Search

Petros Van Ripper narrated a story about a drunken Russian shouting against a dictator in Red Square. According to the post, a KGB agent arrested him and brought him to Stalin. He told Stalin that his voice was not directed at him, but at a person he was referring to with a connection. https://t.co/7JwpKnEGgT #Ρωσία #Χιούμορ #Πολιτική (translated)

🔴Stefanos Sarafis: "Commander of ELAS, by spitting." 🔴As I have emphasized many times, immediately after the German attack against the USSR, Stalin instructed the communist parties of the occupied countries to organize guerrilla warfare, primarily to harass the Germans, forcing them to maintain strong military forces in these countries, which, otherwise, would have been transferred to the eastern front. 🔴In Greece, a secondary objective of EAM - ELAS was to monopolize the guerrilla movement, to be the only armed force in the country after liberation, and to seize power by force. For this reason, according to G. Papandreou, the tactic was as follows: "It does not allow anyone else to rise to the mountains and fight the occupier. It punishes with death the Greeks who fulfill their patriotic duty. A former example is the present colonel Sarafis..." 🔴So, let's talk about Colonel Sarafis, who was made head of ELAS. He was born in 1890 in Trikala, graduated from the Non-Commissioned Officers School and became a second lieutenant in 1913. He sided with the Venizelists and actively participated in the failed military movements of 1933 and 1935. 🔴During the occupation and after discussions with various individuals about creating a resistance organization, a five-member committee was formed (Sarafis, Grigoriadis, Panopoulos, Chatzimpeis and Simos Vlachos), which evolved into the AAA Organization (3A, Struggle – Restoration – Independence). With the approval of the others, Sarafis went to Thessaly to form a guerrilla unit. 🔴After contacts he made there, he moved to Epirus, where on February 7, 1943, he met with Zervas and the representative of the Middle East Command, Colonel Eddie Myers, and they agreed to form guerrilla groups, with three sections: Epirus, led by Zervas; Thessaly, led by Sarafis; and Roumeli, led by Psarros. 🔴As soon as the news spread in Thessaly, EAM considered that with Sarafis’s reputation in the area, he could become a very dangerous opponent. Thus, initially, the mechanism of his moral extermination was put into operation, with the accusations that he was "a collaborator of the Italians" and "a man of the occupied prefect of Trikala." After the slanders did not succeed, EAM decided to take more drastic measures. 🔴After a trap, they treacherously captured him and other armed leaders, as well as 150 guerrillas who followed them. Ultimately, EAM decided that it would be preferable to force him to join ELAS rather than kill him. So, they locked him in a dungeon, and following orders, ELAS guerrillas would pass in front of him, spit on him and label him a "traitor," to break his spirits. 🔴When faced with the dilemma of "ELAS or the grave," Sarafis preferred to save his life. Of course, the communists exploited his joining to convince other former officers who hesitated to join ELAS due to the bad reputation that accompanied him. Of course, the position they gave him, that of the military leader of ELAS, was more "decorative," as decisions were made by the "chief captain" Aris Velouchiotis and the political commissioner Andreas Tzimas. 🔴The results of recruiting officers were mediocre because it had become known how Sarafis was forced to join ELAS. It is historically recorded, the phrase of politician Georgios Kartalis to Sarafis: "You were made commander of ELAS by spitting." 🔴What would have been Sarafis's fate if the KKE had prevailed? There is no doubt that he would have met the same fate as all the "fellow travelers" of the communists around the world. In the first "cleansing," he would be labeled a "agent" and "enemy of the people" and would be taken to the firing squad! Specifically, Sarafis would certainly be labeled an "agent of the Intelligence Service," as he had married British archaeologist Marion Pascoe. 🔴The comments are yours! #Σαράφης #ΕΛΑΣ #Κατοχή (translated)

🔴Αλήθεια, πώς βρέθηκαν οι ρωσσόφωνοι στις χώρες της Βαλτικής; 🔴Τις προηγούμενες ημέρες, ο Πούτιν δήλωσε πως: «Η Μόσχα γνωρίζει ότι τα δικαιώματα των ρωσσόφωνων παραβιάζονται στις χώρες της Βαλτικής». Πέραν από την παρατήρηση, ότι τα ίδια ακριβώς έλεγε και πριν εισβάλλει στην Ουκρανία, ας εξετάσουμε ποιοι είναι αυτοί οι ρωσσόφωνοι και πώς βρέθηκαν στις χώρες της Βαλτικής. 🔴Οι γηγενείς πληθυσμοί των Βαλτικών Χωρών (Εσθονίας, Λιθουανίας και Λετονίας), δεν ανήκουν στην σλαβική φυλή και δεν έχουν κοινά εθνοτικά και γλωσσικά στοιχεία με τους Ρώσσους. Όμως, έχουν την μεγάλη ατυχία να συνορεύουν με την Ρωσσία. Τον 18ο αιώνα, οι περιοχές αυτές προσαρτήθηκαν βίαια στην τσαρική αυτοκρατορία. Εξασφάλισαν την ανεξαρτησία τους, το 1918, με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όχι για πολύ. 🔴Τον Ιούνιο του 1940, ενσωματώθηκαν βίαια στην Σοβιετική Ένωση, βάσει του μυστικού πρωτοκόλλου του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολοτωφ. Το 1941, κατελήφθησαν από τον γερμανικό στρατό. Ωστόσο, το 1945 κατελήφθησαν ξανά από τους Σοβιετικούς και ενσωματώθηκαν στην ΕΣΣΔ, ως δήθεν ανεξάρτητες «Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες». Εν τέλει, το 1991, απέκτησαν ξανά την πλήρη ανεξαρτησία τους. 🔴Η «σοβιετοποίηση» των περιοχών αυτών, ήταν εξίσου βίαιη με την σοβιετοποίηση της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Σε πρώτη φάση, αμέσως μετά την σοβιετική εισβολή, το 1940, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, περίπου 20.000 «εχθρικά στοιχεία». Επρόκειτο για τα πιο εξέχοντα πρόσωπα της πολιτικής, της οικονομίας, των επιστημών και των τεχνών. 🔴Στις 13 και 14 Ιουνίου 1941, άρχισε η «εκκαθαριστική επιχείρηση των περιοχών που είχαν πρόσφατα ενσωματωθεί στην ΕΣΣΔ, από τα αντισοβιετικά, κοινωνικώς επικίνδυνα εγκληματικά στοιχεία και ξένα σώματα της κοινωνίας». Συνολικά, 25.711 άτομα από τις Βαλτικές χώρες, εκτοπίστηκαν στο μακρινό Καζακστάν, στοιβαγμένοι σε βαγόνια μεταφοράς ζώων. 🔴Η βίαιη σοβιετοποίηση, διακόπηκε λόγω της γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ, αλλά συνεχίστηκε και εντάθηκε μετά το τέλος του πολέμου. Έτσι, 22 και 23 Μαΐου 1948, μόνο στην Λιθουανία, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία 36.392 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που είχαν προγραφεί ως «συμμορίτες, εθνικιστές και μέλη των οικογενειών αυτών των δύο κατηγοριών». 🔴Από τον Μάρτιο ως τον Μάιο 1949, και από τις τρεις Βαλτικές χώρες, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία περί τα 95.000 «εχθρικά και επικίνδυνα για την σοβιετική τάξη στοιχεία». Ανάμεσά τους, σύμφωνα με αναφορά του υπευθύνου (Κουγκλώφ) στον Στάλιν: 27.084 παιδιά μικρότερα των 16 ετών, 1.785 νήπια χωρίς οικογένεια, 146 ανάπηροι και 2.850 καταβεβλημένοι γέροντες. Τον Σεπτέμβριο 1951, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν ακόμα 17.000. 🔴Συνολικά, για την περίοδο 1940-1953, οι εκτοπισμένοι κάτοικοι των Βαλτικών χωρών, εκτιμώνται σε περισσότερους από 200.000. Από αυτούς, περίπου 120.000 ήταν Λιθουανοί, 50.000 Λετονοί και 30.000 Εσθονοί. Δηλαδή, το 10% του πληθυσμού των τριών χωρών. 🔴Όπως καταλαβαίνετε, σε κάθε «κύμα» εκτελέσεων και εκτοπίσεων των μελών ολόκληρων οικογενειών, χιλιάδες σπίτια έμεναν άδεια και χιλιάδες θέσεις εργασίας κενές. Έτσι, κάθε οικογένεια που απομακρυνόταν, οι σταλινικοί την αντικαθιστούσαν με Ρώσσους εποίκους. Αυτό δεν γινόταν απλώς και μόνον για να καλυφθούν τα κενά, αλλά μέσα σ’ ένα ευρύτερο σχέδιο αντικατάστασης πληθυσμού, για να μην υπάρχουν στο μέλλον οι προϋποθέσεις για ανεξαρτησία των χωρών αυτών. Το ίδιο σχέδιο εφαρμόστηκε και στην Ουκρανία, την Μολδαβία, την Γεωργία, αλλά και στις μουσουλμανικές «Σοβιετικές Δημοκρατίες». 🔴Αυτοί οι Ρώσσοι έποικοι, δεν έμαθαν τις τοπικές γλώσσες, διότι ήταν ποτισμένοι με το δηλητήριο του μεγαλορώσσικου σωβινισμού. Θεωρούσαν ότι είναι «λαός κυρίων», άρα οι δευτέρας κατηγορίας γηγενείς πολίτες, επιβάλλεται να μιλάνε την γλώσσα των κυρίων τους. Και πράγματι, σε όλες τις χώρες που συναποτελούσαν την ΕΣΣΔ, μέχρι το 1991, η επίσημη γλώσσα ήταν τα ρωσσικά. 🔴Μετά, άλλαξαν τα πράγματα. Όμως, οι Ρώσσοι σωβινιστές έποικοι, από την μία απολαμβάνουν τα αγαθά της δυτικής κοινωνίας, κι απ’ την άλλη γκρινιάζουν ότι «καταπατώνται τα δικαιώματά τους», θεωρώντας ότι είναι δικαίωμά τους, να επιβάλλονται στους γηγενείς. Αν δεν μπορούν να χωνέψουν ότι οι εποχές που ήταν κυρίαρχοι πέρασαν ανεπιστρεπτί, υπάρχει λύση: να επιστρέψουν πάραυτα στην μιζέρια του ρωσσικού τους κόσμου! Δεν θα λείψουν σε κανέναν! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! 📍Τα στατιστικά στοιχεία, ελήφθησαν από το συλλογικό έργο «Η μαύρη βίβλος του κομμουνισμού». #ΒαλτικέςΧώρες #Ρωσσόφωνοι #ΣοβιετικήΈνωση

