Search

Αγαπητή Δόμνα,η ελληνική οικογένεια,έστω και χειμαζόμενη,υπάρχει και θα υπάρχει,αποτελεί τον πυρήνα του Έθνους και αξιακά της παράταξης.Οι γκουρμέ woke θεωρίες κόστισαν 12%.Γι' αυτό,γύρνα στις εργοστασιακές ρυθμίσεις και φτιάξε πολιτικές να γεννηθούν περισσότερα ελληνόπουλα. #Ελλάδα #Οικογένεια #Πολιτική

«Η γοητεία της αγένειας και της τοξικότητας». Από το πρωί σήμερα είμαι στη Λήμνο σε επίσημο ταξίδι για τα εγκαίνια των νέων ΤΕΠ του Νοσοκομείου. Τρέχω ασταμάτητα δεν έχω σταματήσει καθόλου. Έχω πάει παντού. Όταν πήγα στην αγορά, προχώρησα μέσα στα καφέ και άρχισα να χαιρετώ τον κόσμο. Όπως θα δείτε στο βίντεο η υποδοχή που μου έκαναν οι απλοί άνθρωποι εκεί ήταν εξαιρετική. Όλοι ευγενέστατοι και φιλικοί. Μέσα σε όλους όσους μου μίλαγαν φιλικά βρέθηκαν δύο (2) αγενέστατοι, που μου μίλησαν υβριστικά. Εγώ δεν τους προσπέρασα, προσπάθησα να τους μιλήσω να δω τί ήθελαν, αλλά δεν ήθελαν παρά να υβρίσουν όχι μόνον εμένα αλλά και όλους όσους ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία. Ως εδώ καλά, Δημοκρατία έχουμε ο καθένας μπορεί να λέει την γνώμη του ακόμη και με αγένεια. Ομως να που μερικά sites, προφανώς από την αγάπη τους για αντιπολίτευση, από όλους όσους όλη την ημέρα με χαιρετούσαν διαρκώς φιλικά, βγαίνουμε φωτογραφίες, μου λένε την γνώμη τους κλπ απομόνωσαν αυτούς τους δύο με τίτλους όπως: «έδιωξαν τον Άδωνι από καφέ στην Λήμνο κλπ». Σημειώστε ότι στο καφέ αυτό κάθησα και ήπια τον καφέ μου για άλλη μισή ώρα μετά από την συνάντησή μου με αυτούς τους δύο αγενεστάτους. Ο λόγος που το γράφω αυτό και ανεβάζω όλη την σκηνή, για να δείτε με τα μάτια σας ότι πλην αυτών των δύο, όλος ο υπόλοιπος κόσμος ήταν φιλικότατος, είναι διότι πρέπει να αντισταθούμε στην «ηρωοποίηση» της αγένειας. Θυμάστε κάποτε που ένας νέος σε μία παρέλαση είχε μουντζώσει τους επισήμους και όλοι οι αριστεροί εδώ μέσα ήρωα τον ανέβαζαν, ήρωα τον κατέβαζαν; Αντί να πουν στο παιδί αυτό πόσο λάθος ήταν αυτό που είχε κάνει, τον παρουσιάζαν περίπου σαν τον Κολοκοτρώνη. Ετσι και εδώ τώρα από ένα ολόκληρο νησί ευγενεστάτων ανθρώπων, προβάλουν ως κανονικότητα την αγένεια και τις ύβρεις. Ούτε η Λήμνος χαρακτηρίζεται από αυτούς τους δύο, ούτε η Ελλάδα πρέπει να γίνει έτσι. Επίσης πρέπει να αντισταθούμε και στην παραπληροφόρηση, η εικόνα ότι αποδοκιμάστηκα, είναι απολύτως ψευδής και εγώ μπορεί να έτυχε να έχω τα πλάνα από ολόκληρη την σκηνή, αλλά αν δεν τα είχα θα εξακολουθούσαν να διαδίδουν ψέματα. Υγ. Ευχαριστώ θερμά την κα Δήμαρχο που με συνάντησε αμέσως μετά και μου ζήτησε συγγνώμη για την συμπεριφορά τους και ότι αυτοί δεν χαρακτηρίζουν όλο το νησί της Λήμνου. Στην αγένεια θα απαντούμε πάντα με ευγένεια και στις ύβρεις με επιχειρήματα. Αυτοί οι δύο, αφού δεν έμαθαν τρόπους ακόμη σε αυτήν την ηλικία είναι χαμένες περιπτώσεις ούτως ή άλλως, ας μήν τους δώσουμε μεγαλύτερη αξία από όση τους πρέπει. #Αγένη #Ευγένεια #Δημοκρατία

