Search

Γιατί τον ναζισμό τον λέμε ναζισμό και όχι "χιτλερισμό"; Τα θύματα ήταν του ναζισμού και του κομμουνισμού. Θέλετε να αποδώσετε τις κτηνωδίες αυτών των συστημάτων στους τότε ηγέτες τους, τον Χίτλερ και τον Στάλιν; Κάντε το και για τους δύο. Άλλωστε, η διαφορά ναζισμού και κομμουνισμού είναι μία και μοναδική: Ο ναζισμός είναι εθνικιστικός σοσιαλισμός ενώ ο κομμουνισμός είναι διεθνιστικός σοσιαλισμός. Είναι και τα δύο συστήματα εξίσου εγκληματικά: υπέρ της δικτατορίας, της κυριαρχίας της πολιτικής εξουσίας στις ζωές των πολιτών, του κεντρικού ελέγχου των πάντων και της φυσικής εξόντωσης των αντιπάλων τους. Και ευθύνονται, όπου εφαρμόστηκαν, για τις μεγαλύτερες κτηνωδίες στην ανθρώπινη ιστορία. Όμως, ναζιστές και κομμουνιστές έχουν και μία ακόμα διαφορά: δεν θα βρεις κανέναν ναζιστή να ισχυριστεί πως ο ναζισμός είναι ένα καλό σύστημα αλλά δεν εφαρμόστηκε σωστά... #ναζισμός #κομμουνισμός #ιστορία

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

🔴Συντρόφισσες και σύντροφοι, μην τρέχετε στην Κούβα! Ένας σοσιαλιστικός παράδεισος είναι κοντά σας και περιμένει να τον ανακαλύψετε. 🔴Αν και το καλοκαίρι βρίσκεται στο τέλος του, θα κάνω σήμερα μια ξεχωριστή πρόταση για όσους αριστερούς συμπατριώτες μας δεν έχουν πάει ακόμα κάπου για διακοπές. Την ιδέα την πήρα από ένα βίντεο που είδα τυχαία σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης και την βρίσκω ιδανική γι’ αυτούς. 🔴Ε, λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν χρειάζεται να πηγαίνετε στην άκρη της γης (στην Κούβα), για να ζήσετε το σοσιαλιστικό σας όνειρο! Μόλις 2 ώρες από την Αθήνα, αεροπορικώς, συν δυόμισι ωρίτσες με λεωφορείο, υπάρχει ένας τελευταίος σοσιαλιστικός παράδεισος, μόνο για σας. 🔴Η Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία, η οποία είναι ένα de facto ανεξάρτητο (ψευδο)κράτος, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από καμμία χώρα στον κόσμο, αλλά έχει δική της κυβέρνηση, στρατό, νόμισμα, πρωτεύουσα, σύνορα και σημαία με το σφυροδρέπανο! Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κατεχόμενο έδαφος από την Ρωσσία, αλλά έχω την βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα σας πειράξει καθόλου. 🔴Κάποια σύντομα ιστορικά στοιχεία, για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται... Η Μολδαβία, οι κάτοικοι της οποίας είναι Ρουμάνοι, ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1812, το ανατολικό της τμήμα (η Βεσσαραβία) παραχωρήθηκε στην Ρωσσία, ενώ το δυτικό της τμήμα αποτέλεσε αργότερα τμήμα της Ρουμανίας. Το 1918, εκμεταλλευόμενοι την αναστάτωση που προκληθηκε από την επικράτηση των μπολσεβίκων, οι Μολδαβοί βρήκαν την ευκαιρία να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους και να ενωθούν με την Ρουμανία. 🔴Βάσει του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, η Ρουμανία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την Μολδαβία στην ΕΣΣΔ. Ωστόσο, όταν έγινε η γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, οι Ρουμάνοι πήραν πίσω την Μολδαβία, ως σύμμαχοι των Γερμανών, αλλά μετά την ήττα της Γερμανίας, το 1944, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν και η Μολδαβία έγινε επαρχία της ΕΣΣΔ. Στις 27 Αυγούστου 1991, η Μολδαβία κήρυξε την ανεξαρτησία της, με προοπτική να ενωθεί με την Μητέρα - Πατρίδα Ρουμανία. 🔴Οι Ρώσσοι, όχι μόνο δεν επέτρεψαν την ένωση της Μολδαβίας με την Ρουμανία, αλλά υποκίνησαν απογόνους Ρώσσων εποίκων που είχε εγκαταστήσει ο Στάλιν, στην περιοχή της Μολδαβίας που βρίσκεται ανατολικά του Δνείστερου, να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους από το κράτος της Μολδαβίας. Μάλιστα, υπήρξε και πολεμική σύγκρουση στην περιοχή, από τον Μάρτιο ως τον Ιούλιο του 1992, που κατέληξε σε ήττα των Μολδαβών, λόγω της επέμβασης της 14ης ρωσσικής στρατιάς, υπέρ των αυτονομιστών. 🔴Κι όπως στην Κύπρο υπάρχει ο Αττίλας, για να εξασφαλίζει την ύπαρξη του ψευδοκράτους, έτσι κι εκεί σταθμεύουν μόνιμα 1.500 Ρώσσοι «Αττίλες». Η Υπερδνειστερία, είναι μακράν η φτωχότερη περιοχή της Ευρώπης, με βασικό μισθό που αντιστοιχεί περίπου στα 💯 € τον μήνα και συντάξεις πείνας, που αντιστοιχούν στα 50 €. Δηλαδή, συνθήκες ΕΣΣΔ δεκαετίας ’80, λίγο πριν την κατάρρευση! 🔴Σκεφτείτε, συντρόφισσες και σύντροφοι! Δεν είναι συγκλονιστικό, να βαδίζετε στην εμβληματική Λεωφόρο Οκτωβριανής Επανάστασης (κεντρική λεωφόρος της Τιρασπόλ, πρωτεύουσας της Υπερδνειστερίας), να περνάτε μπροστά από το «κοινοβούλιο», όπου δεσπόζει ένα γιγαντιαίο άγαλμα του Λένιν και να βγάζετε ατελείωτες selfies μπροστά του, να θαυμάζετε στους τοίχους γκράφιτι με τον Γιούρι Γκαγκάριν κι άλλες μεγάλες μορφές του σοσιαλιστικού μεγαλείου και συνάμα, να χορταίνει το μάτι σας σφυροδρέπανα; 🔴Βέβαια, το «προιόν» χρειάζεται και λίγη προώθηση. Διαφήμιση. Από κατάλληλο πρόσωπο. Και γι’ αυτό έχω πρόταση! Ταξιδιάρα η Νατάσσα Μποφίλιοβα, αλλά μία πάει στο Λονδίνο, μία στην Βενετία, μία στο Boston και καμμία στην Τιρασπόλ! Δεν είναι κρίμα κι άδικο, να υπάρχει δίπλα μας σοσιαλιστικός παράδεισος με τα όλα του, κι αυτή να σουλατσάρει και να φωτογραφίζεται περιχαρής στην Oxford Street, στην Trafalgar Square και στα κανάλια της Βενετίας; 🔴Κλείνω την ανάρτηση, παραφράζοντας ελαφρώς την διάσημη ατάκα του Τσέχωφ, με την οποία κλείνει το θεατρικό έργο «Οι τρεις αδελφές»: Στην Τιρασπόλ, αδελφές μου, στην Τιρασπόλ!~ #Σοσιαλισμός #Υπερδνειστερία #Ταξίδια