🔴27 Σεπτεμβρίου 1941: Ιδρύεται το ΕΑΜ «για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»! 🔴Στην αρχή της κατοχής, οι αριστεροί βρέθηκαν σε κατάσταση αμηχανίας, αφού οι Γερμανοί ήταν σύμμαχοι της ΕΣΣΔ, άρα και δικοί τους σύμμαχοι. Ένιωθαν δε, ασφαλείς με τους Γερμανούς. Αναφέρει σχετικά ο μετέπειτα Νο 2 του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Εμείς ήμασταν στην Ακροναυπλιά. Το γερμανο -σοβιετικό σύμφωνο δεν το είδαμε με κακό μάτι. Ο Μάγγος ο κακομοίρης, όταν πέφταν οι μπόμπες από πάνω, έλεγε: “Δε θα ρίξουνε εδώ μπόμπες οι Γερμανοί. Δεν τους αφήνει ο μουστάκιας, έχει πει ότι εκεί πέρα είναι οι κομμουνιστές”. Τόση ήταν η πίστη στη δύναμη της Σοβιετικής Ένωσης». 🔴Ωστόσο, οι αριστεροί στην Ελλάδας ήταν, τρόπον τινά, «τυχεροί», καθώς δεν πρόλαβαν να εκτεθούν σε κραυγαλέες πράξεις συνεργασίας με τους Γερμανούς (εκτός από την απελευθέρωση 27 στελεχών του ΚΚΕ από την Ακροναυπλιά...), όπως οι Γάλλοι ομοϊδεάτες τους. Δύο μήνες μετά την αρχή της κατοχής στην Ελλάδα, οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Σοβιετική Ένωση, κι έτσι οι αριστεροί ξεπέρασαν την αμηχανία τους. 🔴Οι εντολές για τα καθήκοντα των Ευρωπαίων αριστερών, δόθηκαν από τον Στάλιν, στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα, αμέσως μετά την γερμανική επίθεση: «Στις κατεχόμενες από τον εχθρό περιοχές, οφείλουν να συγκροτηθούν σχηματισμοί ανταρτών. Πρέπει να δημιουργηθεί αφόρητη κατάσταση για τον εχθρό και τους συνεργάτες του». 🔴Έτσι, την 1η Ιουλίου 1941, συνέρχεται η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, με θέμα: «Η τρέχουσα στιγμή και τα καθήκοντα των Ελλήνων κομμουνιστών». Παρόντες ήταν και τρεις που είχαν αποφυλακίσει οι Γερμανοί από την Ακροναυπλιά, πριν από λίγες μέρες: οι Ανδρέας Τσίπας, Ανδρέας Τζήμας και Κώστας Λαζαρίδης. Μάλιστα, ο πρώτος εξελέγη γ.γ. του ΚΚΕ. 🔴Στην Ολομέλεια αυτή, αποφασίστηκε η ίδρυση του ΕΑΜ: «Η υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης, η υποστήριξη της νίκης της με όλα τα μέσα είναι ύψιστο καθήκον κάθε κομμουνιστή... Οι κομμουνιστές οφείλουν να δουν, ότι στο σημερινό στάδιο της αντισοβιετικής επίθεσης ο φασισμός είναι ο κύριος εχθρός... Γι' αυτό πρέπει να υποστηρίζουν κάθε προσπάθεια που θα τείνει στη συντριβή του φασισμού και στην υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης». 🔴Όπως βλέπετε, διόλου τυχαία, η απόφαση αρχίζει και τελειώνει με την ίδια ακριβώς φράση: «Υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»! Αυτό, για να μην έχετε καμμιά αμφιβολία για τους πραγματικούς λόγους της ίδρυσης του ΕΑΜ. 🔴Ακόμα και μεταγενέστερα, το 1953, σε απολογιστική έκθεση του Π.Γ. του ΚΚΕ, αναφέρεται ξεκάθαρα ο λόγος που το κόμμα οργάνωσε αντάρτικο: «Ο αγώνας του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, ήταν μόνο μια μικρή συμβολή στην τεράστια προσπάθεια που έκανε η Σοβιετική Ένωση για την ήττα του φασισμού». Για να το κάνουμε λιανά, αν η Γερμανία δεν επιτίθετο στην ΕΣΣΔ, ούτε ΕΑΜ θα υπήρχε, ούτε ΕΛΑΣ, ούτε Άρης Βελουχιώτης, ούτε, ούτε, ούτε... 🔴Υπήρχε όμως ένα μεγάλο πρόβλημα την εποχή εκείνη: το ΚΚΕ ήταν ουσιαστικά διαλυμένο από την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Αναφέρει σχετικά ο Χαριτόπουλος: «Η πρωτοβουλία για την δημιουργία του ΕΑΜ ανήκει στους κομμουνιστές, αυτές τις δύο τρεις εκατοντάδες που κατορθώνουν να δραπετεύσουν από τις φυλακές και τα ξερονήσια». 🔴Αφού ήταν τόσο λίγοι, οι κομμουνιστές αποφάσισαν να βρουν συμμάχους, πρόθυμους να «καπελωθούν». Έτσι, την ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ, εκτός από το ΚΚΕ, την συνυπέγραψαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας. Επρόκειτο για «κόμματα-σφραγίδες», με αρχηγούς, αλλά χωρίς οπαδούς, που χρησιμοποιήθηκαν ως «βιτρίνα», για να μην φαίνεται ότι το ΕΑΜ ήταν όργανο του ΚΚΕ. 🔴Έπρεπε δε, οπωσδήποτε, να εμφανίζεται το ΕΑΜ, ως δήθεν «εθνικοαπελευθερωτικό» κίνημα. Για τον σκοπό αυτό, το πρώτο συνθετικό του ΕΑΜ ήταν η λέξη «Εθνικό». Παρατηρεί επί τούτου, με εμφανή δόση ειρωνείας, ο Χαριτόπουλος: «Το παράδειγμα το έδωσε ο Στάλιν, που, για να κινητοποιήσει τους αδρανούντες λαούς της ΕΣΣΔ, χαρακτήρισε τον πόλεμο “πατριωτικό”, ενώ μια ολόκληρη εποχή πριν για κάθε κομμουνιστή η λέξη “πατριώτης” ήταν συνώνυμο του “προδότης”». 🔴Μάλιστα, για ακόμα μεγαλύτερο καμουφλάρισμα, η ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ, γράφτηκε στην καθαρεύουσα, ενώ ήταν γνωστό πως το ΚΚΕ χρησιμοποιούσε την πιο απλή μορφή της δημοτικής. Η αλήθεια είναι, πως στην αρχή, πολλοί αγνοί πατριώτες την πάτησαν και εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Βέβαια, αργότερα έγιναν τα αποκαλυπτήρια, αλλά αρκετοί είχαν πλέον παγιδευτεί. 🔴Το αντάρτικο, δεν άρχισε άμεσα, καθώς το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε 5 μήνες αργότερα (στις 16 Φεβρουαρίου 1942), ενώ οι πρώτες ανταρτικές ομάδες εμφανίστηκαν στα βουνά το καλοκαίρι του 1942. Αν εξαιρέσουμε την συμμετοχή στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου (που έγινε κατόπιν πίεσης από τους Βρετανούς), η ουσιαστική δράση του ΕΛΑΣ άρχισε την άνοιξη του 1943. Λίγο αργότερα, θα εξαπολυθεί ο «Πρώτος Γύρος», κατά των εθνικών οργανώσεων αντιστάσεως, με σκοπό την μονοπώληση της αντίστασης και την βίαιη κατάληψη της εξουσίας, μετά την αποχώρηση των Γερμανών! Πηγές: 📍«ΚΚΕ - Επίσημα Κείμενα», 5ος τόμος. 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως Απόρρητο, Οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». 📍Γιάννης Ιωαννίδης, «Αναμνήσεις». #ΕΑΜ #ΚΚΕ #ΣοβιετικήΈνωση

Κάθε φορά που τολμώ να γράψω κάτι κριτικό για τη Ρωσία, ξέρω τι με περιμένει. Θα γεμίσει η αλληλογραφία μου με αγανακτισμένους που θα με βαφτίσουν πράκτορα της CIA, νατοϊκό λακέ και ξεπουλημένο. Οι ίδιοι που δεν πάτησαν ποτέ το πόδι τους στη Μόσχα, μιλούν για τη Ρωσία σαν να ήταν η χαμένη τους πατρίδα. Γιατί πουθενά στη Δύση δεν υπάρχει τόσο υψηλό ποσοστό ρωσόφιλων και - κρατηθείτε - σταλινικών, όσο στην Ελλάδα. Είναι εθνικό μας σπορ, μαζί με το να θάβουμε τον εαυτό μας και να θαυμάζουμε όποιον μας φέρεται άσχημα. https://t.co/BTm7tppzA7 #Ρωσία #Κριτική #Στήριξη

