Άφησε την άνεση της Αθήνας για να υπηρετήσει σε ένα ακριτικό νησί. Ζήτησε τα αυτονόητα για να μη κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές, όπως τροπονίνη για να αντιμετωπιστεί ένα έμφραγμα, ένα παιδίατρο να επισκέπτεται το νησί τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα και έκανε το λάθος να τολμήσει δημόσια να μιλήσει για όσα δεν λειτουργούν. Η απάντηση δεν ήταν λύσεις, αλλά απειλές, μηνύσεις και αυτόφωρο μέσα από το ιατρείο του. Γιατί ? Ένα ολόκληρο νησί έμεινε χωρίς γιατρό, όχι γιατί έλειψε η διάθεση για προσφορά, αλλά γιατί κάποιοι δεν άντεξαν την κριτική και την αλήθεια. Ο Δήμαρχος που θίχτηκε για το αχούρι που του διέθεσε να μείνει , και για την αντίδραση του εξαιτίας των μαγαζάτορων που με τα τραπεζοκαθίσματα κλείνουν τον δρόμο ακόμα και για την ασφαλή διέλευση του ασθενοφόρου Όταν διώχνουμε τους ανθρώπους που κρατούν όρθια τα ακριτικά μέρη της χώρας, και στέλνουμε τα περιστατικά απέναντι στον εχθρό, δεν έχουμε δικαίωμα να αναρωτιόμαστε γιατί κανείς δεν θέλει να πάει να υπηρετήσει εκεί. Οι γιατροί δεν είναι εχθροί. Είναι αυτοί που στέκονται δίπλα μας στις πιο δύσκολες στιγμές. Και αξίζουν σεβασμό, στήριξη και αξιοπρέπεια. Σεβασμός στον γιατρό και μου είναι αδιάφορο εαν είναι αριστερός ή δεξιός #Γιατροί #ΥγειονομικήΠερίθαλψη #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη