Search

The article states that, after the massacres on Chios in 1822, women and children were transported as captives to the slave markets of Smyrna and Constantinople. It invoked a letter sent that spring from Constantinople by Dutch diplomat Gaspar Testa, in which he described captured children and women from Chios, some of whom had papers with the name and address of their owners. According to the post, by May 1, 1822, more than 41,000 slave ownership documents, known as "teskeredes," had been issued. The article mentioned that, according to the French-language newspaper of Smyrna, Spectateur Oriental, by May 10, customs duties for about 40,000 slaves had been paid at the city's customs. It also cited English sources, stating that the population of Chios before the destruction was approximately 110,000: about 20,000 fled or remained on the island to cultivate mastic, approximately 45,000 were killed, and the rest were sold as slaves. The post stated that the attack began on March 30, 1822, and that, according to the orders attributed to the Sultan, boys aged 3–12 and women aged 12–40 would be captured, while the others would be slaughtered. It described rapes, torture, and murders of civilians, as well as women who committed suicide or resisted to avoid capture. Citing the account of the priest Welsh from the English embassy in Constantinople, the article noted that about 500 women from Chios were sold in the fish market and that their prices ranged from 100 groats to 3 pounds per person. It added that similar scenes unfolded in Smyrna, where women and children were transported in chains and sent to the homes of those who had bought them. Finally, it cited Chian journalist Panagiotis Xenakis and "The Machine of Time," mentioning that the island remained devastated for years after 1822. #Χίος #ΕλληνικήΕπανάσταση #Σκλαβιά (translated)

Ο δρόμος της αγάπης Της αγνής αγάπης ο δρόμος Είναι ένας, μονάκριβος, ιερός Να τον διαβαίνεις ως διαβάτης, καλός και ταπεινός Για να λούζει, την φτωχή σου καρδιά, το άσβεστο του φως Ο δρόμος της αγάπης έχει άκρατη αγωνία Αλλά μας οδηγεί στην πρώτη της ψυχής φιλία Και στην υπέρλαμπρη μας αυτογνωσία Φανερώνοντας μας της δημιουργίας την γνήσια πεμπτουσία Έλα κι’ εσύ πάλι μικρέ διαβάτη Να τον βρίσκεις κάθε χρυσαυγή Την διαδρομή σου να χαράζει Με την αύρα του την φιλική Αν και πολλές φορές είναι δύσκολος Με αγκάθια και πέτρες στρωμένος Έχει όμως και ρόδα πορφυρά με μυρωδάτα γιασεμιά Που διανθίζουν την πορεία σου με πολλά μελίρρυτα φιλιά Έλα κι’ εσύ λοιπόν μικρέ προσκυνητή Πορεύσου στο δρόμο αυτό με διάθεση στοργική Και η δόλια ψυχή σου πάλι θα ενισχυθεί Για να ανέβει πιο εύκολα στου Ολύμπου την κορυφή Να δει το άγιο φως να ανατέλλει δυνατά Τα χελιδόνια να κελαηδούν πολύ γλυκά Το ξύπνημα της μέρας να φέρνει ελπίδα και χαρά Και την φιλία με την αγάπη το ‘εγώ μας’ να κυβερνά John Kyriazoglou 6/8/2025

Η καλοκαιρινή ευτυχία δεν είναι δύσκολη υπόθεση. Είναι 4 πράγματα: • Η ταβέρνα μετά τη θάλασσα. • Ένα θερινό σινεμά, που παίζει παλιά ταινία και μυρίζει γιασεμί. • Ένα βραδινό μπάνιο στη θάλασσα. • Ένα πανηγύρι, με φώτα, χορό, μπύρες και ανθρώπους που γελάνε με την ψυχή τους. https://t.co/OXwp5fLGJS #Καλοκαίρι #Ευτυχία #Ταβέρνα