Search

Με αφορμή την επέτειο της 26ης Αυγούστου, μιας ημερομηνίας που για κάποιους αποτελεί αφορμή για εθνικιστικές γιορτές, αλλά για την Ιστορία σηματοδοτεί την αρχή της τραγωδίας και του βίαιου ξεριζωμού των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, είναι νομίζω χρήσιμο να δούμε πού σταματά η προπαγάνδα και πού αρχίζει η επίσημη ιστορική αλήθεια... Από τη μία πλευρά, έχουμε τα καθημερινά copy-paste memos "The Greeks committed genocide..." που επιχειρούν με θράσος να αντιστρέψουν τους ρόλους του θύτη και του θύματος. Από την άλλη πλευρά, έχουμε την επίσημη ετυμηγορία της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (τη γνωστή IAGS). Στο επίσημο ψήφισμά της, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα ξεκαθαρίζει ότι τα γεγονότα εκείνης της περιόδου αποτελούσαν μια προγραμματισμένη Γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολίας. Μάλιστα, το σώμα των κορυφαίων ιστορικών του πλανήτη καταλήγει ρητά: "Η Ένωση καλεί την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημη συγγνώμη και να λάβει άμεσα και ουσιαστικά μέτρα προς την αποκατάσταση." Όσα φυλλάδια και memos κι αν επιστρατεύσει η προπαγάνδα για να παραποιήσει την πραγματικότητα, η "Ιστορία" έχει ήδη γράψει με τον πιο επίσημο τρόπο ποιοι διέπραξαν τις γενοκτονίες... Υ.Γ. Εδώ το κείμενο του επίσημου φορέα : https://t.co/U5ibJHyUXQ #Γενοκτονία #Ιστορία #Μνήμη

The National Resistance Park in the municipality of Neapolis–Sykea in Thessaloniki was officially designated as a historical site following the discovery of mass graves and human skeletons during redevelopment works, linking the area to the memory of executions and significant events in modern Greek history. (translated)

Βλέπουμε λοιπόν ότι το 100% των ΜΜΕ έχει αποφασίσει ότι θα πρέπει να γίνει αλλαγή κυβέρνησης στις εκλογές του 2027. Στην προσπάθειά τους να βρουν το κατάλληλο πρόσωπο, ξεκίνησαν από το θυμικό και προέβαλαν την #Καρυστιανού. Όταν η ξυλολιάδα αποδείχθηκε φούσκα, άρχισαν να προβάλουν και πάλι τον #Τσίπρα, ποντάροντας στην ασθενή μνήμη πολλών. Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση στο διεθνές τοπίο που διαμορφώνεται. Η κυβέρνηση της ΝΔ κατάφερε να σταθεροποιήσει την Οικονομία και να εξοπλίσει τις ΕΔ δια παν ενδεχόμενο. Πιστεύω ότι οι ορθολογικά σκεπτόμενοι Έλληνες τα καταλαβαίνουν αυτά και θα δώσουν την ΔΙΚΉ ΤΟΥΣ απάντηση στις εκλογές. #Ελλάδα #εκλογές #πολιτική

Πώς αλλάζει ένας πίνακας όταν τον κοιτάζουμε μέσα από τα μάτια ενός λογοτεχνικού χαρακτήρα; Μόνα Λίζα — Λεονάρντο ντα Βίντσι (1452–1519) Η Ελίζαμπεθ Μπένετ ίσως χαμογελούσε με όλες τις θεωρίες γύρω από εκείνο το διάσημο χαμόγελο. Η Έμμα Γούντχαουζ πιθανότατα θα προσπαθούσε αμέσως να αποκρυπτογραφήσει την προσωπικότητα της γυναίκας στο πορτρέτο. Νούφαρα — Κλοντ Μονέ (1840–1926) Η Αν Έλιοτ ίσως έβλεπε σε αυτά τον χρόνο, τη μνήμη και την αλλαγή. Ο κύριος Ντάρσι θα μπορούσε να εκτιμήσει ακριβώς την ηρεμία και τη συγκράτηση της εικόνας. Έναστρη Νύχτα — Βίνσεντ βαν Γκογκ (1853–1890) Η Κάθριν Μόρλαντ ίσως μετέτρεπε τον ανήσυχο ουρανό στην αρχή ενός μυστηρίου. Η Μαριάν Ντάσγουντ ίσως παρατηρούσε πρώτα το συναίσθημα και μόνο ύστερα το τοπίο. Αυτοί οι χαρακτήρες ανήκουν στον κόσμο της Τζέιν Όστεν (1775–1817), ενώ οι πίνακες προέρχονται από πολύ διαφορετικές εποχές. Ίσως ένας ενδιαφέρων τρόπος να κοιτάζουμε την τέχνη είναι να μην ρωτάμε μόνο: «Τι βλέπω;» αλλά και: «Τι θα έβλεπε κάποιος άλλος σε αυτόν τον πίνακα;» #ΙστορίαΤέχνης #ΔιάσημοιΠίνακες #LeonardoDaVinci #ClaudeMonet #VincentVanGogh #ΤέχνηΚαιΛογοτεχνία #Μουσεία #20260826 #CaptainWeb #Ελληνικά