🔴Η εξολόθρευση των συγγενών του Στάλιν, από τον... Στάλιν. 🔴Είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι ο Στάλιν ήταν ο μεγαλύτερος εγκληματίας των σύγχρονων καιρών. Εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο κατόπιν διαταγών του. Μεταξύ αυτών, κι όλοι οι συγγενείς του! Συγγενείς εξ αίματος δεν είχε, είχε όμως συγγενείς εξ αγχιστείας, από την πλευρά των δύο γυναικών που παντρεύτηκε. Ας δούμε τι απέγιναν οι άνθρωποι αυτοί. 🔴Αλεξάντρ Σβανίτζε, αδελφός της πρώτης συζύγου του Στάλιν, Κάτο (Αικατερίνης) Σβανίτζε. Δεν ήταν άσχετος με την πολιτική, καθώς είχε γίνει μέλος του κόμματος του Λένιν το 1901, πολύ πριν συνδεθεί η αδελφή του με τον Στάλιν. Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, πήρε σειρά προνομιούχων θέσεων: Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Οικονομικών της Γεωργιανής ΣΣΔ, εμπορικός απεσταλμένος στην Γερμανία, αναπληρωτής Πρόεδρος της Σοβιετικής Κρατικής Τράπεζας και επικεφαλής της Σοβιετικής Τράπεζας Εξωτερικού Εμπορίου. Την εποχή του «Μεγάλου Τρόμου» (1937), συνελήφθη με την κατηγορία ότι ήταν «κατάσκοπος της Γκεστάπο»! Εκτελέστηκε στις 20 Αυγούστου 1941. 🔴Μαρία Σβανίτζε, σύζυγος του Αλεξάντερ Σβανίτζε. Μεγάλωσε τον πρωτότοκο γιο του Στάλιν, Γιάκοβ, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1907). Το 1921, τον έφερε στην Μόσχα, για να ζήσει με τον πατέρα του. Για πολλά χρόνια, η Μαρία ανήκε στον πολύ στενό οικογενειακό κύκλο του Στάλιν, αλλά αυτό δεν την έσωσε. Συνελήφθη το 1937, επειδή «απέκρυψε την αντισοβιετική δράση του συζύγου της». Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια εγκλεισμού στο Ντολίνσκογιε (γυναικείο Γκουλάγκ στο Καζακστάν). Ωστόσο, με νεότερη απόφαση, εκτελέστηκε στις 3 Μαρτίου 1942, μαζί με την κουνιάδα της, Μαρίκο Σβανίτζε. 🔴Μαρίκο Σβανίτζε, αδελφή της γυναίκας του Στάλιν. Εργαζόταν ως γραμματέας του Αβέλ Ενουκίτζε, γραμματέα της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΣΣΔ. Το 1937, μετά την σύλληψη του προϊσταμένου της, για «αντισοβιετική δράση», συνελήφθη κι αυτή. Παρέμεινε έγκλειστη για 4 χρόνια και τελικά εκτελέστηκε, στις 3 Μαρτίου 1942. 🔴Τζονρίντ Σβανίτζε, γιός του Αλεξάντρ και της Μαρίας (πήρε το μικρό του όνομα προς τιμήν του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζον Ριντ, συγγραφέα του βιβλίου «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο»). Το 1937, που συνελήφθησαν οι γονείς του, ήταν μικρός για εξορία - 10 χρονών. Όμως, το 1947 ήταν σε... κατάλληλη ηλικία και εξορίστηκε στα Γκουλάγκ, με εντολή του θείου του, Ιωσήφ Στάλιν. Απελευθερώθηκε μετά τον θάνατό του. 🔴Φεύγουμε από τους συγγενείς του Στάλιν από την πρώτη σύζυγο και πάμε στους συγγενείς από την δεύτερη σύζυγό του, Ναντέζντα Αλληλούγιεβα, η οποία αυτοκτόνησε το 1932, διότι δεν μπορούσε να ζήσει άλλο με τον τύραννο. 🔴Πάβελ Αλληλούγεφ, αδελφός της Ναντέζντα, ο οποίος της είχε κάνει δώρο ένα μικρό περίστροφο, με το οποίο αυτή αργότερα αυτοκτόνησε. Πέθανε το 1938, με συμπτώματα δηλητηρίασης, σε ηλικία μόλις 44 ετών. 🔴Ζένια Αλληλούγιεβα, σύζυγος του Πάβελ. Το 1947, ο Μπέρια πληροφόρησε τον Στάλιν, ότι η Ζένια, διέδιδε ότι αυτός έδωσε την εντολή δηλητηρίασης του συζύγου της. Ο Στάλιν, δέχθηκε ως αληθή την εκδοχή της δηλητηρίασης, αλλά κατηγόρησε την Ζένια και τον μετέπειτα σύζυγό της, ότι είχαν εξωσυζυγική σχέση και δηλητηρίασαν τον Πάβελ για να απαλλαγούν από την παρουσία του. Βέβαια, η κατηγορία ήταν δύσκολο να αποδειχθεί στο δικαστήριο, μετά από 9 χρόνια, οπότε και οι δύο άρπαξαν έναν 10ετή εγκλεισμό στα Γκουλάγκ, για «αντισοβιετική δράση». 🔴Κίρα Αλληλούγεβα, κόρη του Πάβελ και της Ζένιας. Συνελήφθη έναν χρόνο μετά την σύλληψη της μητέρας της, με την απίστευτη κατηγορία ότι «παρείχε πληροφορίες για την προσωπική ζωή της οικογένειας του Στάλιν στην αμερικανική πρεσβεία»! Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκισης στα Γκουλάγκ και απελευθερώθηκε το 1953, αμέσως μετά τον θάνατο του θείου της. 🔴Άννα Αλληλούγιεβα, αδελφή της Ναντέζντα. Συνελήφθη το 1940 και πέρασε 6 χρόνια στα Γκουλάγκ, γιατί «απέκρυψε την αντισοβιετική κατασκοπευτική δράση του συζύγου της». 🔴Στάνισλαβ Ρέντενς, σύζυγος της Άννας Αλληλούγιεβα. Είχε γεννηθεί στην Πολωνία, όταν ήταν τμήμα της Τσαρικής Αυτοκρατορίας. Παλιός μπολσεβίκος, που κατέλαβε ηγετικές θέσεις στην μυστική αστυνομία (Τσέκα και εν συνεχεία NKVD). Το 1937 εξελέγη μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ και το 1938 διορίστηκε Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Εσωτερικών της ΣΣΔ του Καζακστάν. Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1938 με την κατηγορία της συμμετοχής σε «πολωνική κατασκοπευτική ομάδα» και εκτελέστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1940. 🔴Όπως γράφει στο βιβλίο της η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα Αλληλούγιεβα, κάποτε ρώτησε τον πατέρα της για την εξόντωση των συγγενών της. Πήρε την εξής απάντηση: «Ήξεραν πολλά και μιλούσαν πολύ. Κι αυτό, βόλευε τους εχθρούς!». ♦️Πηγές: 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». 📍Simon Sebag Montefiore, «Στάλιν: Η Αυλή του Κόκκινου Τσάρου». 🎀Οικογενειακή φωτογραφία του Στάλιν με συγγενείς του, τους οποίους αργότερα εξολόθρευσε👇 #Στάλιν #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Οι ατομικές βόμβες σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι και η αχρείαστη, ανήθικη και ιμπεριαλιστική επίθεση της ΕΣΣΔ κατά του πτώματος της Ιαπωνίας. 🔴Τέτοιες μέρες του 1945, έγινε η ρίψη των ατομικών βομβών στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι - στις 6 και στις 9 Αυγούστου. Για την θλιβερή αυτή επέτειο, εξέδωσε μια υποκριτική ανακοίνωση το ΚΚΕ, χαρακτηρίζοντας τις ρίψεις των βομβών «το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπράξει ο ιμπεριαλισμός», προσθέτοντας ότι «δεν εξυπηρετούσε καμία στρατιωτική σκοπιμότητα, αφού η Ιαπωνία βρισκόταν σε τροχιά ήττας και συνθηκολόγησης». 🔴Όλα αυτά τα μελοδραματικά, είναι στην πραγματικότητα μνημείο απύθμενου θράσους, το οποίο αντλείται από την άγνοια της Ιστορίας, που δυστυχώς έχει η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. 🔴Διότι οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ ήταν σύμμαχοι όταν έπεφταν οι ατομικές βόμβες. Κι όχι μόνον δεν καταδίκασε ο Στάλιν «το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπράξει ο ιμπεριαλισμός», διαλύοντας την συμμαχία του με τις ΗΠΑ, αλλά το εκμεταλλεύτηκε κιόλας, καθώς μετά την πρώτη έκρηξη στην Χιροσίμα, όρμησε σαν κοράκι να κατασπαράξει το πτώμα της Ιαπωνίας. 🔴Στις 8 Αυγούστου 1945, λοιπόν, δύο ημέρες μετά την πρώτη ρίψη ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα και μία ημέρα πριν την ρίψη της δεύτερης βόμβας στο Ναγκασάκι, ο σύντροφος Μολότωφ κάλεσε τον πρέσβη της Ιαπωνίας στη Μόσχα και του ανακοίνωσε ότι η ΕΣΣΔ κηρύσσει τον πόλεμο στην Ιαπωνία - στο πτώμα της Ιαπωνίας, για είμαστε ακριβείς. 🔴Πράγματι, τα ξημερώματα της 9ης Αυγούστου, ο «ηρωικός» Κόκκινος Στρατός επιτέθηκε στην ρημαγμένη χώρα. Λίγες ώρες μετά την σοβιετική εισβολή, η ρίψη της δεύτερης ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, έδινε στην Ιαπωνία την χαριστική βολή. 🔴Επιπλέον, η σοβιετική επίθεση στην ρημαγμένη Ιαπωνία, ήταν διπλά ανήθικη, καθώς η Ιαπωνία, καίτοι στα χαρτιά ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, στην ουσία ήταν αυτή που έσωσε την Σοβιετική Ένωση από την σίγουρη καταστροφή. 🔴Ειδικότερα, στα τέλη Μαρτίου 1941, ο υπουργός Εξωτερικών της Ιαπωνίας, Yosuke Matsuoka, επισκέφθηκε την Γερμανία, όπου συνάντησε τους Χίτλερ και Ρίμπεντροπ. Στις συναντήσεις αυτές, οι Χίτλερ και Ρίμπεντροπ δεν του αποκάλυψαν επίσημα ότι σε 2-3 μήνες η Γερμανία θα έθετε σε ενέργεια την επιχείρηση Barbarossa, αλλά ειδικά ο Ρίμπεντροπ, χρησιμοποιώντας «διπλωματική γλώσσα», του έδωσε να καταλάβει ότι επίκειται πόλεμος Γερμανίας-ΕΣΣΔ: «Αν η Σοβιετική Ένωση αναγκάσει την Γερμανία να χτυπήσει, θα την συντρίψουμε μέσα σε λίγους μήνες». 🔴Αμέσως μετά, είχε προγραμματιστεί επίσκεψη του Matsuoka στην Σοβιετική Ένωση. Μετά από την έμμεση προειδοποίηση Ρίμπεντροπ, αντί ο Matsuoka να βρει μια πρόφαση και να αναβάλλει το ταξίδι του αυτό, όχι μόνο το πραγματοποίησε, αλλά στις 13 Απριλίου υπέγραψε με τον Στάλιν και «Σύμφωνο Ουδετερότητας», πενταετούς διάρκειας, το οποίο τήρησε μέχρι κεραίας. 🔴Είναι κοινό μυστικό, ότι η τήρηση αυτού του συμφώνου από την πλευρά της Ιαπωνίας, έδωσε την νίκη στην ΕΣΣΔ. Αν η Ιαπωνία, αντί να στραφεί στον Ειρηνικό κατά των Βρετανών, είχε επιτεθεί από ανατολάς στην Σοβιετική Ένωση, ειδικά όταν τα γερμανικά στρατεύματα είχαν φτάσει στα προάστια της Μόσχας, η πλήρης κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θα ήταν υπόθεση -το πολύ- δύο μηνών και καμμιά δύναμη στον κόσμο δεν μπορούσε να την εμποδίσει. 🔴Μάλιστα, η μάχη της Μόσχας κρίθηκε από τα στρατεύματα που στάθμευαν στην Σιβηρία, για να αντιμετωπίσουν τυχόν ιαπωνική επίθεση. Τα στρατεύματα αυτά μεταφέρθηκαν αμέσως στην Μόσχα, όταν ο αρχικατάσκοπος του Στάλιν, Ρίχαρντ Ζόργκε, έστειλε σήμα απ’ το Τόκυο, ότι οι Ιάπωνες στρέφονται προς νότον. 🔴Τέλος, σε ό,τι αφορά την ρίψη των βομβών και κατά πόσον ήταν «το μεγαλύτερο έγκλημα» έχω να παρατηρήσω τα εξής: Παρά την δυσμενή τροπή που είχε πάρει ο πόλεμος για την Ιαπωνία, οι Ιάπωνες αρνούνταν πεισματικά να συνθηκολογήσουν και ο μόνος τρόπος για να αναγκαστούν να το κάνουν, ήταν αυτός που επελέγη. Σε διαφορετική περίπτωση, θα έπρεπε ο αμερικανικός στρατός να επιχειρήσει εισβολή στην Ιαπωνία, πράγμα που θα σήμαινε μεγάλες ανθρώπινες απώλειες και για τις δύο πλευρές (Αμερικανούς και Ιάπωνες), πολύ μεγαλύτερες από τις απώλειες που προκλήθηκαν από την ρίψη των δύο βομβών. 🔴Άρα, αχρείαστη, ανήθικη και ιμπεριαλιστική (καθώς οι Σοβιετικοί προσάρτησαν την νότια Σαχαλίνη και τις Κουρίλες νήσους...), ήταν η σοβιετική επίθεση. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Η ιστορία #ΑτομικέςΒόμβες #Πόλεμος

