BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#Ειρωνεία

🔴Ποιο ήταν το δώρο που έκανε ο Στάλιν στον Χίτλερ, μετά την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ; 🔴Μετά την επικράτηση του Χίτλερ στην Γερμανία και αργότερα στην Αυστρία, αρκετοί κομμουνιστές κατέφυγαν στην αγαπημένη τους ΕΣΣΔ, πιστεύοντας ότι εκεί θα ήταν ασφαλείς. Αλλά, μαύρη ήταν η μοίρα τους! 🔴Το 1936, ο Στάλιν ξεκίνησε την εκκαθάριση της «παλιάς φρουράς» του κόμματος του Λένιν, δικάζοντας και καταδικάζοντας σε θάνατο πολλά ηγετικά στελέχη του κόμματος - κράτους (Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπουχάριν, Τόμσκυ, Ράντεκ, Πιάτακωφ, Ρακόφσκι κ.α.), με κατηγορίες για προδοσία, συνεργασία με ξένες μυστικές υπηρεσίες και συνωμοσία με σκοπό την δολοφονία του Στάλιν και την ανατροπή του καθεστώτος - που αυτοί είχαν εγκαταστήσει το 1917. 🔴Εκτός από τους ηγέτες του κόμματος, δικάστηκαν και εκτελέστηκαν πάμπολλα κατώτερα στελέχη του κόμματος-κράτους. Συνολικά, την περίοδο του «Μεγάλου Τρόμου», ο Στάλιν εξόντωσε 844.740 Σοβιετικούς κομμουνιστές! Όμως, η «μπάλα» πήρε και πολλούς ξένους κομμουνιστές, που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, οι περισσότεροι από χώρες που τα ΚΚ ήταν παράνομα. 🔴Αναμενόμενο αυτό, καθώς ο Στάλιν δεν είχε σε καμμιά υπόληψη τους ξένους κομμουνιστές. Όπως αναφέρει ο (κομμουνιστής) ιστορικός και βιογράφος του Στάλιν, Ισαάκ Ντόιτσερ, η γνώμη του Στάλιν ήταν η εξής: «Ένα σοβιετικό τρακτέρ, αξίζει περισσότερο από δέκα καλούς ξένους κομμουνιστές». 🔴Οι Γερμανοί κομμουνιστές, δεν εξαιρέθηκαν από τον κανόνα. Άλλωστε, ο τότε διευθυντής της Σοβιετικής Μυστικής Αστυνομίας NKVD (και μελλοντικό... θύμα της!), Νικολάι Γιεζώφ, ήταν πολύ ξεκάθαρος: «Δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι κάθε Γερμανός πολίτης που ζει στο εξωτερικό, είναι πράκτορας της Γκεστάπο». Έτσι, 43 ηγετικά και περίπου 600 κατώτερα στελέχη του ΚΚ Γερμανίας (KPD) που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, είτε εκτελέστηκαν, είτε βρήκαν φρικτό θάνατο στα Γκουλάγκ. 🔴Ωστόσο, μερικές εκατοντάδες Γερμανοί κομμουνιστές την γλίτωσαν. Σ’ αυτούς, ο «πατερούλης» Στάλιν επιφύλασσε πιο εξευτελιστική μοίρα: δεν τους εκτέλεσε με την κατηγορία ότι είναι πράκτορες της Γκεστάπο, αλλά τους παρέδωσε απευθείας στην Γκεστάπο! Η παράδοση περίπου 600 Γερμανών και 47 Αυστριακών κομμουνιστών στην Γκεστάπο, έγινε αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, χωρίς όμως να προβλέπεται από το σύμφωνο. Ήταν ένα «δωράκι» του Στάλιν στον Χίτλερ. 