Search

Το ποδόσφαιρο το τερμάτισες το 2022. Ωστόσο, αποφάσισες στα 39 να κουβαλήσεις την αγαπημένη σου Αργεντινή σε έναν ακόμα τελικό. Οχι για να αποδείξεις κάτι. Αλλα γιατί είσαι το ποδόσφαιρο προσωποποιημένο. Ο κορυφαίος όλων των εποχών. Δεν θα υπάρξει άλλος. Σ ευχαριστούμε για όλα. https://t.co/0WPSIf1pzy #Football #Legend #GR8

Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ζήτησε την άμεση απελευθέρωση 700 «πολιτικών κρατούμενων» στην Κούβα, μετά την άφιξη στις ΗΠΑ του κουβανού καλλιτέχνη Λουίς Μανουέλ Οτέρο Αλκαντάρα, που αποφυλακίστηκε ύστερα από πενταετή φυλάκιση υπό κομμουνιστική κυβέρνηση. #Κούβα #πολιτικοί_κρατούμενοι #ανθρωπίνα_δικαιώματα

🧨Είχατε δύο χρόνια να υιοθετήσετε τη νομοθεσία προστασίας δημοσιογράφων από αγωγές #Slapp. Στις 7 Μαΐου εξέπνευσε άπρακτη η προθεσμία και δεν ενσωματώσατε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία ακόμα. 💣«Τώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά εναντίον της Ελλάδας και άλλων κρατών, διαδικασία επί παραβάσει, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε. ⁉️Έχετε να μας ανακοινώσετε συγκεκριμένη ημερομηνία ψήφισης γι΄ αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπ΄ ευθύνη σας ή να ετοιμαζόμαστε για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;» ⚠Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι όλα πάνε καλά, ότι η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη (Lol) και άλλα ενδιαφέροντα, μα δυστυχώς όχι και τόσο πειστικά για όποιον ξέρει τι αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα. 🛢Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια έβγαλε είδηση καθώς απάντησε στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την καθυστέρηση. 📌«Εσείς ως αρμόδιος για τα ζητήματα Τύπου και Ενημέρωσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ή κανείς;» 👉Εδώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και ουσιαστικά «έδειξε» τον Φλωρίδη: 🎇«Το συγκεκριμένο [νομοσχέδιο] είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης» «Όπως αντιλαμβάνεστε στο χρονοδιάγραμμα ενός Υπουργείου, εν προκειμένω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, προτεραιοποιήθηκαν άλλα νομοσχέδια.» 😂Ενδιαφέρον άδειασμα. Ένα άδειασμα, όμως, που δεν αφήνει χωρίς ανεπηρέαστο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. ⚡️Με ποιο έρισμα θα καυχηθεί προεκλογικά αύριο μεθαύριο για αυτόν τον νόμο «προστασίας των δημοσιογράφων», όταν εδώ για να διώξει την ευθύνη της καθυστέρησης αποδίδει το νομοσχέδιο στον Φλωρίδη; 🕸️Πάμε όμως να δούμε μία-μία και τις υπόλοιπες επικοινωνιακές τακτικές που εφάρμοσε 1) Μετατόπιση ερωτήματος. Το βασικό ερώτημα ήταν: γιατί χάθηκε η προθεσμία, ποιος ευθύνεται, και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη. Εκείνος απάντησε κυρίως: πότε περίπου θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, τι άλλα έχει κάνει η κυβέρνηση, και πόσο καλά τα πηγαίνει συνολικά η Ελλάδα. Δηλαδή αντικατέστησε το ερώτημα «ποιος ευθύνεται για την παράβαση;» με το ευκολότερο «τι έχουμε κάνει γενικά για τους δημοσιογράφους;». 