Μέσα σε μια ώρα, ξεκινήσαμε από να: 1) έχουμε το μαξιλάρι μισό-μισό 2) να έχει τα 3/4 και να με έχει πιάσει με το ποδαράκι της από το κεφάλι 3) πλήρης εκτοπισμός - έμεινα χωρίς καθόλου μαξιλάρι. . Και εάν δε θυμάστε ή δε ξέρετε την ιστορία, αυτό το πλάσμα σαν κουτάβι το υιοθέτησαν 2 φορές από τους Αδέσποτους Εθελοντές Λάρισας και τις 2 το επέστρεψαν. Από το φόβο τους μην την επιστρέψω κι εγώ, όταν ζήτησα να την πάρω στο Εδιμβούργο μου είχαν στείλει ηχητικό μήνυμα από την ομάδα-προς τιμήν τους- να ακούσω πώς γαβγίζει και δυσαρεστήθηκαν οι προηγούμενοι (μη χέσω) "γονείς" που την επέστρεψαν, ώστε να γνωρίζω τι να περιμένω. Και προσπάθησα να τους πείσω θυμάμαι, ότι όταν λέμε για πάντα μαζί, εννοούμε πραγματικά για πάντα και ότι θα κάνουμε όντως τα πάντα. Και ότι όταν ένα κουτάβι κλαίει, δε φταίει ποτέ το κουτάβι. Λαρισινή μου αγάπη. 6μιση χρόνια μαζί. #λαρισόσκυλο #αγάπη_για_παντα #σκυλι_μου_παιδι_μου 🥹 #λαρισόσκυλο #αγάπη_για_παντα #σκυλι_μου_παιδι_μου
