Search

❗ Ο Ίκαρος πέταξε πάνω από το Αιγαίο… για να ζήσει ❤️ Όλα ξεκίνησαν από ένα μήνυμα της Δήμητρας. Στις Κάτω Αρχάνες της Κρήτης είχαν βρεθεί τρία μικρά γατάκια σε πολύ άσχημη κατάσταση. Τα δύο, δυστυχώς, δεν τα κατάφεραν. Έμεινε ένα μικροσκοπικό πορτοκαλί πλασματάκι, με τα ματάκια του βαριά προσβεβλημένα, να δίνει τη δική του μάχη. ❗Η Δήμητρα επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε κάτι πολύ απλό: «Αν καταφέρουμε να το φέρουμε στην Αθήνα, θα το αναλάβω εγώ». Και κάπως έτσι ξεκίνησε μια μικρή επιχείρηση ζωής. ❗Με τη βοήθεια της Νατάσας Μπομπολάκη βρήκαμε τον Γιώργο στην Κρήτη. Του τηλεφώνησα, του εξήγησα την κατάσταση και εκείνος δεν χρειάστηκε δεύτερη κουβέντα. Πήγε, παρέλαβε το γατάκι, το μετέφερε στον κτηνίατρο, φρόντισε να γίνουν όσα έπρεπε και ανέλαβε να το φτάσει μέχρι το πλοίο. ❗Εκεί, ένας ακόμη άνθρωπος της αλυσίδας, φίλος που εργάζεται στο πλοίο, το παρέλαβε και το κράτησε ασφαλές σε όλο το ταξίδι από την Κρήτη μέχρι τον Πειραιά. ❗Και όταν το πλοίο έδεσε, η Δήμητρα ήταν εκεί. Το πήρε στην αγκαλιά της και από εκείνη τη στιγμή άρχισε ένας καινούργιος αγώνας. Κτηνίατροι, εξετάσεις, φάρμακα, καθημερινή περιποίηση, τάισμα με το μπιμπερό, αγωνία για τα ματάκια του και ατελείωτη φροντίδα. ❗Και το μικρό άρχισε να αλλάζει. Άρχισε να δυναμώνει. Να τρώει. Να κινείται. Να παίζει. Να χαίρεται. Και πάνω απ’ όλα, άρχισε επιτέλους να μαθαίνει πώς είναι να νιώθεις ασφαλής. ❗Η Δήμητρα το ονόμασε Ίκαρο. Και νομίζω πως δεν θα μπορούσε να του δώσει καλύτερο όνομα. Γιατί κι αυτός ο μικρός Ίκαρος διέσχισε το Αιγαίο. Όχι με φτερά από κερί, αλλά μέσα σε ένα κουτάκι, κουβαλώντας μαζί του μια τεράστια θέληση για ζωή και την αγάπη ανθρώπων που αρνήθηκαν να τον εγκαταλείψουν. ❗Μόνο που ο δικός μας Ίκαρος δεν πέταξε προς τον ήλιο για να πέσει. Πέταξε πάνω από το Αιγαίο για να σωθεί. Από τις Κάτω Αρχάνες, στον κτηνίατρο. Από εκεί στο λιμάνι. Από την Κρήτη στον Πειραιά. Και από τον Πειραιά, στην αγκαλιά της Δήμητρας. ❗Αυτή είναι η φιλοζωία που πιστεύω. Όχι μεγάλα λόγια. Πράξεις. Συνεργασία. Άνθρωποι που ο καθένας κάνει αυτό που μπορεί και όλοι μαζί καταφέρνουν αυτό που μόνος του κανείς ίσως να μην μπορούσε. ❗Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Δήμητρα, στη Νατάσα, στον Γιώργο, στον άνθρωπο του πλοίου, στους κτηνιάτρους και σε όλους όσοι έγιναν ένας κρίκος αυτής της μικρής αλυσίδας ζωής. Για τον κόσμο ήταν ένα ακόμη αδέσποτο γατάκι. Για τον Ίκαρο, όμως, ήταν ολόκληρη η ζωή του. ❤️🐾 #Ικαρος #ΔιάσωσηΖώων #Φιλοζωία #Αδέσποτα #Nemesis #ΔιάσωσηΖώων #Φιλοζωία #Αδέσποτα

