Zijn dood vormde een waterscheiding tussen het argeloze Nederland van vóór 2004 en het land waarin het bewustzijn van de islamisering plotseling overal postvatte. De man die Aboutaleb „de pooier van de profeet” noemde en Thom de Graaf uitmaakte voor moordenaar, was óók de man die zijn ex-vrouw en haar nieuwe vriend meenam op vakantie en alles betaalde, „om maar bij elkaar te kunnen zijn”. Politiek incorrect (cancelled avant la lettre), gezet, autochtoon, seksistisch en bovenal niet overtuigd van "de zegeningen" van de onterecht bejubelde "multiculturele samenleving" en de moordzuchtige "kansenparels" die onze cultuur dezer dagen zo verrijken. Van Gogh was in mijn ogen een tienmaal betere schrijver dan filmmaker: zowel stilistisch als inhoudelijk een verademing tegenover al die brave meelopers in deze – zucht, moet ff: fluwelen dictatuur. Zijn taalgebruik was virtuoos, soms smakeloos en puberaal, maar altijd intrigerend. Eigenlijk zou ik hier zijn debuutroman "Engel" moeten noemen, al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het boek mij niet kon bekoren. Zijn literaire pogingen mislukten bovendien commercieel op dramatische wijze. Van "Engel" werden in 1990 vier exemplaren verkocht. Ok ik chargeer: het waren er zes. Zijn tweede roman, de raamvertelling "De ogen van Tipsy" uit 2001, moest hij zelfs in eigen beheer uitbrengen omdat geen uitgever eraan wilde. Tegenwoordig zou dat vermoedelijk anders liggen. Na zijn dood ontstond opeens wél belangstelling. Geen Profeet wordt in zijn eigen tijd geloofd (zegt men). We beseffen nog maar half hoe diep Van Gogh zijn sporen in de Nederlandse taal heeft getrokken. Hij schonk haar woorden als „geitenneuker”, „chocoladeprins” en „gedachtenpolitie” – taalgranaten die nog altijd nadreunen. Hoe zou hij de chaos in onze huidige tijdsgeest aanschouwd hebben? Juist daarom is de verfilming van Delirium een historische noodzaak. En wat jarenlang slechts een onmogelijke droom leek, dreigt nu dankzij AI Cinema onontkoombaar werkelijkheid te worden. #theovangogh #deliriumderoman #deliriumdefilm #TheoVanGogh #CultureleIdentiteit #PolitiekeDiscussie
