Search

Η Νέα Δημοκρατία νίκησε την... Έλενα Ακρίτα. Επιτέλους! Μπορεί πλέον η χώρα να κοιμάται ήσυχη. Η Έλενα Ακρίτα δ ε ν εξελέγη E' Αντιπρόεδρος της Βουλής κι έτσι η ΝΔ μίκρυνε κι άλλο την Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής που επιλέγει τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών, οπότε θα μπορεί να κάνει σχεδόν ό,τι θέλει. Χρειάστηκε βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια: να κατέβει κοτζάμ κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή για να εξασφαλιστεί το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Διότι η υποψηφιότητα μιας βουλευτού της αντιπολίτευσης για μία από τις θέσεις των Αντιπροέδρων δεν ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί χαλαρά. Δεν ήταν ώρα για αβλεψίες, απουσίες, «έχω μια δουλειά στην περιφέρεια», «θα περάσω αργότερα από τη Βουλή» και λοιπές κοινοβουλευτικές ελαφρότητες. Η περίσταση απαιτούσε πανστρατιά. Και η πανστρατιά έγινε. Εάν η ΝΔ δεν είχε κατέβει να δηλώσει "παρών", η Ακρίτα θα εκλεγόταν με 74 ψήφους. Στην ψηφοφορία συμμετείχαν 288 βουλευτές. Η Έλενα Ακρίτα έλαβε 119 ψήφους υπέρ, δηλαδή πολύ περισσότερες από όσες χρειαζόταν κανονικά για να εκλεγεί. Οι υπόλοιποι 169 βουλευτές που δεν την ήθελαν, δήλωσαν «παρών», καθώς δεν προβλέπεται η ψήφος "κατά" από τον Κανονισμό της Βουλής. Και έτσι απετράπη το ...αδιανόητο. Για μια στιγμή, ας αναλογιστούμε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν μερικές δεκάδες κυβερνητικοί βουλευτές είχαν αποφασίσει ότι είχαν και κάτι άλλο να κάνουν εκείνη την ημέρα. Θα μπορούσε να είχε εκλεγεί η... Ακρίτα. Ε' Αντιπρόεδρος της Βουλής! Δεν χρειάζεται να περιγράψουμε τις συνέπειες. Η Ιστορία ευτυχώς δεν θα χρειαστεί να απαντήσει στο ερώτημα. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Άλλωστε, όταν διαθέτεις μια τόσο μεγάλη κοινοβουλευτική ομάδα, δεν την κινητοποιείς μόνο για ψήφους εμπιστοσύνης, προϋπολογισμούς, προτάσεις δυσπιστίας ή κρίσιμα νομοσχέδια. Την κινητοποιείς και για να πει «παρών» στην Έλενα Ακρίτα. Και μάλιστα όχι ένας, όχι δύο, όχι δέκα βουλευτές. Χρειάζεται ένας ολόκληρος κοινοβουλευτικός στρατός ώστε το τελικό αποτέλεσμα να γραφτεί με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια: 119 υπέρ – 169 παρών, με την ευγενική χορηγία της "Νίκης" που μας έδειξε τι θα ψηφίσει τώρα που -μάλλον- δεν θα ξαναμπεί στην Βουλή. Είναι ίσως η πρώτη πολιτική ήττα στην οποία ο ηττημένος μπορεί να κοιτάξει τον πίνακα και να αναρωτηθεί ποιος ακριβώς χρειάστηκε να επιστρατεύσει τις περισσότερες δυνάμεις για να την πετύχει. Γιατί το πραγματικά ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ότι η Ακρίτα δεν συγκέντρωσε τις ψήφους που απαιτούνταν. Είναι ότι για να εξασφαλιστεί πως δεν θα τις συγκεντρώσει, η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα της χώρας θεώρησε αναγκαίο να εμφανιστεί με δύναμη που θα ζήλευε ψηφοφορία πολύ μεγαλύτερης πολιτικής σημασίας. Σαν να κρινόταν μία ψήφος εμπιστοσύνης επί πρότασης δυσπιστίας! Πάντως και πάλι, με τις παλιές συνταγματικές διατάξεις, Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν θα εξέλεγε η Ν.Δ. με την "Νίκη": χρειάζονταν 180. Ούτε βέβαια θα μπορούσαν να αναθεωρήσουν Σύνταγμα ως πρώτη βουλή με 169. Και κάπως έτσι η Νέα Δημοκρατία πέτυχε τον φοβερό πολιτικό στόχο της: να εκφράσει την νομιμοφροσύνη της προς την Μαρέβα Γκραμπόφσκι που έχει υποβάλει έγκληση εναντίον της Έλενας Ακρίτα επειδή της έγραψε ότι έχει 40 ακίνητα στο πόθεν έσχες της. Αλλά, εμμέσως και στον Αχιλλέα Μπέο, τον οποίο η Έλενα Ακρίτα έχει κερδίσει στο Πρωτοδικείο (είπε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι "έτρωγε τη σύνταξη της μάνας της"!) και επίκειται η δίκη στο Εφετείο. Και διάφορες άλλες διαδικτυακές φιγούρες που έχουν χάσει πανηγυρικά τα δικαστήριά τους σε πρώτο και δεύτερο βαθμό από τις αγωγές Ακρίτα για όσα ψεύδη έχουν εκτοξεύσει εναντίον της κατά καιρούς. Η κυβερνητική παράταξη μπορεί να προσθέσει άλλη μία μεγάλη κοινοβουλευτική επιτυχία στο ενεργητικό της: ικανοποίησε τα εμμονικά τρολάκια της! Επιβάλλοντας ένα εξαιρετικά αντιθεσμικό "προηγούμενο" που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε σοβαρή δυσχέρεια συγκρότησης του προεδρείου της Βουλής από εδώ και πέρα. Να δούμε πώς θα ψηφίζονται οι αντιπρόεδροι από εδώ και πέρα, αφού πλειοψηφική παράταξη άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Διότι ο "έλεγχος του περιεχομένου" της αντιπολίτευσης από την πλειοψηφία όταν καθίσταται κριτήριο για την στελέχωση του προεδρείου της Βουλής αχρηστεύει ένα διαχρονικό συνταγματικό έθιμο σεβασμού των interna corporis των ίδιων των κομμάτων από τους θεσμικούς ανταγωνιστές τους. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για μια πλειοψηφία που έχει αποδείξει πολλαπλά ότι δεν την ενδιαφέρουν οι θεσμοί. Θρίαμβος. #ΝέαΔημοκρατία #πολιτική #βουλή