🔴Αναφέρει σχετικά ο κορυφαίος Ρώσσος ιστορικός Έντβαρντ Ρατζίνσκι: «Μια μεγάλη ομάδα Γερμανών κομμουνιστών δόθηκαν στον Χίτλερ. Η ειρωνεία της ιστορίας: πολλοί από αυτούς επέζησαν στα φασιστικά στρατόπεδα, ενώ οι προηγούμενοι, πίσω από το αγκαθωτό σύρμα στη χώρα του σοσιαλισμού, πέθαναν όλοι». 🔴Ένα ζωντανό παράδειγμα αυτού που αναφέρει ο Ρατζίνσκι, ήταν η Γερμανίδα κομμουνίστρια Μαργκαρέτε Μπούμπερ-Νόυμαν. Το 1929 συναντά τον άνδρα της ζωής της, Χάιντς Νόυμαν, εξέχον στέλεχος του ΚΚ Γερμανίας και της Κομμουνιστικής Διεθνούς και τον ακολουθεί στην Σοβιετική Ένωση. Τον Απρίλιο του 1937, ο Νόυμαν συλλαμβάνεται για κατασκοπεία και εκτελείται στις 26 Νοεμβρίου 1937. 🔴Την επομένη, συλλαμβάνεται και η ίδια και εκτοπίζεται στο στρατόπεδο της Καραγκάντα, στις στέπες του Καζακστάν, όπου και θα παραμείνει μέχρι την παράδοσή της στην Γκεστάπο, το 1940. Ακολουθεί ο εγκλεισμός της στο ναζιστικό στρατόπεδο του Ράβενσμπρουκ. Η Νόυμαν επέζησε κι έγραψε το αυτοβιογραφικό έργο: «Under Two Dictators: Prisoner of Stalin and Hitler». 🔴Ιδού πως καταγράφει την στιγμή της παράδοσης της ίδιας και μιας ομάδας 29 Γερμανών κομμουνιστών στην Γκεστάπο, με εντολή Στάλιν: «Επιτέλους το τρένο σταμάτησε και για τελευταία φορά ακούσαμε τη γνωστή κραυγή: “Ετοιμαστείτε”. Οι πόρτες του κουπέ ξεκλειδώθηκαν. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν ένας σταθμός. Μόλις που μπορούσαμε να δούμε το όνομα σε ένα κοντινό σηματοδότη: Μπρεστ-Λιτόφσκ. Μια ομάδα της NKVD, περνάει τη γέφυρα στο γερμανικό έδαφος και επιστρέφει μετά από λίγο. Υπήρχαν αξιωματικοί των SS μαζί τους. Ο διοικητής των SS και ο επικεφαλής της GPU χαιρέτησαν ο ένας τον άλλον. Ο σοβιετικός διοικητής άρχισε να διαβάζει τα ονόματα των κρατουμένων. Έτσι μας παρέδωσαν στους ναζί». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Χίτλερ #Ιστορία

Η διεφθαρμένη Ελληνική δικαιοσύνη "πείστηκε" ότι τα αδιευκρίνιστα πεντακοσάευρα του Αβραμόπουλου τα κατέθετε η... πεθερά του. Η Ευρωπαϊκή δικαιοσύνη ζητά την σύλληψή του για να ελεγχθεί για "καταριανό δωράκι" ύψους 75.000 ευρώ από εγκληματικό δίκτυο. Το λες και ειρωνεία! Αυτό που απομένει τώρα είναι να φτάσει ο φάκελος στην Βουλή για την άρση της ασυλίας του. Και όπως λέει και ο @AdonisGeorgiadi πλειοψηφία είναι η Ν Δ, "δημοκρατικά" θα αποφασίσουν... #Δικαιοσύνη #Διαφθορά #Ελλάδα

Πόσο ειρωνική είναι κάποιες φορές η ζωή ε; https://t.co/uuC08Gm7aj #Ζωή #Ειρωνεία #Σκέψεις

