα σε όλα μέσα και αυτοί οι νομομαθείς σε όλα έξω. Ετσι για την ιστορία. https://t.co/hrNDK6E05L #ΕυρωπαϊκήΕισαγγελία #Δικαιοσύνη #ΝέαΔημοκρατία

🖋️ Κύριε Εισαγγελέα, Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. Επτά χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς μυστικό. Το έχουν δει εκατομμύρια άνθρωποι. Το έχουν ακούσει σε εξεταστικές επιτροπές, το έχουν διαβάσει σε πορίσματα, σε δικογραφίες, σε δημοσιογραφικές έρευνες και σε αποφάσεις ευρωπαϊκών θεσμών. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι. Δεν σου γράφω επειδή εμπιστεύομαι τη Δικαιοσύνη. Ούτε επειδή πιστεύω ότι, ξαφνικά, θα θελήσει να ερευνήσει εκείνους που κυβερνούν, όπως ερευνά έναν διαδηλωτή, έναν φοιτητή ή έναν αναρχικό που κατονομάστηκε μέσα σε ένα ανώνυμο e-mail. Σου γράφω γιατί δεν πιστεύω στη Δικαιοσύνη μετά θάνατον. Και γιατί τα επτά αυτά χρόνια μαζεύτηκαν πολλοί νεκροί, πολλά δισεκατομμύρια, πολλά απόρρητα έγγραφα, πολλές συμπτώσεις και πάρα πολλές παραιτήσεις ανθρώπων που, κατά τα άλλα, δεν είχαν κάνει τίποτα. Στην αρχή ήταν τα χρήματα στα μέσα ενημέρωσης. Εκατομμύρια μοιράστηκαν σε κανάλια, εφημερίδες, ιστοσελίδες, ιστολόγια και μέσα που έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο. Άλλα πληρώθηκαν γενναιόδωρα. Άλλα αποκλείστηκαν. Κάποια δεν πληρούσαν ούτε τις βασικές προϋποθέσεις. Το ονόμασαν ενημερωτική εκστρατεία. Εμείς το ξέραμε ως εξαγορά της σιωπής. Μετά άρχισαν οι παρακολουθήσεις. Πολιτικοί, υπουργοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν να παρακολουθούνται από την ΕΥΠ ή να γίνονται στόχοι του Predator. Η ΕΥΠ είχε ήδη περάσει απευθείας στον έλεγχο του πρωθυπουργικού γραφείου. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, παραιτήθηκαν ο διοικητής της και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού. Μας είπαν ότι όλα ήταν νόμιμα. Ύστερα μας είπαν ότι ήταν πολιτικά λανθασμένα. Μετά μας είπαν ότι κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Όμως όλοι όσοι έπρεπε να μη γνωρίζουν, βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο. Δεν ξέρω ποιος πάτησε τα κουμπιά. Ξέρω μόνο ότι οι στόχοι δεν ήταν τυχαίοι και ότι, κάθε φορά που η έρευνα πλησίαζε κάπου, εμφανιζόταν μπροστά της ένα απόρρητο, μια επίκληση της εθνικής ασφάλειας ή ένας νόμος που μόλις είχε αλλάξει. Μετά ήρθαν τα Τέμπη. Δεν χρειάζεται να σου πω τι έγινε. Το γνωρίζει ολόκληρη η χώρα. Το έμαθε όλη η υφήλιος. Ένα σιδηροδρομικό δίκτυο χωρίς ολοκληρωμένη τηλεδιοίκηση και σηματοδότηση. Μια σύμβαση που έπρεπε να έχει τελειώσει χρόνια πριν. Ρουσφέτια, παρατάσεις, τροποποιήσεις, πληρωμές και έργα που παρέμεναν ημιτελή. Προειδοποιήσεις εργαζομένων που είχαν προηγηθεί και αγνοήθηκαν. Και έπειτα, πενήντα επτά άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Αμέσως μετά άρχισε το μπάζωμα. Χώματα μετακινήθηκαν. Συντρίμμια απομακρύνθηκαν. Ο τόπος άλλαξε πριν προλάβει να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα. Οι οικογένειες ζητούσαν στοιχεία και άκουγαν ότι διακινούν θεωρίες συνωμοσίας. Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια νέα αποκάλυψη, η κυβέρνηση έβρισκε μια νέα λέξη για να την εξαφανίσει. Ανικανότητα. Ανθρώπινο λάθος. Παρανόηση. Εργασίες αποκατάστασης. Ποτέ συγκάλυψη. Το περίεργο είναι ότι, όταν υπάρχουν τόσοι νεκροί, όλοι θυμούνται τις ευθύνες του τελευταίου υπαλλήλου. Κανείς δεν θυμάται ποιος διοικούσε, ποιος υπέγραφε, ποιος παρέλαβε έργα, ποιος γνώριζε τις ελλείψεις και ποιος διαβεβαίωνε ότι όλα λειτουργούσαν άψογα. Μετά ήρθε το ναυάγιο στην Πύλο. Ένα αλιευτικό που μετέφερε έως και επτακόσιους πενήντα ανθρώπους βυθίστηκε μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Οι Αρχές γνώριζαν την ύπαρξή του επί δεκαπέντε ώρες πριν χαθεί στη θάλασσα. Μόνο εκατόν τέσσερις άνθρωποι σώθηκαν. Ογδόντα δύο σοροί ανασύρθηκαν. Περισσότεροι από πεντακόσιοι άνθρωποι εξαφανίστηκαν στον βυθό. Ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν κλεισμένα στα αμπάρια. Οι επιζώντες είπαν ότι το σκάφος του Λιμενικού έδεσε το αλιευτικό με σχοινί και προσπάθησε να το ρυμουλκήσει. Είπαν ότι τότε το πλοίο άρχισε να ταλαντεύεται, ανατράπηκε και βυθίστηκε. Το Λιμενικό αρνήθηκε ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Αλλά το κράτος δεν περίμενε να μάθει τι πραγματικά έγινε. Συνέλαβε εννέα επιζώντες. Τους ονόμασε διακινητές. Τους φόρτωσε τους θανάτους των ανθρώπων που είχαν μόλις δει να πνίγονται δίπλα τους και τους κράτησε προφυλακισμένους επί έντεκα μήνες, μέχρι που το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση. Αργότερα, ο Συνήγορος του Πολίτη κατέγραψε σοβαρές και επίμεμπτες παραλείψεις ανώτερων αξιωματικών του Λιμενικού και ενδείξεις ακόμη και για θανατηφόρα έκθεση. Όμως μέχρι τότε οι νεκροί είχαν ήδη ονομαστεί «μεταναστευτικές ροές». Οι επιζώντες είχαν ήδη μετατραπεί σε κατηγορουμένους. Ύστερα αποκαλύφθηκαν τα βοσκοτόπια. Άνθρωποι δήλωναν εκτάσεις που δεν είχαν. Ζώα που δεν υπήρχαν. Βοσκοτόπια εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Δημόσιες εκτάσεις παρουσιάζονταν σαν ιδιωτικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις κατέληγαν σε ανθρώπους που εμφανίζονταν ξαφνικά ως νέοι αγρότες. Κανείς δεν είδε τίποτα. Ούτε οι διοικήσεις. Ούτε οι υπουργοί. Ούτε οι βουλευτές που τηλεφωνούσαν για να εξυπηρετήσουν κόσμο. Ούτε όσοι διόριζαν, αντικαθιστούσαν και απομάκρυναν τους προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χρειάστηκε να μπουν Ευρωπαίοι εισαγγελείς στα γραφεία για να αρχίσουν όλοι να θυμούνται ότι κάτι ίσως δεν πήγαινε καλά. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζήτησε να ερευνήσει βουλευτές και πρώην υπουργούς, βρέθηκε πάλι μπροστά στο γνώριμο ελληνικό θαύμα: την ασυλία, την ειδική διαδικασία και το Κοινοβούλιο που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον εαυτό του. Σου γράφω επίσης για τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, τους μετακλητούς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συμβούλους και τις εταιρείες που εμφανίζονταν πάντα την κατάλληλη στιγμή και πάντα με το αζημίωτο. Δεν γνωρίζω όλους τους ιδιοκτήτες. Γνωρίζω όμως τη μέθοδο. Έκτακτη ανάγκη. Επείγουσα διαδικασία. Εθνικός λόγος. Εμπιστευτική σύμβαση. Εμπορικό απόρρητο. Και στο τέλος ένας λογαριασμός που τον πληρώνει κάποιος ο οποίος δεν προσκλήθηκε ποτέ στο τραπέζι. Σου γράφω για τους δημοσιογράφους που παρακολουθήθηκαν, απειλήθηκαν ή σύρθηκαν στα δικαστήρια. Για όσους έκαναν έρευνες και αντιμετωπίστηκαν σαν εχθροί του κράτους. Για τα μέσα που έμαθαν να μη ρωτούν και για τους παρουσιαστές που έμαθαν να απαντούν πριν ακόμη μιλήσει ο υπουργός. Σου γράφω για την αστυνομική βία, για τους ανθρώπους που χτυπήθηκαν σε πλατείες, δρόμους, πανεπιστήμια και αστυνομικά τμήματα. Για τους νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Για τα βίντεο που έδειχναν άλλα από όσα έγραφαν οι πρώτες ανακοινώσεις. Για τις έρευνες που καθυστερούσαν μέχρι να ξεχαστούν τα ονόματα. Σου γράφω για τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τις καταστροφές όπου το επιτελικό κράτος εμφανιζόταν πριν από την τραγωδία σε παρουσιάσεις και εξαφανιζόταν όταν οι άνθρωποι ανέβαιναν στις στέγες για να σωθούν. Μετά επέστρεφε για να μοιράσει ευθύνες. Στον άνεμο. Στη βροχή. Στην κλιματική κρίση. Στους πολίτες που δεν απομακρύνθηκαν αρκετά γρήγορα. Σου γράφω για το ίδιο αυτό παρεάκι. Όχι για μια παρέα σε κάποια κατάληψη των Εξαρχείων. Αλλά για το Μέγαρο Μαξίμου. Για μια παρέα σε υπουργικά γραφεία, διοικητικά συμβούλια, εργολαβίες, τηλεοπτικά στούντιο και κομματικές εκδηλώσεις. Κάποιοι ήταν μαζί από παλιά. Κάποιοι μπήκαν αργότερα. Άλλοι άλλαζαν υπουργείο κάθε φορά που κάτι αποκαλυπτόταν. Μετά από κάθε σκάνδαλο εξαφανιζόταν ένας γενικός γραμματέας, ένας διοικητής, ένας υφυπουργός ή ένας συνεργάτης. Οι υπόλοιποι συνέχιζαν κανονικά. Έδιναν συνεντεύξεις. Μιλούσαν για σταθερότητα. Μιλούσαν για αριστεία. Μιλούσαν για κράτος δικαίου. Και κυρίως μιλούσαν για τοξικότητα κάθε φορά που κάποιος ανέφερε τα ονόματα των νεκρών. Δεν έχω φωτογραφίες από κάποιον εμπρησμό. Έχω πρωτοσέλιδα, πορίσματα, συμβάσεις, κοινοβουλευτικά πρακτικά, παραιτήσεις, δικογραφίες, αποφάσεις ευρωπαϊκών οργάνων και δηλώσεις υπουργών που διαψεύδουν τις προηγούμενες δηλώσεις τους. Δεν ζητάω κάποιο αντάλλαγμα. Ούτε προστασία. Απλώς ήθελα να βγάλω αυτό το βάρος από μέσα μου. Επτά χρόνια περίμενα μήπως μιλήσει κάποιος θεσμός. Μήπως κάποιος εισαγγελέας διαβάσει όσα διαβάζουν οι πολίτες. Μήπως κάποιος αστυνομικός αναζητήσει στοιχεία χωρίς να περιμένει πρώτα ένα ανώνυμο e-mail. Μήπως κάποια εξεταστική επιτροπή εξετάσει πραγματικά. Μήπως κάποια Δικαιοσύνη θυμηθεί ότι η εξουσία δεν αποτελεί τεκμήριο αθωότητας για πάντα. Τώρα, λοιπόν, που αποκτήσαμε και «Ελληνικό FBI», είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε τι μπορεί να κάνει. Αν θα συνεχίσει να εξιχνιάζει μόνο όσα είναι εύκολα και πολιτικά κατασκευασμένα. Ή αν θα χτυπήσει κάποτε την πόρτα εκείνων που κυβερνούν. Όλα τα στοιχεία είναι μπροστά σας. Αρκεί να θέλετε να τα δείτε._ Ένας ανώνυμος πολίτης #Δικαιοσύνη #Διαφάνεια #Ευθύνες

