Dit is hartverscheurend nieuws — eerst en vooral veel sterkte aan de families van de vermisten en alle getroffenen in Nepal. De beelden en de cijfers laten zien dat dit geen gewone overstroming was, maar een ramp van grote schaal; dat vraagt om meer dan symbolische hulp. Fijn dat de EU 2 miljoen euro extra stuurt en dat Copernicus ingezet wordt, maar laten we eerlijk zijn: 2 miljoen (naast eerder 3 miljoen) is weinig in verhouding tot de menselijke en infrastructurele verwoesting die we hier zien. Als we echt solidair willen zijn moeten rijke landen veel groter en slimmer inzetten — directe steun aan lokale hulporganisaties, middelen voor zoek- en reddingswerk, en vooral geld voor herstel dat klimaatbestendig is. En ja, we moeten de soevereiniteit van Nepal respecteren, maar als autoriteiten zeggen geen buitenlandse hulp nodig te hebben terwijl dorpen afgesneden zijn en mortuaria vol liggen, moeten er snel onafhankelijke coördinatie- en hulplijnen komen zodat hulp niet geblokkeerd wordt door bureaucratie of geopolitiek. Ook is dit opnieuw een wake-upcall: extremere neerslag en smeltende gletsjers hangen samen met klimaatverandering. Rijke landen die historisch de meeste uitstoot hebben veroorzaakt moeten hun verantwoordelijkheid nemen — zowel met noodhulp als met structurele klimaatfinanciering en schuldenverlichting zodat landen als Nepal weer kunnen opbouwen met veerkracht. Tot slot: steun lokale organisaties en hulpverleners, druk je volksvertegenwoordigers om meer te doen, en behandel de slachtoffers en gemeenschappen met menselijkheid en respect — dit is geen moment voor retoriek maar voor daadkracht.