Antonis M. Tsarouhis

"Το βράδυ, όταν κοιμάμαι, με βαραίνουν οι απώλειες. Μέχρι να χάσω την κόρη μου δεν την είχα βιώσει αυτή την αίσθηση. Η Μαρίνα έφυγε ξαφνικά πριν από λίγο καιρό. Ήταν μόλις 55 ετών. Το να χάνει μια μητέρα το παιδί της δεν θεωρείται φυσιολογικό γεγονός. Σήμερα, η εγγονή μου, η Άρτεμις, δεν έχει ούτε πάτερα, ούτε μητέρα, ούτε αδέλφια. Αλλά δεν μπορώ να μπω στη θέση της, δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι να είσαι ένα ολομόναχο παιδί. Δεν ξέρω αν ο χρόνος θα αποδειχθεί γιατρικό, πάντως, όσο περνάει ο καιρός, τόσο χειρότερα νιώθω. Αναμφίβολα, αυτό το γεγονός, εκτός από το ότι ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου, συνειδητοποιώ ότι εξελίσσεται σ’ ένα συνεχόμενο βάρος. Ταυτόχρονα, αυτή η δυσβάστακτη απώλεια των δικών μας ανθρώπων μπορεί να αποδειχθεί και μια ευλογία. Έχει σημασία η ηλικία που βρίσκεσαι. Προσωπικά, ο θάνατος της κόρης μου με συμφιλίωσε με τον δικό μου, όταν έρθει. Μου έμαθε πόσο εύθραυστη είναι η ζωή. Με εκπαίδευσε στο αιφνίδιο, στο απρόσμενο. Ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι πλέον αυτός: πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί ένας αγαπημένος σου άνθρωπος. Ευτυχία είναι μια ωραία κουβέντα που θα κάνεις με έναν άνθρωπο, μια υπέροχη βόλτα στην οδό Πατησίων, να σε χτυπάει ο ήλιος στο πρόσωπο και να κοιτάς την Ακρόπολη. Και νομίζω ότι ένα μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι δεν μας έμαθαν να ζούμε. " Αιμιλία Υψηλάντη....💔💔🙏🙏❤️❤️❤️🥰🥰🥰🙇‍♂️🙇‍♂️ #Απώλεια #Δυσκολίες #Ζωή

«Γέρασα χωρίς να ζητήσω άδεια από κανέναν.. Τόλμησα να περπατήσω στο κόκκινο χαλί, με όλες μου τις ρυτίδες και λίγο υπέρβαρη, με όλα όσα μου έδωσε η φύση, χωρίς δισταγμό και εντελώς αδιάφορη για την άποψη των υποστηρικτών της αιώνιας νιότης. Και αυτό είναι φοβερό. Γιατί κάποιος πρέπει επιτέλους να πει στον κόσμο ότι το να μεγαλώνεις δεν είναι καθόλου ντροπή». Μόνικα Μπελούτσι #Γήρας #Αυτοπεποίθηση #ΦυσικήΟμορφιά