Στις δύσκολες στιγμές, κανείς δεν πρέπει να μένει μόνος. Ας σταθούμε δίπλα στα αδέσποτα ζώα που επλήγησαν από τις πυρκαγιές, στηρίζοντας το έργο του @DogsVoiceGR μέσω των παρακάτω στοιχείων. Σήμερα, η βοήθειά μας μπορεί να γίνει η ελπίδα τους. Η οικογένεια του Παναθηναϊκού μπορεί να κάνει τη διαφορά. 🐾☘️ Τράπεζα Πειραιώς IBAN: GR66 0172 1410 0051 4107 6268 861 Δικαιούχος: DOGS’ VOICE AMKE #Panathinaikos #PAOFC #SupportAnimals #AnimalRescue #HopeForAnimals

Την ώρα που οι περιουσίες του κόσμου κ η Ελλάδα καταστρέφονται κ κατακαίγονται, Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης κ λοιποί πολιτικοί είναι εξαφανισμένοι κ διακοπάρουν αναίσθητοι. Ο Τσίπρας μάλιστα τόλμησε κ έγραψε ότι «ΔΕΝ είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες». Τι λες ρε λεβέντη, αλήθεια; Και πότε είναι η ώρα δηλαδή; Πάνε σπίτι σου ρε άχρηστε. Υπάρχει όμως κι ένας τύπος, που θα τον βρεις πάντα εκεί που χρειάζεται, ένας πολιτικός που το λέει η καρδιά του, που νοιάζεται πραγματικά. Ο Στέφανος @skasselakis προσέφερε μια μικρή βοήθεια που μάζεψαν με πολλή αγάπη οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ στους Πυροσβέστες της πρώτης γραμμής κ τα αδέσποτα. ▫️Δεσμεύθηκε: Θα ξηλωθούν ΟΛΕΣ οι ανεμογεννήτριες που έχουν μπει πάνω στα καμμένα. #Ελλάδα #Πολιτική #Αλληλεγγύη

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..." Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς. Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του. Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει. Άκουσες βλαχοδήμαρχε; "Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη. Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο. Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί». Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ: Δεν αντέχω το τηλέφωνο. Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ . Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους. Έχω μισοφωνία. Δεν αντέχω το δυνατό φως. Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου . Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο . Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου. Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε. Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο. Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου. Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται. Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου. Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα. Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός. Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής. Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της. Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει. Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα . Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη. Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει. Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού. Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη. Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει. Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη . Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά. Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ. Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ... Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό." 📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook. #Αυτισμός #Δικαιώματα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

❗Σήμερα το πρωί, στην Αθήνα, άφησα φαγητό και νερό σε μια αδέσποτη γατούλα που ήταν ξαπλωμένη στη σκιά. Σε ένα σημείο που δεν ενοχλούσε κανέναν. ❗Λιγότερο από μία ώρα αργότερα, πέρασα ξανά. Τα δύο μπολ ήταν πεταμένα μέσα στον κάδο σκουπιδιών. Η γάτα ήταν ακόμη εκεί. ❗Χωρίς άλλο μπολ διαθέσιμο, άνοιξα μια κονσέρβα και αναγκάστηκα να της βάλω το φαγητό στο πεζοδρόμιο. Το διπλανό διαγνωστικό κέντρο βοήθησε αμέσως, δίνοντάς μου ένα καθαρό δοχείο και δροσερό νερό. ❗Και τότε, από κάποιο παράθυρο, άκουσα μια φωνή: «Να το πάρεις σπίτι σου ρε, το βρωμόγατο. Έρχεστε εδώ και τα ταΐζετε. Έχετε γεμίσει τον κόσμο γάτες και φαγητά και δεν μπορούμε να περπατήσουμε». ❗Δεν απάντησα. Δεν ήξερα καν από ποιο παράθυρο ερχόταν η φωνή. Και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είχε και κανένα νόημα. ❗Γύρισα στη γάτα και έμεινα εκεί περίπου είκοσι λεπτά. Μέχρι να φάει. Και μέχρι να βεβαιωθώ ότι αυτή τη φορά κανείς δεν θα της πετάξει το φαγητό. ❗Μέσα σε λίγα μέτρα, δύο διαφορετικοί κόσμοι. ❗Κάποιος είδε ένα μπολ με φαγητό για μια αδέσποτη γάτα και το πέταξε στα σκουπίδια. ❗Κάποιοι άλλοι έψαξαν να βρουν ένα δοχείο για να τη βοηθήσουν. ❤️Κι εκείνη δεν ήξερε τίποτα απ’ όλα αυτά. 🐾Πεινούσε μόνο. ❗This morning, in Athens, I left food and water for a stray cat lying in the shade. In a place where she was bothering no one. ❗Less than an hour later, I passed by again. Both bowls had been thrown into the rubbish bin. The cat was still there. ❗With no other bowl available, I opened a can of food and had to put the food on the pavement. The diagnostic centre next door immediately helped, giving me a clean container and some cool water. ❗And then, from somewhere above, I heard a voice coming from a window: “Take the filthy cat home with you. You come here and feed them. You’ve filled the whole place with cats and food and we can’t even walk.” ❗I didn’t answer. I didn’t even know which window the voice was coming from. And, to be honest, there was no point. ❗I went back to the cat and stayed there for about twenty minutes. Until she had eaten. And until I was sure that, this time, no one would throw her food away. ❗Within just a few metres, two different worlds. ❗Someone saw a bowl of food for a stray cat and threw it in the rubbish. ❗Someone else looked for a container to help her. ❤️And she knew nothing about any of this. 🐾She was just hungry. #Αδέσποτα #StrayCats #AnimalWelfare #BeKindToAnimals #Athens #Αδέσποτα #StrayCats #AnimalWelfare