🔴Η μυθολογία της αριστεράς, η κατασκευή «ηρώων» και η περίπτωση της Ζόγιας Κοσμοντεμιάνσκαγια. 🔴Μια «πατεντα» της αριστεράς, είναι η κατασκευή ηρώων, με σκοπό τη διατήρηση του περιβόητου «ηθικού πλεονεκτήματος». Οι παλαιότεροι «ήρωες» της αριστεράς, ήταν ο Βελουχιώτης, ο Γλέζος και ο Λαμπράκης. Οι νεότεροι, είναι η «Ηλένια», ο Γρηγορόπουλος, ο Φύσσας και ο «Ζακ». Πρόκειται για μια ακόμα σοβιετική πατέντα. 🔴Σήμερα, θα αναφερθώ στο σοβιετικό πρότυπο κατασκευής μιας «ηρωίδας», για να δείτε τις ομοιότητες με ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα. Η «ηρωίδα» ήταν η Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, η περίπτωση της οποίας παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν της «Ηλένιας», με την μόνη διαφορά ότι η «Ηλένια» ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο, ενώ η Κοσμοντεμιάνσκαγια υπαρκτό. 🔴Η Ζόγια Κ., ήταν μόλις 18 ετών το 1941, όταν εντάχθηκε σε μια ανταρτική ομάδα του Κόκκινου Στρατού. Στις 27 Νοεμβρίου 1941, ήταν μέλος ομάδας που εισήλθε σε εδάφη που κατείχαν οι Γερμανοί, με την αποστολή να κάψουν τα σπίτια του χωριού Πετρίστσεβο, στα πλαίσια της υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγής του Στάλιν, για καταστροφή κάθε οικισμού, της σοδειάς και των αποθηκών τροφίμων, στα κατεχόμενα εδάφη, προκειμένου να μην βρίσκουν οι Γερμανοί στέγη και τροφή. Βέβαια, έτσι στερούνταν στέγης και τροφής και οι σοβιετικοί άμαχοι που κατοικούσαν στις περιοχές αυτές, αλλά αυτό δεν ενδιέφερε καθόλου τον «πατερούλη». 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα, η Ζόγια Κ. έβαλε φωτιά σε τρία σπίτια, στα οποία υποτίθεται πως έμεναν Γερμανοί. Όμως, οι Γερμανοί συνέλαβαν έναν από τους αντάρτες, ο οποίος «κάρφωσε» το σημείο συνάντησης των παρτιζάνων, κι έτσι οι Γερμανοί συνέλαβαν την Ζόγια. Την βασάνισαν με απάνθρωπο τρόπο, αλλά αυτή έμεινε σιωπηλή μέχρι τέλους. Μετά, την οδήγησαν στην κρεμάλα, παρουσία όλων των κατοίκων του χωριού. Την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, αυτή άρχισε να εμψυχώνει τους συμπατριώτες της να αντισταθούν, ενώ ταυτόχρονα απειλούσε τους Γερμανούς. 🔴Εδώ, το αφήγημα έχει δύο όψεις. Την εποχή του Στάλιν, υποτίθεται πως η Ζόγια Κ. φώναξε τα εξής: «Αντίο, σύντροφοι! Πολεμήστε, μη φοβάστε! Ο Στάλιν θα έρθει». Μετά την αποσταλινοποίηση, τα τελευταία λόγια της «ηρωίδας» άλλαξαν: «Κρεμάστε με! Είμαστε 200 εκατομμύρια. Δεν μπορείτε να μας κρεμάσετε όλους». 🔴Το αφήγημα έγινε γνωστό, μετά από ένα αγιογραφικό για την Ζόγια άρθρο του δημοσιογράφου της Pravda, Πιότρ Λίντωφ, στις 27 Ιανουαρίου 1942. Μετά το άρθρο, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης», κι από κει και πέρα, δρόμοι, πλατείες, σχολεία κ.α. πήραν τ’ όνομα του «γενναίου» κοριτσιού, αγάλματά της στήθηκαν (ακόμα και στο μετρό της Μόσχας), συγγραφείς, καλλιτέχνες, γλύπτες και ποιητές της αφιέρωσαν έργα τους, ενώ το 1944, γυρίστηκε και μια ταινία για την ζωή και το «ηρωικό» της τέλος. 🔴Όμως, τον καιρό της περεστρόικα, απελευθερώθηκε η ιστορική έρευνα, κι έτσι κατέρρευσε η μυθολογία. Σύμφωνα, λοιπόν, με ιστορικούς ερευνητές, στο Πετρίστσεβο δεν στάθμευαν γερμανικά στρατεύματα. Και δεν συνέλαβαν Γερμανοί την Ζόγια Κ., αλλά οι εξοργισμένοι χωρικοί που τους έκαψε τα σπίτια. Και την λιντσάρισαν! Επίσης, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν επεζησε του λιντσαρίσματος και εν συνεχεία παραδόθηκε στους Γερμανούς, που την κρέμασαν. Και βέβαια, οι ηρωικές της παραινέσεις προς τους συμπατριώτες της και οι απειλές προς τους Γερμανούς την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, δεν ειπώθηκαν ποτέ. 🔴Την εποχή Πούτιν, η Ρωσσία επέστρεψε στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Έτσι, αφού πρώτα φιμώθηκε η ιστορική έρευνα, με την ποινικοποίηση της «υποτίμησης των κατορθωμάτων του σοβιετικού λαού κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», ζωντάνεψε ξανά ο μύθος της Ζόγιας. Έτσι, το 2020, γυρίστηκε κι άλλη ταινία, για τα «κατορθώματά» της, με χρηματοδότηση του ρωσσικού κράτους και κατασκευάστηκε ένα μουσείο στον (υποτιθέμενο) τόπο του μαρτυρίου της, στο οποίο οργανώνονται υποχρεωτικά σχολικές εκδρομές. Πηγές: 📍Nina Tumarkin, «The Living and the Dead: The Rise and Fall of the Cult of World War II in Russia». 📍Andrew Nagorski, «The Greatest Battle». #Ιστορία #Αριστερά #Ηρωίδες

Διάβασα τέσσερις φορές το τουίτ σου και θα σου απαντήσω όπως πραγματικά σου αξίζει, πάντα μιλώντας για μένα. Εγώ, γέννημα θρέμμα ΝΔ μέχρι το 2021. Παππούς βουλευτής της ΝΔ επί Εθνάρχη, γονείς ΝΔ μέχρι και τις τελευταίες εκλογές, όπως και ολόκληρη η οικογένειά μου. Την τετραετία του Τσίπρα την πολέμησα λυσσαλέα, όπως και πριν από αυτήν, γιατί έβλεπα πολύ καλά πού οδηγούμασταν. Και πίστεψέ με, ούτε μία φορά δεν έπεσα από τα σύννεφα με τον Τσίπρα. Θυμάμαι ακόμα τον εαυτό μου να τρέχει στο δημοψήφισμα και να παρίσταμαι στα εκλογικά κέντρα ως μέλος της ΝΔ, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει αλλοίωση στην καταμέτρηση των ψήφων. Και ήρθε το 2019. Μετά από 4,5 χρόνια φανταστικής αντιπολίτευσης του Κυριάκου, είπα, εδώ είμαστε. Επιτέλους, θα γίνουμε κράτος. Και πράγματι, ξεκίνησε φανταστικά. Έβρος, πρώτη περίοδος Covid και άλλα πολλά. Στην πορεία, όμως, ήρθε η έκπληξη. Και μάλιστα δυσάρεστη. Όχι μόνο για μένα, αλλά και για πάρα πολλούς ανθρώπους που τον πίστεψαν και τον στήριξαν. Εξεταστική για τα αίσχη του ’15; Δεν έκανε. Απελάσεις παράνομων μεταναστών; Δεν έκανε. Στην καραντίνα, ΚΚΕ και Ρομά αλώνιζαν ελεύθεροι, ενώ για τους κυρ-Παντελήδες όπως αποκαλείς τον εαυτό σου υπήρχαν πρόστιμα για παράνομες μετακινήσεις. Εφαρμογή των νόμων; Ανύπαρκτη. Αξιολόγηση στο Δημόσιο και απολύσεις, όπως υποσχόταν; Ούτε λόγος. Φώναζε για τα επιδόματα και τα υψηλά πλεονάσματα και σήμερα έχει ξεσκιστεί να μοιράζει επιδόματα δεξιά κι αριστερά, πετυχαίνοντας ολοένα και μεγαλύτερους στόχους, ξεζουμίζοντας παράλληλα την αγορά. Και τώρα, σαν σωστός Σταλινοπατερούλης, έρχεται να μαλώσει τα κακά καρτέλ και να τους ζητήσει να μειώσουν τις τιμές στα προϊόντα, όταν στα σοβαρά κράτη οι τιμές διαμορφώνονται από την αγορά και τον ανταγωνισμό. Και μέσα σε όλα αυτά, μας έφερε και την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, μαζί με το δικαίωμα υιοθεσίας. Θα μπορούσα να γράψω άλλα τόσα, αλλά θα κλείσω με μια ερώτηση προς εσένα. Μήπως τελικά δεν αλλάξαμε εμείς πολιτικές πεποιθήσεις, αλλά αλλάξατε εσείς; Μήπως τελικά οι στόχοι που έχουμε στη ζωή μας είναι λίγο υψηλότεροι και δεν αρκούμαστε στη μετριότητα; Και, πολύ περισσότερο, δεν είμαστε διατεθειμένοι πλέον να συμβιβαστούμε με κάτι που βρίσκεται ακόμα και κάτω από αυτήν; Όσο για τις βρισιές και τις προσβολές που αναφέρεις, επειδή τυγχάνει σε καθημερινό επίπεδο να λογομαχώ με πολλούς ΝΔκράτες, ουδέποτε είχα ανάγκη να τους προσβάλω επειδή διαφωνούμε. Μου γράφουν τη γνώμη τους, γράφω τη δική μου και συνεχίζουμε μέχρι το επόμενο ‘’ξεκατίνιασμα’’. Και αν κάπου έχω μιλήσει άσχημα, είναι επειδή έχει προηγηθεί εκτεταμένη προσβολή και βρισίδι προς το πρόσωπό μου. Δεν ξεκινάω εγώ την επίθεση επειδή κάποιος έχει διαφορετική άποψη. Αυτά είχα να σου γράψω. Κάτσε, διάβασέ τα με προσοχή και μετά κοίτα λίγο μέσα σου. Και απάντησε ειλικρινά στον εαυτό σου: Ποιος έκανε τελικά την κωλοτούμπα; Εμείς, οι δυσαρεστημένοι που κάποτε ψηφίζαμε ΝΔ ή ο Μητσοτάκης, ο ηγέταρος; #ΝέαΔημοκρατία #Πολιτική #Ελλάδα

🔴Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο. 🔴Αύριο, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949. 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ. 🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής: Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150. 🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός». 🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού». Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα. 🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...». 🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944; 🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά. Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες. 🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία: «Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον». 🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο. 🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας. 🔴Άρα, ευτυχώς που ηττήθηκαν! Πηγές: 📍Πέτρος Ανταίος, «Νίκος Ζαχαριάδης, θύτης και θύμα». 📍Νίκος Παπαδάτος, «Νίκος Ζαχαριάδης: η ζωή και η δράση του, μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB». 📍Δημήτρης Βλαντάς, «Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949». #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία #Ελλάδα

