Αν όντως ο Γ. Μαζωνάκης πέθανε κατά τη διάρκεια πλασμαφαιρεσης σε ιατρείο (και όχι πριν την έναρξή της όπως κατέθεσε η ιατρός) δεν ξέρω πως θα γίνει οι συνάδελφοι να γλιτώσουν τη φυλακή. Καθώς δεν θα πρόκειται για αμέλεια ή ακόμη και λάθος. Και αυτό το γράφω εγώ που έχω επιχειρηματολογήσει πολλές φορές κατά της ποινικής μεταχείρισης ιατρών για ιατρικά λάθη διότι εν τέλει αυτή κάνει κακό στην ιατρική και τελικά στους ασθενείς. Εξηγώ γιατί αυτό ίσως είναι κάτι διαφορετικό: Η πλασμαφαιρεση είναι ιδιαίτερα επεμβατική ιατρική πράξη, απαιτεί νοσοκομειακό περιβάλλον και επίβλεψη από εξειδικευμένο ιατρό και νοσηλευτή. Οι ενδείξεις είναι κυρίως σπάνιες και σοβαρές νευρολογικές και αιματολογικές παθήσεις. Όχι αισθητικές και «αναζωογονητικές». Όσες φορές χρειάστηκε να κάνουμε πλασμαφαιρεση σε ασθενείς μου, σε συνεργασία με νευρολόγο ή αιματολόγο και την Αιμοδοσία, χρειάστηκε να τον μεταφέρουμε σε ειδική πτέρυγα (ούτε καν κοινό θάλαμο) και να εμπλέξουμε εξειδικευμένο προσωπικό. Δηλαδή το πρόβλημα ενδεχομένως είναι ΚΑΙ η απουσία ένδειξης για την πλασμαφαιρεση ΚΑΙ το κατάλληλο περιβάλλον διενέργειας της θεραπείας ΚΑΙ η πιθανότατα η απουσία εξειδικευμένης εκπαίδευσης για την εφαρμογή της θεραπείας. Τέλος, καλό είναι όλα τα ιατρεία να έχουν απινιδωτή. #ιατρική #ιατρικάλάθη #υγειονομικήασφάλεια