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που άκουγα τη μητέρα μου να λέει συχνά "Οι ξένοι δεν ξέρουν από οικογένειες. Πετάνε τα παιδιά τους έξω από το σπίτι στα 18". Μέχρι να ζήσω στο εξωτερικό πρώτη φορά βγαίνοντας για μεταπτυχιακα, νόμιζα πως οι ξένοι είναι τίποτα βάρβαροι που δεν αγαπάνε τα παιδιά τους. Εν τω μεταξύ η δική μου οικογένεια μεγαλώνοντας ελάχιστες ώς μηδαμινές σχέσεις είχε με συγγενείς. Αν τύχαινε να γίνει κανένα οικογενειακό τραπέζι κανά Πάσχα, κατέληγε σχεδόν πάντα σε καυγάδες και φωνές. Με τα πολλά ουδέποτε καλλιεργήθηκαν σχέσεις με παππούδες, θείους, θείες και λοιπά. Βγαίνοντας στο εξωτερικό είδα λοιπόν μια άλλη εικόνα. Στην Ολλανδία τα παιδιά πράγματι υπάρχει η κουλτούρα του να εργάζονται από μικρή ηλικία. Από τα 15 έτη είναι νόμιμη η εργασία με συγκεκριμένο ωρομίσθιο και παροχές. Είναι κουλτούρα όχι ανάγκη. Αφού τις περισσότερες φορές θα δεις παιδιά που προέρχονται από αρκετά εύπορες οικογένειες να εργάζονται σε εποχιακές θέσεις εργασίες. Αυτό τους προσφέρει προϋπηρεσία και καλλιεργεί από νωρίς την ικανότητα διαχείρισης των χρημάτων. Το αποτέλεσμα είναι πως πολύ συχνά σε ηλικία 25-30 οι Ολλανδοί εργαζόμενοι έχουν ήδη μια ηγετική θέση στον τομέα τους, έχουν αγοράσει ήδη το δικό τους σπίτι και έχουν κάνει τη δική τους οικογένεια. Ζώντας στην Ολλανδία είδα από μέσα πολλές ολλανδικές οικογένειες. Και τις είδα δεμένες στην πράξη, όχι στα λόγια. Άκουσα συναδέλφους να μου λένε πως γευματίζουν όλοι μαζί οικογενειακά τα σαββατοκύριακα με δεκάδες συγγενείς στο ίδιο τραπέζι. Είδα συναδέλφους να οργανώνουν μεγάλα οικογενειακά ταξίδια με αδέλφια, ξαδέλφια, θείους κλπ όλοι μαζί στο εξωτερικό. Είδα γονείς να στηρίζουν τα παιδιά τους σε κάθε βήμα. Είδα έναν πιο ηλικιωμένο συνάδελφο να μου λέει "Είμαι χαρούμενος γιατί θα δώσω κάποια χρήματα δώρο στα παιδιά μου και τα εγγόνια μου" και όταν του είπα πόσο πρωτόγνωρο είναι αυτό να μου απαντά "Δημήτρη εμείς εδώ λέμε καλύτερα να δίνεις όταν τα χέρια σου είναι ακόμα ζεστά παρά όταν είναι κρύα" . Είδα γονείς που νοιάζονται για τα παιδιά τους πραγματικά, γνωρίζουν τις ανησυχίες, τις έγνοιες και τους στόχους των παιδιών τους. Δεν τα φορτώνουν ενοχές και ψυχολογικά τραύματα.... Είδα οικογένειες να παραμένουν δεμένες ακόμα και όταν οι γονείς χωρίζουν. Με τους χωρισμένους γονείς να βρίσκονται παρόντες και οι δύο στον ίδιο χώρο και σε υπέροχο κλίμα μεταξύ τους σε κάθε γιορτή γενεθλίων των παιδιών τους ή σε κάθε φιλική γιορτή της γειτονιάς. Είδα πεθερικά να νοιάζονται πραγματικά για την οικογένεια των παιδιών τους και να στηρίζουν τη νύφη ή το γαμπρό τους. Είδα αδέλφια να ναι δεμένα και να περνάνε χρόνο μαζί ακόμα και τώρα που έχουν τις δικές τους οικογένειες. Είδα αυτό που στο δικό μου μυαλό θα πει "υγιής οικογένεια". Σήμερα ας μην αναφέρω τι σχέσεις έχω με τη μητέρα μου που κάποτε μου έλεγε "οι ξένοι πετάνε τα παιδιά τους από το σπίτι στα 18". Ας μην αναφέρω τι σχέσεις έχω με τον δικό μου αδελφό ή άλλους πιο μακρινούς συγγενείς. Ας αναφέρω τι είπε κατά λέξη σήμερα η Ελληνίδα ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ. "Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος και για αυτό ακριβώς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε σήμερα για διαφορετικότητα. Δε μπορείς να πεις οτι η τυπική οικογένεια του μέλλοντος είναι μια οικογένεια με δυο γονείς και τρία παιδιά." Δεν ξέρω τι καταλαβαίνει κανείς από όλα τα παραπάνω. Δε με νοιάζει αν θα με κατηγορήσει κανείς για όσα πιστεύω. Βλέποντας όλα τα υπουργεία της Ελλάδας να καταστρέφουν οτιδήποτε άπτεται του αντικειμένου τους αντί να το φτιάχνουν ένα πράγμα πιστεύω. Πως στην Ελλάδα έχει χαθεί κάθε λογική από το διευθαρμένο αυτό κράτος...και κάθε στοιχείο αγάπης από πολλές οικογένειες. #οικογένεια #οικογένεια #πολιτισμός #κοινωνία