2) Υποβάθμιση μέσω διαδικαστικής κανονικοποίησης Με τη φράση: «Συνήθως όταν ένα νομοσχέδιο μπαίνει σε δημόσια διαβούλευση…» παρουσίασε την κατάσταση ως μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική διαδικασία. Έτσι μετατόπισε την προσοχή από το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η ευρωπαϊκή προθεσμία και είχε κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει, στο ότι πλέον ακολουθούνται τα τυπικά βήματα. Δηλαδή στην Ελλάδα 2.0 των Μενουμευρώπηδων είναι τυπική κατάσταση να χάνονται οι προθεσμίες της Ε.Ε.; 3) Μεταφορά της συζήτησης από το παρελθόν στο μέλλον Αντί να εξηγήσει την καθυστέρηση, έδωσε ένα μελλοντικό χρονοδιάγραμμα: «Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες… ψηφίζεται περίπου μετά από ένα μήνα». Αυτή είναι κλασική τεχνική αναβολής της λογοδοσίας: το πρόβλημα του τι δεν έγινε εγκαίρως αντικαθίσταται από την υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει σύντομα. Και πριν 2 μήνες που ρωτούσαμε όταν εξέπνευσε η προθεσμία, πάλι «σύντομα» μας έλεγε ότι θα γίνει. Και από τότε έχουν φάει τόσες SLAPP οι συνάδελφοί μας και η κυβέρνηση τους έχει αφήσει απροστάτευτους. 4) Επιθετική απαξίωση του πλαισίου της ερώτησης Χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως: «πάει και αυτός στον κουβά» και: «το αφήγημα περί εξαίρεσης». Η γλώσσα αυτή δεν απαντά στα συγκεκριμένα γεγονότα. Στόχος της είναι να εμφανίσει όχι μόνο την ερώτηση, αλλά συνολικά την κριτική για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου ως υπερβολική, κομματική ή κατασκευασμένη. Μάλλον και η Κομισιόν θέλει το κακό της χώρας και του πολυχρονεμένου μας ηγέτη (το ίδιο είναι αυτά) 5) Κατασκευή καρικατούρας-ευρύτερου «αφηγήματος»- και αναίρεσή του Η ερώτηση αφορούσε μια συγκεκριμένη παράλειψη: τη μη εμπρόθεσμη ενσωμάτωση μιας οδηγίας. Ο Μαρινάκης τη συνέδεσε με έναν πολύ ευρύτερο ισχυρισμό: «ο ισχυρισμός της “θλιβερής εξαίρεσης, της μαύρης εξαίρεσης”» και στη συνέχεια υποστήριξε ότι αυτός ο συνολικός ισχυρισμός καταρρέει. Πρόκειται για μορφή straw man: αντί να αντιμετωπίσει τη στενή και επαληθεύσιμη κατηγορία, την εντάσσει σε ένα γενικό «αντικυβερνητικό αφήγημα», το οποίο είναι ευκολότερο να απορρίψει ρητορικά. 6) Whataboutism και σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις Στη δεύτερη απάντηση είπε: «φέραμε όσα δεν είχαν έρθει όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν και κυβέρνησαν υποτίθεται πολύ πιο “ευαίσθητοι”». Αντί να εξηγήσει τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση στα δύο χρόνια της προθεσμίας, έστρεψε τη συζήτηση στις παραλείψεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η σύγκριση δεν αναιρεί τη σημερινή καθυστέρηση, αλλά επιχειρεί να τη σχετικοποιήσει. 7) «Καταιγισμός επιτευγμάτων» Παρέθεσε διαδοχικά: κατάργηση της απλής δυσφήμισης, υιοθέτηση του EMFA, ιδιώνυμο για απειλές κατά αθλητικογράφων, Κέντρο Ασφαλείας και Προστασίας Δημοσιογράφων, ρυθμίσεις για έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, νομοθεσία για τη δημόσια τηλεόραση. Αυτή η τεχνική, γνωστή και ως laundry list, δημιουργεί την εντύπωση έντονης κυβερνητικής δραστηριότητας και «πνίγει» το ένα δυσμενές γεγονός μέσα σε έναν μεγάλο κατάλογο θετικών δράσεων. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν απαντά άμεσα γιατί δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη προθεσμία. 