Search

Deze wereldvreemde Amsterdamse wethouder Lian Heinhuis (Pro) die geobsedeerd is met “airco-ongelijkheid” is ook verantwoordelijk voor de Amsterdamse stadsreiniging. De “afval-ongelijkheid” is inmiddels al opgelost, het is OVERAL een teringzooi. Linkse solidariteit in de praktijk! #Amsterdam #Politiek #Milieu

Sophie Schwartz (Amsterdam, 28 juli 1994), artiestennaam Sophie Straat, is een zangeres die een combinatie van levens- en protestliederen van politiek linkse signatuur zingt. Die artiestennaam verwijst naar dat ze in haar jeugd veelal op straat speelde. Ze is dochter van een Amerikaanse vader en Britse moeder. Ze groeide op in De Pijp. Tijdens een optreden op Best Kept Secret vroeg Sophie Straat vrouwen, queer personen en mensen van kleur om naar voren te komen bij de moshpit, en witte mannen om een stap naar achteren te doen. Dat fragment ging viral en leidde tot felle kritiek. Daarna volgden niet alleen discussies over haar uitspraak, maar ook een golf van seksistische en antisemitische haatberichten en doodsbedreigingen. Sophie gaf aan dat ze daarbij de publieke solidariteit, met name vanuit de muziekwereld, miste. Ik ben solidair met Sophie!! Stuur alle witte SSmeerlappen die zich op hun pik getrapt voelen maar heel ver naar achteren!!! https://hvdommelen.nl/ru/StraatS.html

My thoughts today are with the victims of the tragic fire at the yard in Brussels, their families, friends, and colleagues. I wish the injured much courage and a speedy recovery. My thanks go to the emergency services who are working under particularly difficult circumstances. (translated)

Een beschaving leeft niet alleen van wat zij produceert maar van wat zij doorgeeft. Het doorsnijden van de band tussen generaties verzwakt de samenleving. Ware woorden van @AmandaKluveld Solidariteit als tastbaar begrip richting kinderen, familie en gemeenschap. Daar zwoegt een mens voor. #solidariteit #samenleving #generaties

Mijn post over erfbelasting leverde veel reacties op. Een erfenis werd ineens ‘inkomen’ genoemd, erfgenamen zouden er ‘niets voor hebben gedaan’ en opgebouwd vermogen werd benaderd als geld waarop de samenleving via belastingen en herverdeling vanzelfsprekend aanspraak mag maken. Die reacties leggen een bredere reflex bloot. Wanneer de overheid geld tekortkomt, wordt zelden als eerste gevraagd welke uitgaven minder kunnen, welke regeling haar doel voorbijschiet of welke overheidslaag vooral zichzelf in stand houdt. De eerste vraag lijkt steeds vaker: waar kunnen we nog iets extra’s innen? Bij ondernemers, huizenbezitters, bedrijven, spaarders, beleggers, erfgenamen of iedereen die volgens een zelfgekozen maatstaf ‘genoeg’ heeft. Dat is wel zo gemakkelijk. Je hoeft geen moeilijke keuzes te maken en niemand hoeft afstand te doen van een bestaande subsidie, toeslag, voorziening of regeling. Je wijst eenvoudig een andere groep aan die de rekening mag betalen. Als ondernemer kijk ik daar anders naar. Wij werken met budgetten, bewaken onze liquiditeit en moeten zorgen dat de onderneming ook op langere termijn solvabel en gezond blijft. Een euro kun je maar één keer uitgeven. Ontstaan er financiële tegenvallers, dan moeten we prioriteiten stellen, kosten verlagen, investeringen uitstellen of afscheid nemen van zaken die onvoldoende opleveren. We kunnen onze klanten niet verplichten om voortaan maar wat meer af te dragen omdat wij onze uitgaven niet onder controle hebben. Een overheid is natuurlijk geen onderneming. Zij heeft andere taken en verantwoordelijkheden. Maar ook publiek geld is niet onbeperkt. Ook daar geldt dat een euro maar één keer kan worden uitgegeven. Toch lijkt ‘meer innen’ politiek en maatschappelijk vaak aantrekkelijker dan ‘minder uitgeven’. Bezuinigen doet namelijk pijn. Dan kan een regeling waar je zelf van profiteert minder ruim worden. Een belastingverhoging voor een ander voelt aanzienlijk comfortabeler. Solidariteit blijkt opvallend eenvoudig wanneer de rekening buiten de eigen brievenbus valt. Daarbij helpt het om het vermogen van die ander eerst van een minder sympathiek etiket te voorzien. Een erfenis wordt ‘gratis geld’. Vermogen wordt ‘onverdiend’. Overwaarde is slechts geluk. En wie iets aan zijn kinderen kan doorgeven, heeft blijkbaar een oneerlijke voorsprong gecreëerd die door de overheid gecorrigeerd moet worden. Zodra bezit moreel verdacht is gemaakt, voelt een hogere belasting niet langer als meer innen, maar als rechtvaardigheid. Een overheid die bij ieder nieuw probleem eerst kijkt waar nog iets te halen valt, hoeft zichzelf nooit serieus de vraag te stellen waar het minder, eenvoudiger of efficiënter kan. En mensen die iedere belastingverhoging toejuichen zolang die henzelf niet raakt, verwarren solidariteit soms wel erg gemakkelijk met vrijgevigheid namens een ander. Het is eenvoudig om ruimhartig te herverdelen wat je niet zelf hebt opgebouwd. Moeilijker is het om te accepteren dat ook de overheid niet alles kan blijven doen, en dat je een euro inderdaad maar één keer kunt uitgeven. #Erfbelasting #Belastingen #Solidariteit