🔴Ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής. Ήταν και παιδεραστής! 🔴Στις αφηγήσεις των αριστερών, ο Στάλιν περιγράφεται ως ασκητικός ηγέτης, χωρίς πάθη κι έντονη προσωπική ζωή, αφοσιωμένος αποκλειστικά στις κρατικές υποθέσεις. Αυτά μπορεί να ίσχυαν από ένα σημείο και μετά, αλλά υπήρχαν και τα προηγούμενα. Η ζωή του πριν την επικράτηση των μπολσεβίκων, όταν ήταν ένα από τα βασικά τους στελέχη. 🔴Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνο τον καιρό, ο Στάλιν ήταν επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού των μπολσεβίκων, που εκτός των άλλων έκανε και «απαλλοτριώσεις» (ληστείες), για την ενίσχυση του κομματικού ταμείου. Επίσης, είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι ήταν επικεφαλής της συμμορίας που διέπραξε την μεγάλη ληστεία της Τιφλίδας, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Ωστόσο, ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής, ήταν και παιδεραστής! 🔴Επί τσαρισμού, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι εχθροί του κράτους, στέλνονταν εξορία στην Σιβηρία. Βέβαια, η εξορία των πολιτικών κρατουμένων επί τσαρισμού, δεν είχε καμμιά σχέση με την εξορία στα Γκουλάγκ, επί λενινισμού και σταλινισμού. 🔴Ο Στάλιν, εξορίστηκε συνολικά 8 φορές και δραπέτευσε τις 6. Οι δραπετεύσεις ήταν συχνές, καθώς οι εξόριστοι δεν ήταν περιορισμένοι σε στρατόπεδα με φρουρούς, αγκαθωτά σύρματα και ηλεκτροφόρα καλώδια. Έμεναν σε σπίτια και απλά ήταν υπό καθεστώς επιτήρησης. 🔴Πάρτε μια γεύση από τις συνθήκες εξορίας των μπολσεβίκων: «Το υπουργείο Εσωτερικών χορηγούσε άδειες στους καταδίκους να ζουν σε συγκεκριμένα σπίτια, να απασχολούν προσωπικό και να κάνουν ταξιδάκια σε κοντινές πόλεις. Δικαιούνταν 8 ρούβλια το μήνα, πόσο αρκετό για τις στοιχειώδεις ανάγκες τους: το φαγητό, τα ρούχα και την επί ενοικίω διαμονή». 🔴Δείτε και τις συνθήκες ζωής του Λένιν στην εξορία: «Δέχθηκε με ευχαρίστηση το δώρο του αδελφού του Ντμίτρι, μια δίκαννη καραμπίνα. Το κυνήγι λαγών, κουνελιών, αλεπούδων του είχε γίνει πάθος. Επίσης, πήγαινε στις όχθες του ποταμού και ψάρευε. Έκανε μπάνιο σε μια αγκάλη που σχημάτιζε ο ποταμός Γενισέι, περίπου ένα μίλι από την κατοικία του. Σύντομα έγραψε τη μητέρα του: Όλοι με βρίσκουν πιο παχύ μετά το καλοκαίρι, μαυρισμένο, μοιάζω πλέον εντελώς με Σιβηριανό. Αυτή είναι ζωή στην εξοχή για σένα». 🔴Επιστρέφω, όμως, στις εξορίες του Στάλιν. Η τελευταία -και μακράς διάρκειας, ως το 1917- άρχισε την άνοιξη του 1913, στον οικισμό Κουρέικα, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο. Ήταν 35 χρονών. Εκεί, γνώρισε το 1914, μια νεαρή ορφανή από μάνα και πατέρα, γεννηθείσα το 1900, την Λύντια Περεπρίγκινα. Ένα παιδί 14 χρονών, το οποίο αποπλάνησε! Η Λύντια έμεινε δύο φορές έγκυος από τον «ασκητικό» Στάλιν. Το πρώτο παιδί πέθανε, αλλά το δεύτερο παιδί επέζησε και ονομάστηκε Αλεξάντρ (Αλέξανδρος). 🔴Ο παιδεραστής, δέχθηκε πιέσεις από τους αδελφούς της νεαρής και υποσχέθηκε να την παντρευτεί, αλλά εν τω μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 1917 ανατράπηκε ο Τσάρος, κι όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Έτσι, μια μέρα ξαφνικά ο Στάλιν έγινε άφαντος, κι άφησε την Λύντια μ’ ένα παιδί στην αγκαλιά! Ευτυχώς γι’ αυτήν, βρέθηκε ένας χριστιανός, ο Γιάκοβ Νταβίντωφ, που την παντρεύτηκε και υιοθέτησε το παιδί. 🔴Ο Στάλιν, είχε ήδη έναν γιο, από τον πρώτο του γάμο, που έγινε το 1906. Η γυναίκα του, Αικατερίνα Σβανίντζε, πέθανε το 1907, από τύφο και το παιδί του, ο Γιάκοβ, εγκαταλειμμένος από τον πατέρα του, μεγάλωσε με την θεία του. Την ίδια εγκατάλειψη, ένιωσε και ο νόθος γιός, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ τον αληθινό του πατέρα. 🔴Η υπόθεση της αποπλάνησης και της εγκατάλειψης της ανήλικης Λύντιας, ήρθε στο φως το 1956, μετά την αποσταλινοποίηση. Η υπόθεση ερευνήθηκε κατόπιν εντολής του Χρουστσώφ, από τον στενό συνεργάτη του, Ιβάν Σέρωφ. Μετά από επισταμένη έρευνα, ο Σέρωφ έστειλε το πόρισμα στον Χρουστσώφ, στις 18 Ιουλίου 1956: όντως ο Στάλιν ήταν ο πατέρας του παιδιού. 🔴Το γεγονός της αποπλάνησης της ανήλικης, επιβεβαίωσε αργότερα και η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα, που έγραψε σχετικά: «Οι θείες μου, μου είπαν ότι κατά τη διάρκεια μιας από τις περιόδους εξορίας του στη Σιβηρία ο πατέρας ζούσε μαζί με μια ντόπια αγρότισσα και ότι ο γιος τους ζει τώρα κάπου εκεί, με κακή μόρφωση και μέσα στην ανωνυμία». 🔴Τέλος, η αποπλάνηση της ανήλικης επιβεβαιώθηκε και από την επιστήμη. Το 2016, ο γιός του νόθου γιου του Στάλιν, Γιούρι Ντάβιντωφ, έκανε τεστ DNA, που έδειξε με απόλυτη ακρίβεια, ότι ο Στάλιν ήταν ο παππούς του. Γενετικό υλικό για το τεστ, έδωσε ο Αλεξάντρ Μπουρντόνσκι, εγγονός του Στάλιν, από τον γιό του, Βασίλι Στάλιν. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Ιστορία #Πολιτική

🔴1η Αυγούστου 1973: Ο μυστηριώδης θάνατος του Ν. Ζαχαριάδη. Αυτοκτονία ή δολοφονία; 🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 53 χρόνια από την αυτοκτονία (σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή...) του μακροβιότερου γ.γ. του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη. Του ανθρώπου, που μεταξύ των άλλων, εξαπέλυσε τον «Τρίτο Γύρο» της κομμουνιστικής ανταρσίας, 1946-1949. Η εκδοχή της αυτοκτονίας είναι η επικρατέστερη, ωστόσο υπάρχει και η εκδοχή της δολοφονίας από την KGB. 🔴Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Τον Φεβρουάριο του 1956, διεξήχθη το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, κατά την διάρκεια του οποίου ο Χρουστσώφ κήρυξε την «αποσταλινοποίηση». Υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν, ο «Έλληνας Στάλιν» έπρεπε να αποτελέσει παρελθόν. 🔴Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, συγκροτήθηκε «Διεθνής Επιτροπή» από αντιπροσώπους 6 κομμουνιστικών κομμάτων (ΕΣΣΔ, Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας και Ρουμανίας), για να «καθαρίσει» τον Ζαχαριάδη. Τραγική ειρωνεία: αυτοί που μας λένε πως λευτέρωσαν την Ελλάδα, στην πραγματικότητα δεν είχαν το δικαίωμα να αποφασίσουν ούτε ποιον θα έχουν αρχηγό τους! 🔴Για τυπικούς λόγους, επικύρωσης μιας απόφασης που είχε ήδη παρθεί, στις 11-12 Μαρτίου 1956, συγκλήθηκε η 6η Ολομέλεια της Κ.Ε.του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι, με πρωτοβουλία και υπό την επιτήρηση της «Διεθνούς Επιτροπής». Εν τέλει, ο Ζαχαριάδης εκδιώχθηκε από τη θέση του γ.γ. του ΚΚΕ. Στην συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 1957, χαρακτηρίστηκε από το ΚΚΕ «βαμμένος εχθρός του κόμματος και της Σοβιετικής Ένωσης», «πράχτορας» και «βρωμόνερο», καθαιρέθηκε από την Κεντρική Επιτροπή και διαγράφηκε από το κόμμα, για «αντικομματική, φραξιονιστική και αντιδιεθνιστική δράση». 🔴Ακολούθησε εξορία στο Μποροβίστι του Νοβγκορόντ, 200 χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας, όπου ο Ζαχαριάδης, με το όνομα Νικολάι Νικολάγιεβιτς Νικολάεφ, υποχρεώθηκε να εργαστεί στο τοπικό δασαρχείο. Τον Απρίλιο του 1962, κατάφερε να φτάσει στην Μόσχα και να εμφανιστεί στην ελληνική πρεσβεία, ζητώντας να επιστρέψει στην Ελλάδα και να δικασθεί για τα εγκλήματα και τις προδοσίες του! 🔴Τον Ιούνιο του 1962, ο Ζαχαριάδης εξορίστηκε στο Σουργκούτ της Σιβηρίας: «Το Σουργκούτ στην τοπική διάλεκτο σημαίνει τόπος εξορίας και η επιλογή να τον στείλουν εκεί δεν ήταν τυχαία. Η επικοινωνία ήταν δύσκολη και οι κλιματολογικές συνθήκες πολύ άσχημες. Η θερμοκρασία το χειμώνα έπεφτε στους -40 Κελσίου». 🔴Από κει, ο παραγκωνισμένος αρχηγός «βομβάρδιζε» με επιστολές τους Σοβιετικούς ηγέτες, με το μότο: «Απαιτώ ελευθερία μετακίνησης και δυνατότητα να φύγω στην Ελλάδα». Φανταστείτε πόσο μαύρη ήταν η ζωή του στην ΕΣΣΔ, που προτιμούσε το κελί μιας φυλακής στην Ελλάδα! 🔴Το τελευταίο γράμμα του, προς το ΚΚΣΕ και το ΚΚΕ γράφτηκε στις 26/6/1973: «Αν δεν αρθούν όλα τα μέτρα περιορισμού, εξορίας, στέρησης, ελευθερίας μετακίνησης και αναχώρησης από τη Σοβιετική Ένωση, τότε την 1η Αυγούστου 1973, σαν έκφραση έσχατης διαμαρτυρίας, θ’ αυτοκτονήσω». Στο δε «στερνόγραφο», ανέφερε τα εξής: «Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στους Μπρέζνιεφ, Κολιγιάννη, Φλωράκη και Σία. Χαλάλι τους». Τελικά, την 1η Αυγούστου βρέθηκε κρεμασμένος στο παράπηγμα που διέμενε. 🔴Είναι ακόμα άγνωστο (τα ρωσσικά αρχεία βγαίνουν με το σταγονόμετρο...) αν όντως αυτοκτόνησε, ή αν τον «αυτοκτόνησε» η KGB, γιατί τους είχε γίνει «μεγάλος μπελάς». Πάντως, μέχρι το 1989, οι σοβιετικές αρχές και το ΚΚΕ απέκρυπταν την αυτοκτονία, υποστηρίζοντας ότι ο Ζαχαριάδης πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Στα χρόνια της περεστρόικα, έγινε γνωστή η αυτοκτονία του. Το 1991 η σορός του επέστρεψε στην Ελλάδα για να ταφεί στο Α’ Νεκροταφείο, παρουσία της ηγεσίας του ΚΚΕ, που έκανε το κορόιδο γι’ αυτά που είχε γράψει ο Ζαχαριάδης κατά του Φλωράκη και τον αποκατέστησε μετά θάνατον! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Πέτρος Τουλούδης, «Ν. Ζαχαριάδης, το κρυφό αρχείο της εξορίας». 📍Π. Ανταίος, «N. Ζαχαριάδης. Θύτης και θύμα». 🎀Στην εικόνα, που προέρχεται απ' το αρχείο του ΚΚΕ, ο Ζαχαριάδης ομιλεί σε συνέδριο του (С)НОФ (Σλαβομακεδονικού) Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου, υποσχόμενος ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη👇 #Ιστορία #Ζαχαριάδης #ΚΚΕ