8) Επιλεκτική επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Όταν η Επιτροπή κινεί διαδικασία επί παραβάσει, η σημασία της παρουσιάζεται περίπου ως τυπική ή διαχειρίσιμη. Όταν όμως μια παλαιότερη έκθεσή της περιέχει θετική διατύπωση, η Επιτροπή χρησιμοποιείται ως αυθεντία: «Μίλησε η Κομισιόν για αξιοσημείωτη πρόοδο». Άρα ο ίδιος θεσμικός δρώντας αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το αν το εύρημά της είναι θετικό ή αρνητικό για την κυβέρνηση. 9) Ασαφής συγκριτικός ισχυρισμός Η διατύπωση: «Η Ελλάδα πέρυσι ήταν σε καλύτερη μοίρα από 15 κράτη-μέλη» λειτουργεί ως αριθμητικό μήνυμα εντυπωσιασμού, χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς: με ποιον δείκτη, σε ποια επιμέρους κατηγορία, με ποια μεθοδολογία, και αν αυτό αφορά ειδικά τις SLAPP. Η γενική ευρωπαϊκή σύγκριση χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ελληνικό θεσμικό έλλειμμα. 10) Αντιστροφή της πίεσης προς τον δημοσιογράφο Με εκφράσεις όπως: «σας συνιστώ να δείξετε λίγη υπομονή» και: «κάντε μια έρευνα για τις ευρωπαϊκές οδηγίες» μεταφέρει εμμέσως το πρόβλημα από την κυβερνητική καθυστέρηση στον τρόπο με τον οποίο ο δημοσιογράφος θέτει το ζήτημα. Υπονοεί ότι η ερώτηση οφείλεται σε βιασύνη ή ανεπαρκή ενημέρωση, παρότι στηρίζεται σε συγκεκριμένη προθεσμία και σε επίσημη διαδικασία επί παραβάσει. 11) Μετατροπή της νομικής υποχρέωσης σε κυβερνητικό επίτευγμα Η φράση: «εντός αυτής της κοινοβουλευτικής θητείας υλοποιεί και αυτή τη δέσμευση» αλλάζει το μέτρο αξιολόγησης. Η πραγματική προθεσμία ήταν η ευρωπαϊκή προθεσμία ενσωμάτωσης, όχι το τέλος της κοινοβουλευτικής θητείας. Παρουσιάζει, επομένως, την καθυστερημένη εκπλήρωση μιας δεσμευτικής υποχρέωσης σαν πολιτική πρωτοβουλία που η κυβέρνηση επιλέγει να ολοκληρώσει. Συνολικά Η βασική στρατηγική του ήταν: εκχώρηση ευθύνης → υπόσχεση μελλοντικής λύσης → κατάλογος άλλων επιτευγμάτων → σύγκριση με το παρελθόν και την Ευρώπη → απαξίωση της κριτικής ως “αφήγημα”. Το βασικό σημείο που έμεινε αναπάντητο ήταν ακριβώς το πιο πολιτικά επιβαρυντικό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι η δεσμευτική προθεσμία της 7ης Μαΐου χάθηκε και χρειάστηκε να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. #Journalism #MediaFreedom #SLAPP

Ειναι δύσκολο να βρίσκεις αριστεροποδαρο στοπερ , aggressive , καλό με την μπαλα(σε build up κ κουβαλημα) κ να μαρκάρει και σε υψηλά μέτρα Θα υπάρχουν και αρνητικα αλλα το μονο σιγουρο ειναι οτι ο #paofc φέρνει εναν στοπερ σε καλη ηλικία με καλο πακετο 💰 κ αγωνιστικό☘️ https://t.co/231hzyPrIK #Football #TransferNews #PAOFC

} Η καλοσύνη δεν κάνει θόρυβο· ανθίζει σιωπηλά, εκεί που κατοικεί η αγάπη. Κι εγώ προσπαθώ κάθε μέρα να αφήνω πίσω μου λίγο φως, γιατί ο πιο ακριβός θησαυρός δεν είναι ό,τι κρατάς στα χέρια, αλλά η χρυσή καρδιά που κουβαλάς μέσα σου. ::: 💖 ✨ 💫 https://t.co/XRBtxZhKXn #Αγάπη #Καλοσύνη #Φως