🔴Τι ήταν ο Στάλιν; Ένας άθλιος προδότης της πατρίδας του, Γεωργίας! 🔴Από το 1956, που έγινε η αποσταλινοποίηση της ΕΣΣΔ, το όνομα του Στάλιν, που υπήρχε παντού, εξαφανίστηκε και, μέχρι το 1991, κανείς δεν μιλούσε γι' αυτόν. Σαν να μην υπήρξε ποτέ! Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του συστήματος Πούτιν, γίνεται μια προσπάθεια επανασταλινοποίησης της Ρωσσίας, στο όνομα του «πατριωτισμού». Έτσι, ο Στάλιν θεωρείται «μεγάλος ηγέτης, που έκανε την Ρωσσία υπερδύναμη». 🔴Το κωμικοτραγικό του αφηγήματος, είναι ότι ο Στάλιν ΔΕΝ ήταν Ρώσσος, αλλά Γεωργιανός. Και, οι Γεωργιανοί δεν έχουν καμμιά σχέση με τους Ρώσσους και τους Σλάβους γενικότερα, καθώς ανήκουν στους λαούς του Καυκάσου, έχουν δική τους γλώσσα (και με δικό της αλφάβητο), τον δικό τους πολιτισμό και την δική τους ιστορική διαδρομή. Η μόνη σχέση που έχουν με την Ρωσσία, είναι αυτή του υπόδουλου, από το 1800 έως το 1991, με ένα μικρό διάλλειμα ανεξαρτησίας, από το 1918 μέχρι το 1921. Ο δε τρόπος που τους μεταχειρίζονταν οι Ρώσσοι, ήταν ίδιος και χειρότερος με εκείνον που μεταχειρίζονταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις τους Αφρικανούς και τους Ασιάτες. 🔴Πριν την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι χαρακτήριζαν την τσαρική Ρωσσία «φυλακή των λαών» και υπόσχονταν πως θα αφήσουν τους λαούς ελεύθερους να αποφασίσουν για την μοίρα τους. Βέβαια, μόλις επικράτησαν, δεν πραγματοποίησαν την υπόσχεσή τους. Χάριν της ιστορικής αλήθειας, οφείλω να αναγνωρίσω ότι επί Λένιν, η θέση των εθνικών μειονοτήτων της Ρωσσίας βελτιώθηκε αισθητά, κυρίως σε ζητήματα γλωσσικά και πολιτιστικά. 🔴Το 1921, ο Λένιν αποφάσισε να ρυθμίσει οριστικά τα ζητήματα με τα πρώην εδάφη της Ρωσσικής Αυτοκρατορίας (Ουκρανία, Λευκορωσσία, Γεωργία, Αρμενία κ,λπ.), που διοικούνταν από εγκάθετους της Μόσχας. Η απόφασή του, ήταν να υπάρξει συνένωση των περιοχών αυτών με την Ρωσσική Ομοσπονδία και το νέο κράτος που προκύψει, να ονομάζεται Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ). 🔴Η απόφαση αυτή, προκάλεσε γκρίνιες στην Γεωργία, την οποία διοικούσε ο Γεωργιανός κομμουνιστής Μπούντου Μντιβάνι. Ο οποίος, προκειμένου να κατευνάσει τις αντιδράσεις των συμπατριωτών του, ζήτησε να υπάρξει ένα «φύλλο συκής», μια ανεξαρτησία, έστω και στα χαρτιά. Ο Λένιν τον υποστήριξε και προώθησε την ιδέα μιας Ένωσης Δημοκρατιών, οι οποίες θα δικαιούντο ισονομία και επιπλέον, θα είχαν (θεωρητικά...) το δικαίωμα να αποχωρήσουν από την μελλοντική Σοβιετική Ένωση. 🔴Ωστόσο, ο Λένιν υπέστη οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο (το πρώτο στις 26 Μαΐου 1922) και ως εκ τούτου, έχασε τον έλεγχο της κατάστασης. Το γεγονός αυτό, εκμεταλλεύθηκε ο Στάλιν, που μετέβη αμέσως στην πατρίδα του Γεωργία, για να καταπνίξει κάθε ψήγμα ανεξαρτησίας της από την Ρωσσία! Εδώ, να σημειωθεί, ότι ο Στάλιν ντρεπόταν για την καταγωγή του και ποτέ δεν μιλούσε την μητρική του γλώσσα! Πολύ θα ήθελε να ήταν Ρώσσος, κι επειδή δεν ήταν, λειτούργησε ως «βασιλικότερος του βασιλέως»! 