🔴Ιούλιος 1941: Η διαταγή του Στάλιν για «καμένη γη», που προκάλεσε τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή. 🔴Ενώ η Ρωσσία επανασταλινοποιείται απροκάλυπτα πλέον (προ ολίγων ημερών στήθηκε ένα ακόμα άγαλμα του μεγαλύτερου εγκληματία της σύγχρονης παγκόσμιας Ιστορίας, στο Τσερεπόβετς - από κει είναι και η φωτογραφία που παραθέτω...), συμπληρώνονται 85 χρόνια από την περιβόητη διαταγή της «καμένης γης», που προκάλεσε πείνα, δυστυχία, θανάτους, ερήμωση και καταστροφή στην δυτική πλευρά της τότε Σοβιετικής Ένωσης. 🔴Η σχετική διαταγή στους κρατικούς φορείς και στα σοβιετικά στρατεύματα, δόθηκε επίσημα από τον ίδιο τον «πατερούλη», στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα στις 3 Ιουλίου: να καταστρέφουν τα πάντα στα σημεία από τα οποία υποχωρούσαν, προκειμένου να βρουν «καμένη γη» τα επελαύνοντα γερμανικά στρατεύματα. 🔴Πιο αναλυτικά, η (ασιατική!) τακτική της «καμένης γης», προέβλεπε τα εξής: 1ον) Καταστροφή όλων των υποδομών. Ήτοι, ανατίναξη γεφυρών, βαγονιών τραίνων και σιδηροδρομικών γραμμών, δικτύων παροχής ρεύματος και ύδρευσης, τηλεπικοινωνιών, δημοσίων κτιρίων, νοσοκομείων και εργοστασίων. 2ον) Καταστροφή πόρων. Αυτό ήταν το κύριο μέλημα των υπευθύνων των κρατικών αγροκτηματων, που θα έπρεπε να καίνε τα χωράφια με την σοδειά και τις αποθήκες τροφίμων, καθώς επίσης να παίρνουν μαζί τους κατά την υποχώρηση, όλα τα ζώα. Αν αυτό το τελευταίο ήταν πρακτικά αδύνατο, να τα θανατώνουν. 3ον) Καταστροφή πόλεων και χωριών. Τα υποχωρούντα στρατεύματα, όφειλαν -όσο αυτό ήταν δυνατό- να καίνε οικισμούς, αφου πρώτα θα υποχρέωναν τους κατοίκους να τους εκκενώσουν και να φύγουν προς το άγνωστο και, να εξοντώσουν αυτούς που δεν ήταν πρόθυμοι να φύγουν, ως «πιθανούς μελλοντικούς συνεργάτες των Γερμανών». 🔴Οι καταγεγραμμένες ως πιο σημαντικές εφαρμογές της σταλινικής εντολής για «καμένη γη», στην Λευκορωσσία, είναι οι εξής: Μινσκ: η πόλη, με πληθυσμό κοντά στα 2 εκατομμύρια, ισοπεδώθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, ενώ κάηκαν τα γύρω δάση, για να μην μπορεί να καταφύγει εκεί ο πληθυσμός. Βίτσεμπσκ: η πόλη, με πληθυσμό 350 χιλιάδων, υπέστη μεγάλες καταστροφές, ενώ όλα τα (εκατοντάδες!) χωριά της επαρχίας, κάηκαν συστηματικά. 🔴Στην Ουκρανία: Κίεβο: η NKVD κατέστρεψε με εκρηκτικά την κεντρική λεωφόρο Khreshchatyk και όλο το ιστορικό κέντρο, με αποτέλεσμα να μείνουν άστεγοι περίπου 50.000 άμαχοι. Χάρκοβο: ανατινάχθηκαν, το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, το δίκτυο ύδρευσης και όλες οι κεντρικές αποθήκες τροφίμων. Σημειωτέον, ότι η πόλη είχε 1,5 εκατομμύριο κατοίκους. Φράγμα του Δνείπερου, στην Ζαπορίζια: ο σοβιετικός στρατός ανατίναξε το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό φράγμα της Ευρώπης χωρίς να προειδοποιηθούν οι κάτοικοι. Το επακόλουθο τσουνάμι έπνιξε χιλιάδες χωρικούς. Ντονμπάς: Τα περισσότερα ανθρακωρυχεία και οι βαριές βιομηχανίες πλημμύρισαν σκόπιμα, σφραγίστηκαν ή ανατινάχθηκαν. 🔴Τα πιο άμεσα αποτελέσματα για τον ντόπιο πληθυσμό, ήταν τα εξής: Λιμός και πείνα, λόγω έλλειψης τροφίμων, έκθεση στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, για όσους έμειναν άστεγοι, υγειονομική κατάρρευση από την καταστροφή των δικτύων ύδρευσης και των νοσοκομείων, που οδήγησε σε ραγδαία εξάπλωση θανατηφόρων επιδημιών, όπως ο τύφος. 🔴Όμως, τα βάσανα του σοβιετικού λαού, στις περιοχές που κατέλαβαν οι Γερμανοί, δεν σταματούν εδώ! Στις 17 Νοεμβρίου 1941, ο κακούργος Στάλιν εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγή, με την οποία διέτασσε την σοβιετική αεροπορία, το πυροβολικό, και τους «παρτιζάνους» που δρούσαν στα μετόπισθεν του εχθρού, να καταστρέφουν κάθε υποδομή και οικισμό, καθώς επίσης την σοδειά και τις αποθήκες τροφίμων, που δεν πρόλαβαν να καταστρέψουν κατά την υποχώρηση και είχαν πλέον περιέλθει στην κατοχή των Γερμανών, σε βάθος έως 60 χιλιομέτρων από την γραμμή του μετώπου και έως 30 χιλιόμετρα εκατέρωθεν των οδών, χωρίς να υπολογίζουν τις φοβερές συνέπειες για τον άμαχο πληθυσμό. 🔴Μάλιστα, στα αρχεία της Ставка (Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης), υπήρχε ειδική προβοκατόρικη πρόβλεψη για περιοχές (ειδικά της Ουκρανίας) που υπήρχε «αντισοβιετικη διάθεση» του πληθυσμού, προκειμένου αυτή να μεταβληθεί: «Οι καταδρομικές ομάδες μας που θα εκτελέσουν τις καταστροφικές ενέργειες, πρέπει να είναι ντυμένες με γερμανικές στολές, που είναι από λεία. Αυτό θα προκαλέσει μίσος προς τους φασίστες κατακτητές και θα βοηθήσει στην στρατολόγηση παρτιζάνων. Πρέπει οπωσδήποτε να μένουν κάποιοι επιζώντες, για να μιλούν για τις αγριότητες των φασιστών». 🔴Συμπέρασμα: οι συνολικές απώλειες των πολιτών της ΕΣΣΔ στον πόλεμο, ήταν 14 εκατομμύρια. Αναμφίβολα, πολλοί σκοτώθηκαν από σχετιζόμενες με τον πόλεμο αιτίες, κι άλλοι εκτελέστηκαν σε αντίποινα από την Βέρμαχτ. Όμως, οι περισσότεροι ήταν θύματα του Στάλιν, γι’ αυτό και στην κατηγορία απωλειών ανά εθνικότητα, στην κορυφή της λίστας βρίσκονται οι Ουκρανοί και οι Λευκορώσσοι.~ #Ιστορία #Στάλιν #ΔεύτεροςΠαγκόσμιοςΠόλεμος

🔴Οι ανταποκρίσεις του Νίκου Καζαντζάκη για τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και ο ανυπόκριτος θαυμασμός του για τον στρατηγό Φράνκο. 🔴Τέτοιες μέρες, του 1936, άρχισε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ των φαλαγγιτών (εθνικιστών) και άλλων δυνάμεων της Δεξιάς και ενός συνονθυλεύματος σταλινικών, αναρχικών και κάθε αριστερής καρυδιάς καρύδι, που αυτοχαρακτηρίζονταν «δημοκρατικοί», αλλά μόνον τέτοιοι δεν ήταν. Ο ισπανικός εμφύλιος, ήταν προοίμιο του Β' Π.Π., που θα ακολουθούσε στην Ευρώπη, καθώς αναμίχθηκαν πολύ ενεργά σ’ αυτόν, υποστηρίζοντας διαφορετική πλευρά βεβαίως, οι μελλοντικοί μεγάλοι αντίπαλοι, Γερμανία και Σοβιετική Ένωση. 🔴Στα πλαίσια της ιδεολογικής τους κηδεμονίας, οι αριστεροί μας παρουσιάζουν σημαντικά πρόσωπα που τάχθηκαν στο πλευρό τους, παραλείποντας όμως να αναφερθούν στις προσωπικότητες που υποστήριξαν την άλλη πλευρά. Μιλάνε για τον Πικάσο και τον Λόρκα, αλλά δεν λένε λέξη π.χ. για τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον μεγαλύτερο ζωγράφο της Ισπανίας, που ήταν με τον Φράνκο. 🔴Ομοίως, αναφέρονται σε διάφορα γνωστά πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών τεχνών που είχαν μεταβεί στην Ισπανία και τους υποστήριξαν (όπως ο Χέμινγουέι ή ο Όργουελ), αλλά δεν λένε κουβέντα για τους σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους που υποστήριξαν τον Φράνκο. 🔴Ένας απ’ αυτούς, ήταν και ο κορυφαίος -και ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως- Έλληνας λογοτέχνης, Νίκος Καζαντζάκης. Τον Οκτώβριο του 1936, ο Καζαντζάκης δέχθηκε πρόταση από τον εκδότη της «Καθημερινής» Γεώργιο Βλάχο, να μεταβεί στην Ισπανία ως πολεμικός ανταποκριτής. Ο Καζαντζάκης, γνώριζε καλά την χώρα και τους ανθρώπους της, καθώς την έχει επισκεφθεί 2 φορές στο παρελθόν, κι έχει μείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. 🔴«Γιατί διάλεξες εμένα;», ρωτά ο Καζαντζάκης τον εκδότη. ­«Γιατί θα πεις την αλήθεια. Φίλοι κι εχθροί σου θα δυσαρεστηθούν, τόσο το καλύτερο. Δέχεσαι; Ναι ή όχι;», ήταν η απάντηση - ερώτηση του Γ. Βλάχου. Ο Καζαντζάκης δέχεται την πρόταση και στις 3 Οκτωβρίου 1936, αναχωρεί για την Ισπανία. 🔴Βρισκόμενος πάντα στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων (και του πυρός...), ο συγγραφέας κατέγραψε τις εντυπώσεις του σε σειρά 43 άρθρων, με τίτλο «Τι είδα, 40 ημέρες, εις την Ισπανίαν». Τα άρθρα αυτά, δημοσιεύονταν επί καθημερινής βάσης στην εφημερίδα, από τις 24 Νοεμβρίου 1936 ως τις 17 Ιανουαρίου 1937 και αποτελούν την μεγάλη ενότητα «¡Viva la muerte!», που ήταν το πολεμικό σύνθημα των φαλαγγιτών. Τον επόμενο χρόνο, δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του συγγραφέα «Ταξιδεύοντας Ισπανία» - το οποίο είναι αυστηρώς ακατάλληλο για κάθε λογής αριστερούς. 🔴Ο Καζαντζάκης δεν ήταν «στρατευμένος», αλλά αντικειμενικός παρατηρητής των γεγονότων. Βέβαια, καθόλου δεν έκρυψε τον ανυπόκριτο θαυμασμό του για τον Φράνκο, αλλά και για το πολιτικό και κοινωνικό πρόγραμμα της Φάλαγγας, για το οποίο έγραψε γοητευμένος: «Ένοιωθα πως, με τα στόματά τους, μιλάνε εκατομμύρια νέοι σήμερα σε όλον τον κόσμο». 🔴Μάλιστα, στις 22 Δεκεμβρίου 1936, είδε κι άκουσε από κοντά τον Φράνκο, σε μια συνέντευξη τύπου που έδωσε σε ξένους δημοσιογράφους. Να και οι εντυπώσεις του: «Οι λοιποί συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι, εγκατέλειψαν το γραφείο του κινηματία με έναν μορφασμό δυσφορίας. Μα εγώ ήμουν χαρούμενος, γιατί είδα έναν άνθρωπο αποφασισμένο και γαλήνιο, τέλειο όργανο της εποχής του, πειθαρχημένον εργάτη και συνεργάτη του φοβερού, ανήλεου καιρού που ζούμε». 🔴Και, δεν ήταν η τελευταία φορά που είδε από κοντά τον Φράνκο, καθώς μετά τη λήξη του πολέμου, ως ηγέτης πλέον της Ισπανίας, του παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», της 5ης Μαΐου 1939. Παρατήρησε τότε ο συγγραφέας: «Βλέπω τον Φράνκο σαν απόρροια της ιστορικής στιγμής, σαν αναγκαιότητα, προκειμένου από το χάος να προκύψει κάτι νέο και καλύτερο για την Ισπανία». 🔴Βεβαίως, η σαφής θέση που πήρε ο Καζαντζάκης στο θέμα του πολέμου στην Ισπανία, δεν ήταν έκπληξη. Ο συγγραφέας, ήταν σφόδρα αντικομμουνιστής και στην προσωπική του αλληλογραφία με τον Πρεβελάκη, την οποία αργότερα εξέδωσε σε βιβλίο («Τετρακόσια γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη»), αποκαλεί τον κομμουνισμό «πνευματική ψώρα»: «Ποτέ κομμουνιστής, καθώς ξέρετε, την πνευματική αυτή ψώρα ποτέ δεν την έπαθα». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Καζαντζάκης #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Φράνκο