🔴Κούβα: εκεί που οι απεργίες πείνας είναι πραγματικές και οι απεργοί πείνας πεθαίνουν. 🔴Στην Ελλάδα, η αριστερά έχει ευτελίσει τα πάντα! Ακόμα και το έσχατο μέτρο διαμαρτυρίας ενός πολίτη ή ενός πολιτικού κρατουμένου, που είναι η απεργία πείνας. Είδαμε, λοιπόν, τον Πάνο Ρούτσι να κάνει μια θεατράλε «απεργία πείνας» στο Σύνταγμα επί 23 μέρες και να μην χάνει ούτε γραμμάριο και, πιο πρόσφατα, κάποιον Αριστοτέλη Χαντζή να σπάει όλα τα ρεκόρ του εμπαιγμού, κάνοντας «απεργία πείνας» για... 140 ημέρες. Είχαν προηγηθεί, ο Κουφοντίνας, ο Ρωμανός και «λοιπες δημοκρατικές δυνάμεις». 🔴Στην Ελλάδα, από τις πραγματικές απεργίες πείνας, με τραγική κατάληξη, που έγιναν σε άλλες χώρες, είναι περισσότερο γνωστή η απεργία πείνας μέχρι θανάτου, του Μπόμπι Σαντς και εννέα ακόμα Ιρλανδών συναγωνιστών του. Τι γίνεται, όμως, με τις απεργίες πείνας στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού»; 🔴Φυσικά, δεν γινόταν να κάνουν απεργία πείνας οι πολιτικοί κρατούμενοι των σταλινικών Γκουλάγκ, καθώς βρίσκονταν σε μόνιμη κατάσταση υποσιτισμού και πολλοί πέθαιναν από την πείνα, χωρίς να κάνουν απεργία. Αλλά και μετά την σταλινική περίοδο, στην ΕΣΣΔ, ή στις υπόλοιπες κομμουνιστικές χώρες, ήταν μάταιο κάποιος πολίτης ή πολιτικός κρατούμενος να κάνει απεργία πείνας, καθώς οι μόνοι που θα το μάθαιναν θα ήταν οι δεσμώτες και οι συγκρατούμενοί του. Κάποια στοιχεία υπάρχουν για την λιγότερο καταπιεστική απ’ αυτές, την Κούβα, τα οποία και θα σας τα παρουσιάσω ευθύς αμέσως. 🔴Ο πρώτος απεργός πείνας στην χώρα των Κάστρο, ήταν ο Πέδρο Λουίς Μποϊτέλ, άνθρωπος του πνεύματος και αντιφρονών στις δικτατορίες, τόσο του Φουλχένσιο Μπατίστα όσο και του Φιντέλ Κάστρο. Το 1959, ο Μποϊτέλ εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ομοσπονδίας του Πανεπιστημίου της Αβάνας (FEU) στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Το 1961, καθαιρέθηκε από την θέση του και καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση για «συνωμοσία κατά του κράτους». 🔴Στις 3 Απριλίου 1972, ο 41χρονος πολιτικός κρατούμενος, κήρυξε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης: «Κάνω αυτή την απεργία, για να μου παραχωρηθούν τα δικαιώματα που επιφυλάσσονται στους πολιτικούς κρατουμένους. Τα δικαιώματα που απαιτείτε για τους κρατουμένους των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής, τα οποία αρνείστε για τους κρατούμενους στη δική σας χώρα». Μετά από 53 ημέρες απεργίας πείνας, ο Μποϊτέλ έχασε την μάχη για την ζωή, από «εκούσια ασιτία», σύμφωνα με την κυνική δήλωση του καθεστώτος Κάστρο, που είναι δήθεν «με τον άνθρωπο». 🔴Ο δεύτερος απεργός πείνας που έχασε την ζωή του, ήταν ο 43χρονος πολιτικός κρατούμενος, Ορλάντο Ζαπάτα Ταμάγιο, το 2010. Αναφερόμενος στον θάνατό του, ο Κάστρο κατηγόρησε αρχικά τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους ότι «υποκίνησαν μια απεργία με παράλογα αιτήματα» και εν συνεχεία τον θανόντα, ότι ήταν υπεύθυνος για τον θάνατό του, λόγω της «αυτοκαταστροφικής στάσης του». 🔴Ο τρίτος απεργός πείνας που αφέθηκε να πεθάνει το 2012, σε ηλικία μόλις 31 ετών, έπειτα από 50 ημέρες απεργίας πείνας, ήταν ο Βίλμαρ Βιγιάρ Μεντόσα. Ο Μεντόσα, ήταν μέλος της αντιπολιτευόμενης ομάδας Πατριωτική Ένωση της Κούβας (UNPACU) και είχε καταδικαστεί σε 4ετή φυλάκιση, ως υποκινητής δημόσιας αντικυβερνητικής διαδήλωσης, που έγινε το 2011. 🔴«Ηταν ένας κοινός απατεώνας που φυλακίστηκε γιατί ενεπλάκη σε περιστατικά βίας», ισχυρίστηκε θρασύτατα ο Φιντέλ Κάστρο. Στ’ αλήθεια, γνωρίζετε εσείς κανέναν κοινό απατεώνα, να κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου; 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΑπεργίαΠείνας #Κούβα #Δικαιώματα