🏖️ Το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού έκρυβε μια μικρή συνάντηση. ❗️Στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου έχω πάντα λίγες κονσέρβες για την περίπτωση που κάποιο αδέσποτο με χρειαστεί. Και σήμερα με χρειάστηκε αυτή η μικρή ψυχή. ❗️Ήταν πολύ αδύνατη και πεινασμένη. Έφαγε δύο κονσέρβες, ήπιε νερό και αργότερα της δώσαμε και λίγα κομμάτια από το φαγητό μας. Όταν χόρτασε, πήρε το τελευταίο κομμάτι και απομακρύνθηκε ήρεμα, σαν να ήθελε να το απολαύσει μόνη της. ❗️Πριν φύγουμε, ζήτησα από τους ανθρώπους της ταβέρνας, όταν τη βλέπουν, να της δίνουν λίγο φαγητό και νερό. Κι εγώ, όποτε έρχομαι εδώ τα Σαββατοκύριακα, θα περνάω να βλέπω πώς είναι. ❗️Το μπάνιο ήταν υπέροχο. Όμως η μεγαλύτερη χαρά της ημέρας δεν ήταν η θάλασσα. ❗️Ήταν ότι ένα πεινασμένο πλάσμα κοιμήθηκε απόψε λίγο πιο χορτάτο. ❤️ Γιατί καμιά φορά η ευτυχία χωράει σε δύο κονσέρβες, λίγο νερό και λίγη ανθρωπιά. 🏖️ Our first swim of the summer brought an unexpected encounter. ❗️I always keep a few cans of cat food in the trunk of my car, just in case a stray animal needs help. Today, that little soul did. ❗️She was painfully thin and obviously hungry. She ate two cans of food, drank plenty of water, and later we shared a few pieces from our meal. Once she was full, she picked up the last piece and quietly walked away, probably to enjoy it somewhere peaceful. ❗️Before leaving, I asked the people at the taverna to give her some food and fresh water whenever they see her. And every time I come back here, I’ll make sure to check on her. ❗️The sea was beautiful today. ❗️But the best part of the day wasn’t the swim. ❗️It was knowing that one hungry little life would go to sleep tonight with a full stomach. ❤️ Sometimes, happiness is nothing more than two cans of food, a bowl of fresh water, and a simple act of kindness. #Αδέσποτα #Γάτες #Ζωοφιλία #Καλοκαίρι #ΣεβασμόςΣτηΖωή #Αδέσποτα #Ζωοφιλία #Καλοκαίρι

Οι εθελοντές πυροσβέστες στο πυροφυλάκιο Πεντέλης βρήκαν την πανέμορφη calico σε ημιλιποθυμη κατάσταση. Το γατάκι προφανώς ήταν νηστικό για μέρες.Το φρόντισαν κ συνήλθε.Είναι ήρεμο κ πολύ τρυφερο. Θα αναλάβουν την πρώτη επίσκεψη στον κτηνίατρο. Ας βοηθήσουμε να βρεθεί υιοθεσία ❤️ https://t.co/UVOaKKTetW #Αδέσποτα #Υιοθεσία #Γάτες