Το επιχείρημα "ανήκει στο έδαφος της Ανατολίας, άρα πρέπει να μείνει εκεί, μας ανήκει και νοιαζόμαστε για την κληρονομιά της" θα ήταν συγκινητικό, δεν λέω... Αλλά πρώτον, η ξαφνική αυτή "αγάπη" των σύγχρονων Τούρκων για την πολιτιστική κληρονομιά της Ανατολίας γεννήθηκε μόλις τον 20ο αιώνα για καθαρά τουριστικούς και πολιτικούς λόγους. Για εκατοντάδες χρόνια, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έβλεπε τα αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά και λυκιακά μνημεία της Ανατολίας ως "άχρηστες πέτρες των ειδωλολατρών". Τα χρησιμοποιούσαν ως υλικό για να χτίσουν ασβεστοκάμινα, στάβλους και τείχη, ή τα χάριζαν με επίσημα σουλτανικά φιρμάνια στους Ευρωπαίους. Το χώμα δεν έχει συνείδηση, οι άνθρωποι έχουν. Και η ιστορική συνείδηση λέει ότι η πολιτιστική κληρονομιά ανήκει σε αυτόν που τη δημιούργησε και σε αυτόν που τη σέβεται, όχι σε αυτόν που έτυχε να κατακτήσει το έδαφος αιώνες αργότερα και τώρα θυμήθηκε να το παίξει προστάτης των αρχαίων. #ΠολιτιστικήΚληρονομιά #Ιστορία #Ανατολία

Ναι αλλά τον Μαρμελάδα δεν τον έχετε γνωρίσει. Λαχταριστός ε;🥹 Μπήκε μια μέρα μόνος του στο σαλόνι από την μπαλκονόπορτα την ώρα που βλέπαμε τηλεόραση. Κοίταξε διστακτικά, έκανε μερικά βήματα. Μύρισε γύρω γύρω, βρήκε το νερό, ήπιε κ ανέβηκε πάνω στον καναπέ. Άρχισε να γλειφεται κ μετά κοιμήθηκε. Δεν ξαναεφυγε ποτέ. Ούτε κατάφερε να υιοθετηθεί. Σιγά που μας νοιάζει. Εσείς χάσατε. Τότε 4 μηνών. Σήμερα 4 χρόνων. Μπέμπης. 🤍🧡 Απέραντη αγάπη. #γάτες #κατοικίδια #αγάπη

Την χειρότερη στιγμή της ζωής μου, εμπιστεύτηκα την οικογένεια του πιστεύοντας πως μας ενώνει ο κοινός μας πόνος. Μια εβδομάδα με κατακρεούργησαν, δεν σεβάστηκαν την αγάπη μας, τις επιθυμίες του. Τίποτα. Οπότε μου είναι σημαντικό έστω κ εδώ, να μείνει η αλήθεια #ΠιΚαlovedChris #Αλήθεια #Οικογένεια #Πόνος