Γιατί τον ναζισμό τον λέμε ναζισμό και όχι "χιτλερισμό"; Τα θύματα ήταν του ναζισμού και του κομμουνισμού. Θέλετε να αποδώσετε τις κτηνωδίες αυτών των συστημάτων στους τότε ηγέτες τους, τον Χίτλερ και τον Στάλιν; Κάντε το και για τους δύο. Άλλωστε, η διαφορά ναζισμού και κομμουνισμού είναι μία και μοναδική: Ο ναζισμός είναι εθνικιστικός σοσιαλισμός ενώ ο κομμουνισμός είναι διεθνιστικός σοσιαλισμός. Είναι και τα δύο συστήματα εξίσου εγκληματικά: υπέρ της δικτατορίας, της κυριαρχίας της πολιτικής εξουσίας στις ζωές των πολιτών, του κεντρικού ελέγχου των πάντων και της φυσικής εξόντωσης των αντιπάλων τους. Και ευθύνονται, όπου εφαρμόστηκαν, για τις μεγαλύτερες κτηνωδίες στην ανθρώπινη ιστορία. Όμως, ναζιστές και κομμουνιστές έχουν και μία ακόμα διαφορά: δεν θα βρεις κανέναν ναζιστή να ισχυριστεί πως ο ναζισμός είναι ένα καλό σύστημα αλλά δεν εφαρμόστηκε σωστά... #ναζισμός #κομμουνισμός #ιστορία

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

🔴Συντρόφισσες και σύντροφοι, μην τρέχετε στην Κούβα! Ένας σοσιαλιστικός παράδεισος είναι κοντά σας και περιμένει να τον ανακαλύψετε. 🔴Αν και το καλοκαίρι βρίσκεται στο τέλος του, θα κάνω σήμερα μια ξεχωριστή πρόταση για όσους αριστερούς συμπατριώτες μας δεν έχουν πάει ακόμα κάπου για διακοπές. Την ιδέα την πήρα από ένα βίντεο που είδα τυχαία σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης και την βρίσκω ιδανική γι’ αυτούς. 🔴Ε, λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν χρειάζεται να πηγαίνετε στην άκρη της γης (στην Κούβα), για να ζήσετε το σοσιαλιστικό σας όνειρο! Μόλις 2 ώρες από την Αθήνα, αεροπορικώς, συν δυόμισι ωρίτσες με λεωφορείο, υπάρχει ένας τελευταίος σοσιαλιστικός παράδεισος, μόνο για σας. 🔴Η Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία, η οποία είναι ένα de facto ανεξάρτητο (ψευδο)κράτος, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από καμμία χώρα στον κόσμο, αλλά έχει δική της κυβέρνηση, στρατό, νόμισμα, πρωτεύουσα, σύνορα και σημαία με το σφυροδρέπανο! Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κατεχόμενο έδαφος από την Ρωσσία, αλλά έχω την βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα σας πειράξει καθόλου. 🔴Κάποια σύντομα ιστορικά στοιχεία, για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται... Η Μολδαβία, οι κάτοικοι της οποίας είναι Ρουμάνοι, ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1812, το ανατολικό της τμήμα (η Βεσσαραβία) παραχωρήθηκε στην Ρωσσία, ενώ το δυτικό της τμήμα αποτέλεσε αργότερα τμήμα της Ρουμανίας. Το 1918, εκμεταλλευόμενοι την αναστάτωση που προκληθηκε από την επικράτηση των μπολσεβίκων, οι Μολδαβοί βρήκαν την ευκαιρία να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους και να ενωθούν με την Ρουμανία. 🔴Βάσει του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, η Ρουμανία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την Μολδαβία στην ΕΣΣΔ. Ωστόσο, όταν έγινε η γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, οι Ρουμάνοι πήραν πίσω την Μολδαβία, ως σύμμαχοι των Γερμανών, αλλά μετά την ήττα της Γερμανίας, το 1944, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν και η Μολδαβία έγινε επαρχία της ΕΣΣΔ. Στις 27 Αυγούστου 1991, η Μολδαβία κήρυξε την ανεξαρτησία της, με προοπτική να ενωθεί με την Μητέρα - Πατρίδα Ρουμανία. 🔴Οι Ρώσσοι, όχι μόνο δεν επέτρεψαν την ένωση της Μολδαβίας με την Ρουμανία, αλλά υποκίνησαν απογόνους Ρώσσων εποίκων που είχε εγκαταστήσει ο Στάλιν, στην περιοχή της Μολδαβίας που βρίσκεται ανατολικά του Δνείστερου, να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους από το κράτος της Μολδαβίας. Μάλιστα, υπήρξε και πολεμική σύγκρουση στην περιοχή, από τον Μάρτιο ως τον Ιούλιο του 1992, που κατέληξε σε ήττα των Μολδαβών, λόγω της επέμβασης της 14ης ρωσσικής στρατιάς, υπέρ των αυτονομιστών. 🔴Κι όπως στην Κύπρο υπάρχει ο Αττίλας, για να εξασφαλίζει την ύπαρξη του ψευδοκράτους, έτσι κι εκεί σταθμεύουν μόνιμα 1.500 Ρώσσοι «Αττίλες». Η Υπερδνειστερία, είναι μακράν η φτωχότερη περιοχή της Ευρώπης, με βασικό μισθό που αντιστοιχεί περίπου στα 💯 € τον μήνα και συντάξεις πείνας, που αντιστοιχούν στα 50 €. Δηλαδή, συνθήκες ΕΣΣΔ δεκαετίας ’80, λίγο πριν την κατάρρευση! 🔴Σκεφτείτε, συντρόφισσες και σύντροφοι! Δεν είναι συγκλονιστικό, να βαδίζετε στην εμβληματική Λεωφόρο Οκτωβριανής Επανάστασης (κεντρική λεωφόρος της Τιρασπόλ, πρωτεύουσας της Υπερδνειστερίας), να περνάτε μπροστά από το «κοινοβούλιο», όπου δεσπόζει ένα γιγαντιαίο άγαλμα του Λένιν και να βγάζετε ατελείωτες selfies μπροστά του, να θαυμάζετε στους τοίχους γκράφιτι με τον Γιούρι Γκαγκάριν κι άλλες μεγάλες μορφές του σοσιαλιστικού μεγαλείου και συνάμα, να χορταίνει το μάτι σας σφυροδρέπανα; 🔴Βέβαια, το «προιόν» χρειάζεται και λίγη προώθηση. Διαφήμιση. Από κατάλληλο πρόσωπο. Και γι’ αυτό έχω πρόταση! Ταξιδιάρα η Νατάσσα Μποφίλιοβα, αλλά μία πάει στο Λονδίνο, μία στην Βενετία, μία στο Boston και καμμία στην Τιρασπόλ! Δεν είναι κρίμα κι άδικο, να υπάρχει δίπλα μας σοσιαλιστικός παράδεισος με τα όλα του, κι αυτή να σουλατσάρει και να φωτογραφίζεται περιχαρής στην Oxford Street, στην Trafalgar Square και στα κανάλια της Βενετίας; 🔴Κλείνω την ανάρτηση, παραφράζοντας ελαφρώς την διάσημη ατάκα του Τσέχωφ, με την οποία κλείνει το θεατρικό έργο «Οι τρεις αδελφές»: Στην Τιρασπόλ, αδελφές μου, στην Τιρασπόλ!~ #Σοσιαλισμός #Υπερδνειστερία #Ταξίδια

