„Zaczęto porównywać tę przemianę do zjawisk obserwowanych w sektorze technologicznym, gdzie początkujący przedsiębiorcy po jednodniowej wizycie w siedzibie Tesli zaczynali zachowywać się jak Elon Musk. Infantino twierdził, że jest ‘absolutnie konieczne’, by w związku z finałami mistrzostw świata w 2026 roku ‘utrzymywał bliskie relacje z prezydentem Trumpem’, jednak nie używał podobnych argumentów ani w przypadku poprzednich turniejów, ani w odniesieniu do Kanady i Meksyku, pozostałych współgospodarzy zbliżającego się mundialu. Cóż, premierzy tych dwóch krajów nie ogłosili łysego Szwajcara ‘królem piłki nożnej, przynajmniej w pewnym sensie’, jak zrobił to Trump. Osoby z kręgów politycznych donoszą, że prezydent USA tak naprawdę ma szefa FIFA za ‘pajaca’. W innych środowiskach nazywano go już ‘pożytecznym idiotą’, ‘próżnym półgłówkiem’ oraz ‘pomagierem’ w realizacji pewnych koncepcji politycznych. Cokolwiek by na ten temat nie sądzić, faktem jest, że Infantino coraz mocniej zbliża się do Trumpa w okresie, gdy ten przesuwa się coraz mocniej na prawą stronę sceny politycznej. Tym samym mamy już pewność, że kolejny mundial nie uniknie upolitycznienia, co może się okazać kolejnym czynnikiem niszczącym futbolową umowę społeczną – niepisane porozumienie, na którym wszystko się opiera i dzięki któremu jako tako działa. Oczywiście taki proces wpisywałby się w ogólny kierunek zmian zachodzących w piłce nożnej i wszędzie poza nią”