Search

Οι Άγγλοι δίχως να είναι καλύτεροι, με τον Τούχελ σε κακή βραδιά, δίχως να γίνονται πιο επικίνδυνοι, χωρίς αντίδοτο απέναντι στους σπουδαίους Μπεργκ και Όντεγκααρντ, πήγαν το ματς στην παράταση. Και περίμεναν κι εκεί τον Τζουντ. Με τα χέρια ορθάνοιχτα, σαν να αγκάλιαζε την ίδια την ιστορία. Άντεξαν. Κι αγκαλιάστηκαν στο τέλος μπροστά στο πέταλο των εκστασιασμένων οπαδών τους για να τραγουδήσουν το Wonderwall του ημιτελικού. Προκρίθηκαν με την ατομική ποιότητα, χωρίς τις τακτικές ταχυδακτυλουργίες του Τούχελ. Κι όμως πέρασαν «βρετανικά», βαθιά συναισθηματικά και απολύτως κινηματογραφικά. Με μια μελωδία: το «Hey Jude». Η ιστορία αυτού του τραγουδιού είναι από μόνη της ένα αριστούργημα συναισθηματικής αλχημείας. Πίσω στο βαθύτατα ιστορικό για την Ευρώπη 1968, σε μια περίοδο έντονων εσωτερικών αναταράξεων και για τους ίδιους τους Beatles, ο Πολ Μακάρτνεϊ οδηγούσε το αυτοκίνητό του προς το Γουέιμπριτζ. Πήγαινε να επισκεφτεί τη Σύνθια Λένον και τον πεντάχρονο γιο της, Τζούλιαν, που βίωναν τον επώδυνο, δημόσιο χωρισμό από τον Τζον Λένον. Καθ' οδόν, άρχισε να σιγοτραγουδά μια μελωδία για να παρηγορήσει το μικρό αγόρι. «Hey Jules, don't make it bad. Take a sad song and make it better». Λίγο αργότερα, δουλεύοντας περισσότερο το κομμάτι στο μυαλό του, άλλαξε το όνομα σε "Jude" επειδή ακουγόταν καλύτερα, πιο ρυθμικά, πιο σωστά. Ένα τραγούδι που γράφτηκε σαν ένα τρυφερό, ιδιωτικό μήνυμα παρηγοριάς και ελπίδας προς ένα πληγωμένο παιδί, έμελλε να γίνει ένας παγκόσμιος ύμνος αλληλεγγύης και λύτρωσης. Και πάνω από μισό αιώνα αργότερα, αυτό ακριβώς το τραγούδι έγινε ο ύμνος της ποδοσφαιρικής σωτηρίας. Από τις pubs του Λονδίνου που έγιναν ολόκληρο ζήτημα στη Βουλή των Λόρδων, μέχρι τα σαλόνια του Μάντσεστερ, εκατομμύρια Άγγλοι ενώθηκαν κάτω από την ίδια μελωδία. «Take a sad song and make it better» Δεν υπάρχει πιο εύστοχη, πιο ποιητική περιγραφή για την ιστορία της Εθνικής Αγγλίας. Η πορεία τους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι ακριβώς αυτό. Ένα ατελείωτο, βαθιά θλιμμένο τραγούδι. Μια μελωδία γεμάτη από τις πικρές νότες των χαμένων πέναλτι, των άδικων αποκλεισμών, των λαθών της τελευταίας στιγμής και των διαψευσμένων ελπίδων. Ένα τραγούδι που το έπαιζαν σε λούπα εδώ και δεκαετίες, ματώνοντας τα αυτιά και τις ψυχές τους. Ο Τζουντ Μπέλιγχαμ άκουσε τη μελωδία και είδε τη θλίψη στις ψυχές. Μην αναρωτιέστε πώς γίνεται αυτό στο ποδόσφαιρο, είναι απ’ τα ανεξήγητα της μαγείας του και ο λόγος που ο μισός πλανήτης ξενυχτάει τα βράδια «για να βλέπει κακομαθημένους εκατομμυριούχους με κοντά σορτσάκια να κυνηγούν μια μπάλα». Ναι, ο Τζουντ. Πήρε αυτό το θλιμμένο τραγούδι και του άλλαξε τον σκοπό. Το έκανε καλύτερο. Πήρε το μοιρολόι και το μετέτρεψε σε εμβατήριο θριάμβου. Σήμερα στην @athensvoice για την 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Ολόκληρο το κείμενο εδώ: https://t.co/8prHnntG2R #Football #HeyJude #England