🔴Η εξολόθρευση των συγγενών του Στάλιν, από τον... Στάλιν. 🔴Είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι ο Στάλιν ήταν ο μεγαλύτερος εγκληματίας των σύγχρονων καιρών. Εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο κατόπιν διαταγών του. Μεταξύ αυτών, κι όλοι οι συγγενείς του! Συγγενείς εξ αίματος δεν είχε, είχε όμως συγγενείς εξ αγχιστείας, από την πλευρά των δύο γυναικών που παντρεύτηκε. Ας δούμε τι απέγιναν οι άνθρωποι αυτοί. 🔴Αλεξάντρ Σβανίτζε, αδελφός της πρώτης συζύγου του Στάλιν, Κάτο (Αικατερίνης) Σβανίτζε. Δεν ήταν άσχετος με την πολιτική, καθώς είχε γίνει μέλος του κόμματος του Λένιν το 1901, πολύ πριν συνδεθεί η αδελφή του με τον Στάλιν. Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, πήρε σειρά προνομιούχων θέσεων: Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Οικονομικών της Γεωργιανής ΣΣΔ, εμπορικός απεσταλμένος στην Γερμανία, αναπληρωτής Πρόεδρος της Σοβιετικής Κρατικής Τράπεζας και επικεφαλής της Σοβιετικής Τράπεζας Εξωτερικού Εμπορίου. Την εποχή του «Μεγάλου Τρόμου» (1937), συνελήφθη με την κατηγορία ότι ήταν «κατάσκοπος της Γκεστάπο»! Εκτελέστηκε στις 20 Αυγούστου 1941. 🔴Μαρία Σβανίτζε, σύζυγος του Αλεξάντερ Σβανίτζε. Μεγάλωσε τον πρωτότοκο γιο του Στάλιν, Γιάκοβ, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1907). Το 1921, τον έφερε στην Μόσχα, για να ζήσει με τον πατέρα του. Για πολλά χρόνια, η Μαρία ανήκε στον πολύ στενό οικογενειακό κύκλο του Στάλιν, αλλά αυτό δεν την έσωσε. Συνελήφθη το 1937, επειδή «απέκρυψε την αντισοβιετική δράση του συζύγου της». Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια εγκλεισμού στο Ντολίνσκογιε (γυναικείο Γκουλάγκ στο Καζακστάν). Ωστόσο, με νεότερη απόφαση, εκτελέστηκε στις 3 Μαρτίου 1942, μαζί με την κουνιάδα της, Μαρίκο Σβανίτζε. 🔴Μαρίκο Σβανίτζε, αδελφή της γυναίκας του Στάλιν. Εργαζόταν ως γραμματέας του Αβέλ Ενουκίτζε, γραμματέα της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΣΣΔ. Το 1937, μετά την σύλληψη του προϊσταμένου της, για «αντισοβιετική δράση», συνελήφθη κι αυτή. Παρέμεινε έγκλειστη για 4 χρόνια και τελικά εκτελέστηκε, στις 3 Μαρτίου 1942. 🔴Τζονρίντ Σβανίτζε, γιός του Αλεξάντρ και της Μαρίας (πήρε το μικρό του όνομα προς τιμήν του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζον Ριντ, συγγραφέα του βιβλίου «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο»). Το 1937, που συνελήφθησαν οι γονείς του, ήταν μικρός για εξορία - 10 χρονών. Όμως, το 1947 ήταν σε... κατάλληλη ηλικία και εξορίστηκε στα Γκουλάγκ, με εντολή του θείου του, Ιωσήφ Στάλιν. Απελευθερώθηκε μετά τον θάνατό του. 🔴Φεύγουμε από τους συγγενείς του Στάλιν από την πρώτη σύζυγο και πάμε στους συγγενείς από την δεύτερη σύζυγό του, Ναντέζντα Αλληλούγιεβα, η οποία αυτοκτόνησε το 1932, διότι δεν μπορούσε να ζήσει άλλο με τον τύραννο. 🔴Πάβελ Αλληλούγεφ, αδελφός της Ναντέζντα, ο οποίος της είχε κάνει δώρο ένα μικρό περίστροφο, με το οποίο αυτή αργότερα αυτοκτόνησε. Πέθανε το 1938, με συμπτώματα δηλητηρίασης, σε ηλικία μόλις 44 ετών. 🔴Ζένια Αλληλούγιεβα, σύζυγος του Πάβελ. Το 1947, ο Μπέρια πληροφόρησε τον Στάλιν, ότι η Ζένια, διέδιδε ότι αυτός έδωσε την εντολή δηλητηρίασης του συζύγου της. Ο Στάλιν, δέχθηκε ως αληθή την εκδοχή της δηλητηρίασης, αλλά κατηγόρησε την Ζένια και τον μετέπειτα σύζυγό της, ότι είχαν εξωσυζυγική σχέση και δηλητηρίασαν τον Πάβελ για να απαλλαγούν από την παρουσία του. Βέβαια, η κατηγορία ήταν δύσκολο να αποδειχθεί στο δικαστήριο, μετά από 9 χρόνια, οπότε και οι δύο άρπαξαν έναν 10ετή εγκλεισμό στα Γκουλάγκ, για «αντισοβιετική δράση». 🔴Κίρα Αλληλούγεβα, κόρη του Πάβελ και της Ζένιας. Συνελήφθη έναν χρόνο μετά την σύλληψη της μητέρας της, με την απίστευτη κατηγορία ότι «παρείχε πληροφορίες για την προσωπική ζωή της οικογένειας του Στάλιν στην αμερικανική πρεσβεία»! Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκισης στα Γκουλάγκ και απελευθερώθηκε το 1953, αμέσως μετά τον θάνατο του θείου της. 🔴Άννα Αλληλούγιεβα, αδελφή της Ναντέζντα. Συνελήφθη το 1940 και πέρασε 6 χρόνια στα Γκουλάγκ, γιατί «απέκρυψε την αντισοβιετική κατασκοπευτική δράση του συζύγου της». 🔴Στάνισλαβ Ρέντενς, σύζυγος της Άννας Αλληλούγιεβα. Είχε γεννηθεί στην Πολωνία, όταν ήταν τμήμα της Τσαρικής Αυτοκρατορίας. Παλιός μπολσεβίκος, που κατέλαβε ηγετικές θέσεις στην μυστική αστυνομία (Τσέκα και εν συνεχεία NKVD). Το 1937 εξελέγη μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ και το 1938 διορίστηκε Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Εσωτερικών της ΣΣΔ του Καζακστάν. Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1938 με την κατηγορία της συμμετοχής σε «πολωνική κατασκοπευτική ομάδα» και εκτελέστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1940. 🔴Όπως γράφει στο βιβλίο της η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα Αλληλούγιεβα, κάποτε ρώτησε τον πατέρα της για την εξόντωση των συγγενών της. Πήρε την εξής απάντηση: «Ήξεραν πολλά και μιλούσαν πολύ. Κι αυτό, βόλευε τους εχθρούς!». ♦️Πηγές: 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». 📍Simon Sebag Montefiore, «Στάλιν: Η Αυλή του Κόκκινου Τσάρου». 🎀Οικογενειακή φωτογραφία του Στάλιν με συγγενείς του, τους οποίους αργότερα εξολόθρευσε👇 #Στάλιν #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Οι ατομικές βόμβες σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι και η αχρείαστη, ανήθικη και ιμπεριαλιστική επίθεση της ΕΣΣΔ κατά του πτώματος της Ιαπωνίας. 🔴Τέτοιες μέρες του 1945, έγινε η ρίψη των ατομικών βομβών στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι - στις 6 και στις 9 Αυγούστου. Για την θλιβερή αυτή επέτειο, εξέδωσε μια υποκριτική ανακοίνωση το ΚΚΕ, χαρακτηρίζοντας τις ρίψεις των βομβών «το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπράξει ο ιμπεριαλισμός», προσθέτοντας ότι «δεν εξυπηρετούσε καμία στρατιωτική σκοπιμότητα, αφού η Ιαπωνία βρισκόταν σε τροχιά ήττας και συνθηκολόγησης». 🔴Όλα αυτά τα μελοδραματικά, είναι στην πραγματικότητα μνημείο απύθμενου θράσους, το οποίο αντλείται από την άγνοια της Ιστορίας, που δυστυχώς έχει η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. 🔴Διότι οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ ήταν σύμμαχοι όταν έπεφταν οι ατομικές βόμβες. Κι όχι μόνον δεν καταδίκασε ο Στάλιν «το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπράξει ο ιμπεριαλισμός», διαλύοντας την συμμαχία του με τις ΗΠΑ, αλλά το εκμεταλλεύτηκε κιόλας, καθώς μετά την πρώτη έκρηξη στην Χιροσίμα, όρμησε σαν κοράκι να κατασπαράξει το πτώμα της Ιαπωνίας. 🔴Στις 8 Αυγούστου 1945, λοιπόν, δύο ημέρες μετά την πρώτη ρίψη ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα και μία ημέρα πριν την ρίψη της δεύτερης βόμβας στο Ναγκασάκι, ο σύντροφος Μολότωφ κάλεσε τον πρέσβη της Ιαπωνίας στη Μόσχα και του ανακοίνωσε ότι η ΕΣΣΔ κηρύσσει τον πόλεμο στην Ιαπωνία - στο πτώμα της Ιαπωνίας, για είμαστε ακριβείς. 🔴Πράγματι, τα ξημερώματα της 9ης Αυγούστου, ο «ηρωικός» Κόκκινος Στρατός επιτέθηκε στην ρημαγμένη χώρα. Λίγες ώρες μετά την σοβιετική εισβολή, η ρίψη της δεύτερης ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, έδινε στην Ιαπωνία την χαριστική βολή. 🔴Επιπλέον, η σοβιετική επίθεση στην ρημαγμένη Ιαπωνία, ήταν διπλά ανήθικη, καθώς η Ιαπωνία, καίτοι στα χαρτιά ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, στην ουσία ήταν αυτή που έσωσε την Σοβιετική Ένωση από την σίγουρη καταστροφή. 🔴Ειδικότερα, στα τέλη Μαρτίου 1941, ο υπουργός Εξωτερικών της Ιαπωνίας, Yosuke Matsuoka, επισκέφθηκε την Γερμανία, όπου συνάντησε τους Χίτλερ και Ρίμπεντροπ. Στις συναντήσεις αυτές, οι Χίτλερ και Ρίμπεντροπ δεν του αποκάλυψαν επίσημα ότι σε 2-3 μήνες η Γερμανία θα έθετε σε ενέργεια την επιχείρηση Barbarossa, αλλά ειδικά ο Ρίμπεντροπ, χρησιμοποιώντας «διπλωματική γλώσσα», του έδωσε να καταλάβει ότι επίκειται πόλεμος Γερμανίας-ΕΣΣΔ: «Αν η Σοβιετική Ένωση αναγκάσει την Γερμανία να χτυπήσει, θα την συντρίψουμε μέσα σε λίγους μήνες». 🔴Αμέσως μετά, είχε προγραμματιστεί επίσκεψη του Matsuoka στην Σοβιετική Ένωση. Μετά από την έμμεση προειδοποίηση Ρίμπεντροπ, αντί ο Matsuoka να βρει μια πρόφαση και να αναβάλλει το ταξίδι του αυτό, όχι μόνο το πραγματοποίησε, αλλά στις 13 Απριλίου υπέγραψε με τον Στάλιν και «Σύμφωνο Ουδετερότητας», πενταετούς διάρκειας, το οποίο τήρησε μέχρι κεραίας. 🔴Είναι κοινό μυστικό, ότι η τήρηση αυτού του συμφώνου από την πλευρά της Ιαπωνίας, έδωσε την νίκη στην ΕΣΣΔ. Αν η Ιαπωνία, αντί να στραφεί στον Ειρηνικό κατά των Βρετανών, είχε επιτεθεί από ανατολάς στην Σοβιετική Ένωση, ειδικά όταν τα γερμανικά στρατεύματα είχαν φτάσει στα προάστια της Μόσχας, η πλήρης κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θα ήταν υπόθεση -το πολύ- δύο μηνών και καμμιά δύναμη στον κόσμο δεν μπορούσε να την εμποδίσει. 🔴Μάλιστα, η μάχη της Μόσχας κρίθηκε από τα στρατεύματα που στάθμευαν στην Σιβηρία, για να αντιμετωπίσουν τυχόν ιαπωνική επίθεση. Τα στρατεύματα αυτά μεταφέρθηκαν αμέσως στην Μόσχα, όταν ο αρχικατάσκοπος του Στάλιν, Ρίχαρντ Ζόργκε, έστειλε σήμα απ’ το Τόκυο, ότι οι Ιάπωνες στρέφονται προς νότον. 🔴Τέλος, σε ό,τι αφορά την ρίψη των βομβών και κατά πόσον ήταν «το μεγαλύτερο έγκλημα» έχω να παρατηρήσω τα εξής: Παρά την δυσμενή τροπή που είχε πάρει ο πόλεμος για την Ιαπωνία, οι Ιάπωνες αρνούνταν πεισματικά να συνθηκολογήσουν και ο μόνος τρόπος για να αναγκαστούν να το κάνουν, ήταν αυτός που επελέγη. Σε διαφορετική περίπτωση, θα έπρεπε ο αμερικανικός στρατός να επιχειρήσει εισβολή στην Ιαπωνία, πράγμα που θα σήμαινε μεγάλες ανθρώπινες απώλειες και για τις δύο πλευρές (Αμερικανούς και Ιάπωνες), πολύ μεγαλύτερες από τις απώλειες που προκλήθηκαν από την ρίψη των δύο βομβών. 🔴Άρα, αχρείαστη, ανήθικη και ιμπεριαλιστική (καθώς οι Σοβιετικοί προσάρτησαν την νότια Σαχαλίνη και τις Κουρίλες νήσους...), ήταν η σοβιετική επίθεση. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Η ιστορία #ΑτομικέςΒόμβες #Πόλεμος