🔴Κούβα: εκεί που οι απεργίες πείνας είναι πραγματικές και οι απεργοί πείνας πεθαίνουν. 🔴Στην Ελλάδα, η αριστερά έχει ευτελίσει τα πάντα! Ακόμα και το έσχατο μέτρο διαμαρτυρίας ενός πολίτη ή ενός πολιτικού κρατουμένου, που είναι η απεργία πείνας. Είδαμε, λοιπόν, τον Πάνο Ρούτσι να κάνει μια θεατράλε «απεργία πείνας» στο Σύνταγμα επί 23 μέρες και να μην χάνει ούτε γραμμάριο και, πιο πρόσφατα, κάποιον Αριστοτέλη Χαντζή να σπάει όλα τα ρεκόρ του εμπαιγμού, κάνοντας «απεργία πείνας» για... 140 ημέρες. Είχαν προηγηθεί, ο Κουφοντίνας, ο Ρωμανός και «λοιπες δημοκρατικές δυνάμεις». 🔴Στην Ελλάδα, από τις πραγματικές απεργίες πείνας, με τραγική κατάληξη, που έγιναν σε άλλες χώρες, είναι περισσότερο γνωστή η απεργία πείνας μέχρι θανάτου, του Μπόμπι Σαντς και εννέα ακόμα Ιρλανδών συναγωνιστών του. Τι γίνεται, όμως, με τις απεργίες πείνας στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού»; 🔴Φυσικά, δεν γινόταν να κάνουν απεργία πείνας οι πολιτικοί κρατούμενοι των σταλινικών Γκουλάγκ, καθώς βρίσκονταν σε μόνιμη κατάσταση υποσιτισμού και πολλοί πέθαιναν από την πείνα, χωρίς να κάνουν απεργία. Αλλά και μετά την σταλινική περίοδο, στην ΕΣΣΔ, ή στις υπόλοιπες κομμουνιστικές χώρες, ήταν μάταιο κάποιος πολίτης ή πολιτικός κρατούμενος να κάνει απεργία πείνας, καθώς οι μόνοι που θα το μάθαιναν θα ήταν οι δεσμώτες και οι συγκρατούμενοί του. Κάποια στοιχεία υπάρχουν για την λιγότερο καταπιεστική απ’ αυτές, την Κούβα, τα οποία και θα σας τα παρουσιάσω ευθύς αμέσως. 🔴Ο πρώτος απεργός πείνας στην χώρα των Κάστρο, ήταν ο Πέδρο Λουίς Μποϊτέλ, άνθρωπος του πνεύματος και αντιφρονών στις δικτατορίες, τόσο του Φουλχένσιο Μπατίστα όσο και του Φιντέλ Κάστρο. Το 1959, ο Μποϊτέλ εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ομοσπονδίας του Πανεπιστημίου της Αβάνας (FEU) στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Το 1961, καθαιρέθηκε από την θέση του και καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση για «συνωμοσία κατά του κράτους». 🔴Στις 3 Απριλίου 1972, ο 41χρονος πολιτικός κρατούμενος, κήρυξε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης: «Κάνω αυτή την απεργία, για να μου παραχωρηθούν τα δικαιώματα που επιφυλάσσονται στους πολιτικούς κρατουμένους. Τα δικαιώματα που απαιτείτε για τους κρατουμένους των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής, τα οποία αρνείστε για τους κρατούμενους στη δική σας χώρα». Μετά από 53 ημέρες απεργίας πείνας, ο Μποϊτέλ έχασε την μάχη για την ζωή, από «εκούσια ασιτία», σύμφωνα με την κυνική δήλωση του καθεστώτος Κάστρο, που είναι δήθεν «με τον άνθρωπο». 🔴Ο δεύτερος απεργός πείνας που έχασε την ζωή του, ήταν ο 43χρονος πολιτικός κρατούμενος, Ορλάντο Ζαπάτα Ταμάγιο, το 2010. Αναφερόμενος στον θάνατό του, ο Κάστρο κατηγόρησε αρχικά τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους ότι «υποκίνησαν μια απεργία με παράλογα αιτήματα» και εν συνεχεία τον θανόντα, ότι ήταν υπεύθυνος για τον θάνατό του, λόγω της «αυτοκαταστροφικής στάσης του». 🔴Ο τρίτος απεργός πείνας που αφέθηκε να πεθάνει το 2012, σε ηλικία μόλις 31 ετών, έπειτα από 50 ημέρες απεργίας πείνας, ήταν ο Βίλμαρ Βιγιάρ Μεντόσα. Ο Μεντόσα, ήταν μέλος της αντιπολιτευόμενης ομάδας Πατριωτική Ένωση της Κούβας (UNPACU) και είχε καταδικαστεί σε 4ετή φυλάκιση, ως υποκινητής δημόσιας αντικυβερνητικής διαδήλωσης, που έγινε το 2011. 🔴«Ηταν ένας κοινός απατεώνας που φυλακίστηκε γιατί ενεπλάκη σε περιστατικά βίας», ισχυρίστηκε θρασύτατα ο Φιντέλ Κάστρο. Στ’ αλήθεια, γνωρίζετε εσείς κανέναν κοινό απατεώνα, να κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου; 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΑπεργίαΠείνας #Κούβα #Δικαιώματα

🔴Ποιο ήταν το δώρο που έκανε ο Στάλιν στον Χίτλερ, μετά την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ; 🔴Μετά την επικράτηση του Χίτλερ στην Γερμανία και αργότερα στην Αυστρία, αρκετοί κομμουνιστές κατέφυγαν στην αγαπημένη τους ΕΣΣΔ, πιστεύοντας ότι εκεί θα ήταν ασφαλείς. Αλλά, μαύρη ήταν η μοίρα τους! 🔴Το 1936, ο Στάλιν ξεκίνησε την εκκαθάριση της «παλιάς φρουράς» του κόμματος του Λένιν, δικάζοντας και καταδικάζοντας σε θάνατο πολλά ηγετικά στελέχη του κόμματος - κράτους (Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπουχάριν, Τόμσκυ, Ράντεκ, Πιάτακωφ, Ρακόφσκι κ.α.), με κατηγορίες για προδοσία, συνεργασία με ξένες μυστικές υπηρεσίες και συνωμοσία με σκοπό την δολοφονία του Στάλιν και την ανατροπή του καθεστώτος - που αυτοί είχαν εγκαταστήσει το 1917. 🔴Εκτός από τους ηγέτες του κόμματος, δικάστηκαν και εκτελέστηκαν πάμπολλα κατώτερα στελέχη του κόμματος-κράτους. Συνολικά, την περίοδο του «Μεγάλου Τρόμου», ο Στάλιν εξόντωσε 844.740 Σοβιετικούς κομμουνιστές! Όμως, η «μπάλα» πήρε και πολλούς ξένους κομμουνιστές, που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, οι περισσότεροι από χώρες που τα ΚΚ ήταν παράνομα. 🔴Αναμενόμενο αυτό, καθώς ο Στάλιν δεν είχε σε καμμιά υπόληψη τους ξένους κομμουνιστές. Όπως αναφέρει ο (κομμουνιστής) ιστορικός και βιογράφος του Στάλιν, Ισαάκ Ντόιτσερ, η γνώμη του Στάλιν ήταν η εξής: «Ένα σοβιετικό τρακτέρ, αξίζει περισσότερο από δέκα καλούς ξένους κομμουνιστές». 🔴Οι Γερμανοί κομμουνιστές, δεν εξαιρέθηκαν από τον κανόνα. Άλλωστε, ο τότε διευθυντής της Σοβιετικής Μυστικής Αστυνομίας NKVD (και μελλοντικό... θύμα της!), Νικολάι Γιεζώφ, ήταν πολύ ξεκάθαρος: «Δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι κάθε Γερμανός πολίτης που ζει στο εξωτερικό, είναι πράκτορας της Γκεστάπο». Έτσι, 43 ηγετικά και περίπου 600 κατώτερα στελέχη του ΚΚ Γερμανίας (KPD) που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ, είτε εκτελέστηκαν, είτε βρήκαν φρικτό θάνατο στα Γκουλάγκ. 🔴Ωστόσο, μερικές εκατοντάδες Γερμανοί κομμουνιστές την γλίτωσαν. Σ’ αυτούς, ο «πατερούλης» Στάλιν επιφύλασσε πιο εξευτελιστική μοίρα: δεν τους εκτέλεσε με την κατηγορία ότι είναι πράκτορες της Γκεστάπο, αλλά τους παρέδωσε απευθείας στην Γκεστάπο! Η παράδοση περίπου 600 Γερμανών και 47 Αυστριακών κομμουνιστών στην Γκεστάπο, έγινε αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, χωρίς όμως να προβλέπεται από το σύμφωνο. Ήταν ένα «δωράκι» του Στάλιν στον Χίτλερ. 🔴Αναφέρει σχετικά ο κορυφαίος Ρώσσος ιστορικός Έντβαρντ Ρατζίνσκι: «Μια μεγάλη ομάδα Γερμανών κομμουνιστών δόθηκαν στον Χίτλερ. Η ειρωνεία της ιστορίας: πολλοί από αυτούς επέζησαν στα φασιστικά στρατόπεδα, ενώ οι προηγούμενοι, πίσω από το αγκαθωτό σύρμα στη χώρα του σοσιαλισμού, πέθαναν όλοι». 🔴Ένα ζωντανό παράδειγμα αυτού που αναφέρει ο Ρατζίνσκι, ήταν η Γερμανίδα κομμουνίστρια Μαργκαρέτε Μπούμπερ-Νόυμαν. Το 1929 συναντά τον άνδρα της ζωής της, Χάιντς Νόυμαν, εξέχον στέλεχος του ΚΚ Γερμανίας και της Κομμουνιστικής Διεθνούς και τον ακολουθεί στην Σοβιετική Ένωση. Τον Απρίλιο του 1937, ο Νόυμαν συλλαμβάνεται για κατασκοπεία και εκτελείται στις 26 Νοεμβρίου 1937. 🔴Την επομένη, συλλαμβάνεται και η ίδια και εκτοπίζεται στο στρατόπεδο της Καραγκάντα, στις στέπες του Καζακστάν, όπου και θα παραμείνει μέχρι την παράδοσή της στην Γκεστάπο, το 1940. Ακολουθεί ο εγκλεισμός της στο ναζιστικό στρατόπεδο του Ράβενσμπρουκ. Η Νόυμαν επέζησε κι έγραψε το αυτοβιογραφικό έργο: «Under Two Dictators: Prisoner of Stalin and Hitler». 🔴Ιδού πως καταγράφει την στιγμή της παράδοσης της ίδιας και μιας ομάδας 29 Γερμανών κομμουνιστών στην Γκεστάπο, με εντολή Στάλιν: «Επιτέλους το τρένο σταμάτησε και για τελευταία φορά ακούσαμε τη γνωστή κραυγή: “Ετοιμαστείτε”. Οι πόρτες του κουπέ ξεκλειδώθηκαν. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν ένας σταθμός. Μόλις που μπορούσαμε να δούμε το όνομα σε ένα κοντινό σηματοδότη: Μπρεστ-Λιτόφσκ. Μια ομάδα της NKVD, περνάει τη γέφυρα στο γερμανικό έδαφος και επιστρέφει μετά από λίγο. Υπήρχαν αξιωματικοί των SS μαζί τους. Ο διοικητής των SS και ο επικεφαλής της GPU χαιρέτησαν ο ένας τον άλλον. Ο σοβιετικός διοικητής άρχισε να διαβάζει τα ονόματα των κρατουμένων. Έτσι μας παρέδωσαν στους ναζί». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Χίτλερ #Ιστορία

