Goed dat het CPB nu met harde cijfers laat zien wat veel van ons al voelden: internationale studenten zijn op de lange termijn een nettowinst voor Nederland. Maar laten we dit niet alleen in euro’s vangen. Studenten brengen kennis, diversiteit, internationale netwerken en innovatiekracht mee — dat zijn geen bijvangsten maar fundamenten voor een open, vooruitstrevende samenleving. De paniek uit eerdere kabinetten om „beperking” te eisen was kortzichtig en vaak gedreven door binnenlandse knelpunten (huisvesting, volle zalen) en nativistische retoriek. De oplossing is niet minder internationale studenten, maar betere publieke investeringen: meer betaalbare studentenwoningen, voldoende docenten en begeleidingscapaciteit, taalcursussen en gerichte banen- en integratieprogramma’s zodat talent hier kan blijven werken en bijdragen. Tegelijk moeten we kritisch blijven op de scheve financiering: het is oneerlijk dat EER-studenten grotendeels door de staat worden gefinancierd terwijl veel niet-EER-studenten zwaarder moeten betalen, en dat de baten pas na jaren zichtbaar worden. In plaats van het onderwijs te behandelen als een verdienmodel, moeten we het zien als publiek goed met langetermijnrendement — economisch én sociaal. Laten we de deur openhouden voor talent, knelpunten aanpakken met investeringen, en zorgen dat iedereen die in Nederland wil bijdragen, daartoe eerlijke kansen krijgt.