Search

GOOD EVENING GENTLEMEN A VERY DIFFICULT THURSDAY HAS PASSED VERY DIFFICULT ARE YOU READY YOU MOTHERF***ERS FOR SHOW MONTERO??? (translated)

«Η ακρίβεια φέρνει δυσκολίες στους πολίτες και έσοδα στο κράτος.»Αναφερόμενος στις δημοσκοπήσεις ο κ. Ανδρουλάκης ανέφερε ότι η «μεγαλύτερη δημοσκόπηση είναι η λαϊκή ετυμηγορία. Ας κάνουμε λίγο υπομονή» και ανέφερε με νόημα ότι ο κόσμος θα γυρίσει την πλάτη σε «διλήμματα τύπου “Μητσοτάκης ή χάος” ή “ή εμείς ή κανείς”» γιατί είναι «αλαζονικά και διχαστικά». #Πολιτική #Ακρίβεια #Ανδρουλάκης

"Το βράδυ, όταν κοιμάμαι, με βαραίνουν οι απώλειες. Μέχρι να χάσω την κόρη μου δεν την είχα βιώσει αυτή την αίσθηση. Η Μαρίνα έφυγε ξαφνικά πριν από λίγο καιρό. Ήταν μόλις 55 ετών. Το να χάνει μια μητέρα το παιδί της δεν θεωρείται φυσιολογικό γεγονός. Σήμερα, η εγγονή μου, η Άρτεμις, δεν έχει ούτε πάτερα, ούτε μητέρα, ούτε αδέλφια. Αλλά δεν μπορώ να μπω στη θέση της, δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι να είσαι ένα ολομόναχο παιδί. Δεν ξέρω αν ο χρόνος θα αποδειχθεί γιατρικό, πάντως, όσο περνάει ο καιρός, τόσο χειρότερα νιώθω. Αναμφίβολα, αυτό το γεγονός, εκτός από το ότι ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου, συνειδητοποιώ ότι εξελίσσεται σ’ ένα συνεχόμενο βάρος. Ταυτόχρονα, αυτή η δυσβάστακτη απώλεια των δικών μας ανθρώπων μπορεί να αποδειχθεί και μια ευλογία. Έχει σημασία η ηλικία που βρίσκεσαι. Προσωπικά, ο θάνατος της κόρης μου με συμφιλίωσε με τον δικό μου, όταν έρθει. Μου έμαθε πόσο εύθραυστη είναι η ζωή. Με εκπαίδευσε στο αιφνίδιο, στο απρόσμενο. Ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι πλέον αυτός: πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί ένας αγαπημένος σου άνθρωπος. Ευτυχία είναι μια ωραία κουβέντα που θα κάνεις με έναν άνθρωπο, μια υπέροχη βόλτα στην οδό Πατησίων, να σε χτυπάει ο ήλιος στο πρόσωπο και να κοιτάς την Ακρόπολη. Και νομίζω ότι ένα μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι δεν μας έμαθαν να ζούμε. " Αιμιλία Υψηλάντη....💔💔🙏🙏❤️❤️❤️🥰🥰🥰🙇‍♂️🙇‍♂️ #Απώλεια #Δυσκολίες #Ζωή

Ο πρόεδρος Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία χρειάζεται επειγόντως 27 δισεκατομμύρια δολάρια για να καλύψει στρατιωτικό χρηματοδοτικό κενό για την προμήθεια drones και πυραύλων, προειδοποιώντας για σοβαρές δυσκολίες αν δεν εξασφαλιστούν άμεσα οι απαραίτητες κεφαλαιακές ροές. #Ουκρανία #Ζελένσκι #ΣτρατιωτικήΧρηματοδότηση

Όσα περισσότερα δύσκολα χιλιόμετρα έχεις γράψει στη ζωή Τόσο λιγότερο ανέχεσαι υποδείξεις από τον καθένα https://t.co/GHbKN9MEEf https://t.co/PbuxIgRUid #Ζωή #Δυσκολίες #Εμπειρίες

Ο λυγμός στο ολόψυχο ευχαριστώ του Γιώργου για την αγάπη που εισέπραξε, αναφερόμενος και στα δύσκολα 3 τελευταία χρόνια της ζωής του, μας γονάτισε, απλά μας γονάτισε! Πόσο βαθύ πόνο κουβαλούσε! Ασυγχώρητοι, κι αυτοί που τον βασάνιζαν ζωντανό,κι αυτοί που τον σκότωσαν. #OsoZwMazw #αγάπη #πένθος #δυσκολίες

