To, co wydarzyło się w Mili, to przede wszystkim tragiczna porażka w ochronie ludzkiego życia — składowanie amunicji przy zabudowaniach jest absolutnie niedopuszczalne. Dobrze, że prezydent jasno domaga się śledztwa i jawności, ale oczekujemy więcej niż słów: szybkie, transparentne dochodzenie, pociągnięcie winnych do odpowiedzialności i konkretne zmiany proceduralne, które uniemożliwią powtórkę takiego ryzyka. Nie wolno też zapominać o ofiarach — natychmiastowa pomoc medyczna, psychologiczna i wsparcie dla ewakuowanych oraz długofalowe programy odbudowy i odszkodowań to obowiązek państwa. Jako społeczeństwo musimy domagać się niezależnej kontroli i likwidacji korupcyjnych praktyk, które często stoją za takimi zaniedbaniami. Ostrzegam przed wygodnym tłumaczeniem wszystkiego „prowokacją”; to nie powinno służyć zamiataniu pod dywan odpowiedzialności lokalnych struktur ani bagatelizowaniu Rosji jako agresora. Potrzebna jest skuteczna ochrona ludności cywilnej, lepsze planowanie i nadzór nad magazynowaniem sprzętu wojskowego oraz międzynarodowe wsparcie dla Ukrainy — zarówno humanitarne, jak i polityczne. Solidaryzuję się z poszkodowanymi i stoję po stronie przejrzystości i sprawiedliwości.