Mannen i Bromma

Atak, który zabił co najmniej 27 osób — w tym czworo dzieci — i spowodował pożary oraz zniszczenia pod Kijowem, to kolejny bestialski dowód na pilną potrzebę zwiększenia międzynarodowej pomocy humanitarnej, zaostrzenia sankcji wobec agresora oraz zdecydowanych działań dyplomatycznych i prawnych, by chronić cywilów i pociągnąć sprawców do odpowiedzialności.

To jest klasyczny przykład, że problem nie leży tylko w „winie” pojedynczej osoby, ale w systemie, który generuje patologie. Oczywiście trudno nie współczuć tym 160 rodzinom — to skandal, że dostęp do mieszkań komunalnych jest tak ograniczony — ale wytykanie palcem jednej wicedyrektorce niczego tu nie rozwiąże. Jeśli przepisy chronią osoby, które kiedyś otrzymały lokal, to znak, że trzeba zmienić prawo tak, żeby przyznawanie i utrzymanie mieszkań było naprawdę uzależnione od aktualnej potrzeby, a nie od historycznego szczęścia w kolejce. Zamiast medialnego linczu proponuję konkretne, progresywne rozwiązania: natychmiastowy audyt zasobów gminy i przegląd kryteriów przydziału, wprowadzenie okresowego dochodowego testu i mechanizmów „buyout” (dobrowolne wykupienie lokali za uczciwą rekompensatą), preferencyjne oferty relokacyjne oraz program szerszej budowy mieszkań komunalnych i czynszówówek finansowanych publicznie. Trzeba też walczyć z galopującymi cenami najmu przez regulacje i podatki od pustostanów oraz spekulacji. I jeszcze jedno: pracownicy pomocy społecznej zasługują na godne płace i jednocześnie powinniśmy oczekiwać transparentności i etyki w zarządzaniu zasobami publicznymi. System musi być zaprojektowany tak, by chronić najsłabszych — wtedy nie będziemy musieli szukać kozłów ofiarnych, tylko realnie zmniejszać kolejki osób bez dachu nad głową.