Ο Αμερικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, 71 ετών και εξέχων μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος από τη Νότια Καρολίνα, απεβίωσε ξαφνικά από ασθένεια, προκαλώντας θλίψη στην οικογένειά του που ζητεί σεβασμό στην ιδιωτικότητα κατά την δύσκολη αυτή περίοδο. #ΛίντσεϊΓκράχαμ #ΗΠΑ #πολιτική

Με θλίψη και συγκίνηση το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά μια σπουδαία γυναίκα και μια υπέροχη συνοδοιπόρο, την Πάολα Ρεβενιώτη, που έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή από ανακοπή. Η Πάολα δεν υπήρξε απλά μια πρωτοπόρος ακτιβίστρια του κινήματος των τρανς, υπήρξε ένα ζωντανό υπόδειγμα θάρρους και περηφάνιας για χιλιάδες παιδιά που μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για το φύλο τους, να σταματήσουν να κρύβονται και να αντιμετωπίσουν με προσωπική και συλλογική δύναμη τον θεσμικό, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό. Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024. H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας». Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων. Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί. Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο. Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια. Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα. #ΛΟΑΤΚΙ #αλληλεγγύη #δικαιώματα

Ξημερώνει η πιο δύσκολη μέρα. Κι εγώ είμαι ξαφνικά ένα μωράκι στα χέρια της μάνας του. Που θα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο να παραλάβει τη σορό της μάνας του. Μαμά. Τι ωραία που η ηχούσε αυτή η λέξη που δε θα ξαναπώ. Τι όμορφη που ήσουν. Σε χάζευα. Καμάρωνα που είχα την πιο όμορφη μαμά. Καμάρωνα τα ταλέντα σου. Και που σε θαύμαζαν για όλα αυτά που έφτιαχνες με τα λεπτά νευρώδη χέρια σου. Σ’ αγαπώ. Και τώρα ξημερώνει η πιο δύσκολη μέρα. *Φίλοι, μη με καλέσετε στο τηλέφωνο, παρακαλώ. Θα σας ενημερώσω από εδώ. Ευχαριστώ για την κατανόηση. #Θλίψη #Μητέρα #Απώλεια

Πέντε χρόνια μετά τη φονική φωτιά στον Αρακαπά, ο εργοδότης των τεσσάρων Αιγύπτιων εργατών που χάθηκαν εκφράζει τη θλίψη και την απογοήτευσή του για την τραγωδία, αναφέροντας ότι πολλοί μίλησαν για το πώς συνέβη το περιστατικό, ενώ ο ίδιος περιγράφει τις δραματικές στιγμές της ημέρας που έλαβε χώρα η φωτιά. #Αρακαπά #φωτιά #Κύπρος

βλέπω τι κάνει ο Ολυμπιακός με τον δήμο για το νέο του γήπεδο βλέπω την ΑΕΚ να έχει κάνει γήπεδο στην Φιλαδέλφεια ο ΠΑΟΚ θα κάνει νέα Τούμπα στο ίδιο ακριβώς σημείο και ο Παναθηναϊκός έδωσε την λεωφόρο για να πάει στον σκουπιδότοπο με μακέτες του 08 θλίψη. #paofc #olympiacos #aek #superleague

Η Ντόρα Μπακογιάννη, σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA», εξέφρασε την οργή και τη θλίψη της για την εμπρηστική επίθεση στη Θεσσαλονίκη που οδήγησε στο θάνατο της μητέρας πολιτεύτριας της ΝΔ, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αποδεχθεί λογικές βίας και προανήγγειλε ότι δεν θα υπάρξει τροπολογία για την υπόθεση Ντίλιαν, δηλώνοντας ότι ο Μητσοτάκης δεν εκβιάζεται. #ΝτόραΜπακογιάννη #πολιτική #Θεσσαλονίκη

Τουλάχιστον 14 παιδιά σκοτώθηκαν και άλλα πέντε τραυματίστηκαν μετά την κατάρρευση της στέγης ενός κέντρου ενισχυτικής διδασκαλίας στη Λαχόρη του Πακιστάν, με τις αρχές να επιβεβαιώνουν το περιστατικό και τον πρωθυπουργό να εκφράζει τη θλίψη του για την απώλεια ζωών. #Πακιστάν #Κατάρρευση #Τραγωδία

Η απώλεια της Κανέλλας Χρυσονίδου γεμίζει με βαθιά θλίψη όλη την οικογένεια της ΚΑΕ Ολυμπιακός. Για περισσότερα από 25 χρόνια, υπηρέτησε την ομάδα με σπάνιο ήθος, απόλυτη αφοσίωση και υποδειγματικό επαγγελματισμό, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια ανεκτίμητη προσφορά. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους της. Η μνήμη της και το ξεχωριστό της αποτύπωμα θα παραμείνουν ζωντανά στις καρδιές όλων μας. #OlympiacosBC #RIP #Olympiacos #Basketball

