True story, για όσους πιστεύουν ότι ένας απλός γιατρός, ακόμη κι αν γνωρίζει τι συμβαίνει, πρέπει να καταγγέλλει τα πάντα χωρίς αποδείξεις. Επαρχιακό δημόσιο νοσοκομείο, σε νομό με τρεις ιδιωτικές μονάδες τεχνητού νεφρού. Ένας αδυσώπητος «πόλεμος» μεταξύ τους για το ποιος θα συγκεντρώσει περισσότερους ασθενείς. Γιατί, όταν ο ασθενής γίνεται αριθμός και κέρδος, η υγεία περνάει σε δεύτερη μοίρα. Και όταν κάτι πάει στραβά, ο ασθενής καταλήγει στο δημόσιο νοσοκομείο. Σε μια εφημερία, μας στέλνουν έναν ηλικιωμένο σε πολύ σοβαρή κλινική κατάσταση. Εξοργισμένη από όσα είχαν προηγηθεί, μου ξέφυγε ένας υβριστικός χαρακτηρισμός για τους ιδιώτες. Κάποιος τον άκουσε και τον μετέφερε. Λίγες ημέρες αργότερα, ένας ιδιώτης έκανε καταγγελία στο νοσοκομείο, υποστηρίζοντας ότι δήθεν πληρώνομαι από ανταγωνιστή του για να τον δυσφημώ. Κι εγώ κλήθηκα να δώσω εξηγήσεις. Για ένα ξέσπασμα μέσα στην ένταση μιας εφημερίας. Φανταστείτε, λοιπόν, τι μπορεί να συμβεί αν ένας γιατρός αποφασίσει να μιλήσει για κάτι πραγματικά σοβαρό, χωρίς να έχει αδιάσειστες αποδείξεις. Δεν θέλετε να ξέρετε. Γιατί σε αυτή τη χώρα, κάποιοι δεν έχουν απλώς πλάτες. Έχουν μεγάλες πλάτες. Και αυτό είναι το τελευταίο σοβαρό ποστ μου… θα επικεντρωθώ σε πιο χαλαρά θεματάκια γιατί στρεσαρομαι στη δουλειά, δεν μπορώ να στρεσαρομαι και στον ελεύθερο μου χρόνο…#Μαζωνακης #Υγεία #Γιατροί #ΔημόσιοΝοσοκομείο