Για να καταλάβετε πόσο "σοβαρή" δουλειά έκανε η αστυνομία στις εμπρηστικές επιθέσεις: όταν προσπάθησαν να με κάψουν το 2020, η αστυνομία περισυνέλεξε 3 γκαζάκια. Αυτά κατέγραψε. Τα γκαζάκια ήταν 4. Το ένα, είχε προφανώς χτυπήσει σε πλαϊνό τοιχίο και είχε εξοστρακισθεί κάτω από τη σκάλα της εισόδου. Κανένας δεν έσκυψε να δει. Κανένας δεν έψαξε. Όταν το βρήκα και τηλεφώνησα στην Αστυνομία για να τους το πω, άκουσα ένα "καλά". Φυσικά, δεν το ζήτησε κανένας. Το κράτησα μερικές μέρες και μετά το πέταξα. Κάποιος απόστρατος υψηλόβαθμος αστυνομικός, μου είπε για τους εμπρηστές: "Τους ξέρουν. Ξέρουν και τι έφαγαν σήμερα το πρωί. Αλλά δεν τους ενδιαφέρει. Μη σου πω ότι οι περισσότεροι είναι παιδιά κολλητών τους. Αν δεν υπάρχει νεκρός, δεν ασχολούνται καν. Και να τους πιάσουν, αύριο θα είναι έξω. Στο δικαστήριο θα αθωωθούν λόγω αμφιβολιών. Στη χειρότερη περίπτωση θα φαν μερικούς μήνες με αναστολή. Κράτος μπ.....λο, τι περιμένεις;" Και μου ανέφερε πόσες φορές συνελήφθη γνωστός ημιπιτσιρικάς και με τηλεφώνημα του μπαμπά οι αστυνομικοί αναγκαζόντουσαν να τον αφήσουν ελεύθερο, πριν πάει στον εισαγγελέα. Μιχαλάκη της φυσικής απόχρωσης, εγώ δικαιούμαι να ξέρω ποιοι με ήθελαν καμένο ή, επειδή γλύτωσα, είμαι... άτυχος; #Μαρφίν #Αστυνομία #Εμπρησμός #Δικαιοσύνη

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατέβαλε 5,6 εκατομμύρια δολάρια στη συγγραφέα Ε. Τζιν Κάρολ, αφού δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για σεξουαλική επίθεση και δυσφήμιση, με την υπόθεση να έχει τελεσιδικήσει μετά την απόρριψη της προσφυγής του από το Ανώτατο Δικαστήριο. #Τραμπ #Ε.ΤζινΚάρολ #ΣεξουαλικήΕπίθεση

Και μόνο που υπάρχει ένας τόσο υπομονετικός άνθρωπος που μπορεί και στριμώχνει με τόση μαεστρία στα σκοινιά τον Άρη Πορτοσάλτε και να του προκαλεί τέτοια ταραχή, είναι να του βγάζεις το καπέλο! @Charis_Ioannou: «Δηλαδή εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί λέει ο Άρης, "οι αριστεροί και οι αριστεροί που καλύπτουν όλους αυτούς". Εγώ βλέπω ομόθυμη καταδίκη από όλους και μάλιστα εάν βάλουμε τους αναρχομπάχαλους να τους εντάξουμε, όπως λέει, στην αριστερή πολυκατοικία. Με την ίδια λογική πρέπει να βάλουμε και τους χρυσαυγίτες και όλα τα φασιστοειδή στη δεξιά πολυκατοικία, επειδή όπως λέει ο Άρης ζούμε σε δημοκρατία. Στη δημοκρατία κανείς δεν καταδικάζεται ως δολοφόνος ή τρομοκράτης επειδή πήγε ένα ανώνυμο μέιλ στην αστυνομία. Αλλιώς θα στείλουμε ένα ανώνυμο μέιλ για τον οποιονδήποτε και να τον καταδικάσουμε. Το λέω αυτό ακριβώς επειδή ζούμε σε δημοκρατία και έχουμε