Search

greyCorvus reported that he had spent eight years in a relationship with a woman who had bipolar disorder and that gradually, from being her partner, he took on the role of caregiver. He described how he experienced manic episodes, depression, and psychosis, as well as difficulties in communication with doctors and in dealing with treatments that he believed did not help his partner. He said he often felt unheard and that he had taken on excessive responsibility for her condition. On the occasion of World Mental Health Day, he noted that behind people with severe mental illness, there was a daily life that was often invisible to others, as well as a caregiver trying to cope. He urged psychiatrists to listen to those who live with the patients, stating that they may know aspects of the situation that the doctor does not have the opportunity to observe. He also encouraged them to consider pharmacological options flexibly and to utilize pharmacogenetic testing where appropriate. He mentioned that, under specific clinical conditions and with proper monitoring, methylphenidate (Ritalin) may be an option, while the enzymes CYP2D6 and CYP2C19 influence the metabolism of certain psychiatric medications. He clarified that the testing is not a magical solution but can provide useful knowledge. Finally, he stated that his partner had broken up with him because, as she believed, she did not want to ruin his life. #παγκοσμια_ημερα_ψυχικης_υγειας #ψυχικήυγεία #ψυχιατρική #διπολικήδιαταραχή (translated)

Καλημέρα τιμάται η Παναγία η Εγκυμονούσα, προστάτιδα & φρουρός πάντων των επιτόκων γυναικών & των ατέκνων οικογενειών.Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ό Κύριος μετά Σου.Ευλογημένη Σύ έν γυναιξί καί ευλογημένος ό καρπός Τής κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες τών ψυχών ημών☦️ https://t.co/PnXkj24eMV #Παναγία # Θεοτόκος #Εγκυμοσύνη