Επειδή έχω γνωστούς σε θέσεις κλειδιά του ελληνικού στρατού σας μεταφέρω τις πληροφορίες μου. Η ασπίδα του Αχιλλέα που θα πάρουμε εμείς είναι το καλό κομμάτι. Όχι σαν αυτό που έκαναν σουρωτήρι οι Ιρανοί. Καμία σχέση. Εκείνο είναι χαλασμένο και το κρατάνε για τον εαυτό τους. #Στρατός #Ελλάδα #Ασπίδα

Ρώτησαν τον Στρατάρχη Μοντγκόμερι, αν του έδιναν μια Μεραρχία νεοσύλλεκτους και έπρεπε να τους οδηγήσει σε δύο μέρες στην μάχη, τί θα έκανε. Απάντησε " Δύο μέρες ασκήσεις ακρίβειας". Δεν χωράνε οι χαρακτήρες να το εξηγήσω αλλά κ. Διευθυντά της Στρατονομίας, είδατε το βίντεο; #στρατός #μάχη #Μοντγκόμερι

Να τελειώνει αυτό το ξεφτιλίκι με τα βύσματα της Αθήνας και των γραφείων που δεν μπορούν να συντονιστούν ούτε σε ένα άγημα. Ουτε θητεία σε κανονική μονάδα ούτε υπηρεσία ωφέλιμη για τον πολίτη ούτε καν ικανότητες διεκπεραίωσης ενός αγήματος. Στον ιερότερο τόπο της χώρας. Αυτό είναι που θα κοβόντουσαν τα βύσματα; Καμία αξιοπρέπεια σχεδόν σε κανένα επίπεδο. https://t.co/26gt2JG8TA #αξιοπρέπεια #στρατός #Αθήνα

