Σήμερα η Ελλάδα έχασε δύο από τα παιδιά της. Δύο Έλληνες χειριστές, δύο Ίκαροι, έφυγαν από τη ζωή κάνοντας αυτό που είχαν ορκιστεί να κάνουν: να πετούν για την Πατρίδα. Δεν γνωρίζω ακόμη τα ονόματά τους. Και ίσως αυτή τη στιγμή αυτό να μην έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί πίσω από τη στολή, τον βαθμό και το αεροσκάφος υπήρχαν δύο άνθρωποι, δύο οικογένειες, δύο ζωές που σήμερα σταμάτησαν απότομα. Η σκέψη μου είναι πρώτα απ' όλα στις οικογένειές τους. Στους ανθρώπους που από σήμερα θα περιμένουν μάταια να ακούσουν τη γνώριμη φωνή τους. Στους συναδέλφους τους που τους γνώριζαν, πέταξαν μαζί τους και σήμερα καλούνται να αποχαιρετήσουν δύο δικούς τους ανθρώπους. Και ύστερα, ως Έλληνας και ως στρατιωτικός, στέκομαι με απόλυτο σεβασμό απέναντί τους. Δεν έφυγαν απλώς δύο πιλότοι. Έπεσαν δύο Ίκαροι εν ώρα υπηρεσίας. Στους δύο χειριστές του F-4 Phantom που σήμερα δεν επέστρεψαν από την αποστολή τους, οφείλουμε σιωπή, σεβασμό και τιμή. Στις οικογένειές τους εκφράζω την βαθύτατη προσωπική μου θλίψη. Και στους δύο συναδέλφους: Καλό Παράδεισο. Καλό ταξίδι, Ίκαροι. Αθάνατοι. Η Πατρίδα δεν ξεχνά αυτούς που έπεσαν υπηρετώντας την. #Αθάνατοι #Σεβασμός #Πάτριδα