Την Παρασκευή (11/9, 20.30) επιτέθηκαν στη μητέρα μου και σ’ εμένα πέντε άτομα επί των οδών Ελλοπίας και Αλκιβιάδου, κάτω από την πλατεία Βικτωρίας. Ο ένας έσπρωξε εμένα που ενστικτωδώς μπήκα μπροστά της, ο άλλος γρονθοκόπησε στο πρόσωπο τη μητέρα μου, την άρπαξε από το πουκάμισο πιστεύοντας ότι μπορεί να της βγάλει την τσάντα που είχε περασμένη χιαστί και τελικά την έσυρε από μία μικρή αλυσίδα που είχε στο λαιμό, μέχρι που της την έσπασε, πετώντας την με το πρόσωπο στην άσφαλτο. Οι υπόλοιποι έκαναν μπούγιο γύρω μας, μέχρι να τελειώσουν. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ούρλιαζα από την πρώτη στιγμή μέχρι που μαζεύτηκε κόσμος. Το μόνο που θυμάμαι –εκτός από τα πρόσωπα των δύο από αυτούς- ήταν το αίμα της μάνας μου παντού, στην άσφαλτο, πάνω μου, στο φόρεμά της, αίμα παντού και μυρωδιά αίματος. Το ΕΚΑΒ δεν κατάφερε να φτάσει ποτέ. Έφτασαν δύο αστυνομικοί που έκαναν ό,τι μπορούσαν (!) για να σταματήσουν την αιμορραγία. Κατέβηκαν και γείτονες από την περιοχή για τις πρώτες ασθμαίνουσες βοήθειες σε μια γυναίκα που δεν μπορούσε να σταθεί ούτε σε καρέκλα. Βρεθήκαμε με ιδιωτικό αυτοκίνητο στον Ευαγγελισμό. Της έσπασαν τη μύτη, έχει μώλωπες και πληγές σε όλο της το σώμα. Στον Ευαγγελισμό λίγη ώρα μετά ήρθαν δύο αστυνομικοί με πολιτικά για καταθέσεις. Τους είχαν συλλάβει λίγο πριν μπουν στο σπίτι τους, κάπου εκεί κοντά στη γειτονιά μας. Επέμειναν πολύ ώστε να είναι σίγουροι ότι έχουμε αναγνωρίσει τα σωστά άτομα. Φέρθηκαν σχολαστικά, με φροντίδα στη μάνα μου που σχεδόν δεν είχε πρόσωπο από τα χτυπήματα. Προσωπικά, είμαι ακόμα σε σοκ και με ενοχές. Γιατί εγώ έφυγα από αυτό με ένα ελαφρύ τράβηγμα στον αυχένα, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσα να έχω προστατεύσει μια μικροσκοπική γυναίκα στα 80 που δεν ακούμπησε ποτέ ούτε μηρμύγκι. Που κάθε της κίνηση, φτιάχνει κάτι όμορφο. Που ξέρει μόνο να βοηθάει. Νιώθω ενοχές γιατί πάντα τσακωνόμασταν όταν έβλεπε μπούγιο από άντρες και μου έλεγε «κατέβα από το πεζοδρόμιο», για να της απαντήσω «να κατέβουν αυτοί, ο δρόμος ανήκει σε όλους μας». Εδώ και δύο μέρες, κάθε φορά που προσπαθώ να κλείσω τα μάτια βέπω το αίμα της να απλώνεται παντού, το μυρίζω πάνω μου, όσο και να πλυθώ, πετιέμαι στον παραμικρό θόρυβο. Κάθε γκριμάτσα πόνου της με διαλύει, δεν ξέρω τι να κάνω, πώς να βοηθήσω. Δεν μισώ κανέναν. Όμως, κάποιος πρέπει να απαντήσει. Αν όχι σε εμένα, σε εκείνην. Στα 80 της χρόνια, στη δουλειά και στους κόπους της, στους φόρους που έχει πληρώσει για να ζει με τον φόβο ότι η ζωή της θα τελειώσει στη μέση του δρόμου, χωρίς καμία τιμωρία για τους δράστες. Δεν θέλω αυτό το ποστ να γίνει αφορμή για μικροπολιτικές και σιχαμένα ξεσπάσματα. Θέλω όμως να ρωτήσω τον κύριο Haris Doukas πώς νιώθει ως Δήμαρχος Αθηναίων για τη μοίρα που διαχρονικά επιφύλαξαν σε αυτό το σημείο της Αθήνας ο ίδιος και οι προκάτοχοι του με το ίδιο με το δικό του ενδιαφέρον; Πώς νιώθει που βλέπει τη Βικτώρια, τον Άγιο Παντελεήμονα, την Κυψέλη, το Μεταξουργείο να μετατρέπονται σε αποθήκες ψυχών, όπου απυθόνονται καθημερινά άνθρωποι χωρίς φροντίδα, χωρίς εφόδια, με μωρά που κοιμούνται στο χώμα; Τι αισθάνεται ως παράγοντας της πόλης που απ’ άκρη σ’ άκρη της μυρίζει αποχωρητήριο; Επίσης, πώς περνάει ο κ. Michalis Chrisochoidis αυτόν τον καιρό; Είναι καλά; Γνωρίζοντας ότι η Πλατεία Βικτώριας είναι ένα τεράστιο σούπερ μάρκετ διακίνησης ναρκωτικών από κάθε περιθωριακή –ημεδαπή ή αλλοδαπή – ομάδα; Γνωρίζοντας ότι η πλατεία καθαρίζεται μόνο για να πατήσουν ως επισκέπτες του τετάρτου της ώρας βουλευτές όλων των παρατάξεων που δεν ντρέπονται να μας κοιτάζουν στα μάτια; Το αστυνομικό τμήμα της περιοχής το έχει επισκεφθεί ποτέ; Κι αν ναι πώς του φάνηκε ο χώρος που εργάζονται οι υφιστάμενοί του; Στις 15 Αυγούστου, στο προαύλιο του Αγίου Παντελεήμονα, ο ιερέας σχεδόν κλαίγοντας ζήτησε τη βοήθεια όλων των παραπάνω, μέσα σ’ έναν ναό σπασμένο, φόβο και τρόμο της περιοχής. Τον άκουσαν και του έκαναν πατ-πατ στην πλάτη. Και μετά; #Βία #Ασφάλεια #Αθήνα