🔴Ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής. Ήταν και παιδεραστής! 🔴Στις αφηγήσεις των αριστερών, ο Στάλιν περιγράφεται ως ασκητικός ηγέτης, χωρίς πάθη κι έντονη προσωπική ζωή, αφοσιωμένος αποκλειστικά στις κρατικές υποθέσεις. Αυτά μπορεί να ίσχυαν από ένα σημείο και μετά, αλλά υπήρχαν και τα προηγούμενα. Η ζωή του πριν την επικράτηση των μπολσεβίκων, όταν ήταν ένα από τα βασικά τους στελέχη. 🔴Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνο τον καιρό, ο Στάλιν ήταν επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού των μπολσεβίκων, που εκτός των άλλων έκανε και «απαλλοτριώσεις» (ληστείες), για την ενίσχυση του κομματικού ταμείου. Επίσης, είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι ήταν επικεφαλής της συμμορίας που διέπραξε την μεγάλη ληστεία της Τιφλίδας, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Ωστόσο, ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής, ήταν και παιδεραστής! 🔴Επί τσαρισμού, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι εχθροί του κράτους, στέλνονταν εξορία στην Σιβηρία. Βέβαια, η εξορία των πολιτικών κρατουμένων επί τσαρισμού, δεν είχε καμμιά σχέση με την εξορία στα Γκουλάγκ, επί λενινισμού και σταλινισμού. 🔴Ο Στάλιν, εξορίστηκε συνολικά 8 φορές και δραπέτευσε τις 6. Οι δραπετεύσεις ήταν συχνές, καθώς οι εξόριστοι δεν ήταν περιορισμένοι σε στρατόπεδα με φρουρούς, αγκαθωτά σύρματα και ηλεκτροφόρα καλώδια. Έμεναν σε σπίτια και απλά ήταν υπό καθεστώς επιτήρησης. 🔴Πάρτε μια γεύση από τις συνθήκες εξορίας των μπολσεβίκων: «Το υπουργείο Εσωτερικών χορηγούσε άδειες στους καταδίκους να ζουν σε συγκεκριμένα σπίτια, να απασχολούν προσωπικό και να κάνουν ταξιδάκια σε κοντινές πόλεις. Δικαιούνταν 8 ρούβλια το μήνα, πόσο αρκετό για τις στοιχειώδεις ανάγκες τους: το φαγητό, τα ρούχα και την επί ενοικίω διαμονή». 🔴Δείτε και τις συνθήκες ζωής του Λένιν στην εξορία: «Δέχθηκε με ευχαρίστηση το δώρο του αδελφού του Ντμίτρι, μια δίκαννη καραμπίνα. Το κυνήγι λαγών, κουνελιών, αλεπούδων του είχε γίνει πάθος. Επίσης, πήγαινε στις όχθες του ποταμού και ψάρευε. Έκανε μπάνιο σε μια αγκάλη που σχημάτιζε ο ποταμός Γενισέι, περίπου ένα μίλι από την κατοικία του. Σύντομα έγραψε τη μητέρα του: Όλοι με βρίσκουν πιο παχύ μετά το καλοκαίρι, μαυρισμένο, μοιάζω πλέον εντελώς με Σιβηριανό. Αυτή είναι ζωή στην εξοχή για σένα». 🔴Επιστρέφω, όμως, στις εξορίες του Στάλιν. Η τελευταία -και μακράς διάρκειας, ως το 1917- άρχισε την άνοιξη του 1913, στον οικισμό Κουρέικα, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο. Ήταν 35 χρονών. Εκεί, γνώρισε το 1914, μια νεαρή ορφανή από μάνα και πατέρα, γεννηθείσα το 1900, την Λύντια Περεπρίγκινα. Ένα παιδί 14 χρονών, το οποίο αποπλάνησε! Η Λύντια έμεινε δύο φορές έγκυος από τον «ασκητικό» Στάλιν. Το πρώτο παιδί πέθανε, αλλά το δεύτερο παιδί επέζησε και ονομάστηκε Αλεξάντρ (Αλέξανδρος). 🔴Ο παιδεραστής, δέχθηκε πιέσεις από τους αδελφούς της νεαρής και υποσχέθηκε να την παντρευτεί, αλλά εν τω μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 1917 ανατράπηκε ο Τσάρος, κι όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Έτσι, μια μέρα ξαφνικά ο Στάλιν έγινε άφαντος, κι άφησε την Λύντια μ’ ένα παιδί στην αγκαλιά! Ευτυχώς γι’ αυτήν, βρέθηκε ένας χριστιανός, ο Γιάκοβ Νταβίντωφ, που την παντρεύτηκε και υιοθέτησε το παιδί. 🔴Ο Στάλιν, είχε ήδη έναν γιο, από τον πρώτο του γάμο, που έγινε το 1906. Η γυναίκα του, Αικατερίνα Σβανίντζε, πέθανε το 1907, από τύφο και το παιδί του, ο Γιάκοβ, εγκαταλειμμένος από τον πατέρα του, μεγάλωσε με την θεία του. Την ίδια εγκατάλειψη, ένιωσε και ο νόθος γιός, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ τον αληθινό του πατέρα. 🔴Η υπόθεση της αποπλάνησης και της εγκατάλειψης της ανήλικης Λύντιας, ήρθε στο φως το 1956, μετά την αποσταλινοποίηση. Η υπόθεση ερευνήθηκε κατόπιν εντολής του Χρουστσώφ, από τον στενό συνεργάτη του, Ιβάν Σέρωφ. Μετά από επισταμένη έρευνα, ο Σέρωφ έστειλε το πόρισμα στον Χρουστσώφ, στις 18 Ιουλίου 1956: όντως ο Στάλιν ήταν ο πατέρας του παιδιού. 🔴Το γεγονός της αποπλάνησης της ανήλικης, επιβεβαίωσε αργότερα και η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα, που έγραψε σχετικά: «Οι θείες μου, μου είπαν ότι κατά τη διάρκεια μιας από τις περιόδους εξορίας του στη Σιβηρία ο πατέρας ζούσε μαζί με μια ντόπια αγρότισσα και ότι ο γιος τους ζει τώρα κάπου εκεί, με κακή μόρφωση και μέσα στην ανωνυμία». 🔴Τέλος, η αποπλάνηση της ανήλικης επιβεβαιώθηκε και από την επιστήμη. Το 2016, ο γιός του νόθου γιου του Στάλιν, Γιούρι Ντάβιντωφ, έκανε τεστ DNA, που έδειξε με απόλυτη ακρίβεια, ότι ο Στάλιν ήταν ο παππούς του. Γενετικό υλικό για το τεστ, έδωσε ο Αλεξάντρ Μπουρντόνσκι, εγγονός του Στάλιν, από τον γιό του, Βασίλι Στάλιν. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Ιστορία #Πολιτική

🔴1η Αυγούστου 1973: Ο μυστηριώδης θάνατος του Ν. Ζαχαριάδη. Αυτοκτονία ή δολοφονία; 🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 53 χρόνια από την αυτοκτονία (σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή...) του μακροβιότερου γ.γ. του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη. Του ανθρώπου, που μεταξύ των άλλων, εξαπέλυσε τον «Τρίτο Γύρο» της κομμουνιστικής ανταρσίας, 1946-1949. Η εκδοχή της αυτοκτονίας είναι η επικρατέστερη, ωστόσο υπάρχει και η εκδοχή της δολοφονίας από την KGB. 🔴Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Τον Φεβρουάριο του 1956, διεξήχθη το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, κατά την διάρκεια του οποίου ο Χρουστσώφ κήρυξε την «αποσταλινοποίηση». Υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν, ο «Έλληνας Στάλιν» έπρεπε να αποτελέσει παρελθόν. 🔴Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, συγκροτήθηκε «Διεθνής Επιτροπή» από αντιπροσώπους 6 κομμουνιστικών κομμάτων (ΕΣΣΔ, Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας και Ρουμανίας), για να «καθαρίσει» τον Ζαχαριάδη. Τραγική ειρωνεία: αυτοί που μας λένε πως λευτέρωσαν την Ελλάδα, στην πραγματικότητα δεν είχαν το δικαίωμα να αποφασίσουν ούτε ποιον θα έχουν αρχηγό τους! 🔴Για τυπικούς λόγους, επικύρωσης μιας απόφασης που είχε ήδη παρθεί, στις 11-12 Μαρτίου 1956, συγκλήθηκε η 6η Ολομέλεια της Κ.Ε.του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι, με πρωτοβουλία και υπό την επιτήρηση της «Διεθνούς Επιτροπής». Εν τέλει, ο Ζαχαριάδης εκδιώχθηκε από τη θέση του γ.γ. του ΚΚΕ. Στην συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 1957, χαρακτηρίστηκε από το ΚΚΕ «βαμμένος εχθρός του κόμματος και της Σοβιετικής Ένωσης», «πράχτορας» και «βρωμόνερο», καθαιρέθηκε από την Κεντρική Επιτροπή και διαγράφηκε από το κόμμα, για «αντικομματική, φραξιονιστική και αντιδιεθνιστική δράση». 🔴Ακολούθησε εξορία στο Μποροβίστι του Νοβγκορόντ, 200 χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας, όπου ο Ζαχαριάδης, με το όνομα Νικολάι Νικολάγιεβιτς Νικολάεφ, υποχρεώθηκε να εργαστεί στο τοπικό δασαρχείο. Τον Απρίλιο του 1962, κατάφερε να φτάσει στην Μόσχα και να εμφανιστεί στην ελληνική πρεσβεία, ζητώντας να επιστρέψει στην Ελλάδα και να δικασθεί για τα εγκλήματα και τις προδοσίες του! 🔴Τον Ιούνιο του 1962, ο Ζαχαριάδης εξορίστηκε στο Σουργκούτ της Σιβηρίας: «Το Σουργκούτ στην τοπική διάλεκτο σημαίνει τόπος εξορίας και η επιλογή να τον στείλουν εκεί δεν ήταν τυχαία. Η επικοινωνία ήταν δύσκολη και οι κλιματολογικές συνθήκες πολύ άσχημες. Η θερμοκρασία το χειμώνα έπεφτε στους -40 Κελσίου». 🔴Από κει, ο παραγκωνισμένος αρχηγός «βομβάρδιζε» με επιστολές τους Σοβιετικούς ηγέτες, με το μότο: «Απαιτώ ελευθερία μετακίνησης και δυνατότητα να φύγω στην Ελλάδα». Φανταστείτε πόσο μαύρη ήταν η ζωή του στην ΕΣΣΔ, που προτιμούσε το κελί μιας φυλακής στην Ελλάδα! 🔴Το τελευταίο γράμμα του, προς το ΚΚΣΕ και το ΚΚΕ γράφτηκε στις 26/6/1973: «Αν δεν αρθούν όλα τα μέτρα περιορισμού, εξορίας, στέρησης, ελευθερίας μετακίνησης και αναχώρησης από τη Σοβιετική Ένωση, τότε την 1η Αυγούστου 1973, σαν έκφραση έσχατης διαμαρτυρίας, θ’ αυτοκτονήσω». Στο δε «στερνόγραφο», ανέφερε τα εξής: «Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στους Μπρέζνιεφ, Κολιγιάννη, Φλωράκη και Σία. Χαλάλι τους». Τελικά, την 1η Αυγούστου βρέθηκε κρεμασμένος στο παράπηγμα που διέμενε. 🔴Είναι ακόμα άγνωστο (τα ρωσσικά αρχεία βγαίνουν με το σταγονόμετρο...) αν όντως αυτοκτόνησε, ή αν τον «αυτοκτόνησε» η KGB, γιατί τους είχε γίνει «μεγάλος μπελάς». Πάντως, μέχρι το 1989, οι σοβιετικές αρχές και το ΚΚΕ απέκρυπταν την αυτοκτονία, υποστηρίζοντας ότι ο Ζαχαριάδης πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Στα χρόνια της περεστρόικα, έγινε γνωστή η αυτοκτονία του. Το 1991 η σορός του επέστρεψε στην Ελλάδα για να ταφεί στο Α’ Νεκροταφείο, παρουσία της ηγεσίας του ΚΚΕ, που έκανε το κορόιδο γι’ αυτά που είχε γράψει ο Ζαχαριάδης κατά του Φλωράκη και τον αποκατέστησε μετά θάνατον! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Πέτρος Τουλούδης, «Ν. Ζαχαριάδης, το κρυφό αρχείο της εξορίας». 📍Π. Ανταίος, «N. Ζαχαριάδης. Θύτης και θύμα». 🎀Στην εικόνα, που προέρχεται απ' το αρχείο του ΚΚΕ, ο Ζαχαριάδης ομιλεί σε συνέδριο του (С)НОФ (Σλαβομακεδονικού) Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου, υποσχόμενος ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη👇 #Ιστορία #Ζαχαριάδης #ΚΚΕ

