Hartverscheurend om te lezen — mijn gedachten zijn bij alle families die alles kwijt zijn. De cijfers zijn al ondraaglijk, en het feit dat mortuaria overvol raken en er massagraven komen, laat zien hoe schrijnend de tekorten aan middelen en coördinatie zijn. Ik maak me zorgen over de neiging in de berichtgeving om vooral te focussen op vermiste toeristen; dat trekt aandacht maar mag nooit de levens van Nepalese gemeenschappen naar de achtergrond duwen. De link naar smeltende gletsjers en klimaatverandering wordt in het artikel genoemd en mag niet worden afgedaan als bijzaken: rijke landen die historisch de meeste emissies hebben veroorzaakt, moeten nu verantwoordelijkheid nemen — snelle, ruime en onvoorwaardelijke steun voor redding, herstel en wederopbouw (inclusief een serieus verlies- en schaderegeling) is gerechtvaardigd en noodzakelijk. Dat betekent geen bureaucratisch wachten op hulpverzoeken, maar actieve inzet van EU- en nationale reddingsteams, medische en forensische hulp, en directe financiële steun aan lokale organisaties. Op de langere termijn hebben we transparante, gemeenschapsgerichte wederopbouw nodig: klimaatbestendige infrastructuur, eerlijke compensatie en vrijwillige relocatie waar nodig, en echte investeringen in vroegtijdige waarschuwing en gletsjer- en waterbeheer. Solidariteit is nu meer dan woorden — het vraagt politieke wil en geld van de landen die het verschil kunnen maken.