During an event in Ahlat in anticipation of the 955th anniversary of the Battle of Manzikert, Turkish President Recep Tayyip Erdoğan praised the significance of Ahlat as a symbolic starting point for the Turkish and Islamic conquests of Jerusalem and Constantinople, asserting that the national memory of the Turks is reflected in the monuments of the region. (translated)

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

The massacre at Kommeno in Arta is considered one of the worst crimes committed by the Germans in Europe. We keep their memory alive every year on August 16. We honor our deceased compatriots and the survivors who found the strength and courage to restore this martyrdom site. (translated)

🔴Το «Τείχος του Αίσχους», το «Άλμα στην Ελευθερία» και τα «Κόμματα του Αίσχους». 🔴Ήταν μια μέρα σαν την σημερινή, του 1961, στο Βερολίνο, όταν ο 19χρονος Ανατολικογερμανός στρατιώτης Κόνραντ Σούμαν (Conrad Schumann), πέταξε το όπλο του, πήδηξε πάνω από το πρόχειρο συρματοπλεγμα που χώριζε τους δύο κόσμους και βρέθηκε στην ελεύθερη πλευρά του Βερολίνου. Ο νεαρός φωτορεπόρτερ Πέτερ Λάιμπινγκ (Peter Leibing) ήταν εκεί και αποθανάτισε την σκηνή. Η ιστορική αυτή φωτογραφία, που έκανε τον γύρο του (ελεύθερου) κόσμου, ονομάστηκε «Το Άλμα στην Ελευθερία». 🔴Τρεις ημέρες νωρίτερα, το υπουργικό συμβούλιο της λεγόμενης «Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας» (ΛΔΓ), αποφάσισε το κλείσιμο των συνόρων με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΟΔΓ), στην πόλη του Βερολίνου, με την κατασκευή ενός «Αντιφασιστικού Προστατευτικού Τείχους». Αυτό που έμεινε στην Ιστορία ως «Τείχος του Αίσχους». 🔴Το «Τείχος του Αίσχους», χτίστηκε για να εμποδίσει την μαζική φυγή των Ανατολικογερμανών από τον «σοσιαλιστικό παράδεισο». Υπολογίζεται πως περίπου 3,5 εκατομμύρια Ανατολικογερμανοί είχαν διαφύγει στην Δύση, μέσω Βερολίνου, από το 1949 ως το 1961, ενώ τις δύο πρώτες βδομάδες του Αυγούστου 1961, εν μέσω φημών ότι επίκειται κλείσιμο των συνόρων, περίπου 47.000 Ανατολικογερμανοί πρόλαβαν και πέρασαν στην πλευρά της ελευθερίας. 🔴Σε όλους τους «σοσιαλιστικούς παραδείσους» απαγορευόταν αυστηρά η έξοδος, για οποιονδήποτε λόγο! Στα υπόλοιπα ολοκληρωτικά ή δικτατορικά καθεστώτα, ακόμα και στο ναζιστικό, όχι μόνον δεν εμποδιζόταν η έξοδος όσων αντιφρονούντων δεν είχαν καταδικαστεί και φυλακιστεί, αλλά ενθαρρυνόταν κιόλας από το κράτος. Επίσης, δεν υπήρχε κανένας περιορισμός, για όποιον πολίτη πίστευε ότι θα έχει καλύτερη τύχη αν μετανάστευε σε άλλη χώρα, ούτε βέβαια σε όσους είχαν την δυνατότητα να πάνε στο εξωτερικό για τουρισμό. Άρα, ανάμεσα στα καθεστώτα αυτού του είδους, ο κομμουνισμός είναι η πιο καταπιεστική και ανελεύθερη μορφή ολοκληρωτισμού. 🔴Στην ΛΔΓ, υπήρχε η παράγραφος 213 του Ποινικού Κώδικα, περί «εγκατάλειψης της χώρας», που προέβλεπε ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη για τους «παραβάτες». Υπολογίζεται ότι περίπου 75.000 Ανατολικογερμανοί δικάστηκαν και φυλακίστηκαν για παράβαση του συγκεκριμένου νόμου, ενώ 136 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαφύγουν στη Δύση, από το Τείχος. 🔴Το Τείχος, που είχε ύψος 2 μέτρων και συνολική περίμετρο 155 χιλιομέτρων, ήταν στην πραγματικότητα δύο τσιμεντένια τείχη, ανάμεσα στα οποία υπήρχε μια «ζώνη θανάτου» πλάτους 160 μέτρων, με 302 φυλάκια επιτήρησης, παρατηρητήρια, πολυβολεία, προβολείς, νάρκες, εκπαιδευμένα σκυλιά και φυσικά μπόλικο αγκαθωτό συρματόπλεγμα - σήμα κατατεθέν του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού. 🔴Βέβαια, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και στις 9 Νοεμβρίου του 1989, το Τείχος γκρεμίστηκε από τους Βερολινέζους και των δύο πλευρών. Κι όταν συνέβη αυτό, κανένας δεν κατευθύνθηκε προς τα ανατολικά. Όλοι κατευθύνθηκαν δυτικά. Σήμερα, τα περισσότερα κόμματα της ευρωπαϊκής αριστεράς, έχουν πάρει αποστάσεις απ' αυτό το αισχρό σύμβολο καταπίεσης. 🔴Στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο, μόνο στο αποκαλούμενο «τελευταίο Σοβιέτ της Ευρώπης» (στην Ελλάδα!), υπάρχουν κόμματα που νοσταλγούν όλες αδιακρίτως τις εγκληματικές και καταπιεστικές πρακτικές των -αλήστου μνήμης!- κομμουνιστικών καθεστώτων, ακόμα και το «Τείχος του Αισχους». Και δεν αναφέρομαι μόνο στο ΚΚΕ, αλλά και στα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς, που είναι «μία από τα ίδια» με το ΚΚΕ. Ο μόνος χαρακτηρισμός που τους αξίζει, είναι «Κόμματα του Αίσχους». Κι όσο πιο γρήγορα εκλείψουν πολιτικά, τόσο το καλύτερο, για όλους μας!~ #ΤείχοςτουΑίσχους #Ελευθερία #Ιστορία

