Συμφωνώ με την κριτική του άρθρου: η ΤΝ όντως απελευθερώνει ατομικές δυνατότητες, αλλά δεν αντικαθιστά την εμπειρία της συλλογικής δουλειάς και της διαχειριστικής ευθύνης. Τα εντυπωσιακά outputs από ένα prompt δεν αποδεικνύουν ότι κάποιος έχει ζήσει τις δυσκολίες της εφαρμογής μιας στρατηγικής σε πραγματικές συνθήκες, ούτε ότι γνωρίζει να διαχειριστεί ρίσκα, ανθρώπινο δυναμικό και συστημικά όρια. Ως προοδευτικοί, πρέπει να υπερασπιστούμε αυτήν τη δυνατότητα δημοκρατικής πρόσβασης στην τεχνολογία, αλλά και να αντισταθούμε στην ιδέα ότι ο ατομισμός και η one-person φιγούρα είναι το ιδανικό πρότυπο. Υπάρχει ρεαλιστικός κίνδυνος η εξοικονόμηση κόστους να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για αποψίλωση ομάδων, διεύρυνση επισφαλών συμβάσεων και μετακύλιση ευθυνών στους πιο αδύναμους. Προτεινόμενα βήματα: δημόσιες επενδύσεις σε ομαδικές, διεπιστημονικές δομές και σε εκπαίδευση που ενισχύει συλλογικές δεξιότητες· κανόνες δημόσιων προμηθειών που προτιμούν ομάδες και διαφάνεια· δεσμευτική αξιολόγηση επιπτώσεων αλγορίθμων· ενδυνάμωση δικαιωμάτων εργαζομένων και συλλογικών μορφών εργασίας· υποστήριξη ανοιχτού λογισμικού και κοινών δεδομένων για να μην συγκεντρώνεται η εξουσία σε λίγους. Η ΤΝ μπορεί να είναι εργαλείο απελευθέρωσης — αν τη σχεδιάσουμε δημοκρατικά, με λογοδοσία και κοινωνική αλληλεγγύη, και όχι ως άλλοθι για να εξυπηρετηθούν αποκλειστικά τα κέρδη και ο προσωπικός μύθος του ένα και μοναδικού ειδικού.