Η δίκη της Λίντσεϊ Κλάνσι, πρώην νοσηλεύτριας που κατηγορείται για τη δολοφονία των τριών παιδιών της, φέρνει στο προσκήνιο τις συγκρούσεις ανάμεσα στην εγκληματική ευθύνη και την ψυχική νόσο, ενώ οι συνήγοροι της ισχυρίζονται πως η κατάσταση της ήταν αποτέλεσμα επιλόχειας ψύχωσης, σε αντίθεση με την εισαγγελία που παρατίθεται ότι οι φόνοι ήταν προμελετημένοι. #δίκη #ψυχικήΥγεία #έγκλημα

Kαλημέρα σήμερα εορτάζει ο Άγιος Παντελεήμων ο θαυματουργός, ο ιατρός των σωμάτων & των ψυχών...όπως λέγει η γνωστή φράση: «πάσχοντες από κάθε ασθένεια και όχι μόνο, έτρεχαν στη χάρη του Αγίου». Χρόνια Πολλά σε οσους γιορτάζουν...🌹🌷🌺🌸 https://t.co/tu9t016ERK #ΆγιοςΠαντελεήμων #Εορτασμός #Καλημέρα

H Βαλένθια του Πέδρο Μαρτίνεθ δεν γεννήθηκε σε ένα βράδυ ή μια σεζόν. Χτίστηκε με ταπεινά υλικά πάνω σε μια καταπληκτική αλλά φοβερά απαιτητική μπασκετική ιδέα στην εφαρμογή της. Όσοι τράβηξαν μια ευθεία γραμμή για να ενώσουν την περσινή υπέροχη Παρί με τη φετινή Βαλένθια, αμελούν κάτι σημαντικό που τις διαχωρίζει. Η Βαλένθια είναι μία από τις έξι μεγάλες ομάδες της Ισπανίας, με 11.000 διαρκείας και μεγάλη παράδοση στο μπάσκετ τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Η Βαλένθια λοιπόν δεν ήταν ένα εργαστήριο for the love of the game. Είναι μια ομάδα που έχει υποχρέωση νίκης, όχι φυσικά με τους ψυχωτικούς όρους που έχουμε μάθει να μεταφράζουμε αυτή την έννοια εδώ, γενικώς στα σπορ. Μακάρι η επιτυχία της και ο τρόπος της να γίνουν μάθημα σε εκείνες τις ομάδες που θέλουν να πετύχουν πράγματα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ χωρίς να κόβουν δρόμο και χωρίς φυσικά να έχουν τα ανεξάντλητα φράγκα των μεγάλων. Και μακάρι κάποια στιγμή να μάθουμε να απολαμβάνουμε το μπάσκετ χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα για συνταγές που κερδίζουν και άλλες που είναι καταδικασμένες να χάσουν επειδή το μάτι μας και το μυαλό μας έχει συνηθίσει αλλιώς. Amunt, Valencia. #valenciabasket #ligaendesa #ValenciaBasket #Basketball #Sports

Η 19η Μαΐου είναι μια μαύρη επέτειος! Είναι η ημέρα της Γενοκτονίας των 353.000 ψυχών του Ποντιακού Ελληνισμού, για τις οποίες δυστυχώς η Ελληνική Πολιτεία ψεύδεται όταν λέει πώς έχει αγωνιστεί για την αναγνώρισή της, από τη διεθνή κοινότητα. Σήμερα τιμούμε τη μνήμη όλων όσοι https://t.co/KCYU6DJ47L #Γενοκτονία #ΠοντιακόςΕλληνισμός #Μνήμη #GR #TR