Λοιπόν, θα σας γράψω πώς αγάπησα τα μαθηματικά. Στην Α΄ Γυμνασίου είχα μια καθηγήτρια με την οποία δεν είχα καθόλου χημεία. Δεν την παρακολουθούσα, δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα το μάθημα και κάπως έτσι τελείωσε η χρονιά. Στη Β΄ Γυμνασίου όμως συνάντησα έναν μαθηματικό που λεγόταν Σωκράτης Γκράτσος. Βλέπετε τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά καλός στη δουλειά του; Έχουν περάσει 35 χρόνια και θυμάμαι ακόμη το όνομά του. Μπαίνει λοιπόν ο Γκράτσος στην τάξη και στο πρώτο μάθημα δεν κάνει μαθηματικά. Θέλει πρώτα να γνωρίσει τα παιδιά. Να καταλάβει το επίπεδό τους, τι δυσκολίες έχουν, τι τα φοβίζει στο μάθημα, αν αγαπούν τα μαθηματικά, αν τα μισούν, αν τα βαριούνται και κυρίως γιατί. Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα του Σωκράτη. Στο δεύτερο, πάλι δεν ξεκίνησε κανονικό μάθημα. Μας εξήγησε πώς θα μας διδάξει. Τότε, το 1991, ακούσαμε για πρώτη φορά και για την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Και μας είπε κάτι πολύ απλό: "Παιδιά, εγώ θα σας τα κάνω πολύ εύκολα. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε κι εσείς." Πρώτα θα μας μάθαινε πώς να διαβάζουμε. Διάβασε τη θεωρία. Κατανόησε πλήρως τις εφαρμογές. Μετά πήγαινε στις ασκήσεις. Αν δεν μπορείς να λύσεις μια άσκηση, κοίτα την απάντηση και προσπάθησε μόνος σου να βρεις τον δρόμο που οδηγεί εκεί. Αν πάλι δεν μπορείς, τότε πήγαινε στο λυσάρι και δες τη λύση. Αλλά το λυσάρι ήταν η τελευταία λύση. Έπρεπε πρώτα να έχεις κάνει ό,τι μπορούσες μόνος σου. Κάθε Σαββατοκύριακο μας έδινε ένα μονόφυλλο με ασκήσεις και τη Δευτέρα τις λύναμε όλοι μαζί. Και το καταπληκτικό ήταν ότι η φωτοτυπία αυτή είχε δομή. Σε προκαλούσε να ασχοληθείς μαζί της. Σε κάθε άσκηση είχε παρατηρήσεις. Είχε προβλέψει πού πιθανότατα θα κολλούσες και σε παρέπεμπε σε συγκεκριμένο σημείο του βιβλίου για να ξαναδιαβάσεις αυτό που σου έλειπε και να μπορέσεις να συνεχίσεις. Δεν σου έδινε απλώς ασκήσεις. Σου μάθαινε πώς να σκέφτεσαι όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις. Μας παρότρυνε επίσης να αγοράζουμε και να διαβάζουμε τις εκδόσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είχε μάλιστα κατασκευάσει μόνος του έναν τεράστιο ξύλινο πίνακα με αριθμημένους άξονες xx' και yy' , για να μας εξηγεί γραφικές παραστάσεις, καμπύλες και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Και όλα αυτά τα έκανε ένας δημόσιος υπάλληλος. Ένας από αυτούς τους "τεμπεληχανάδες", όπως τόσο εύκολα συνηθίζει να χαρακτηρίζει συλλήβδην ο μέσος Έλληνας τους ανθρώπους του Δημοσίου. Η ουσία όμως είναι μία: Ο Σωκράτης Γκράτσος κατάφερε ένας άνθρωπος 49 ετών σήμερα να θυμάται ακόμη το όνομά του, 35 χρόνια αργότερα, επειδή κάποτε του έμαθε να αγαπά τα μαθηματικά. Και δεν ήμουν ο μόνος. Στην Α΄ Λυκείου, στο ΕΠΛ Ηλιούπολης, είχα κάποιο μαθηματικό που σε ένα διάλειμμα, μάζεψε πέντε μαθητές από την τάξη και ρώτησε τι κοινό είχαν μεταξύ τους στα μαθηματικά. Και οι πέντε είχαμε υπάρξει μαθητές του Σωκράτη Γκράτσου. Αυτό, για μένα, είναι εκπαιδευτικός. Και ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας καθηγητής. Να ξεχάσεις κάποτε τις ασκήσεις που σου έμαθε, αλλά να μην ξεχάσεις ποτέ ότι εκείνος σε έκανε να θέλεις να τις λύσεις. #Μαθηματικά #Εκπαίδευση #Διδασκαλία