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..." Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς. Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του. Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει. Άκουσες βλαχοδήμαρχε; "Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη. Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο. Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί». Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ: Δεν αντέχω το τηλέφωνο. Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ . Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους. Έχω μισοφωνία. Δεν αντέχω το δυνατό φως. Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου . Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο . Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου. Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε. Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο. Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου. Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται. Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου. Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα. Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός. Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής. Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της. Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει. Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα . Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη. Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει. Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού. Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη. Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει. Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη . Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά. Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ. Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ... Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό." 📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook. #Αυτισμός #Δικαιώματα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

Οι ΗΠΑ επέβαλαν νέο κύμα κυρώσεων σε φορείς της Κούβας, συμπεριλαμβανομένων οργανώσεων που σχετίζονται με το υπουργείο Τουρισμού και τις ένοπλες δυνάμεις, στοχεύοντας να πλήξουν στρατηγικούς τομείς της οικονομίας και επιβεβαιώνοντας την πρόθεσή τους να αναγκάσουν την αλλαγή καθεστώτος στην Αβάνα. #ΗΠΑ #Κούβα #κυρώσεις

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν νέες κυρώσεις σε Κουβανικές οντότητες, συμπεριλαμβανομένου του υπουργείου Τουρισμού, στοχεύοντας στη στρατηγική υποστήριξη της κυβέρνησης και του ιδιωτικού τομέα, εν μέσω οικονομικής κρίσης και περιορισμών στην προμήθεια καυσίμων. #Κούβα #κυρώσεις #τουρισμός

Στη Βρετανία, ε; Ούτε στη Βόρεια Κορέα, ούτε στην Κούβα. Τι μυστήριο κι αυτό με τους αριστερούς... Στέλνουν τα παιδιά τους σε αστικά σχολεία, κάνουν διακοπές σε αστικά κότερα, και όταν φεύγουν από τη χώρα των ντόπιων αφεντικών, πηγαίνουν σε χώρες πολυεθνικών αφεντικών. Μάλλον για να μεταλαμπαδεύσουν την επανάσταση. #Βρετανία #πολιτική #δημόσιασχολεία