#OlympiacosBC #paobc Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους της Κύρια Κανέλλα θα μας λείψετε https://t.co/xSEWsDDKbZ #ΌλαΜαζί #Θλίψη #Αθλητισμός

Μου κάνατε μια ερώτηση για την ασπίδα του Ηρακλή που ανέφερα στην προχθεσινή μου ανάρτηση. Μια ασπίδα που ήταν η "αντίθετη" όψη της ασπίδας του Αχιλλέα. Εχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το "γοργόνιο" (να θυμίσω το κεφάλι της Μέδουσας με τα φίδια), το οποίο ήταν πράγματι το πιο δημοφιλές και κλασικό σύμβολο στις ασπίδες των αρχαίων οπλιτών, καθώς λειτουργούσε ως αποτρεπτικό σύμβολο. Είχε, δηλαδή, σκοπό να "παγώσει" τον εχθρό από τον τρόμο... Να όμως, που και η χάραξη μορφών όπως ο "Πόνος" (που αναφέραμε προχθές) ή άλλων σκοτεινών δαιμόνων στις ασπίδες εξυπηρετούσε έναν ελαφρώς διαφορετικό σκοπό, ο οποίος συνδυάζει την ψυχολογία του πολέμου με την επική ποίηση. Περίεργο; Και όμως... Η αναφορά στον "Πόνο" πάνω στην ασπίδα προέρχεται κυρίως από το έπος "Η Ασπίδα του Ηρακλή" (που αποδίδεται στον Ησίοδο). Στην επική ποίηση, οι ασπίδες των μεγάλων ηρώων (όπως του Αχιλλέα ή του Ηρακλή) δεν ήταν απλά αμυντικά όπλα, αλλά μικρόκοσμοι.Οι ποιητές "σκάλιζαν" πάνω τους ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία. Δίπλα στον Πόνο, στην ίδια ασπίδα, υπήρχαν η Έριδα, ο Φόβος, ο Δείμος (ο τρόμος) και η Κήρα (ο δαίμονας του βίαιου θανάτου). Στην αρχαία μάχη, ο πόλεμος δεν κρινόταν μόνο από τη σωματική δύναμη, αλλά από το ποιος θα λυγίσει πρώτος ψυχολογικά. Έτσι, το Γοργόνιο προκαλούσε θρησκευτικό δέος και παράλυση. Ο Πόνος και οι άλλοι δαίμονες προκαλούσαν υπαρξιακό τρόμο. Βλέποντας ο εχθρός τον Πόνο σκαλισμένο στην ασπίδα του αντιπάλου, του θύμιζε τι τον περιμένει αν συγκρουστούν. Ο εξαντλητικός κάματος της μάχης, η σωματική εξαθλίωση, η ταλαιπωρία και οι πληγές. Ήταν μια οπτική υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου. Βέβαια αυτά ισχύουν στην επική ποίηση. Γιατί στον πραγματικό κόσμο, οι αρχαίοι Έλληνες (ιδιαίτερα μετά τον 6ο αιώνα π.Χ.) χρησιμοποιούσαν στις ασπίδες τους τα λεγόμενα "επισήματα". Αυτά μπορούσαν να είναι: - Αποτρεπτικά όπως το Γοργόνιο, ο Κένταυρος ή ο Πήγασος. - Ζώα με πολεμικές ιδιότητες όπως λιοντάρια, ταύροι ή σκορπιοί. - Το ελληνικό γράμμα Λ για τους Λακεδαιμόνιους ή το Α για τους Αθηναίους, όταν μιλάμε για πόλεις-κράτη. Επομένως, ενώ ο απλός στρατιώτης προτιμούσε το Γοργόνιο για άμεση προστασία και προκατάληψη, οι μυθικοί ήρωες στα έπη κουβαλούσαν ασπίδες-έργα τέχνης, όπου ο Πόνος υπενθύμιζε ότι ο πόλεμος είναι, πάνω από όλα, ένας αιματηρός και εξαντλητικός μόχθος. Όσον αφορά τον Ηρακλή τώρα, τον έχουμε συνηθίσει, στη συντριπτική πλειονότητα των μύθων, να ταυτίζεται απόλυτα με τη λεοντή (το τομάρι του Λέοντα της Νεμέας) και το ξύλινο ρόπαλο. Αυτά ήταν τα μόνιμα, "σήματα κατατεθέντα" του ήρωα, που συμβόλιζαν την πρωτόγονη, ωμή σωματική του δύναμη! Όμως, η "Ασπίδα του Ηρακλή" είναι ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό επικό ποίημα 480 στίχων, το οποίο διασώθηκε με το όνομα του Ησιόδου.Υπάρχει δε, ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που ο Ηρακλής εμφανίζεται εκεί με ασπίδα, και η ιστορία πίσω από αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα... Το ποίημα περιγράφει μια πολύ συγκεκριμένη μάχη: τη μονομαχία του Ηρακλή με τον Κύκνο, τον γιο του θεού Άρη. Ο Κύκνος ήταν ένας αιμοσταγής ληστής που σκότωνε τους προσκυνητές που πήγαιναν στους Δελφούς.Επειδή ο Ηρακλής δεν είχε να αντιμετωπίσει ένα απλό θηρίο (όπως τη Λερναία Ύδρα για παράδειγμα), αλλά τον γιο του θεού του πολέμου (τον οποίο μάλιστα βοηθούσε ο ίδιος ο Άρης στη μάχη), ο ήρωας έπρεπε να "ντυθεί" ως κανονικός, βαριά οπλισμένος οπλίτης. Έτσι, ο θεός Ήφαιστος του κατασκεύασε μια θεϊκή, περίτεχνη ασπίδα για να τον προστατεύσει. Τώρα, αν θέλουμε να τα λέμε με το όνομά τους όλα, στην πραγματικότητα, το ποίημα αυτό γράφτηκε (πιθανότατα τον 6ο αιώνα π.Χ.) για να ανταγωνιστεί τον Όμηρο. Αθάνατη ζήλια. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος είχε γράψει μια συγκλονιστική και διάσημη περιγραφή για την Ασπίδα του Αχιλλέα.Οι μεταγενέστεροι ποιητές της ησιόδειας παράδοσης θέλησαν να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο για τον δικό τους μεγάλο ήρωα, τον Ηρακλή. Έτσι, αφιέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος (περίπου 170 στίχους) μόνο και μόνο για να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια τα τρομακτικά σχέδια που είχε πάνω της αυτή η ασπίδα, γιατί απλά έπρεπε να διαφέρει! Ενώ η ασπίδα του Αχιλλέα στον Όμηρο έδειχνε την ειρηνική ζωή, τις γιορτές, τα αστέρια και την καθημερινότητα των ανθρώπων, η ασπίδα του Ηρακλή ήταν γεμάτη τρόμο και θάνατο. Πάνω της ο Ήφαιστος είχε σκαλίσει: Το Γοργόνιο (τη Μέδουσα) στο κέντρο, να πετάγεται απειλητικά.Τον Πόνο, την Έριδα, τον Φόβο και τον Δείμο.Την Αχλύ (την προσωποποίηση της θλίψης και του θανάτου), η οποία περιγράφεται ως μια σκελετωμένη, βρώμικη μορφή με δάκρυα και αίμα στα μάγουλα.Δράκους, λιοντάρια και σκηνές από άγριες μάχες Με αυτόν τον τρόπο ο μοναχικός ημίθεος που περιφέρεται με ένα ρόπαλο, μετατρέπεται σε έναν επικό πολεμιστή της ηρωικής εποχής, που φοράει χρυσές περικνημίδες, θώρακα και κρατά μια ασπίδα-σύμβολο των δεινών της ανθρωπότητας... ----------------------- Τον μύθο με τη μάχη αυτή, αλλά και τη "λογική" του να αφήνει ένας Ολύμπιος θεός τον γιό του να σκοτώνει τους επισκέπτες στους Δελφούς...θα τα δούμε αύριο! Καλημέρα σε όλους! #Ηρακλής #Ασπίδα #ΑρχαίαΕλλάδα

🕊️ Η οικογένεια της ΚΑΕ Ολυμπιακός αποχαιρετά με βαθιά θλίψη την Κανέλλα Χρυσονίδου. Για περισσότερα από 25 χρόνια υπηρέτησε την ομάδα μας με αφοσίωση, επαγγελματισμό και ήθος, αφήνοντας το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στις καρδιές όλων μας. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους της. Κανέλλα, θα μας λείψεις… #OlympiacosBC https://t.co/qp8sbguCz8 #OlympiacosBC #InMemoriam #BasketballFamily

Κουνάνε το δάχτυλο για την υπογεννητικότητα στον μέσο εργαζόμενο που βλέπει τον μισθό του να εξαφανίζεται σε ενοίκια για άθλια σπίτια, σε λογαριασμούς και σε βασικά είδη που έχουν τριπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Που δεν μπορεί να κάνει διακοπές στην ίδια του τη χώρα. Θλίψη... #υπογεννητικότητα #οικονομία #κοινωνία