Όταν ορκίστηκα Υπουργός Υγείας για δεύτερη φορά τον Ιανουάριο του 2024 αντιμετώπισα μία κρίση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ζητήσει την ακύρωση του Ακτινοθεραπευτικού Κέντρου στο Νοσοκομείο «Σωτηρία». Δεν πίστευαν ότι θα καταφέρναμε να το ολοκληρώσουμε εντός του ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος που είχαμε στην διάθεσή μας. Αρνήθηκα να το κάνω και δεσμεύθηκα ότι θα τα καταφέρναμε. Ηταν άλλωστε αναλογικά το μεγαλύτερο μας έργο στο ΤΑΑ, 30.000.000€. Παρά την απίστευτη πολυπλοκότητα, τα δικαστήρια μεταξύ των εταιριών και την απίστευτη γραφειοκρατία, χθες παραλάβαμε το κτίριο, μεγέθους 3.500 τετραγωνικών μέτρων. Επίσης χθες εξεδόθη η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου και μας επιτρέπεται πλέον να υπογράψουμε την σύμβαση με την εταιρία που κέρδισε τον διαγωνισμό για τους δύο γραμμικούς επιταχυντές. Σε 5 περίπου μήνες από σήμερα θα κάνουμε τα εγκαίνια και το Ακτινοθεραπευτικό Κέντρο, η μονάδα Ημερήσιας Νοσηλείας, ο νέος Αξονικός τομογράφος, τα εργαστήρια κλπ θα ξεκινήσουν την λειτουργία τους. Γιατί; Διότι δεν τα παρατήσαμε! Δεν το βάλαμε κάτω. Δεν υποχωρήσαμε στις δυσκολίες! @mthemisto #Υγεία #ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή #Ακτινοθεραπεία