Η επαναστάτρια από τα Lidl που κατηγορείται ότι έκαψε ζωντανή την έγκυο και το αγέννητο μωρό της μετακόμισε στην Αγγλία και έκανε οικογένεια. Δεν πήρε τα βουνά στην Κούβα. Δεν εντάχθηκε σε ομάδα ανταρτών της Κολομβίας. Πήγε στο άντρο του καπιταλισμού, γράφτηκε σαν καλό κορίτσι στο εθνικό σύστημα υγείας, έβγαλε national insurance number και βρήκε ένα σωστό παιδί από καλή φαμίλια διότι η οικονομική ασφάλεια, η μητρότητα και η οικογένεια συνιστούν τελικά τις εργοστασιακές ρυθμίσεις για την πλειοψηφία των συνανθρώπων μας. - Βασίλης Καππης #LifeChoices #SocialIssues #Motherhood

"Περί Ιστορικών Μύθων, 2.235 ετών και Κατασκευασμένων Ριζών το ανάγνωσμα..." Είπα χθες θα το κάνω και το κάνω για να δούμε τι πραγματικά γιορτάζουν και ποιος τελικά ζει μέσα σε έναν κατασκευασμένο εθνικό μύθο! Για να βγει αυτός ο ακριβής αριθμός των 2.235 ετών, έπρεπε να πάρουν την "ιστορία" τους και να τη μεταφέρουν κάτι αιώνες πίσω για να δέσει ο αχταρμάς. Έτσι φτάνουμε στο 209 π.Χ, χρονολογία που ο τουρκικός στρατός θεωρεί ως έτος ίδρυσής του. Ταυτίζεται δε με την άνοδο του Μέτε Χαν στο θρόνο της Αυτοκρατορίας των Χούνων στην Κεντρική Ασία... Ωραία...Αλλά ποιοι ήταν οι Χούνοι και τι σχέση είχαν με τους Τούρκους; Και εδώ αρχίζουν τα ωραία! Οι μόνες σύγχρονες πηγές που έζησαν και κατέγραψαν τους Χούνους της Ασίας το 209 π.Χ. είναι οι Κινέζοι της Δυναστείας Χαν. Στα κινεζικά χρονικά (όπως το Shiji του Σίμα Τσιάν), οι λαοί αυτοί καταγράφονται απλώς ως "Hu" (βάρβαροι του Βορρά). Οι Κινέζοι δεν αναφέρουν πουθενά τη λέξη "Τούρκος" (η οποία, μάλιστα, στα κινεζικά αποδόθηκε αιώνες μετά ως Tujue)... Η σύγχρονη αρχαιογενετική, μετά από εξέταση DNA από τάφους των Χούνων στην Μογγολία, μας δίνει τo εξής ενδιαφέρον : Οι Χούνοι δεν ήταν φυλή, ήταν ένα "πολιτικό σχήμα"... Μέσα στους τάφους βρέθηκε ένας κυριολεκτικός αχταρμάς : - Μογγολικά φύλα (δηλαδή άνθρωποι της ανατολικής στέπας/πολιτισμός Slab Grave). - Σιβηρικά/Ουραλικά φύλα (γλωσσικά ανήκαν στην οικογένεια Γενισέι, που σήμερα έχει σχεδόν εξαφανιστεί). - Ιρανικά/Ινδοευρωπαϊκά όπως τα λένε (απόγονοι των αρχαίων Σκυθών της Κεντρικής Ασίας, με καυκάσια χαρακτηριστικά). Όλοι αυτοί ενώθηκαν κάτω από έναν χαρισματικό ηγέτη (τον Μέτε Χαν) για να ληστεύουν την Κίνα. Δεν είχαν κοινή καταγωγή, ούτε κοινή γλώσσα! Έρχονται τώρα οι γλωσσολόγοι και δίνουν τον όρο "Πρωτο-Τουρκικά φύλα", ο οποίος όμως είναι καθαρά γλωσσολογικός και όχι φυλετικός. Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι κάποιες σκόρπιες λέξεις των Χούνων που διέσωσαν οι Κινέζοι (για παράδειγμα τίτλοι εξουσίας, λέξεις για ζώα) μοιάζουν με τη ρίζα της γλώσσας που μίλησαν 800 χρόνια αργότερα οι Γκιοκτούρκοι! "Πρωτο-τούρκος" σημαίνει απλώς "αυτός που μιλάει μια πρώιμη διάλεκτο, από την οποία αιώνες μετά θα προκύψει η τουρκική γλώσσα". Στο δια ταύτα...οι Χούνοι το 209 π.Χ. ήταν στην πλειοψηφία τους Μογγόλοι, Σιβηριανοί και Ιρανοί. Η λέξη "Τούρκος" δεν υπήρχε ούτε ως ιδέα (για την ιστορία...η λέξη "Τούρκος" εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία και στις γραπτές πηγές (κινεζικές και ελληνικές) τον 6ο αιώνα μ.