🔴Ιούλιος 1941: Η διαταγή του Στάλιν για «καμένη γη», που προκάλεσε τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή. 🔴Ενώ η Ρωσσία επανασταλινοποιείται απροκάλυπτα πλέον (προ ολίγων ημερών στήθηκε ένα ακόμα άγαλμα του μεγαλύτερου εγκληματία της σύγχρονης παγκόσμιας Ιστορίας, στο Τσερεπόβετς - από κει είναι και η φωτογραφία που παραθέτω...), συμπληρώνονται 85 χρόνια από την περιβόητη διαταγή της «καμένης γης», που προκάλεσε πείνα, δυστυχία, θανάτους, ερήμωση και καταστροφή στην δυτική πλευρά της τότε Σοβιετικής Ένωσης. 🔴Η σχετική διαταγή στους κρατικούς φορείς και στα σοβιετικά στρατεύματα, δόθηκε επίσημα από τον ίδιο τον «πατερούλη», στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα στις 3 Ιουλίου: να καταστρέφουν τα πάντα στα σημεία από τα οποία υποχωρούσαν, προκειμένου να βρουν «καμένη γη» τα επελαύνοντα γερμανικά στρατεύματα. 🔴Πιο αναλυτικά, η (ασιατική!) τακτική της «καμένης γης», προέβλεπε τα εξής: 1ον) Καταστροφή όλων των υποδομών. Ήτοι, ανατίναξη γεφυρών, βαγονιών τραίνων και σιδηροδρομικών γραμμών, δικτύων παροχής ρεύματος και ύδρευσης, τηλεπικοινωνιών, δημοσίων κτιρίων, νοσοκομείων και εργοστασίων. 2ον) Καταστροφή πόρων. Αυτό ήταν το κύριο μέλημα των υπευθύνων των κρατικών αγροκτηματων, που θα έπρεπε να καίνε τα χωράφια με την σοδειά και τις αποθήκες τροφίμων, καθώς επίσης να παίρνουν μαζί τους κατά την υποχώρηση, όλα τα ζώα. Αν αυτό το τελευταίο ήταν πρακτικά αδύνατο, να τα θανατώνουν. 3ον) Καταστροφή πόλεων και χωριών. Τα υποχωρούντα στρατεύματα, όφειλαν -όσο αυτό ήταν δυνατό- να καίνε οικισμούς, αφου πρώτα θα υποχρέωναν τους κατοίκους να τους εκκενώσουν και να φύγουν προς το άγνωστο και, να εξοντώσουν αυτούς που δεν ήταν πρόθυμοι να φύγουν, ως «πιθανούς μελλοντικούς συνεργάτες των Γερμανών». 🔴Οι καταγεγραμμένες ως πιο σημαντικές εφαρμογές της σταλινικής εντολής για «καμένη γη», στην Λευκορωσσία, είναι οι εξής: Μινσκ: η πόλη, με πληθυσμό κοντά στα 2 εκατομμύρια, ισοπεδώθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, ενώ κάηκαν τα γύρω δάση, για να μην μπορεί να καταφύγει εκεί ο πληθυσμός. Βίτσεμπσκ: η πόλη, με πληθυσμό 350 χιλιάδων, υπέστη μεγάλες καταστροφές, ενώ όλα τα (εκατοντάδες!) χωριά της επαρχίας, κάηκαν συστηματικά. 🔴Στην Ουκρανία: Κίεβο: η NKVD κατέστρεψε με εκρηκτικά την κεντρική λεωφόρο Khreshchatyk και όλο το ιστορικό κέντρο, με αποτέλεσμα να μείνουν άστεγοι περίπου 50.000 άμαχοι. Χάρκοβο: ανατινάχθηκαν, το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, το δίκτυο ύδρευσης και όλες οι κεντρικές αποθήκες τροφίμων. Σημειωτέον, ότι η πόλη είχε 1,5 εκατομμύριο κατοίκους. Φράγμα του Δνείπερου, στην Ζαπορίζια: ο σοβιετικός στρατός ανατίναξε το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό φράγμα της Ευρώπης χωρίς να προειδοποιηθούν οι κάτοικοι. Το επακόλουθο τσουνάμι έπνιξε χιλιάδες χωρικούς. Ντονμπάς: Τα περισσότερα ανθρακωρυχεία και οι βαριές βιομηχανίες πλημμύρισαν σκόπιμα, σφραγίστηκαν ή ανατινάχθηκαν. 🔴Τα πιο άμεσα αποτελέσματα για τον ντόπιο πληθυσμό, ήταν τα εξής: Λιμός και πείνα, λόγω έλλειψης τροφίμων, έκθεση στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, για όσους έμειναν άστεγοι, υγειονομική κατάρρευση από την καταστροφή των δικτύων ύδρευσης και των νοσοκομείων, που οδήγησε σε ραγδαία εξάπλωση θανατηφόρων επιδημιών, όπως ο τύφος. 🔴Όμως, τα βάσανα του σοβιετικού λαού, στις περιοχές που κατέλαβαν οι Γερμανοί, δεν σταματούν εδώ! Στις 17 Νοεμβρίου 1941, ο κακούργος Στάλιν εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγή, με την οποία διέτασσε την σοβιετική αεροπορία, το πυροβολικό, και τους «παρτιζάνους» που δρούσαν στα μετόπισθεν του εχθρού, να καταστρέφουν κάθε υποδομή και οικισμό, καθώς επίσης την σοδειά και τις αποθήκες τροφίμων, που δεν πρόλαβαν να καταστρέψουν κατά την υποχώρηση και είχαν πλέον περιέλθει στην κατοχή των Γερμανών, σε βάθος έως 60 χιλιομέτρων από την γραμμή του μετώπου και έως 30 χιλιόμετρα εκατέρωθεν των οδών, χωρίς να υπολογίζουν τις φοβερές συνέπειες για τον άμαχο πληθυσμό. 🔴Μάλιστα, στα αρχεία της Ставка (Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης), υπήρχε ειδική προβοκατόρικη πρόβλεψη για περιοχές (ειδικά της Ουκρανίας) που υπήρχε «αντισοβιετικη διάθεση» του πληθυσμού, προκειμένου αυτή να μεταβληθεί: «Οι καταδρομικές ομάδες μας που θα εκτελέσουν τις καταστροφικές ενέργειες, πρέπει να είναι ντυμένες με γερμανικές στολές, που είναι από λεία. Αυτό θα προκαλέσει μίσος προς τους φασίστες κατακτητές και θα βοηθήσει στην στρατολόγηση παρτιζάνων. Πρέπει οπωσδήποτε να μένουν κάποιοι επιζώντες, για να μιλούν για τις αγριότητες των φασιστών». 🔴Συμπέρασμα: οι συνολικές απώλειες των πολιτών της ΕΣΣΔ στον πόλεμο, ήταν 14 εκατομμύρια. Αναμφίβολα, πολλοί σκοτώθηκαν από σχετιζόμενες με τον πόλεμο αιτίες, κι άλλοι εκτελέστηκαν σε αντίποινα από την Βέρμαχτ. Όμως, οι περισσότεροι ήταν θύματα του Στάλιν, γι’ αυτό και στην κατηγορία απωλειών ανά εθνικότητα, στην κορυφή της λίστας βρίσκονται οι Ουκρανοί και οι Λευκορώσσοι.~ #Ιστορία #Στάλιν #ΔεύτεροςΠαγκόσμιοςΠόλεμος