Στην παράδοση των ινδιάνων Τσερόκι, ο κόσμος δεν χωρίζεται σε δυνατούς και αδύναμους, αλλά σε εκείνους που υποτάσσονται στο αναπόφευκτο και σε εκείνους που επαναπροσδιορίζουν τα όρια του εφικτού. Κάποτε, ο Oonawlehung, ο Μεγάλος Άνεμος, η προσωποποίηση της ίδιας της χαοτικής φύσης, αποφάσισε να δοκιμάσει τις αντοχές της δημιουργίας. Κατέβηκε από τα βουνά με μια μανία που δεν είχε προηγούμενο. Ξερίζωνε αιωνόβιες βελανιδιές, σήκωνε το χώμα και σκοτώνε το φως του ήλιου. Ήταν μια δύναμη απόλυτη, απρόσωπη και ανίκητη. Μπροστά του, τα μεγάλα ζώα του δάσους, η αρκούδα με τους μυώνες της και το ελάφι με την ταχύτητά του, συνειδητοποίησαν τη μικρότητά τους. Κρύφτηκαν στις σπηλιές, αποδεχόμενα την ήττα τους πριν καν αναμετρηθούν. Για αυτά, η επιβίωση σήμαινε υποταγή στη θύελλα. Μέσα στο σκοτάδι της καταιγίδας, ένα μικροσκοπικό πουλάκι, ο Oshiga (ο τρυποκάρυδος), άνοιξε τα φτερά του. Στα μάτια των άλλων ζώων, η κίνησή του έμοιαζε με τρέλα, μια καθαρή απόπειρα αυτοκτονίας. Πώς μπορεί μια ύπαρξη λίγων γραμμαρίων να σταθεί απέναντι στο απόλυτο χάος; Ο Oshiga δεν πέταξε μακριά από τον Άνεμο. Πέταξε κατευθείαν πάνω του.Η πρώτη ριπή τον τίναξε πίσω, τσακίζοντας τα φτερά του. Η δεύτερη τον έσυρε στο έδαφος. Όμως, κάθε φορά που ο Άνεμος τον πίεζε προς τα κάτω, το πουλάκι χρησιμοποιούσε την ίδια την ορμή του εχθρού του. Αντί να αντισταθεί με ωμή βία,την οποία δεν διέθετε, άρχισε να "διαβάζει" τα ρεύματα. Μετέτρεψε την αντίσταση σε ανυψωτική δύναμη. Κάθε φορά που ο Άνεμος λυσσούσε, ο Oshiga άνοιγε τα φτερά του με τέτοια γωνία ώστε η μανία του "διώκτη" του να τον σπρώχνει όλο και πιο ψηλά... Μετά από ώρες εξάντλησης, εκεί που τα όρια του σώματος είχαν ξεπεραστεί, το πουλάκι κατάφερε το αδιανόητο. Έφτασε στο πιο ψηλό σημείο της δίνης, εκεί που ο Άνεμος δεν είχε πλέον δύναμη να τον χτυπήσει, και κάθισε απαλά στην "πλάτη" του. Ο Μεγάλος Άνεμος, νιώθοντας αυτό το ανεπαίσθητο βάρος, σταμάτησε. Κοίταξε ψηλά και είδε το πληγωμένο αλλά όρθιο πλάσμα. Δεν υπήρχε θυμός ανάμεσά τους, μόνο ένα βαθύ δέος. Ο Άνεμος κατάλαβε ότι η δύναμη δεν κρίνεται από το μέγεθος, αλλά από την άρνηση να συνθηκολογήσεις. Το πουλάκι δεν "νίκησε" τον Άνεμο με την έννοια της καταστροφής. Τον δάμασε, μετατρέποντας μια απειλή σε σύμμαχο. Έγιναν ένα... ------------------------ Αυτός ο μύθος είναι η απόλυτη οπτικοποίηση αυτού που βλέπουμε στο άλμα επί κοντώ και στην πορεία του Εμμανουήλ Καραλή. Το ψηλό κοντάρι και ο πήχης είναι ο Άνεμος. Είναι το εμπόδιο που φαντάζει αφύσικο να ξεπεραστεί από έναν άνθρωπο. Ο Μανόλο δεν παλεύει εναντίον της βαρύτητας ή των θηρίων-αντιπάλων του. Χρησιμοποιεί την ίδια την πίεση, το άγχος και τις δυσκολίες (τις "ριπές του ανέμου") για να πάρεις ύψος. Όταν φτάνεις στο επίπεδο να κοιτάζεις τον "Άνεμο" στα μάτια, ο αγώνας παύει να είναι εχθρικός. Γίνεται μια συνδημιουργία. Ο Καραλής δίπλα σε αθλητές-μεγαθήρια δεν είναι ο "μικρός που έχασε. Είναι αυτός που ανάγκασε τον Άνεμο να σταματήσει και να τον σεβαστεί... Όμως ο μύθος των Τσερόκι δεν είναι ένα απλό παραμύθι για τη φύση. Είναι μια σκληρή αλληγορία για την κοινωνία μας. Στην πραγματική ζωή, ο "Μεγάλος Άνεμος" δεν είναι πάντα ένα φυσικό φαινόμενο. Συχνά, είναι ο τυφλός ρατσισμός, ο φθόνος της μετριότητας και το συστηματικό bullying. Ο Εμμανουήλ Καραλής δεν αντιμετωπίζει μόνο το ύψος του πήχη στο άλμα επί κοντώ. Από τα πρώτα του βήματα μέχρι και σήμερα, αναγκάζεται να παλεύει με έναν πολύ πιο σκοτεινό, υπόγειο και επίμονο άνεμο: τις ρατσιστικές επιθέσεις, τη χλεύη και την αμφισβήτηση της ίδιας του της ταυτότητας από ανθρώπους που κρύβονται στην ασφάλεια της ανωνυμίας ή του πλήθους. Το bullying επιχειρεί πάντα το ίδιο πράγμα: να σε αναγκάσει να μαζέψεις τα φτερά σου. Να σε πείσει να κρυφτείς στη σπηλιά, όπως τα μεγάλα ζώα του μύθου, αποδεχόμενος ότι η μοίρα σου είναι να μείνεις χαμηλά. Όμως η απάντηση του Καραλή απέναντι σε αυτό το δηλητήριο είναι το απόλυτο μάθημα... Δεν αναλώνεται σε λασπομαχίες με εκείνους που βρίσκονται στο έδαφος. Απαντά με το χαμόγελό του, με το ήθος του και με πτήσεις που αγγίζουν τα αστέρια. Ο Καραλής αποδεικνύει ότι η τοξικότητα των άλλων δεν σε καθορίζει, εκτός αν της επιτρέψεις να σε λυγίσει. Εκείνος πήρε την ορμή των επιθέσεων και τη μετέτρεψε σε ανυψωτική δύναμη για να πάει ακόμα ψηλότερα. Στο δάσος του μύθου, τα υπόλοιπα ζώα κοιτούσαν αμήχανα τη μάχη. Στο δικό μας "δάσος", η ανοχή στο bullying είναι συνενοχή. Όταν κοιτάτε τον Καραλή να ίπταται στον ουρανό, μην βλέπετε απλώς έναν τεράστιο αθλητή. Δείτε έναν άνθρωπο που αρνήθηκε να γίνει το θύμα που ήθελαν οι διώκτες του. Δείτε τον Oshiga, το μικρό πουλάκι που κοίταξε τη θύελλα στα μάτια, ανέβηκε στην πλάτη της και την ανάγκασε να σιωπήσει. Το ερώτημα που μένει για εμάς είναι απλό: Όταν ο άνεμος της αδικίας φυσάει γύρω μας, θα κρυφτούμε στη σπηλιά της σιωπής ή θα βρούμε το ανάστημα να ανοίξουμε τα φτερά μας κόντρα στο ρεύμα; #Καραλής #Ανατροπή #Δύναμη #Μύθος

Στις προκριματικές εκλογές για τη Γερουσία στη Φλόριντα, η Άντζι Νίξον, θεωρούμενη «σοσιαλίστρια», κερδίζει το χρίσμα των Δημοκρατικών, ενώ οι υποψήφιοι του Ντόναλντ Τραμπ αντιμετωπίζουν δυσκολίες, προσφέροντας μια πρώιμη εικόνα των πολιτικών συσχετισμών ενόψει των κρίσιμων εκλογών του Νοεμβρίου. #Φλόριντα #Νίξον #Τραμπ

Από τα μεγάλα προσκυνήματα της Τήνου, της Πάρου, της Παναγίας Σουμελά μέχρι τα πιο απομακρυσμένα ξωκλήσια, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες γιορτάζουν σήμερα, τον Δεκαπενταύγουστο, τη μεγάλη αυτή γιορτή της Ορθοδοξίας. Είναι πάντα μια ευκαιρία αναστοχασμού και αναζήτησης της πραγματικής δύναμης που μας δίνει η πίστη μας για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες, είτε αυτές είναι προσωπικές είτε αφορούν τη χώρα συνολικά. Σήμερα, όμως, η σκέψη μας θα πρέπει να βρίσκεται με αυτές και με αυτούς οι οποίοι δίνουν καθημερινά τον αγώνα απέναντι στις πυρκαγιές του καλοκαιριού: τους πυροσβέστες μας, τους εθελοντές μας, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και φέτος δίνουν αυτή τη δύσκολη μάχη απέναντι στην κλιματική κρίση και μας θυμίζουν ότι γι’ αυτούς δεν υπάρχουν αργίες, δεν υπάρχουν γιορτές. Βρίσκονται καθημερινά ταγμένοι στο καθήκον. Σήμερα, όμως, δεν είναι μέρα για πολλά λόγια. Είναι μία ευκαιρία να περάσουμε λίγες ήρεμες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε, να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτά τα οποία μας έχει δώσει ο Θεός και να αντλήσουμε δύναμη να συνεχίσουμε ο καθένας τον δικό του καθημερινό αγώνα. Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες, σε όλους τους Έλληνες, απανταχού της Γης. #Δεκαπενταύγουστος #ΕλληνικήΠαράδοση #Ορθοδοξία

Ινδονησία θρηνεί τουλάχιστον 38 νεκρούς και σοβαρές καταστροφές από ισχυρό σεισμό 7,7 Ρίχτερ που έπληξε την ανατολική περιοχή, προκαλώντας πανικό, καταρρεύσεις κτιρίων και σοβαρές δυσκολίες στις σωστικές προσπάθειες λόγω διακοπών ρεύματος και τηλεπικοινωνιών. #Ινδονησία #Σεισμός #ΔακτύλιοςΤηςΦωτιάς

Για πρώτη φορά από την αρχή της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η κόπωση από τον πόλεμο γίνεται αισθητή στη ρωσική κοινωνία, με τη δημοτικότητα του Πούτιν να υποχωρεί και τον πληθυσμό να εκφράζει αυξανόμενη απαισιοδοξία για το μέλλον, καθώς οι οικονομικές δυσκολίες και οι επιπτώσεις του πολέμου επηρεάζουν την καθημερινότητά τους. #Ρωσία #πόλεμος #καθημερινότητα

Ο Ντόναλντ Τραμπ, επιλέγοντας μια πιο συγκρατημένη προσέγγιση απέναντι στο Ιράν, ανακοίνωσε ότι προτιμά να ασκήσει οικονομικές κυρώσεις αντί για στρατιωτικά πλήγματα, επισημαίνοντας τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα και τονίζοντας τον υψηλό πληθωρισμό της. #Τραμπ #Ιράν #κυρώσεις