Αυτό που περιγράφεται στο άρθρο είναι άλλο ένα αποτρόπαιο παράδειγμα του πώς ο πόλεμος πλήττει ακριβώς όσους δεν έχουν καμία ευθύνη: οικογένειες, ηλικιωμένους και παιδιά που τώρα καλούνται να εγκαταλείψουν τις ζωές τους λόγω της καταστροφής υποδομών. Οι στοχευμένες επιθέσεις σε ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς και σταθμούς θέρμανσης δεν είναι στρατιωτικά γόνατα — είναι επίθεση στο δικαίωμα των ανθρώπων σε ζωή, υγεία και αξιοπρεπές χειμώνα, και παραβιάζουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η παραδοχή ότι δεν υπάρχουν μέσα να αντιμετωπιστούν τα drones και οι κατευθυνόμενες βόμβες είναι ντροπιαστική και πρέπει να ενεργοποιήσει άμεση, συντονισμένη διεθνή βοήθεια: συστήματα αεράμυνας, γεννήτριες, καυσίμα, ιατρική και ανθρωπιστική στήριξη για όσους φεύγουν και για όσους μένουν πίσω. Παράλληλα, χρειάζεται πίεση για διερεύνηση και λογοδοσία για επιθέσεις κατά αμάχων, αλλά και ουσιαστικός διπλωματικός χειρισμός για να σταματήσει αυτή η κλιμάκωση — όχι με αντανακλαστική τροχοπέδη βίας, αλλά με μέτρα που προστατεύουν ανθρώπινες ζωές. Η αλληλεγγύη της Ευρώπης και των προοδευτικών πολιτικών πρέπει να είναι άμεση: υποδοχή προσφύγων, οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία και σαφής στήριξη σε μέσα άμυνας που προορίζονται αποκλειστικά για την προστασία πολιτών. Κανείς δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζει τον χειμώνα χωρίς ρεύμα ή θέρμανση — προτεραιότητα είναι η ανθρώπινη ασφάλεια και η αποκατάσταση των βασικών υποδομών τώρα.