🔴Ιούνιος-Ιούλιος 1941: Η μεγάλη σφαγή στις φυλακές της NKVD στην Δυτική Ουκρανία. 🔴Τέτοιες μέρες του 1941, αποκαλύφθηκε ένα ακόμα μαζικό έγκλημα του σταλινισμού, που έλαβε χώρα κυρίως στην Δυτική Ουκρανία και δευτερευόντως στην Εσθονία, την Λεττονία και την Λιθουανία. Πρόκειται για την βάναυση δολοφονία 40.000 πολιτικών κρατουμένων από την Σοβιετική Μυστική Αστυνομία (NKVD). Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... 🔴Καθώς ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε την εισβολή στην Σοβιετική Ένωση, στις 22 Ιουνίου 1941, ο Στάλιν διέταξε την NKVD (υπ’ αριθμόν 00803 Διαταγή), να «εκκαθαρίσει» όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, στις συνοριακές περιοχές της ΕΣΣΔ που πιθανόν θα καταλαμβάνονταν, για «να τους απαλλάξει από τον πειρασμό να συνεργαστούν με τους Γερμανούς». 🔴Η Δυτική Ουκρανία (περιοχές Λβιβ, Ιβάνο-Φρανκίφσκ, Χμελνίτσκι, Ρίβνε, Τερνόπιλ, Βολίν και Ζακαρπάτια), ήταν προπολεμικά μέρος της Πολωνίας. Περιήλθε δε υπό σοβιετική κατοχή, όταν τα σταλινικά στρατεύματα εισέβαλαν στο ανατολικό τμήμα της Πολωνίας, βάσει του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. 🔴Μόλις ολοκληρώθηκε η σοβιετική κατοχή, άρχισε η «σοβιετοποίηση», με μαζικές συλλήψεις υπόπτων ως «αντισοβιετικών στοιχείων». Στην κατηγορία αυτή, εντάχθηκαν τα μέλη της πολωνικής ελίτ (κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλα επιφανή πρόσωπα της κοινωνίας, όπως γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές κ.λπ.), αλλά και οι Ουκρανοί εθνικιστές, που μάχονταν τους Πολωνούς και θεωρούνταν από τους Σοβιετικούς «οι χειρότεροι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας». 🔴Η εθνοτική κατανομή των συλληφθέντων, ήταν 70% Ουκρανοί, 20% Πολωνοί και 10% «λοιπά αντισοβιετικά στοιχεία». Οι θεωρούμενοι ως «πιο επικίνδυνοι», είτε εκτελέστηκαν, είτε απελάθηκαν στην Σιβηρία ή το Καζακστάν, μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 1940. Όσοι θεωρήθηκαν λιγότερο επικίνδυνοι, φυλακίστηκαν στις τοπικές φυλακές. 🔴Από την επομένη κιόλας της γερμανικής εισβολής, η NKVD άρχισε η «εκκαθάριση» των πολιτικών κρατουμένων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κρατούμενοι έβγαιναν καθ’ ομάδες στην αυλή των φυλακών και δολοφονούνταν με την κλασσική μέθοδο της NKVD: μια σφαίρα στον σβέρκο! Σε άλλες περιπτώσεις, όταν πλησίαζαν τα γερμανικά στρατεύματα και οι δολοφόνοι της NKVD βιάζονταν να φύγουν, είτε έμπαιναν στα κελιά και έσφαζαν τους κρατουμένους με ξιφολόγχες, είτε έβαζαν φωτιά στις φυλακές, είτε πετούσαν χειροβομβίδες στα κελιά των κρατουμένων. 🔴Η μεγαλύτερη σφαγή, έγινε στο Λβιβ, όπου δολοφονήθηκαν με διάφορους τρόπους, πάνω από 5 χιλιάδες κρατούμενοι! Επέζησαν μόλις 270, όταν στις 28 Ιουνίου ξέσπασε στην πόλη λαϊκή εξέγερση, που ανάγκασε την NKVD να αποχωρήσει εσπευσμένα. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, η εικόνα ήταν η εξής: «Από την αυλή μια πόρτα οδηγούσε σε έναν μεγάλο χώρο γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω με πτώματα. Όσοι βρίσκονταν στο κάτω μέρος ήταν ακόμα ζεστοί. Τα θύματα ήταν ηλικίας μεταξύ 15 και 60 ετών, αλλά οι περισσότεροι ήταν 20-35 ετών. Ήταν ξαπλωμένοι σε διάφορες στάσεις, με τα μάτια τους ανοιχτά και γκριμάτσες τρόμου στα πρόσωπά τους. Υπήρχαν πολλές γυναίκες ανάμεσά τους. Αρκετά θύματα σκοτώθηκαν με πυροβολισμό στο κεφάλι. Αλλά οι περισσότεροι μαχαιρώθηκαν με ξιφολόγχη. Μερικά από τα πτώματα ήταν γυμνά. Ένας άνδρας φορούσε κοστούμι και γραβάτα, πιθανώς μόλις είχε συλληφθεί». 🔴Επιπροσθέτως, στο Λουτσκ (περιφέρειας Βολίν), βρέθηκαν δολοφονημένοι 4.000 πολιτικοί κρατούμενοι, στο Σαμπίρ (περιφέρειας Λβιβ) 1.200 γυναίκες κρατούμενες, στο Ιβάνο-Φρανκίφσκ 2.500, στο Σαμπίρ 1.570, ενώ στο Ζόλοτσιβ και το Ντόμπρομιλ (περιφέρειας Λβιβ), το Τσόρτκιβ (περιφέρειας Τερνόπιλ) και την πόλη Ρίβνε υπολογίζεται ότι περίπου 1.500 κρατούμενοι δολοφονήθηκαν, σε καθεμία από αυτές τις τοποθεσίες. 🔴Τραγικές σκηνές, διαδραματίστηκαν τις επόμενες μέρες, όταν τα μέλη των οικογενειών των θυμάτων, έψαχναν τους δικούς τους ανθρώπους, ανάμεσα σε σωρούς φρικτά παραμορφωμένων πτωμάτων. Και βέβαια, οι αποτρόπαιες αυτές σφαγές, καθόρισαν και την στάση του πληθυσμού των περιοχών αυτών, στην συνέχεια του πολέμου.~ #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση #ΔικαιώματαΑνθρώπου

Άκου κουμπάρε του Πολακη , χαραμοφάη , τι έκανε ο "γιατρός" μέσα σε ένα μήνα που ήταν στο Καστελόριζο . ▪️Αυτός μαζί με τον δεύτερο γιατρο του νησιού , ενώ δεν είχαν ακόμα συμπληρώσει έναν μήνα υπηρεσίας, υπέβαλαν αίτημα ταυτόχρονης λήψης άδειας. Το αίτημα αυτό φυσικά δεν έγινε αποδεκτό και ζήτησαν να παραιτηθούν. ▪️ Ενα πρωί τσακώθηκε με καταστηματάρχη επειδή χτύπησε το ασθενοφόρο στη τέντα του μαγαζιού του . Και ξαναπήγε το βράδυ έξω απ' το μαγαζί του και έκανε δυσφημιστικά σχόλια . Τότε υπέβαλε ο καταστηματάρχης μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και γι αυτό προσήχθη ο "γιατρός" . ▪️Εφτασε στο σημείο να απειλήσει 70χρονη ότι αν πάει στο ιατρείο Μεγίστης «θα την περιποιηθεί καταλλήλως». ▪️ Επειδή δεν του άρεσε το κατάλυμα που του παραχώρησαν δωρεάν ( ήθελε μάλλον βίλα με πισίνα το γίδι ) , ο Δήμος προχώρησε στην ανακαίνιση του δημοτικού καταλυματος . Όταν ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση και μία δημοτική υπάλληλος πήγε να του παραδώσει τα κλειδιά, την έβρισε και την κλείδωσε σε κοινόχρηστο χώρο του κτιρίου. Της άνοιξε την πόρτα μία συνάδελφός της και μαζί πήγαν στα γραφεία του δήμου, αποφασίζοντας να ενημερώσουν την αστυνομία για όσα συνέβησαν. Τότε, σύμφωνα με μαρτυρίες, μπήκε μέσα ο γιατρός και άρχισε νέος γύρος αντιπαράθεσης. Η δημοτική υπάλληλος προχώρησε σε μήνυση σε βάρος του και ο γιατρός προσήχθη ξανά και αφέθηκε ξανά ελεύθερος με προφορική εντολή εισαγγελέα. ▪️Κι αφού δεν του άρεσε το τσάμπα σπίτι που του παραχώρησαν, ο Δήμος του βρήκε άλλο σπίτι με ενοίκιο , το οποίο θα πλήρωνε απ' το επίδομα στέγασης που του χορηγεί το ίδρυμα Γαληνός . Αλλά ούτε εκεί ήθελε να μείνει και να πληρώνει. Γιατί ; Ήθελε να τσεπωνει το επίδομα και να μένει τσάμπα ; Εδώ να θυμίσουμε ότι για τη θέση ιατρού Γενικής Ιατρικής , πέρα απ τον μισθό, παρέχεται μηνιαίο οικονομικό κίνητρο ύψους 1000 ευρώ , συν 1500 ευρώ επιχορήγηση του Ιδρύματος Χατζηιωάννου. Αυτός δεν πήγε εκεί να δουλέψει, πήγε να κάνει θεαματική έξοδο και να πάρει τα εύσημα των σταλινοφασισταριων. Ας πάει τώρα στον ιδιωτικό τομέα να δουμε αν θα κάνει μαγκιές. Σούζα θα κάθεται 😉 #Γιατρός #ΔημόσιαΥγεία #Πολιτικά

🔴Αλήθεια, τι γνωρίζουν οι Ρώσσοι για την συμφωνία Στάλιν-Χίτλερ (σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ); 🔴 Όπως είναι γνωστό, αυτές οι μέρες του 1941, ήταν οι πρώτες του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο, μετά την παραβίαση του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, από τον Χίτλερ. Τι γνωρίζουν και τι πιστεύουν, όμως, οι πολίτες της σημερινής Ρωσσίας γι’ αυτό το σύμφωνο; 🔴Όσοι Σοβιετικοί πολίτες ήταν το έτος υπογραφής του συμφώνου (1939) σε ηλικία να καταλαβαίνουν τι γίνεται γύρω τους, είχαν πληροφορηθεί από τον τύπο για ένα απλό «σύμφωνο μη επίθεσης», το οποίο, δύο χρόνια αργότερα, παραβίασε ο Χίτλερ. Φυσικά, δεν γνώριζαν τίποτα για το μυστικό πρωτόκολλο του συμφώνου, το οποίο προέβλεπε διαχωρισμό της Ευρώπης σε σφαίρες επιρροής. Αυτό, δεν το είχε γράψει ο σοβιετικός τύπος. 🔴Έτσι, οι πολίτες της ΕΣΣΔ δεν γνώριζαν ότι η κατάληψη του ανατολικού τμήματος τμήματος της Πολωνίας, των τριών Βαλτικών χωρών, της Βουκοβίνας (η βόρεια ανήκει στην Ουκρανία και η νότια στην Ρουμανία), της Βεσσαραβίας (σημερινής Μολδαβίας), της Καρελίας και τμημάτων της Λαπωνίας (που ανήκουν στην Φινλανδία), προβλέπονταν από το συγκεκριμένο σύμφωνο με τον Χίτλερ. 🔴Μετά το τέλος του πολέμου, το σύμφωνο του Στάλιν με τον Χίτλερ, ήταν εκτός της ύλης της Ιστορίας, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, στην Σοβιετική Ένωση και στα δορυφορικά της κράτη. Ήταν, ως μη γενόμενο! 🔴Στην Ελλάδα, οι φανεροί και κρυφοί σταλινικοί (που δεν είναι μόνο ακροαριστεροί...), υποστηρίζουν πως το ίνδαλμά τους υπέγραψε το σύμφωνο για «λόγους σκοπιμότητας», για «να κερδίσει χρόνο» κ.τ.λ. Για την οικονομία του λόγου, θα δεχθώ τις εξηγήσεις ως αληθείς. Ερώτηση: γιατί άραγε το Σοβιετικό κράτος έκρυβε επί δεκαετίες από τους πολίτες του αυτήν την μεγάλη του επιτυχία; 🔴Επίσημα, για πρώτη φορά το 1989, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ αποκάλυψε στους έκπληκτους Σοβιετικούς πολίτες για το σύμφωνο, καταδικάζοντας το ως «αντίθετο στην εθνική κυριαρχία και την ανεξαρτησία μιας σειράς τρίτων χωρών». 🔴Και ιδού τα αποτελέσματα, όταν οι Ρώσσοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με την καλά κρυμμένη αλήθεια: «Στη Μόσχα, τη δεκαετία του '90, παρουσιάστηκε μια ιστορική έκθεση από τα ρωσσικά κρατικά αρχεία. Ένας ηλικιωμένος περίεργαζόταν ένα αυθεντικό αντίτυπο του Συμφώνου πολύ προσεκτικά προτού ανακοινώσει: “Κάτι είχα ακούσει γι’ αυτό, αλλά ποτέ δεν το πίστεψα”. Έπειτα λιποθύμησε μπροστά στην προθήκη, θρυμματίζοντας το τζάμι». 🔴Στις μέρες μας, η ρωσσική κοινωνία είναι... διχασμένη. Σύμφωνα με το πρακτορείο δημοσκοπήσεων Levada Center, το 17% πιστεύει ότι το σύμφωνο... δεν υπήρξε ποτέ και είναι «κατασκεύασμα των εχθρών της Ρωσσίας». Το δε 44%, δηλώνει ότι δεν έχει καν ακούσει για το σύμφωνο. 🔴Ο κοντός σταλινίσκος (έχει ύψος 1.67, αλλά στις δημόσιες εμφανίσεις του φοράει παπούτσια με τακούνια και δείχνει ψηλότερος), δεν αρνείται βεβαίως την ύπαρξη του συμφώνου, αλλά την δικαιολογεί. Όπως δικαιολογεί και κάθε τι που έπραξε ο αγαπημένος του Στάλιν: «Το σύμφωνο ήταν αναγκαία και θεμιτή κίνηση της ΕΣΣΔ για να σιγουρέψει τα συμφέροντα και την ασφάλειά της στα δυτικά σύνορα». 🔴Επειδή δε είναι και θρασύτατος, ο κοντός σταλινίσκος διακηρύσσει πως: «Ο Στάλιν δεν λερώθηκε ποτέ με συναντήσεις με τον Χίτλερ». Εμ βέβαια, οι συναντήσεις του και η υπογραφή του συμφώνου με τον υπουργό Εξωτερικών του Χίτλερ, φον Ρίμπεντροπ, δεν πιάνονται😂 ↙️Αριστερά, το βίντεο από την συναδέλφωση - κοινή παρέλαση των Γερμανών ναζιστών και των (μετέπειτα...) αντιναζιστών Σοβιετικών, στο Μπρεστ Λιτόφσκ της -απο κοινού- κατεχόμενης Πολωνίας, το 1939. ↘️Δεξιά, εικόνα από την μαγιάτικη παρέλαση των Ρούσκηδων στην Καλλιφ(θ)έα, για την «Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης». Κάποιος κρατάει πλακάτ με τον Μολότωφ. Δηλαδή, αυτόν που υπέγραψε το σύμφωνο με τον Χίτλερ🤦‍♀️😂 #Ιστορία #Στάλιν #Χίτλερ

