Search

🔴Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές εξαιτίας της κομμουνιστικής ανταρσίας (1946-1949). 🔴Προχθές, στην ανάρτηση για την επέτειο της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού, στον Γράμμο και στο Βίτσι, αναφέρθηκα σ’ αυτά που γλίτωσε η Ελλάδα μας (εδαφικό ακρωτηριασμό, που θα διαρκούσε ως τις μέρες μας). Σήμερα, θα αναφερθώ σ’ αυτά που δεν γλίτωσε η Πατρίδα και ο Λαός μας. Στις φοβερές ανθρώπινες απώλειες, μαχητών και αμάχων, και στις ανείπωτες υλικές καταστροφές, που μας γύρισαν 50 χρόνια πίσω. 🔴Ο επίσημος αριθμός των νεκρών από την πλευρά των αριστερών (Ελλήνων και "Σλαβομακεδόνων"), ήταν 36.839. Ο αριθμός των τραυματιών είναι άγνωστος, καθώς αυτοί μεταφέρονταν σε νοσοκομεία της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας. 20.128 αντάρτες του ΔΣΕ πιάστηκαν αιχμάλωτοι, ενώ 21.258 ήταν οι λιποτάκτες - προφανώς βιαίως στρατολογηθέντες. 🔴Από την πλευρά των εθνικών δυνάμεων, ο μακρύς κατάλογος των θυμάτων έχει ως εξής: Εκτελεσθέντες πολίτες: 4.123 Εκτελεσθέντες ιερείς: 165 Πολίτες φονευθέντες από νάρκες: 931 Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες της χωροφυλακής: 1.579 Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες του στρατού: 12.777 Τραυματισθέντες αξιωματικοί και άνδρες χωροφυλακής: 2.329 Τραυματισθέντες αξιωματικοί και άνδρες στρατού: 37.732. Αρκετοί από τους τραυματισθέντες, έμειναν ανάπηροι για όλη τους την ζωή. 🔴Στις ανθρώπινες απώλειες, πρέπει απαραίτητα να προστεθούν και τα 28.000 παιδιά που αρπάχτηκαν κυριολεκτικά από τις αγκαλιές των μανάδων τους και μεταφέρθηκαν βιαίως σε κομμουνιστικές χώρες. Αναμφίβολα, το νέο Παιδομάζωμα, ήταν το μεγαλύτερο κομμουνιστικό έγκλημα κατά του μέλλοντος της ελληνικής Φυλής. 🔴Στις σοβαρές καταστροφές που είχε υποστεί η Πατρίδα μας κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής, προστέθηκαν οι εξής: Εισβολές συμμοριών σε οικισμούς: 2.030 Επιθέσεις κατά καταυλισμών στρατού ή χωροφυλακής: 1.446 Βολές όπλων κατά οικισμών: 3.150 Δολιοφθορές κατά σιδηροδρομικών γραμμών και συρμών: 525 Καταστροφές γεφυρών σιδηροδρόμων: 330 Καταστροφές γεφυρών αμαξιτών οδών: 476 Σπίτια που καταστράφηκαν ολοσχερώς ή υπέστησαν μεγάλες ζημιές: 100.000 περίπου. 🔴Κι ενώ συνέβαιναν όλα αυτά στην Ελλάδα, στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η ανοικοδόμηση είχε αρχίσει από το 1945. Όπως καταλαβαίνετε, η κομμουνιστική ανταρσία ήταν η πρώτη και κύρια αιτία της μεγάλης οικονομικής καθυστέρησης της Ελλάδας, σε σχέση με τα υπόλοιπα δυτικοευρωπαϊκά κράτη. Της καθυστέρησης, που εκτός των άλλων, οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες, να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό και να μην επιστρέψουν ποτέ πίσω. 🔴Συμπέρασμα: η αριστερά δεν έχει Ιστορία, έχει ποινικό μητρώο! 📍Πηγή: Ευάγγελος Αβέρωφ, "Φωτιά και τσεκούρι". #Ελλάδα #Ιστορία #Πολέμος

🔴Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο. 🔴Αύριο, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949. 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ. 🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής: Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150. 🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός». 🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού». Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα. 🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...». 🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944; 🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά. Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες. 🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία: «Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον». 🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο. 🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας. 🔴Άρα, ευτυχώς που ηττήθηκαν! Πηγές: 📍Πέτρος Ανταίος, «Νίκος Ζαχαριάδης, θύτης και θύμα». 📍Νίκος Παπαδάτος, «Νίκος Ζαχαριάδης: η ζωή και η δράση του, μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB». 📍Δημήτρης Βλαντάς, «Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949». #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία #Ελλάδα