Η ενηλικίωση Αφιερωμένο στην μια και μοναδική μας ύπαρξη, την Μελίνα Είσαι το γλυκό πουλί της Άνοιξης Το υπέροχο πουλί της αγνής νιότης Το νυχτολούλουδο της χρυσαυγής Και η ελπίδα της κάθε μας προσευχής Είσαι η συνέχεια της ζωής μας στην Γη Η κληρονομιά μας η μία και θαυμαστή Το στολίδι μας το ωραίο και παντοτινό Από ένα νησί πανάρχαιο και επικό Είσαι της ύπαρξής μας ο αγνός καθρέπτης Μέσα στην κορνίζα τη αληθινής αγάπης Είσαι η χρυσοποίκιλτη, μεταξένια κλωστή Που υφαίνει την εφήμερη και σύντομη μας ζωή Με όλα αυτά τα λόγια λοιπόν Σε καλωσορίζω στον κόσμο αυτόν Της ταχύτητας της ηλεκτρονικής Της γρήγορης αλλά και απατηλής Που γεμίζει την ζωή μας την μικρή Με εικόνες, ιστορίες και μουσική Αλλά που μπορεί να φέρει και την καταστροφή Εάν δεν αξιοποιηθεί με σύνεση και υπομονή. Μελίνα μας ωραία Μελίνα μας γλυκιά Σ΄ αγαπούμε πάρα πολύ χαρά μας Απ’ την ψυχή και την καρδιά μας Είμαστε πάντα όλοι χαρούμενοι Που ήρθες μια Δευτέρα πρωινή Με τις ευλογίες της Παναγίας και του Θεού Και την αγάπη όλων μας, πάντοτε και παντού Για τα δεκαοχτώ σου χρόνια σήμερα Στέλνουμε στοργικά μηνύματα πολλά Με τις ευχές μας για ευτυχία και αρμονία Και με μια ζωή γεμάτη υπαρξιακή ανεμελιά Να έχεις περιπέτειες ωραίες Και επιτυχίες πολύ ευεργετικές Με στόχο της διαδρομής σου και αποστολή Να πορεύεσαι στο μονοπάτι σου με διάθεση φιλική και δημιουργική Λαμβάνοντας υπόψη τα σοφά λόγια 1. Του Πυθαγόρα: ‘Προτίμησε να ‘χεις δύναμη περισσότερη στην ψυχή παρά στο σώμα’; . 2. Του Πλάτωνα: ‘Όλο το χρυσάφι που βρίσκεται πάνω και κάτω από τη γη, δεν αξίζει τόσο, όσο η αρετή΄; και 3 Του Επίκτητου: ‘Εάν θέλεις τα αγαθά της ζωής: ν' αρνηθείς την ψυχή σου, αν θέλεις να διασώσεις την ψυχή σου: ν' απαρνηθείς τα αγαθά της ζωής. Αλλιώς θα είσαι πάντα διχασμένος και δε θα έχεις ούτε το ένα ούτε το άλλο’. John Kyriazoglou 29/7/2026

Θυμάμαι αυτές τις γκιζοπράσινες άγριες θάλασσες, τα μάτια της, στο καμαρίνι, παιδάκι, όταν πήγαινα να ζητήσω αυτόγραφο. Αυτό που θυμάμαι όμως περισσότερο είναι ένα εσωτερικό φως πάνω στη σκηνή που δεν το έχω ξαναδεί από τότε. Η Τζένη Καρέζη «έφυγε» σαν σήμερα, και όσο ζούσε έκανε τα πράγματα όπως ήθελε. Τεράστια σταρ, «έφτυσε» το σταριλίκι κατάμουτρα, ανέβασε πολιτικό θέατρο, «Το μεγάλο μας τσίρκο» έγινε Ιστορία του τόπου μας, μπήκε φυλακή από τους χουντικούς χωρίς να τη νοιάζει αν θα σπάσει το νύχι. Κι ύστερα, ενώ ήξερε ότι την ήθελαν «Τζένη Τζένη» ή «Δεσποινίς Διευθυντίς» και στο θέατρο, κι ενώ την είχε κάνει αυτή τη χάρη στο κοινό της, είπε «τέρμα» και άρχισε να ανεβάζει ό,τι πιο δύσκολο και απαιτητικό. Και κέρδισε ένα νέο κοινό, και κέρδισε ρόλους όπως η Μάρθα στο «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», η Άννα στο «Διαμάντια και μπλουζ», η Μήδεια, η Ηλέκτρα. Γαμώτο, έφυγε νωρίς. Είχε τουλάχιστον μία δεκαετία μεγάλων ρόλων. Ίσως την πιο μεστή. Όμως έζησε μία πλήρη ζωή, άνοιξε και έκλεισε τους κύκλους που ήθελε, όταν πήγε να την καταπιεί το σύστημα το έκανε εκείνη μια χαψιά. Αλλά και ως σταρ του κινηματογράφου, δεν ήταν το λαϊκό κορίτσι της Ελλάδας της αντιπαροχής. Έπρεπε να ανέβει ένα σκαλί πιο ψηλά ο παρτενέρ που ήθελε να τη φιλήσει. Στο σχολείο που πήγαινα, είχε αποφοιτήσει λίγα χρόνια νωρίτερα ο γιος της. Μας διηγούνταν λοιπόν οι καθηγητές ότι στους ελέγχους, κάθε τρίμηνο, έρχονταν μαζί η Καρέζη και ο Καζάκος και περνούσαν από όλους τους καθηγητές, χωρίς να διαχωρίζουν ανάμεσα σε κύρια και δευτερεύοντα μαθήματα. Σε αντίθεση με άλλους σταρ που «δεν ήρθαν ούτε μία φορά να ρωτήσουν για το παιδί τους». Μ’ αρέσει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στον ρόλο και στον άνθρωπο. Όχι ότι αν δεν την είχε θα την αγαπούσα λιγότερο, αλλά χαίρομαι που μέσα στα δίπολα των σταρ, διάλεξα να αγαπήσω εκείνη. #Τέχνη #Θέατρο #Καρέζη

Κάθε πολιτιστική εκδήλωση είναι κάτι περισσότερο από μια εκδήλωση. Είναι μια μικρή άσκηση δημοκρατίας. Ο Ρώσος στοχαστής Μιχαήλ Μπαχτίν περιέγραψε τις γιορτές ως στιγμές όπου οι κοινωνικές αποστάσεις μικραίνουν. Ο ανθρωπολόγος Victor Turner μίλησε για την communitas, εκείνη την εμπειρία ισότητας που γεννιέται όταν οι άνθρωποι συμμετέχουν σε μια κοινή τελετουργία. Στις σημερινές πόλεις, αυτές οι στιγμές μπορεί να είναι μια συναυλία, μια θεατρική παράσταση, ενα δρώμενο. Γι’αυτό από τέλος Αυγούστου δίνουμε ξανά ραντεβού στον Λόφο! Το Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού μας υποδέχεται με το φθινοπωρινό του πρόγραμμα που επιμελήθηκε η Τεχνοπολη του Δήμου Αθηναίων. Αρχαίο δράμα, σπουδαίες θεατρικές παραστάσεις και μεγάλες συναυλίες με αγαπημένους Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες! 🎭 Θέατρο: «Βάκχες», «Μήδεια», «Λυσιστράτη», «Ειρήνη», «Πέρσες», «Αντιγόνη» κ.ά.. 🎶 Μουσική: Ξαρχάκος, Παπακωνσταντίνου, Χαρούλης, Ιωαννίδης, Jack Savoretti, Sivert Høyem, Slimane, αφιέρωμα στον Μ. Θεοδωράκη κ.ά.. 🚌 Δωρεάν μεταφορά με shuttle bus από τη Σαρανταπήχου. ➡️ Αναλυτικό πρόγραμμα: https://t.co/ozfIyntgN7 #ΤαΒράδιαΜαςΣτονΛόφο #Πολιτισμός #Θέατρο #Συναυλία

Ετσι τον γνωρίσαμε. Το 17χρονο παιδί που έδινε ακόμα πανελλήνιες και κλήθηκε να κάνει ντεμπούτο σε τελικό κυπέλλου. Φεύγει ως ένας κορυφαίος τερματοφύλακας και ως ένας αθλητής που έγραψε ιστορία με χρυσά γράμματα για τον #OlympiacosFC. Εις το επανιδείν Κωσταντή , μόνο αγάπη. https://t.co/1YxV6ZR2DU #Αθλητισμός #Φόβος #Ολυμπιακός