Περιμένουμε σήμερα ο κυρ-Στάρμερ να πάρει την κυρα-Στάρμερνα και να ξεκουμπιστούν από την Downing Street. Το πιο ανατριχιαστικό στην καριέρα αυτού του εγκληματία με τα γυάλινα μάτια δεν είναι ότι έγινε ΠΘ, αλλά το ότι υπήρξε Γενικός Εισαγγελέας του Στέμματος (Director of Public Prosecutions) από το 2008 έως το 2013, πριν οι Συριζαίοι του Ηνωμένου Χαλιφάτου, οι κατ' ευφημισμόν Εργατικοί, ανακαλύψουν τι τεφαρίκι είναι και τον βάλουν να διαλύσει ό,τι απόμεινε από την άλλοτε κραταιά αυτοκρατορία. Το ότι κάποιος με τη "νοημοσύνη" αυτού του γελοίου και τις σταλινικές μεθόδους καταστολής και τρομοκράτησης των ίδιων των πολιτών της χώρας του έφτασε σ' αυτή τη θέση καταδεικνύει τη σαπίλα της Δικαιοσύνης και ολόκληρου του συστήματος. Ελπίζω, αν ποτέ κάτι εξυγιανθεί στη δυστοπία του ΗΧ και ξαναγίνει (;;;) ΗΒ, το σίχαμα να δικαστεί για τα εγκλήματά του. Κρίμα που πια δεν "λειτουργεί" ο Tower Hill. #Βρετανία #Πολιτική #Δικαιοσύνη

🔴Μήπως ο Στάλιν είχε καταστρώσει σχέδιο να επιτεθεί πρώτος, αλλά τον πρόλαβε ο Χίτλερ; 🔴Μια νύχτα σαν την αποψινή, του 1941, άρχισε η «επιχείρηση Barbarossa», όταν ο Χίτλερ παραβίασε το σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ, το οποίο είχε συναφθεί 2 χρόνια νωρίτερα και του επέτρεψε να επιτεθεί στην Πολωνία και να καταλάβει το δυτικό τμήμα της - το ανατολικό, το κατέλαβαν οι Σοβιετικοί, τότε σύμμαχοί του. 🔴Σίγουρα, η συμμαχία της χιτλερικής Γερμανίας με την σταλινική ΕΣΣΔ, ήταν η μεγαλύτερη λυκοφιλία της Ιστορίας, κι ήταν φύσει αδύνατον να κρατήσει για πάντα. Το ερώτημα, ήταν ποιος από τους δύο λύκους, θα προλάβαινε να παραβιάσει πρώτος το «σύμφωνο φιλίας». Μήπως, λοιπόν, «στις 22 Ιουνίου η Γερμανία επιτέθηκε δολίως στην ΕΣΣΔ» (όπως λέει ο σταλινίσκος Πούτιν), επειδή η ΕΣΣΔ δεν πρόλαβε να επιτεθεί πρώτη «δολίως» στην Γερμανία; 🔴Ο πολυπράγμων (ιστορικός, συγγραφέας, σεναριογράφος, κριτικός τέχνης κ.τ.λ.) Ρώσσος Έντβαρντ Ρατζίνσκι, έχει γράψει 40+ βιβλία για ιστορικά θέματα. Απ’ αυτά, ξεχωρίζει η βιογραφία του Στάλιν, η οποία βασίζεται κυρίως στα μέχρι το 1991 μυστικά κρατικά αρχεία, αλλά και στις μαρτυρίες προς τον συγγραφέα, σχεδόν όλων των επιζώντων, πρωταγωνιστών της σταλινικής περιόδου. 🔴Το βιβλίο, έχει μεταφραστεί σε τουλάχιστον 18 γλώσσες παγκοσμίως (και στα ελληνικά), έχει γίνει best seller και θεωρείται το πιο έγκυρο διεθνώς σε ό,τι αφορά τον Στάλιν. Στο βιβλίο αυτό, που είναι η πηγή της σημερινής ανάρτησης, παρουσιάζονται έγγραφα και μαρτυρίες, για το σχέδιο που είχε καταστρώσει ο Στάλιν, να επιτεθεί πρώτος, χωρίς όμως να προλάβει να το εφαρμόσει στην πράξη. 🔴Το επίμαχο έγγραφο, που έχει ημερομηνία 15 Μαΐου 1941, περιγράφεται ως εξής: «Το έγγραφο βρίσκεται στο Κέντρο Ιστορικών και Στρατιωτικών Αρχείων του Γενικού Αρχηγείου και τιτλοφορείται “Σκέψεις για το σχέδιο στρατηγικής ανάπτυξης των Ενόπλων Δυνάμεων της Σοβιετικής Ένωσης, σε περίπτωση πολέμου με την Γερμανία και τους συμμάχους της”. Στις 15 σελίδες του κειμένου, γίνεται αναφορά στο σχέδιο αιφνίδιας επίθεσης εναντίον της Γερμανίας, με αναλυτικούς χάρτες και σχέδια. Τέλος, προτεινόταν: “Να προλάβουμε τον αντίπαλο την ώρα που θα αναπτύσσεται και να του επιτεθούμε”». 🔴Όπως αναφέρει ο ιστορικός, το σχέδιο αυτό φέρει την υπογραφή του συντάκτη του, υποστράτηγου Βασίλιεφσκι και κάποιες διορθώσεις επ’ αυτού, έγιναν από τον αντιστράτηγο Βατούνιν. Ωστόσο, λείπουν οι υπογραφές του αρχηγού του Γενικού Στρατηγείου Ζούκωφ και του κομισάριου Άμυνας, Τιμοσένκο. 🔴Να και πως εξηγεί ο πολύπειρος ιστορικός, την απουσία των υπογραφών των παραπάνω προσώπων: «Απλούστατα, έχουμε μπροστά μας μια τυπική χειρόγραφη κόπια. Προφανώς, το πρωτότυπο καταστράφηκε στη διάρκεια των τακτικών ξεκαθαρισμάτων των αρχείων, διότι δεν έπρεπε να υπάρχει έγγραφο που μαρτυρούσε τα σχέδια επίθεσης της ΕΣΣΔ στη Γερμανία». 🔴Μάλιστα, ο Ρατζίνσκι δεν αφήνει κανένα περιθώριο λάθους: «Όχι, μια τόσο επιμελής δουλειά των αρχηγών του Γενικού Στρατηγείου, δεν μπορούσε να γίνει ένα αγνοία του Αφέντη. Και δεν είναι τυχαίο που, σύμφωνα με το βιβλίο Επισκέψεων του Στάλιν, η τριάδα -Ζούκωφ, Τιμοσένκο, Βασίλιεφσκι- βρέθηκε εκείνες τις μαγιάτικες ημέρες κάμποσες φορές (12, 15, 19, 24 Μαΐου) στο γραφείο του Στάλιν». 🔴Επιπλέον, σύμφωνα με την μαρτυρία του Γιάκοφ Ερμολάγεβιτς Τσαντάγεφ, γενικού γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ, που είχε αναλάβει να καταγράφει τους δημόσιους λόγους του Στάλιν: «Στις 5 Μαΐου 1941, μιλώντας στη συγκέντρωση αποφοίτησης της Ακαδημίας Διοικητών του Κόκκινου Στρατού, ο Στάλιν είπε ανοιχτά: “Τα πράγματα πάνε για πόλεμο, και αντίπαλος θα είναι η Γερμανία. Τώρα που γίναμε δυνατοί, πρέπει να περάσουμε από την άμυνα στην επίθεση”». 🔴Τέλος, ο συγγραφέας παραθέτει έγγραφο που στάλθηκε σε όλες τις σοβιετικές στρατιωτικές μονάδες, στις 15 Μαΐου, το οποίο τις προετοίμαζε ψυχολογικά για επιθετικό πόλεμο: «Καμιά φορά γίνονται κουβέντες για δίκαιους και άδικους πολέμους. Αν μια χώρα επιτεθεί πρώτη σε κάποια άλλη και διεξάγει επιθετικό πόλεμο, ο πόλεμος αυτός θεωρείται άδικος. Κι αντίθετα, αν μια χώρα δέχεται επίθεση και ετοιμάζει μόνο την άμυνά της, τότε ένας τέτοιος πόλεμος θα πρέπει να θεωρείται δίκαιος. Από αυτό, συνάγεται ότι δήθεν ο Κόκκινος Στρατός θα διεξάγει αμυντικό πόλεμο, ξεχνώντας την αλήθεια, ότι κάθε πόλεμος, που θα διεξάγει η Σοβιετική Ένωση, θα είναι δίκαιος». 🔴Το -εμπεριστατωμένο!- τελικό συμπέρασμα του Ρατζίνσκι, με το οποίο συμφωνώ απόλυτα, είναι το εξής: «Ναι, αφού έκλεισε τη συμφωνία με τον Χίτλερ, ο Στάλιν τον ωθούσε σε όλο και περισσότερες κατακτήσεις. Κι όσο η Γερμανία πολεμούσε ενθουσιασμένη, καταστρέφοντας την καπιταλιστική Ευρώπη, ο Στάλιν ετοίμαζε τον Μεγάλο πόλεμο με τον Χίτλερ. Αν νικούσε, θα γινόταν ο εξουσιαστής της καθημαγμένης Ευρώπης και θα σχημάτιζε την ΕΣΣΔ της Ευρώπης». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Χίτλερ #ιστορία