Σαν σήμερα το 1949 τελείωσαν οι μάχες στο Γράμμο και στο Βίτσι. Είναι το επίσημο τέλος του εμφυλίου Πολέμου και της προσπάθειας των κομμουνιστών τότε, να γκρεμίσουν την Δημοκρατία και να περάσουν την Ελλάδα στο Σοβιετικό μπλοκ. Στην Μεταπολίτευση κατάφερε η Αριστερά να μας κάνει να ξεχάσουμε το τί έγινε τότε, και του πόσες θυσίες χρειάστηκαν για να σωθεί η Ελλάδα από την κομμουνιστική απειλή. Οι εορτές μνήμης των νεκρών που θυσιάστηκαν εκεί, βαφτίστηκαν «εορτές του μίσους» ενώ το ΚΚΕ μπορούσε να πηγαίνει εκεί και να τιμά τους δικούς του νεκρούς ως ήρωες, μόνο του, χωρίς αντίλογο. Και όμως εκεί πέθαναν Έλληνες για να μείνει η Ελλάδα ελεύθερη Δημοκρατία και οφείλουμε να τους τιμούμε. Αντί άλλης αναφοράς σήμερα, σας παραθέτω την ιστορική ομιλία που λίγες μέρες πριν το τέλος του εμφυλίου (14 Αυγούστου 1949) είχε εκφωνήσει ο Γέρος της Δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου στην Πάτρα. Οι Δημοκρατικές του περγαμηνές δεν αμφισβητούνται πιστεύω από κανέναν, η δε φρασεολογία εκφράζει το κλίμα εκείνης της εποχής. Προσωπικά είμαι υπέρ της Εθνικής Συμφιλίωσης, αλλά αυτό προϋποθέτει ότι ο ένας θα σέβεται τους νεκρούς του άλλου και η συζήτηση για την περίοδο δεν θα γίνεται με όρους ιδεολογικής επικράτησης της Αριστεράς. Η Αριστερά τότε ηττήθηκε και ευτυχώς, ο κομμουνισμός ηττήθηκε και ευτυχώς. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια. «Λαέ των Πατρών Σου απευθύνω τον εγκάρδιον χαιρετισμόν μου. Αποτελεί χαράν και καθήκον των δημοσίων άνδρών νά έπικοινωνούν μέ τον Λαόν… Διαρκεί ακόμη ό σκληρότατος ’Αγών, τον όποιον εξαπέλυσαν έναντίον μας οί κληρονομικοί εχθροί τής πατρίδος χρησιμοποιοΰντες την προδοσίαν τής Πέμπτης Φάλαγγος, τού Κομμουνιστικού Κόμματος. Καί έξακολουθούν αί ανιστόρητοι θυσίαι τού μαρτυρικού Γένους. ’Αλλά όσον και άν διαρκή άκόμη ό σκληρός αγών, το ευτυχές τέρμα έχει προσεγγίσει. Έχει άναγγελθή είς τον όρί ζοντα ή χαραυγή τής Νίκης. Προχθές είς μίαν έμπνευσμέην ήμερησίαν διαταγήν του, ό ’Αρχιστράτηγος άνήγγειλεν είς το Έθνος ότι «έπεράσαμεν είς τον δρόμον τής Νίκης». Καί έπειτα από δύο ήμέρας ήλθε το χαρμόσυνον άγγελμα: Ένικήσαμεν. Ό συρφετός των προδοτών, ό όποιος είχε συγκεντρωθή είς τον Γράμμον και το Βίτσι, άριθμειται πλέον είς νεκρούς, είς αιχμαλώτους και είς φυγάδας. Δόξα και τιμή είς τας ένοπλους δυνάμεις τής χώρας. Ζήτω ό εθνικός μας Στρατός. Από τα βάθη τής ψυχής του το έθνος άπευθύνει ύπερήφανον και ευγνώμονα χαιρετισμόν πρός τας ’Ενόπλους Δυνάμεις, αί όποΐαι μέ τον ήρωϊσμόν και την αύτοθυσίαν των, άκόμη μίαν φοράν έξασφαλίζουν την άνεξαρτησίαν και την αιωνιότητα τής Ελ­λάδος. Καί το Έθνος όλόκληρον ύποκλίνεται εύλαβώς ενώπιον τής Ίεράς Μνήμης των άθανάτων Νεκρών μας. Είς την συνείδησιν των έπερχομένων ελληνικών γενεών αίωνία θα εί­ναι ή μνήμη των. ’Αλλά δέν είμεθα μόνοι εις τας Θερμοπύλας. Υπήρξαν άν­θρωποι οί όποιοι ύπεστήριξαν ότι ή Ελλάς θυσιάζεται διά ξέ­να συμφέροντα. Ό λόγος αυτός άποτελει βλασφημίαν και ύβριν. Την Ελλάδα την υπερασπίζεται ό Λαός μας. Δέν είναι μισθοφόρος ό Λαός μας, ώστε νά θυσιάζεται διά ξένα συμφέ­ροντα. Τήν Ελλάδα ύπερασπίζεται. Αλλά συμβαίνει ό αγών τής Ελλάδος νά είναι άγων και όλων των ελευθέρων Εθνών. Συμβαίνει ή Ελλάς νά άποτελή την προφυλακήν του παγκο­σμίου Μετώπου τής Ελευθερίας. Ή Νίκη τής Ελλάδος είναι ταυτοχρόνως νίκη τής Ελευθερίας και νίκη τής Άνθρωπότητος. Καί διά τούτο εύρίσκονται εις το πλευρόν μας τα ’Ελεύθε­ρα Έθνη και οί Μεγάλοι μας Σύμμαχοι.   ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πάτραι 14 Αύγουστου 1949» Αιωνία η Μνήμη όλων όσων θυσιάστηκαν για την Ελλάδα μας #Ελλάδα #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία

🔴Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο. 🔴Αύριο, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949. 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ. 🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής: Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150. 🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός». 🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού». Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα. 🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...». 🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944; 🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά. Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες. 🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία: «Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον». 🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο. 🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας. 🔴Άρα, ευτυχώς που ηττήθηκαν! Πηγές: 📍Πέτρος Ανταίος, «Νίκος Ζαχαριάδης, θύτης και θύμα». 📍Νίκος Παπαδάτος, «Νίκος Ζαχαριάδης: η ζωή και η δράση του, μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB». 📍Δημήτρης Βλαντάς, «Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949». #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία #Ελλάδα