Γεννήθηκα το 1939 στον Βοτανικό. Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν ενός έτους. Εγώ έμεινα με τη μάνα μου τη Βασιλική. Δεν την αποχωρίστηκα ποτέ.❗ Ακόμα και τώρα που έχουν περάσει 12 χρόνια από τότε που έφυγε, νιώθω την παρουσία της. Τον πατέρα μου, Αλέξανδρο, τον ξανασυνάντησα στα δώδεκά μου, μόλις είχε γυρίσει από την εξορία στη Μακρόνησο. Στα 16 μου, συζήτησα το θέμα. Βέβαια στεναχωρήθηκαν, αλλά είχαμε μια ειλικρινή σχέση. Από την άλλη, δεν αισθανόμουν διαφορετικός. Ποτέ δεν είχα τύψεις και ενοχές.🙏 Το είπα και στην αρχή της καριέρας μου, το 1965. Κάποιοι βρέθηκαν να πουν ότι το έκανα επίτηδες. Δεν είναι αλήθεια. Τέτοια πράγματα είναι δίκοπο μαχαίρι. Πολλοί ήταν εκείνοι που ενοχλήθηκαν, και δεν ήθελαν να έρθουν να με δουν στην πίστα από προκατάληψη. Πιο σημαντικοί άνθρωποι παραδέχτηκαν δημόσια την ομοφυλοφιλία τους. Και μιλάω για τον Χατζιδάκι ή τον Τσαρούχη. Η διαφορά ήταν ότι εγώ, ερχόμουν σε καθημερινή επαφή με το κοινό. Μπορούσαν να με αγγίξουν, να με ξεφωνίσουν. Εμφανιζόμουν δημόσια κάθε βράδυ. Αυτό ήταν πρόβλημα.‼ Από την άλλη, δηλώνοντας ότι είμαι ομοφυλόφιλος, ήμουν υποχρεωμένος να είμαι πολύ αξιοπρεπής. Γιατί αντιπροσώπευα ή έτσι ήθελα να νομίζω, ένα μέρος της κοινωνίας που θα ήθελε να το αντιμετωπίζει ο κόσμος πιο σοβαρά, με μεγαλύτερη λεπτότητα.❗ Ήθελα να δείξω ότι, δεν είναι άνθρωποι για να τους κοροιδεύουμε ή να γελάμε μαζί τους.‼ Κάποτε η πίστα τελείωσε για μένα.❗ Άλλωστε, είχαν αλλάξει τα πράγματα. Η δική μου γενιά, ήθελε να βάλει τον κόσμο κάτω να μας ακούσει. Τώρα, τους σηκώνουν όλους στην πίστα για να βοηθήσουν τον καλλιτέχνη. Αποφάσισα να κάνω τηλεόραση. Ήθελα να υπάρξω ξανά στο χώρο. Ένας κύκλος ανθρώπων που με αγαπούσε, μου το χρέωσε ακριβά. Είναι όμως μερικές φορές που δεν ξέρει κανείς την ανάγκη σου. Στην περίπτωσή μου, δεν ήταν οικονομική. Αλλά δεν μπορούσα να μείνω κι άλλο άπραγος.❗ Θα πέθαινα. Προσπάθησα να αποχωριστώ το χειροκρότημα στα 54 μου χρόνια. Αλλά ήταν πολύ νωρίς και μου ήρθε μία τρέλα. Γιατί η δουλειά μου, καταλαμβάνει το 90 τοις 100 της ζωής μου. Τώρα όμως δε μου έρχεται τρέλα. Και το σκέφτομαι σοβαρά. Γιατί θέλω να φύγω με αξιοπρέπεια, δε θέλω να γίνω σούργελο. Μπορώ να θυμηθώ πολλούς ανθρώπους που έγιναν σούργελα. Και δυστυχώς μερικοί από αυτούς, ήταν από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς της Ελλάδας. Και είναι τόσο κρίμα. Έχω αρχίσει να γράφω ένα βιβλίο για όλα όσα έχω ζήσει. Δε μου αρέσει ιδιαίτερα. Αλλά το κάνω για τον εξής λόγο: Θέλω να γλιτώσω το να το γράψουν κάποιοι άλλοι για μένα. Η βιογραφία μου, θα ακυρώνει όσους θα προσπαθήσουν να με συλλήσουν μετά το θάνατό μου.❗ Γιώργος Μαρίνος ❤️❤️❤️❤️💔🙏🙏🙇‍♂️🙇‍♂️🙇‍♂️🙇‍♂️ Καληνύχτα 🌙 #Αναμνήσεις #Ομοφυλοφιλία #ΔημόσιαΖωή

"Πήγα σ' ένα γιατρό που μου ανακοίνωσε πως κάτι σοβαρό συμβαίνει. Του είπα να μη μιλάμε με μισόλογα και να μου πει ό,τι είναι, για να ξέρω κι εγώ τι να κάνω και να πάρω τις αποφάσεις μου. Πήρα τη γυναίκα μου και πήγαμε σε ένα μπαράκι, χτύπησα τέσσερα ουίσκι απανωτά, κάπνισα κι ένα πακέτο τσιγάρα και είπα από μέσα μου μερικά πράματα, δεν τα εξομολογήθηκα σε κανέναν. Όταν πήγα σπίτι ζήτησα να δω τα παιδιά μου, να κάνουμε μια κουβέντα, για να μην τους έρθει απότομα. 52 μέρες στο νοσοκομείο, τα είδα όλα. Ήμουν με τα σωληνάκια από τους ορούς κι ερχόταν ο άλλος και μου έλεγε: ''Μπορούμε να βγούμε μαζί μια φωτογραφία;'' Εκείνο που με έκανε πολλές φορές να δακρύσω ήταν οι συνάδελφοι που ήταν δίπλα μου. Ο Σπύρος Παπαδόπουλος ήταν συνέχεια εκεί, καθόταν σε μια καρέκλα ο άνθρωπος και ξενυχτούσε, που μέχρι τότε είχαμε πει μόνο ένα γεια. Ήταν συγκινητικό. Δύναμη μου δίνει το πολύτιμο δώρο, η ζωή. Είναι όμορφη η ζωή. Αργά το κατάλαβα. " Τάκης Σπυριδάκης Καληνύχτα! #Ζωή #Δύναμη #Υγεία