🔴16 Ιουνίου 1945: Το διόλου ηρωικό τέλος του Άρη Βελουχιώτη - «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». 🔴81 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από το άδοξο τέλος του Θανάση Κλάρα (όπως ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο), ή «Μιζέρια» (το κομματικό του παρατσούκλι), ή Άρη Βελουχιώτη (επαναστατικό ψευδώνυμο). 🔴Ο Άρης Βελουχιώτης, δεν ήταν άνθρωπος περιωπής και δεν έχαιρε εκτίμησης στο κόμμα. Αναφέρει περί αυτού το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κ.τ.λ. Πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία». 🔴Μόλις δε έκανε (διπλή!) δήλωση μετανοίας, στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, θεωρήθηκε ξένο σώμα. Τον πρώτο καιρό της κατοχής, όταν το κόμμα ήταν σχεδόν διαλυμένο, εμφανίστηκε στους κομματικούς κύκλους, αλλά τα ηγετικά στελέχη του κόμματος δεν του έδιναν καμμιά σημασία. Μετά την γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ, ο Στάλιν είχε δώσει εντολή στους κομμουνιστές των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης, να οργανώσουν αντάρτικα. Κυρίως, για να αναγκάζονται οι Γερμανοί να διατηρούν ισχυρές δυνάμεις στις χώρες αυτές και να μην έχουν πολλές διαθέσιμες δυνάμεις, για το Ανατολικό Μέτωπο. 🔴Το ΚΚΕ, όχι μόνο δεν είχε δυνάμεις για να οργανώσει αντάρτικο, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν καν στις προτεραιότητές του: «Ο Σιάντος και η πλειονότητα των ηγετικών στελεχών δεν υπολογίζουν σοβαρά το αντάρτικο του βουνού. Ας βρίσκεται, ας υπάρχει να ακούγεται, αλλά προέχει ο αγώνας στις πόλεις. Με την κουμπούρα δεν τρώει ο λαός ψωμί, συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Γραμματέας». 🔴Το μόνο στέλεχος του ΚΚΕ που είχε προσφερθεί για αντάρτικο ήταν ο (κατοπινός) Άρης Βελουχιώτης. Όχι από πατριωτισμό, αλλά από τυχοδιωκτισμό. «Κυνηγάει πάντα τη μεγάλη περιπέτεια», επισημαίνει εύστοχα ο Χαριτόπουλος. 🔴Και ο Σιάντος, τον έστειλε στο βουνό, για να τον... ξεφορτωθεί: «Μπερδευόταν στα πόδια μας, καθημερινά δημιουργούσε προβλήματα στην οργάνωση και, για να τον ξεφορτωθώ, του είπα φύγε από κοντά μου και πήγαινε όπου θέλεις. Είχε την απαίτηση να βγει στο βουνό, λέει, στην περιοχή της Ρούμελης και να φτιάξει αντάρτικο. Του είπα πήγαινε στη Ρούμελη, πήγαινε όπου θέλεις, κάνε αντάρτικο, κάνε ό,τι θέλεις, μονάχα φύγε από την Αθήνα». 🔴Η ρήξη του Βελουχιώτη με το ΚΚΕ, επήλθε λόγω της διαφωνίας του με την Συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945. Η άρνησή του να συμμορφωθεί, έγινε παρότι -όπως αναφέρει ο ίδιος- ειδοποιήθηκε για την «συμβουλή» των Σοβιετικών στο ΚΚΕ, να υπογράψει την Συμφωνία: «Όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης, δια του σ. Ζήση (σσ. Γιάννης Ιωαννίδης, Ζήσης Ζωγράφος) υπάρχει σαφής παραίνεση των Ρώσσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας». 🔴Ωστόσο, στις 24 Μαρτίου 1945, έκανε το μοιραίο λάθος: έστειλε μια επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία κάλεσε το κόμμα να αγνοήσει τις «συμβουλές» των Σοβιετικών και να ξεκινήσει νέο αντάρτικο, με την ελπίδα ότι θα δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, που θα αναγκάσουν τον Στάλιν να αλλάξει την πολιτική του στο ελληνικό ζήτημα. 🔴Για το ΚΚΕ, η μη συμμόρφωση στις «συμβουλές» των Σοβιετικών και του «Μεγάλου Στάλιν», δεν ήταν ένα απλό λάθος, ήταν προδοσία. Και για την προδοσία, μία ποινή υπάρχει: ο θάνατος. 🔴Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Στην 11η Ολομέλεια (5-10 Απριλίου), αποφασίστηκε η διαγραφή του αντιρρησία απ’ το κόμμα και η πλήρης απομόνωσή του από τις κομματικές οργανώσεις, που εκφράστηκε με την ρητή εντολή: «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». Η εντολή αυτή ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη, εφόσον ειδικά στρατιωτικά αποσπάσματα είχαν ήδη ριχτεί στο κυνήγι του Βελουχιώτη. 🔴Η απόφαση της διαγραφής δεν δημοσιοποιήθηκε άμεσα, αλλά ως «χαριστική βολή», την ημέρα που ο Βελουχιώτης ήταν περικυκλωμένος στην Μεσούντα της Άρτας και περνούσε τις τελευταίες του στιγμές. Το περιεχόμενό της, ήταν το εξής: «Ο Κλάρας αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE, ξαναζήτησε να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το KKE του ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως, σε μια κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί». 🔴Μάλιστα, η διαπόμπευση του Βελουχιώτη, συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στον λόγο του στην ΙΙΙ Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14 Οκτωβρίου 1950), ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Ο Κλάρας εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας, που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το Κόμμα μπορούσε. Καθόταν και έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ. Ήταν ένας μικροαστός τυχοδιώκτης. Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε, λύγισε». 🔴Επίσης, στις 16/1/1950, όταν βρέθηκε σε αντιπαράθεση με τον Εμβέρ Χότζα στην Μόσχα, παρουσία του Μολότωφ, του Μαλενκώφ και άλλων ηγετικών στελεχών της ΕΣΣΔ, ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Μάταια μετατρέπουν τον Βελουχιώτη σε εθνικό ήρωα. Είναι γνωστό ότι δεν άντεξε τις συνθήκες κράτησης και αποκήρυξε τον κομμουνισμό στη φυλακή. Το λάθος μας είναι ότι τον προωθήσαμε. Είναι όμως γεγονός ότι έφυγε προς την κατεύθυνση της Αλβανίας, με τα στρατεύματά του, συναντήθηκε με τους Αλβανούς, στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και διεξήγαγε αγώνα ως τυχοδιώκτης που πρόδωσε το κόμμα του». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως απόρρητο, οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Δέκα χρόνια πάλης. Συμπεράσματα - διδάγματα - καθήκοντα». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». #Ιστορία #ΚΚΕ #Ελλάδα

🔴Τι ήταν ο Στάλιν; Ένας άθλιος προδότης της πατρίδας του, Γεωργίας! 🔴Από το 1956, που έγινε η αποσταλινοποίηση της ΕΣΣΔ, το όνομα του Στάλιν, που υπήρχε παντού, εξαφανίστηκε και, μέχρι το 1991, κανείς δεν μιλούσε γι' αυτόν. Σαν να μην υπήρξε ποτέ! Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του συστήματος Πούτιν, γίνεται μια προσπάθεια επανασταλινοποίησης της Ρωσσίας, στο όνομα του «πατριωτισμού». Έτσι, ο Στάλιν θεωρείται «μεγάλος ηγέτης, που έκανε την Ρωσσία υπερδύναμη». 🔴Το κωμικοτραγικό του αφηγήματος, είναι ότι ο Στάλιν ΔΕΝ ήταν Ρώσσος, αλλά Γεωργιανός. Και, οι Γεωργιανοί δεν έχουν καμμιά σχέση με τους Ρώσσους και τους Σλάβους γενικότερα, καθώς ανήκουν στους λαούς του Καυκάσου, έχουν δική τους γλώσσα (και με δικό της αλφάβητο), τον δικό τους πολιτισμό και την δική τους ιστορική διαδρομή. Η μόνη σχέση που έχουν με την Ρωσσία, είναι αυτή του υπόδουλου, από το 1800 έως το 1991, με ένα μικρό διάλλειμα ανεξαρτησίας, από το 1918 μέχρι το 1921. Ο δε τρόπος που τους μεταχειρίζονταν οι Ρώσσοι, ήταν ίδιος και χειρότερος με εκείνον που μεταχειρίζονταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις τους Αφρικανούς και τους Ασιάτες. 🔴Πριν την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι χαρακτήριζαν την τσαρική Ρωσσία «φυλακή των λαών» και υπόσχονταν πως θα αφήσουν τους λαούς ελεύθερους να αποφασίσουν για την μοίρα τους. Βέβαια, μόλις επικράτησαν, δεν πραγματοποίησαν την υπόσχεσή τους. Χάριν της ιστορικής αλήθειας, οφείλω να αναγνωρίσω ότι επί Λένιν, η θέση των εθνικών μειονοτήτων της Ρωσσίας βελτιώθηκε αισθητά, κυρίως σε ζητήματα γλωσσικά και πολιτιστικά. 🔴Το 1921, ο Λένιν αποφάσισε να ρυθμίσει οριστικά τα ζητήματα με τα πρώην εδάφη της Ρωσσικής Αυτοκρατορίας (Ουκρανία, Λευκορωσσία, Γεωργία, Αρμενία κ,λπ.), που διοικούνταν από εγκάθετους της Μόσχας. Η απόφασή του, ήταν να υπάρξει συνένωση των περιοχών αυτών με την Ρωσσική Ομοσπονδία και το νέο κράτος που προκύψει, να ονομάζεται Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ). 🔴Η απόφαση αυτή, προκάλεσε γκρίνιες στην Γεωργία, την οποία διοικούσε ο Γεωργιανός κομμουνιστής Μπούντου Μντιβάνι. Ο οποίος, προκειμένου να κατευνάσει τις αντιδράσεις των συμπατριωτών του, ζήτησε να υπάρξει ένα «φύλλο συκής», μια ανεξαρτησία, έστω και στα χαρτιά. Ο Λένιν τον υποστήριξε και προώθησε την ιδέα μιας Ένωσης Δημοκρατιών, οι οποίες θα δικαιούντο ισονομία και επιπλέον, θα είχαν (θεωρητικά...) το δικαίωμα να αποχωρήσουν από την μελλοντική Σοβιετική Ένωση. 🔴Ωστόσο, ο Λένιν υπέστη οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο (το πρώτο στις 26 Μαΐου 1922) και ως εκ τούτου, έχασε τον έλεγχο της κατάστασης. Το γεγονός αυτό, εκμεταλλεύθηκε ο Στάλιν, που μετέβη αμέσως στην πατρίδα του Γεωργία, για να καταπνίξει κάθε ψήγμα ανεξαρτησίας της από την Ρωσσία! Εδώ, να σημειωθεί, ότι ο Στάλιν ντρεπόταν για την καταγωγή του και ποτέ δεν μιλούσε την μητρική του γλώσσα! Πολύ θα ήθελε να ήταν Ρώσσος, κι επειδή δεν ήταν, λειτούργησε ως «βασιλικότερος του βασιλέως»! 🔴Έχοντας στο πλάι του τον επίσης Γεωργιανό προδότη, Σέργκο Ορτζονικίτζε, ηγέτη των μπολσεβίκων της Υπερκαυκασίας (Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν), όρισε ως καθήκον των Γεωργιανών κομμουνιστών να «εξαφανίσουν τα σωβινιστικά κατάλοιπα με καυτό σίδερο» και να «συντρίψουν την Λερναία Ύδρα του εθνικισμού». Δηλαδή, την θέληση των συμπατριωτών του για μια ελάχιστη μορφή ανεξαρτησίας. Μάλιστα, ο Ορτζονικίτζε, δεν δίστασε να χειροδικήσει κατά των τοπικών μπολσεβίκων, που «είχαν μολυνθεί από τον τοπικό εθνικισμό». 🔴Ο Λένιν, αν και σε καθεστώς απομόνωσης, πληροφορήθηκε τα καθέκαστα και έγραψε στις σημειώσεις του: «Είναι πασίγνωστο πως οι άνθρωποι ξένης καταγωγής, που πολιτογραφήθηκαν Ρώσσοι, ξεπερνούν πάντα τον εαυτό τους στα θέματα που έχουν σχέση με τα ρωσσικά ζητήματα. Είναι απαραίτητο να διακρίνουμε τον εθνικισμό των καταπιεζόμενων εθνών, από τον εθνικισμό των καταπιεστών. Το χρέος μας είναι να θεωρήσουμε τον Στάλιν πολιτικά υπεύθυνο γι' αυτή την πραγματικά μεγαλορώσσικη σωβινιστική εκστρατεία». 🔴Επειδή δε, την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη κανείς, με αφορμή την «γεωργιανή υπόθεση», ο Λένιν είχε αποφασίσει να παύσει από κάθε αξίωμα τον Στάλιν, στο 12ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων, που θα γινόταν τον Απρίλιο του 1923. Μάλιστα, για την περίπτωση που δεν θα μπορούσε ο ίδιος να παραστεί στο συνέδριο, είχε συντάξει χειρόγραφα την «Πολιτική Διαθήκη» του, στην οποία συνιστούσε στα ηγετικά στελέχη του κόμματος: «Να βρουν τρόπο να απομακρύνουν τον Στάλιν από την θέση του και να τοποθετήσουν έναν άλλον...». 🔴Όμως, τον πρόλαβαν οι εξελίξεις στο θέμα της υγείας του. Στις 16 Δεκεμβρίου 1922, έπαθε δεύτερο εγκεφαλικό και στις 10 Μαρτίου 1923 τρίτο, από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Απόντος του Λένιν, ο Στάλιν μεθόδευσε έτσι την κατάσταση, ώστε να μην αναγνωστεί στους συνέδρους η πολιτική διαθήκη του Λένιν, κι αντί να χάσει την θέση του, να πάρει την θέση του Λένιν, μετά το τέταρτο και μοιραίο εγκεφαλικό, που έπαθε αυτός, στις 21 Ιανουαρίου 1924. Τραγική ειρωνεία: η πολιτική διαθήκη του Λένιν αναγνώστηκε στο 20ό Συνέδριο, από τον Χρουστσώφ, 33 χρόνια αργότερα, το 1956. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Ισαάκ Ντώϋτσερ, «Στάλιν-Πολιτική Βιογραφία». 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». #Στάλιν #Γεωργία #Ιστορία