🔴Έχοντας στο πλάι του τον επίσης Γεωργιανό προδότη, Σέργκο Ορτζονικίτζε, ηγέτη των μπολσεβίκων της Υπερκαυκασίας (Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν), όρισε ως καθήκον των Γεωργιανών κομμουνιστών να «εξαφανίσουν τα σωβινιστικά κατάλοιπα με καυτό σίδερο» και να «συντρίψουν την Λερναία Ύδρα του εθνικισμού». Δηλαδή, την θέληση των συμπατριωτών του για μια ελάχιστη μορφή ανεξαρτησίας. Μάλιστα, ο Ορτζονικίτζε, δεν δίστασε να χειροδικήσει κατά των τοπικών μπολσεβίκων, που «είχαν μολυνθεί από τον τοπικό εθνικισμό». 🔴Ο Λένιν, αν και σε καθεστώς απομόνωσης, πληροφορήθηκε τα καθέκαστα και έγραψε στις σημειώσεις του: «Είναι πασίγνωστο πως οι άνθρωποι ξένης καταγωγής, που πολιτογραφήθηκαν Ρώσσοι, ξεπερνούν πάντα τον εαυτό τους στα θέματα που έχουν σχέση με τα ρωσσικά ζητήματα. Είναι απαραίτητο να διακρίνουμε τον εθνικισμό των καταπιεζόμενων εθνών, από τον εθνικισμό των καταπιεστών. Το χρέος μας είναι να θεωρήσουμε τον Στάλιν πολιτικά υπεύθυνο γι' αυτή την πραγματικά μεγαλορώσσικη σωβινιστική εκστρατεία». 🔴Επειδή δε, την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη κανείς, με αφορμή την «γεωργιανή υπόθεση», ο Λένιν είχε αποφασίσει να παύσει από κάθε αξίωμα τον Στάλιν, στο 12ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων, που θα γινόταν τον Απρίλιο του 1923. Μάλιστα, για την περίπτωση που δεν θα μπορούσε ο ίδιος να παραστεί στο συνέδριο, είχε συντάξει χειρόγραφα την «Πολιτική Διαθήκη» του, στην οποία συνιστούσε στα ηγετικά στελέχη του κόμματος: «Να βρουν τρόπο να απομακρύνουν τον Στάλιν από την θέση του και να τοποθετήσουν έναν άλλον...». 🔴Όμως, τον πρόλαβαν οι εξελίξεις στο θέμα της υγείας του. Στις 16 Δεκεμβρίου 1922, έπαθε δεύτερο εγκεφαλικό και στις 10 Μαρτίου 1923 τρίτο, από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Απόντος του Λένιν, ο Στάλιν μεθόδευσε έτσι την κατάσταση, ώστε να μην αναγνωστεί στους συνέδρους η πολιτική διαθήκη του Λένιν, κι αντί να χάσει την θέση του, να πάρει την θέση του Λένιν, μετά το τέταρτο και μοιραίο εγκεφαλικό, που έπαθε αυτός, στις 21 Ιανουαρίου 1924. Τραγική ειρωνεία: η πολιτική διαθήκη του Λένιν αναγνώστηκε στο 20ό Συνέδριο, από τον Χρουστσώφ, 33 χρόνια αργότερα, το 1956. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Ισαάκ Ντώϋτσερ, «Στάλιν-Πολιτική Βιογραφία». 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». #Στάλιν #Γεωργία #Ιστορία