Vijf jaar na de verwoestende overstromingen in het Ahrdal, waarbij 184 mensen omkwamen, zijn de gevolgen nog steeds zichtbaar, terwijl de gemeenschap zich herstelt met de hulp van solidariteit uit heel Europa en de regionale verbindingen weer tot leven komen met een hersteld spoornet. #Ahrdal #overstromingen #wijnbouw

Column: Hugo de Jonge en de rest Max von Kreyfelt Meestal maken politici zich enorme zorgen wanneer een groot deel van de bevolking hen niet meer vertrouwt. Hugo de Jonge jubelt het toe. Voor hem is wantrouwen een communicatiefeest: als 95 procent van Nederland hem niet meer moet, heeft die 95 procent de boodschap simpelweg niet begrepen. Ze hebben onvoldoende opgelet. Ik vermoed dat Hugo ’s morgens in de spiegel een man ziet die onder moeilijke omstandigheden steeds verantwoordelijkheid heeft genomen. De rest van Nederland ziet iets anders, maar spiegels tonen nu eenmaal alleen degene die ervoor staat. Tijdens corona werd Hugo het gezicht van een bestuursstijl die zichzelf moreel superieur verklaarde voordat überhaupt het debat begon. Kritische artsen waren ondermijnend, afwijkende wetenschappers verdacht en burgers met vragen hadden moeite met solidariteit. Wie niet meedeed, moest extra worden voorgelicht, aangesproken of desnoods richting de uitgang geduwd. En Hugo? Die deed het allemaal voor ons. Hij kan je de toegang ontzeggen en je tegelijk aankijken alsof hij je jas heeft aangenomen. Alles uit christelijke naastenliefde. Later kwamen de vragen: over proportionaliteit, grondrechten, de avondklok, het coronatoegangsbewijs en de druk op ongevaccineerden. Kritiek werd nooit weerlegd, maar bestuurlijk weggezet. De criticus, genegeerd, gedemoniseerd, of gemarginaliseerd. Jaren later blijkt Hugo geen spijt te hebben. Dat verbaast niet: spijt vereist dat je toelaat dat je zelf verkeerd zat. Precies daar ligt zijn rotonde. Gedachten richting zelfkritiek worden omgeleid naar omstandigheden, voortschrijdend inzicht en moeilijke keuzes, tot je weer uitkomt bij het punt waar Hugo gelijk had. Die 95 procent bestaat natuurlijk niet letterlijk. Misschien is het 80 of 60. Misschien zijn er nog plekken waar mensen bij zijn naam ontroerd raken. Maar het getal is niet het werkelijke punt. Interessanter is dat zo’n absurd percentage bij Hugo geloofwaardig klinkt. Zeg het over een ander en men vraagt naar de bron; zeg het over Hugo en mensen knikken alsof je de buitentemperatuur noemt. Dat is een prestatie. Je moet er jaren voor werken om van minister en vicepremier tot nationaal reflexpunt te worden: een man bij wie de ene helft denkt aan schoenen en de andere aan een QR-code. En toch zit daar iets bewonderenswaardigs in. Waar anderen wakker liggen van kritiek, beweegt Hugo zich erdoorheen met de rust van iemand die vermoedt dat vooral de bevolking zichzelf nog eens moet evalueren. Misschien is dat zijn werkelijke talent: niet besturen, luisteren of twijfelen, maar elke botsing verlaten met een gedeukt land en een onbeschadigd zelfbeeld. Of 95 procent van Nederland tegen hem is, weet ik niet. Maar ik vermoed dat Hugo zich daar uitstekend bij voelt. Er blijft tenslotte altijd nog vijf procent over dat beter geïnformeerd is. De loyalisten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Vertrouwen #Nederland