κράτος δικαίου. Δεν μπορεί συνεργάτης στενός του πρωθυπουργού να κάνει δημόσια ανάρτηση και να λέει "συνελήφθησαν οι δολοφόνοι της Μαρφίν και της Νέστορα". Αυτό δεν γίνεται. Οι άνθρωποι αυτοί, όταν δικαστούν και καταδικαστούν τελεσίδικα, τότε ναι, θα είναι ένοχοι για αυτή την ιστορία. Άρα λοιπόν όταν άνθρωποι, όπως ο Χρήστος Ράμμος, λένε να μην κανιβαλίζουμε, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Έχουμε τρεις υπόπτους, δύο έχουν συλληφθεί ή άλλη μία θα έρθει από τη Βρετανία, θα δώσουν τις εξηγήσεις τους και από εκει και πέρα η δικαιοσύνη θα αποφασίσει. Το να αποφασίζουν κάποιοι και ειδικά συνεργάτες του πρωθυπουργού ότι έχουμε συλλάβει τους δολοφόνους, λες και έκαναν και το πρωτοβάθμιο και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αυτό είναι απαράδεκτο για κράτος δικαίου.» #Δημοκρατία #ΚράτοςΔικαίου #Δικαιοσύνη

Μία ακόμη φορά…αθώος   Αυτή η αθωωτική απόφαση, δεν είναι μόνο μια δικαίωση προσωπική δημοσιογραφική. Δεν είναι μια δικαίωση του Documento. Το διακύβευμα και ο συμβολισμός είναι μεγαλύτερος. Μηνύτριά μου ήταν η πρώην Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνα Αλεβιζοπούλου. Η Ανακρίτρια που μου άσκησε δίωξη για την υπόθεση της Novartis , χωρίς στοιχεία, χωρίς νομική βάση. Συμπορεύτηκε έτσι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος αμέσως μετά τη δίωξη, με αποκάλεσε μέσα στη Βουλή, συμμορίτη και εγκληματία. Το ανώτατο δικαστικό συμβούλιο, είχε διαψεύσει τότε την Ανακρίτρια και με αθώωσε. Και αυτή τι έκανε; Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι. Αντί να ζητήσει συγνώμη, έστω δια της σιωπής, η Ανακρίτρια και διώκτης μου, μου έκανε μηνύσεις και αγωγές, γιατί έγραψα τότε ότι στήθηκε κατηγορητήριο εναντίον μου χωρίς στοιχεία. Επειδή υπεράσπισα τον εαυτό μου ως κατηγορούμενος αλλά και τη δημοσιογραφία. Επειδή δεν σιώπησα να υπακούσω στις πολιτικούς σχεδιασμούς που ήθελαν να με εξοντώσουν. Μάρτυρας κατηγορίας εναντίον μου ήταν ο σύζυγος της Αλεβιζοπούλου, πρώην αρεοπαγίτης και αυτός, κύριος Μαχαίρας. Ζήτησαν να καταδικαστώ και μάλιστα, επειδή τόλμησα να γράψω για την ανακρίτρια που άσκησε δίωξη εναντίον μου με ψευδή, ανυπόστατα στοιχεία. Οδήγησαν στο εδώλειο ακόμη και τον δικηγόρο μου Γιάννη Μαντζουράνη που με είχε υπερασπιστεί. Το δικαστήριο ωστόσο με αθώωσε. Δεν είναι μια δίκη της δημοσιογραφίας όπως συνηθίζουμε να λέμε. Είναι και μια νίκη και καταγραφή ηθικού αναστήματος και αξιοπρέπειας για το κομμάτι των δικαστών που έχουν το θάρρος της γνώμης. Ας μη γελιόμαστε, η απόφαση αυτή πάρθηκε, με την Εφέτη δικαστή που με αθώωσε, να υπερασπίζεται την αλήθεια και το δίκιο και όχι την ανώτατη δικαστή μηνύτρια. Με αυτή την έννοια, είναι και μια νίκη της δικαιοσύνης στους δύσκολους καιρούς που το κύρος της απειλείται και η κοινή γνώμη γίνεται εχθρική απέναντί της.   Σας ευχαριστώ https://t.co/9fxg5w6lcW #Δικαιοσύνη #Δημοσιογραφία #ΑθωωτικήΑπόφαση