Χ. (γύρω στο 552 μ.Χ.), με την ίδρυση του Χαγανάτου των Γκιοκτούρκων, δηλαδή 760 χρόνια μετά τον Μέτε Χαν😉). Η Τουρκία οικειοποιείται τους Χούνους επειδή το κράτος τους ιδρύθηκε γεωγραφικά στα ίδια εδάφη (Μογγολία) που αιώνες μετά εμφανίστηκαν οι πραγματικοί Τούρκοι... Μεταξύ των Χούνων, των Γκιοκτούρκων, των Σελτζούκων, των Οθωμανών και της Τουρκικής Δημοκρατίας μεσολάβησαν αιώνες κατά τους οποίους οι δομές, οι θρησκείες (από τον Σαμανισμό στο Ισλάμ), οι γλώσσες και οι γεωγραφικές περιοχές άλλαξαν ριζικά. Δεν υπήρχε ένας ενιαίος στρατός που λειτουργούσε αδιάκοπα για 2.200 χρόνια, αλλά διαφορετικά κράτη που κατέρρεαν και έδιναν τη θέση τους σε άλλα. Η σύγχρονη Τουρκική Δημοκρατία ιδρύθηκε σε ρήξη με το οθωμανικό παρελθόν, όχι ως συνέχειά του (τα έχουμε εξηγήσει αυτά). Ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ κατάργησε το Σουλτανάτο και το Χαλιφάτο. Ο στρατός της Τουρκικής Δημοκρατίας οργανώθηκε σε εντελώς δυτικά, κοσμικά πρότυπα, απορρίπτοντας τη δομή του οθωμανικού στρατού. Νομικά, το επαναλαμβάνω, η Τουρκία του 1923 γεννήθηκε μέσα από τη διάλυση της Αυτοκρατορίας και τη Συνθήκη της Λωζάνης, αποτελώντας ένα νέο κράτος και όχι τη συνέχεια μιας αρχαίας αυτοκρατορίας. Η ημερομηνία "209 π.Χ." δεν είναι μια παλαιά παράδοση, αλλά μια πρόσφατη πολιτική απόφαση. Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, ο τουρκικός στρατός γιόρταζε ως έτος ίδρυσης το 1363 (ίδρυση του σώματος των Γενιτσάρων από τον Μουράτ Α΄). Για να φτάσουμε στο 209 π.Χ. το 1960 με μια αλλαγή που έγινε από τον στρατηγό Νιχάτ Ανσούλ, Το γεγονός ότι η ημερομηνία άλλαξε με ένα απλό διάταγμα αποδεικνύει ότι πρόκειται για τεχνητή κατασκευή (επαναλαμβάνοντας το χθεσινό μου σχόλιο)! Πάει στον κουβά λοιπόν το 209 π.Χ. Και μαζί με αυτό και το παραμύθι των "16 Αυτοκρατοριών". Η θεωρία ότι η σύγχρονη Τουρκία είναι η συνέχεια 16 μεγάλων αυτοκρατοριών επισημοποιήθηκε μόλις το... 1969 από έναν χαρτογράφο (Akib Ozbek) και υιοθετήθηκε από τη χούντα του Εβρέν το 1980 για προπαγανδιστικούς λόγους. Οι ιστορικοί γελάμε με αυτή τη λίστα (τι άλλο να κάνουμε θα μου πείτε) γιατί "βαφτίζει» τουρκικά, κράτη που δεν ήταν: Λευκοί Χούνοι (Εφθαλίτες): Αποδεδειγμένα Ιρανοί (Ινδοευρωπαίοι - δεν την θέλω τη λέξη αλλά ακόμη αυτή παίζει). Χρυσή Ορδή, Τιμουρίδες, Μογγόλοι της Ινδίας: Κράτη Μογγόλων. Οι 16 σημαίες που κρατάει σήμερα η προεδρική φρουρά του Ερντογάν είναι εντελώς φανταστικές κατασκευές του 1969, αφού οι αρχαίοι νομάδες δεν είχαν ποτέ εθνικές σημαίες! ---------------------- Οι Έλληνες δεν χρειάζεται να ψάξουν τις ρίζες τους στους Χούνους της Μογγολίας, ούτε να εφεύρουν σημαίες του 1969 για να αποδείξουν ότι υπάρχουν. Όταν λοιπόν η κρατική προπαγάνδα της Άγκυρας οικειοποιείται κάθε νομαδική φυλή που πέρασε από την Ασία για να νιώσει "αυτοκρατορία", το κάνει για έναν λόγο: Γιατί το κράτος τους, στην τρέχουσα μορφή του, είναι το πιο πρόσφατο στην περιοχή! ΥΓ: Αν όλος ο πλανήτης (επιστήμονες, γενετιστές, ιστορικοί) είναι "εχθροί των Τούρκων" επειδή δεν συμφωνούν με τα παραμύθια τους, τότε ίσως το πρόβλημα δεν το έχει ο πλανήτης αλλά...οι ίδιοι! Να έχουμε όλοι μια υπέροχη μέρα με ηρεμία! #Ιστορία #Τουρκία #Χούνοι