Το Χόλιγουντ γυρίζει ταινίες για τον Αλέξανδρο, τον Λεωνίδα, τον Αχιλλέα, την Τροία. Η αρχαία Ελλάδα πουλάει. Και δικαίως. Κι όμως… η Ρωμανία; Η υπερχιλιόχρονη ελληνόψυχη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη; Σχεδόν ανύπαρκτη στη μεγάλη οθόνη. Πού είναι ο Ιουστινιανός και ο Βελισάριος; Πού ο Ηράκλειος, ο Νικηφόρος Φωκάς, ο Τσιμισκής, ο Βασίλειος Β΄; Πού η Άννα Κομνηνή, η Θεοδώρα, το υγρό πυρ, οι πολιορκίες, οι διπλωματικοί θρίαμβοι; Οι Τούρκοι έναν Μωάμεθ έχουν και του έχουν κάνει σειρές. Εμείς έντεκα αιώνες και σχεδόν σιωπή. Δεν λείπει το υλικό. Δεν λείπουν οι ήρωες. Λείπει η προβολή. Ίσως γιατί μια ειλικρινής αφήγηση θα έδειχνε τη Δ΄ Σταυροφορία του 1204: τη μεγαλύτερη λεηλασία της μεσαιωνικής Ευρώπης, ναούς και βιβλιοθήκες να λεηλατούνται, πολιτισμό να μεταφέρεται στη Δύση με τη βία. Ίσως γιατί θα έδειχνε ότι η Ρωμανία κράτησε ζωντανή την ελληνική παιδεία και ότι οι Βυζαντινοί λόγιοι μετά το 1453 τροφοδότησαν την Αναγέννηση. Ίσως γιατί θα θύμιζε ότι μέχρι τον 10ο αιώνα η Δύση δεν ήξερε καν τι είναι πηρούνι, μέχρι να φτάσει εκεί η Θεοφανώ. Και οι επικές μάχες των Ισαύρων το 717-718; Μπροστά τους το Πουατιέ μοιάζει παιδικό πάρτι. Η σημασία τους για τον δυτικό πολιτισμό είναι εφάμιλλη της Σαλαμίνας και του Μαραθώνα. Από το 1977 και τη σειρά «Πορφύρα και Αίμα» δεν έχουμε ξαναδεί μεγάλη ελληνική παραγωγή αντάξια αυτής της ιστορίας. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι κάνουν οι άλλοι. Είναι τι δεν κάνουμε εμείς. Ένας λαός που δεν αφηγείται την ιστορία του, αφήνει άλλους να την ξεχάσουν ή να την παραμορφώσουν. #Βυζάντιο #Ιστορία #ΕλληνικήΚουλτούρα