Ο Στέφανος Μάνος -ο Θεός ν'ανσπαύσει την ψυχή του- είχε τη στάνταρ ιδεολογία ενός γιου μεγαλογιατρού που παντρεύτηκε την κόρη του προέδρου του ΣΕΒ. Ας τον θυμόμαστε, όμως, για το σπαρταριστό γέλιο που μας χάρισε όταν θελησε να βγει βουλευτής του Τζήμερου με τη σύμπραξη του 2012. https://t.co/WXdKrCoy2o #ΣτέφανοςΜάνος #πολιτική #μνήμη

52 years since the start of the second phase of the Turkish invasion of Cyprus. No matter how many years pass, the memory remains. The Cyprus issue remains a matter of illegal military occupation of a significant part of the Republic of Cyprus, a sovereign member state of the EU. We honor (translated)

Σαν σήμερα 14/08/1996, δολοφονείται άνανδρα επάνω στον ιστό από τους Τούρκους ο 26χρονος ηρωομάρτυρας Σολωμού Σολωμός. Tην ημέρα της κηδείας του Tάσου Iσαάκ, στις 14 Αυγούστου 1996, ημέρα μνήμης της κατάληψης της Aμμοχώστου, μία ομάδα από διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της δολοφονίας. Η σκηνή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν εμφανίστηκε μια ομάδα «γκρίζων λύκων» και άρχισαν τον πετροπόλεμο. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τους Κυανόκρανους πέρασε στη νεκρή ζώνη και προσπάθησε ν΄ ανέβει σε έναν ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό. Στη συνέχεια άρχισαν να ρίχνουν προς τους διαδηλωτές. Oι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης. H σορός του Σολωμού απομακρύνθηκε από την περιοχή. Επίσης, αρκετά ακόμα άτομα τραυματίστηκαν από τις σφαίρες των Tούρκων στο χώρο του επεισοδίου. Σύμφωνα με τις Ελληνοκυπριακές αρχές, ένας από τους δολοφόνους του Σολωμού Σολωμού, ήταν και ο Kενάν Aκίν, έποικος, πρώην αξιωματικός του τουρκικού στρατού, υπουργός του ψευδοκράτους και πράκτορας των Tουρκικών μυστικών Δυνάμεων. Ομάδα ανακριτών του Αρχηγείου Αστυνομίας και της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αμμόχωστου, μετά από συντονισμένες εξετάσεις, εντόπισαν τους δράστες εναντίον των οποίων εκδόθηκαν διεθνή εντάλματα σύλληψης. Το υλικό που εξασφαλίσθηκε χρησιμοποιήθηκε για προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Τουρκίας. Κανένας από τους δράστες δεν συνελήφθη. #ΣολωμόςΣολωμού #Αμμόχωστος #Ελευθερία

30 years since the cold-blooded murder of the national martyr Tasos Isaac by the Turks! The memory remains unextinguished and the struggle for Liberation continues! It was August 11, 1996, when the national martyr Tasos Isaac fell dead in Deryneia, beaten to death by the mob of. (translated)

Thirty years later and yet, the memory has not faded. Tasos Isaak was shot unarmed by the Turkish mob in the buffer zone of Dherynia. A crime that went unpunished, a family that did not receive justice, a wound that remains open, a nation that still mourns. Today we remember. (translated)

Ο #Τσίπρας ξανασυστήνεται στο...#ingr 🫣.Ο άνθρωπος που σήμερα μας λέει ότι δεν συναλλάχθηκε & δεν εξυπηρέτησε «συμφέροντα»,μας μιλά ξανά για το πόσο διαφορετικά θα κυβερνούσε. Λες &δε κυβέρνησε.Λες &δεν έχουμε μνήμη.Λες &το 2015–2019 δε συνέβη ποτέ.το παρελθόν όμως δε σβήνεται👇 https://t.co/7mCUv1z9ch #Τσίπρας #πολιτική #Ελλάδα