🔴Οι ανταποκρίσεις του Νίκου Καζαντζάκη για τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και ο ανυπόκριτος θαυμασμός του για τον στρατηγό Φράνκο. 🔴Τέτοιες μέρες, του 1936, άρχισε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ των φαλαγγιτών (εθνικιστών) και άλλων δυνάμεων της Δεξιάς και ενός συνονθυλεύματος σταλινικών, αναρχικών και κάθε αριστερής καρυδιάς καρύδι, που αυτοχαρακτηρίζονταν «δημοκρατικοί», αλλά μόνον τέτοιοι δεν ήταν. Ο ισπανικός εμφύλιος, ήταν προοίμιο του Β' Π.Π., που θα ακολουθούσε στην Ευρώπη, καθώς αναμίχθηκαν πολύ ενεργά σ’ αυτόν, υποστηρίζοντας διαφορετική πλευρά βεβαίως, οι μελλοντικοί μεγάλοι αντίπαλοι, Γερμανία και Σοβιετική Ένωση. 🔴Στα πλαίσια της ιδεολογικής τους κηδεμονίας, οι αριστεροί μας παρουσιάζουν σημαντικά πρόσωπα που τάχθηκαν στο πλευρό τους, παραλείποντας όμως να αναφερθούν στις προσωπικότητες που υποστήριξαν την άλλη πλευρά. Μιλάνε για τον Πικάσο και τον Λόρκα, αλλά δεν λένε λέξη π.χ. για τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον μεγαλύτερο ζωγράφο της Ισπανίας, που ήταν με τον Φράνκο. 🔴Ομοίως, αναφέρονται σε διάφορα γνωστά πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών τεχνών που είχαν μεταβεί στην Ισπανία και τους υποστήριξαν (όπως ο Χέμινγουέι ή ο Όργουελ), αλλά δεν λένε κουβέντα για τους σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους που υποστήριξαν τον Φράνκο. 🔴Ένας απ’ αυτούς, ήταν και ο κορυφαίος -και ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως- Έλληνας λογοτέχνης, Νίκος Καζαντζάκης. Τον Οκτώβριο του 1936, ο Καζαντζάκης δέχθηκε πρόταση από τον εκδότη της «Καθημερινής» Γεώργιο Βλάχο, να μεταβεί στην Ισπανία ως πολεμικός ανταποκριτής. Ο Καζαντζάκης, γνώριζε καλά την χώρα και τους ανθρώπους της, καθώς την έχει επισκεφθεί 2 φορές στο παρελθόν, κι έχει μείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. 🔴«Γιατί διάλεξες εμένα;», ρωτά ο Καζαντζάκης τον εκδότη. ­«Γιατί θα πεις την αλήθεια. Φίλοι κι εχθροί σου θα δυσαρεστηθούν, τόσο το καλύτερο. Δέχεσαι; Ναι ή όχι;», ήταν η απάντηση - ερώτηση του Γ. Βλάχου. Ο Καζαντζάκης δέχεται την πρόταση και στις 3 Οκτωβρίου 1936, αναχωρεί για την Ισπανία. 🔴Βρισκόμενος πάντα στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων (και του πυρός...), ο συγγραφέας κατέγραψε τις εντυπώσεις του σε σειρά 43 άρθρων, με τίτλο «Τι είδα, 40 ημέρες, εις την Ισπανίαν». Τα άρθρα αυτά, δημοσιεύονταν επί καθημερινής βάσης στην εφημερίδα, από τις 24 Νοεμβρίου 1936 ως τις 17 Ιανουαρίου 1937 και αποτελούν την μεγάλη ενότητα «¡Viva la muerte!», που ήταν το πολεμικό σύνθημα των φαλαγγιτών. Τον επόμενο χρόνο, δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του συγγραφέα «Ταξιδεύοντας Ισπανία» - το οποίο είναι αυστηρώς ακατάλληλο για κάθε λογής αριστερούς. 🔴Ο Καζαντζάκης δεν ήταν «στρατευμένος», αλλά αντικειμενικός παρατηρητής των γεγονότων. Βέβαια, καθόλου δεν έκρυψε τον ανυπόκριτο θαυμασμό του για τον Φράνκο, αλλά και για το πολιτικό και κοινωνικό πρόγραμμα της Φάλαγγας, για το οποίο έγραψε γοητευμένος: «Ένοιωθα πως, με τα στόματά τους, μιλάνε εκατομμύρια νέοι σήμερα σε όλον τον κόσμο». 🔴Μάλιστα, στις 22 Δεκεμβρίου 1936, είδε κι άκουσε από κοντά τον Φράνκο, σε μια συνέντευξη τύπου που έδωσε σε ξένους δημοσιογράφους. Να και οι εντυπώσεις του: «Οι λοιποί συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι, εγκατέλειψαν το γραφείο του κινηματία με έναν μορφασμό δυσφορίας. Μα εγώ ήμουν χαρούμενος, γιατί είδα έναν άνθρωπο αποφασισμένο και γαλήνιο, τέλειο όργανο της εποχής του, πειθαρχημένον εργάτη και συνεργάτη του φοβερού, ανήλεου καιρού που ζούμε». 🔴Και, δεν ήταν η τελευταία φορά που είδε από κοντά τον Φράνκο, καθώς μετά τη λήξη του πολέμου, ως ηγέτης πλέον της Ισπανίας, του παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», της 5ης Μαΐου 1939. Παρατήρησε τότε ο συγγραφέας: «Βλέπω τον Φράνκο σαν απόρροια της ιστορικής στιγμής, σαν αναγκαιότητα, προκειμένου από το χάος να προκύψει κάτι νέο και καλύτερο για την Ισπανία». 🔴Βεβαίως, η σαφής θέση που πήρε ο Καζαντζάκης στο θέμα του πολέμου στην Ισπανία, δεν ήταν έκπληξη. Ο συγγραφέας, ήταν σφόδρα αντικομμουνιστής και στην προσωπική του αλληλογραφία με τον Πρεβελάκη, την οποία αργότερα εξέδωσε σε βιβλίο («Τετρακόσια γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη»), αποκαλεί τον κομμουνισμό «πνευματική ψώρα»: «Ποτέ κομμουνιστής, καθώς ξέρετε, την πνευματική αυτή ψώρα ποτέ δεν την έπαθα». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Καζαντζάκης #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Φράνκο

🔴Κούβα: εκεί που οι απεργίες πείνας είναι πραγματικές και οι απεργοί πείνας πεθαίνουν. 🔴Στην Ελλάδα, η αριστερά έχει ευτελίσει τα πάντα! Ακόμα και το έσχατο μέτρο διαμαρτυρίας ενός πολίτη ή ενός πολιτικού κρατουμένου, που είναι η απεργία πείνας. Είδαμε, λοιπόν, τον Πάνο Ρούτσι να κάνει μια θεατράλε «απεργία πείνας» στο Σύνταγμα επί 23 μέρες και να μην χάνει ούτε γραμμάριο και, πιο πρόσφατα, κάποιον Αριστοτέλη Χαντζή να σπάει όλα τα ρεκόρ του εμπαιγμού, κάνοντας «απεργία πείνας» για... 140 ημέρες. Είχαν προηγηθεί, ο Κουφοντίνας, ο Ρωμανός και «λοιπες δημοκρατικές δυνάμεις». 🔴Στην Ελλάδα, από τις πραγματικές απεργίες πείνας, με τραγική κατάληξη, που έγιναν σε άλλες χώρες, είναι περισσότερο γνωστή η απεργία πείνας μέχρι θανάτου, του Μπόμπι Σαντς και εννέα ακόμα Ιρλανδών συναγωνιστών του. Τι γίνεται, όμως, με τις απεργίες πείνας στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού»; 🔴Φυσικά, δεν γινόταν να κάνουν απεργία πείνας οι πολιτικοί κρατούμενοι των σταλινικών Γκουλάγκ, καθώς βρίσκονταν σε μόνιμη κατάσταση υποσιτισμού και πολλοί πέθαιναν από την πείνα, χωρίς να κάνουν απεργία. Αλλά και μετά την σταλινική περίοδο, στην ΕΣΣΔ, ή στις υπόλοιπες κομμουνιστικές χώρες, ήταν μάταιο κάποιος πολίτης ή πολιτικός κρατούμενος να κάνει απεργία πείνας, καθώς οι μόνοι που θα το μάθαιναν θα ήταν οι δεσμώτες και οι συγκρατούμενοί του. Κάποια στοιχεία υπάρχουν για την λιγότερο καταπιεστική απ’ αυτές, την Κούβα, τα οποία και θα σας τα παρουσιάσω ευθύς αμέσως. 🔴Ο πρώτος απεργός πείνας στην χώρα των Κάστρο, ήταν ο Πέδρο Λουίς Μποϊτέλ, άνθρωπος του πνεύματος και αντιφρονών στις δικτατορίες, τόσο του Φουλχένσιο Μπατίστα όσο και του Φιντέλ Κάστρο. Το 1959, ο Μποϊτέλ εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ομοσπονδίας του Πανεπιστημίου της Αβάνας (FEU) στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Το 1961, καθαιρέθηκε από την θέση του και καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση για «συνωμοσία κατά του κράτους». 🔴Στις 3 Απριλίου 1972, ο 41χρονος πολιτικός κρατούμενος, κήρυξε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης: «Κάνω αυτή την απεργία, για να μου παραχωρηθούν τα δικαιώματα που επιφυλάσσονται στους πολιτικούς κρατουμένους. Τα δικαιώματα που απαιτείτε για τους κρατουμένους των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής, τα οποία αρνείστε για τους κρατούμενους στη δική σας χώρα». Μετά από 53 ημέρες απεργίας πείνας, ο Μποϊτέλ έχασε την μάχη για την ζωή, από «εκούσια ασιτία», σύμφωνα με την κυνική δήλωση του καθεστώτος Κάστρο, που είναι δήθεν «με τον άνθρωπο». 🔴Ο δεύτερος απεργός πείνας που έχασε την ζωή του, ήταν ο 43χρονος πολιτικός κρατούμενος, Ορλάντο Ζαπάτα Ταμάγιο, το 2010. Αναφερόμενος στον θάνατό του, ο Κάστρο κατηγόρησε αρχικά τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους ότι «υποκίνησαν μια απεργία με παράλογα αιτήματα» και εν συνεχεία τον θανόντα, ότι ήταν υπεύθυνος για τον θάνατό του, λόγω της «αυτοκαταστροφικής στάσης του». 🔴Ο τρίτος απεργός πείνας που αφέθηκε να πεθάνει το 2012, σε ηλικία μόλις 31 ετών, έπειτα από 50 ημέρες απεργίας πείνας, ήταν ο Βίλμαρ Βιγιάρ Μεντόσα. Ο Μεντόσα, ήταν μέλος της αντιπολιτευόμενης ομάδας Πατριωτική Ένωση της Κούβας (UNPACU) και είχε καταδικαστεί σε 4ετή φυλάκιση, ως υποκινητής δημόσιας αντικυβερνητικής διαδήλωσης, που έγινε το 2011. 🔴«Ηταν ένας κοινός απατεώνας που φυλακίστηκε γιατί ενεπλάκη σε περιστατικά βίας», ισχυρίστηκε θρασύτατα ο Φιντέλ Κάστρο. Στ’ αλήθεια, γνωρίζετε εσείς κανέναν κοινό απατεώνα, να κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου; 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΑπεργίαΠείνας #Κούβα #Δικαιώματα