Σαν σήμερα 28 Αυγούστου 1948. Η Ελένη Γκατζογιάννη εκτελείται από τον ΔΣΕ γιατί αρνήθηκε να υποταχθεί και έσωσε τα παιδιά της από το παιδομάζωμα. Μια μάνα σύμβολο που εξοντώθηκε από την κομμουνιστική βία. Τα εγκλήματα της Αριστεράς στον εμφύλιο δεν παραγράφονται ούτε ξεχνιούνται. https://t.co/RwhNnOuawO #Ιστορία #Ελλάδα #Εμφύλιος

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

🔴Γ' Ψήφισμα. Γιατί οι αριστεροί δικάζονταν από στρατοδικεία; Επειδή ήταν κομμουνιστές, ή επειδή ήταν αυτονομιστές; 🔴Σαν σήμερα, το 1946, η Βουλή των Ελλήνων ενέκρινε κατά πλειοψηφία το Γ΄ Ψήφισμα, «Περί εκτάκτων μέτρων αφορώντων στην δημοσίαν τάξιν». Βάσει αυτού, οι αριστεροί αντάρτες που συλλαμβάνονταν, δικάζονταν από έκτακτα στρατοδικεία, κι όχι από τα κανονικά δικαστήρια. Κάποιοι δε εξ αυτών, καταδικάζονταν με την εσχάτη των ποινών. 🔴Σύμφωνα με την προπαγάνδα της αριστεράς, δικάζονταν και καταδικάζονταν επειδή ήταν κομμουνιστές, δηλαδή για πολιτικούς λόγους. Πρόκειται περί κραυγαλέου ψεύδους! Κι αυτό, γιατί παρά το γεγονός ότι η ένοπλη δράση των ανταρτικών ομάδων (που στα τέλη του 1946 ονομάστηκαν ΔΣΕ), ξεκίνησε την 31η Μαρτίου 1946, με την ύπουλη και δολοφονική επίθεση στον Σταθμό Χωροφυλακής του Λιτοχώρου Πιερίας, το ΚΚΕ συνέχιζε να λειτουργεί ως νόμιμο κόμμα! 🔴Ετέθη δε εκτός νόμου, ενάμιση χρόνο αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου 1947, με τον Αναγκαστικό Νόμο 509, της (κεντρώας, κι όχι δεξιάς) κυβέρνησης του Θ. Σοφούλη, καθώς τρεις μέρες νωρίτερα, είχε ανακοινωθεί ο σχηματισμός της λεγόμενης «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης», δηλαδή της «κυβέρνησης του βουνού». Ο δε Ριζοσπάστης και τα υπόλοιπα κομματικά έντυπα, κυκλοφορούσαν νόμιμα μέχρι τις 18 Οκτωβρίου 1947! 🔴Να η πραγματική αιτία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Γ' Ψηφίσματος: «Όστις θέλων αποσπάση εν μέρος εκ του όλου της Επικρατείας ή να ευκολύνη τα προς τούτο το τέλος τείνοντα σχέδια, συνώμοσεν ή διήγειρε στάσιν ή συνεννοήθη με ξένους ή κατήρτισεν ενόπλους ομάδας ή έλαβεν μετοχήν εις τοιαύτας προδοτικάς ενώσεις τιμωρείται με θάνατον». Και βέβαια, το «όστις θέλων αποσπάση εν μέρος εκ του όλου της Επικρατείας», αφορούσε την επίσημη θέση του ΔΣΕ (ΚΚΕ), για αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης. 🔴Στην πραγματικότητα, οι διατάξεις του Γ' Ψηφίσματος δεν εφαρμόστηκαν κατά γράμμα για όλους τους αντάρτες που πιάστηκαν αιχμάλωτοι, αλλά για τις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις αυτονομιστών. Όπως π.χ. στην περίπτωση της Μίρκας Γκίνοβα, που τιμάται ως εθνική ηρωΐδα από τα Σκόπια και ως «κοινωνική αγωνίστρια» από το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τις λοιπές ντόπιες αριστερές δυνάμεις! Για του λόγου το αληθές, το 1946 τα έκτακτα στρατοδικεία επέβαλαν την ποινή του θανάτου σε μόλις 116 αυτονομιστές. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Ελλάδα #Ιστορία #Πολιτική