Ik snap de machteloosheid die zij voelen. Ik blijf in gesprek met de partijen over de situatie. Ik roep gemeenten nog een keer op om opvangplekken te bieden. Gemeenten die al spoednoodopvanglocaties hebben aangeboden, ben ik dankbaar. Ik roep andere gemeenten nogmaals op om hun verantwoordelijkheid te nemen en solidariteit met Ter Apel te tonen.

Protesteren tegen seksueel geweld, maar muisstil blijven over de verkrachte, ontvoerde en vermoorde Joodse vrouwen op het Nova festival. Aan het einde van de Dolle Mina demo wordt opgeroepen om door te marcheren naar een Palestina sit-in. "Solidariteit is voor ons allemaal". Ja, behalve als je Joods bent. #Solidariteit #SeksueelGeweld #JoodseVrouwen

De NAVO-top in Ankara werd gekenmerkt door de flamboyante uitspraken van president Trump, maar Europese leiders toonden een zelfverzekerde houding terwijl zij hun defensiecapaciteiten versterkten en bevestigden dat de solidariteit binnen de alliantie belangrijker is dan ooit, met een groeiende Amerikaanse bereidheid om Oekraïne te ondersteunen. #Navo #Trump #Oekraïne

Kan iemand mij uitleggen waarom ik, waarvan de familie hier al eeuwen woont, plots "solidair" moet zijn met een Afghaanse kinderverkrachter die hier een paar jaar zijn lusten komt botvieren? Volgens welke zieke, doorgeslagen theorie van solidariteit is dat oké? #solidariteit #verantwoordelijkheid #maatschappij

Na de zware aardbevingen in Venezuela zijn tienduizenden mensen gewond of dakloos geraakt, en ondanks de massale internationale hulp en solidariteit van vrijwilligers, ontbreekt het aan een plan voor langdurige ondersteuning en wederopbouw, terwijl de Venezolaanse regering geblokkeerd lijkt in haar respons. #Venezuela #aardbeving #hulpverlening

Paus Leo brengt een bezoek aan Lampedusa om aandacht te vragen voor migratie en de solidariteit van de eilandbewoners met aankomende migranten, wat een krachtig signaal afgeeft in zijn verzet tegen het Amerikaanse anti-migratiebeleid van Donald Trump. #Migratie #Lampedusa #PausLeo

Christian Zedig, een toegewijde Zweedse voetbalfan en familieman, reisde naar Kopenhagen om de achtste finale van Zweden tegen Frankrijk mee te maken. Hij kwam voor het voetbal, de sfeer en de verbondenheid rond het Zweedse elftal. Aan de wedstrijd kwam hij nooit toe. Vlak voor de aftrap werd hij zwaar mishandeld door een groep mannen. Volgens berichten moest hij na de aanval naar de intensive care worden gebracht. De Deense politie heeft een foto van een verdachte verspreid in de hoop hem te kunnen identificeren. Zijn vrouw schrijft inmiddels op Facebook dat artsen niets meer voor hem kunnen doen. Christian laat een gezin achter, waaronder jonge kinderen die hun vader nooit meer zullen knuffelen. Hij vertrok voor een avond voetbal. Binnen enkele minuten veranderde het leven van zijn familie voorgoed. Weer een zinloze tragedie. Weer de levens van een gezin geofferd op het altaar der “verrijking” Rust in vrede, Christian. #Voetbal #Tragedie #Solidariteit

Na de dubbele aardbeving in Venezuela zijn de inwoners van Caracas voornamelijk op elkaar aangewezen voor hulp, waarbij ze voedsel en benodigdheden naar de zwaarst getroffen gebieden vervoeren, terwijl het dodental oploopt tot 920 en meer dan 51.000 mensen vermist worden. #Venezuela #aardbeving #solidariteit