BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#ΣοβιετικήΈνωση

🔴Η εξολόθρευση των συγγενών του Στάλιν, από τον... Στάλιν. 🔴Είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι ο Στάλιν ήταν ο μεγαλύτερος εγκληματίας των σύγχρονων καιρών. Εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο κατόπιν διαταγών του. Μεταξύ αυτών, κι όλοι οι συγγενείς του! Συγγενείς εξ αίματος δεν είχε, είχε όμως συγγενείς εξ αγχιστείας, από την πλευρά των δύο γυναικών που παντρεύτηκε. Ας δούμε τι απέγιναν οι άνθρωποι αυτοί. 🔴Αλεξάντρ Σβανίτζε, αδελφός της πρώτης συζύγου του Στάλιν, Κάτο (Αικατερίνης) Σβανίτζε. Δεν ήταν άσχετος με την πολιτική, καθώς είχε γίνει μέλος του κόμματος του Λένιν το 1901, πολύ πριν συνδεθεί η αδελφή του με τον Στάλιν. Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, πήρε σειρά προνομιούχων θέσεων: Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Οικονομικών της Γεωργιανής ΣΣΔ, εμπορικός απεσταλμένος στην Γερμανία, αναπληρωτής Πρόεδρος της Σοβιετικής Κρατικής Τράπεζας και επικεφαλής της Σοβιετικής Τράπεζας Εξωτερικού Εμπορίου. Την εποχή του «Μεγάλου Τρόμου» (1937), συνελήφθη με την κατηγορία ότι ήταν «κατάσκοπος της Γκεστάπο»! Εκτελέστηκε στις 20 Αυγούστου 1941. 🔴Μαρία Σβανίτζε, σύζυγος του Αλεξάντερ Σβανίτζε. Μεγάλωσε τον πρωτότοκο γιο του Στάλιν, Γιάκοβ, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1907). Το 1921, τον έφερε στην Μόσχα, για να ζήσει με τον πατέρα του. Για πολλά χρόνια, η Μαρία ανήκε στον πολύ στενό οικογενειακό κύκλο του Στάλιν, αλλά αυτό δεν την έσωσε. Συνελήφθη το 1937, επειδή «απέκρυψε την αντισοβιετική δράση του συζύγου της». Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια εγκλεισμού στο Ντολίνσκογιε (γυναικείο Γκουλάγκ στο Καζακστάν). Ωστόσο, με νεότερη απόφαση, εκτελέστηκε στις 3 Μαρτίου 1942, μαζί με την κουνιάδα της, Μαρίκο Σβανίτζε. 🔴Μαρίκο Σβανίτζε, αδελφή της γυναίκας του Στάλιν. Εργαζόταν ως γραμματέας του Αβέλ Ενουκίτζε, γραμματέα της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΣΣΔ. Το 1937, μετά την σύλληψη του προϊσταμένου της, για «αντισοβιετική δράση», συνελήφθη κι αυτή. Παρέμεινε έγκλειστη για 4 χρόνια και τελικά εκτελέστηκε, στις 3 Μαρτίου 1942. 🔴Τζονρίντ Σβανίτζε, γιός του Αλεξάντρ και της Μαρίας (πήρε το μικρό του όνομα προς τιμήν του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζον Ριντ, συγγραφέα του βιβλίου «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο»). Το 1937, που συνελήφθησαν οι γονείς του, ήταν μικρός για εξορία - 10 χρονών. Όμως, το 1947 ήταν σε... κατάλληλη ηλικία και εξορίστηκε στα Γκουλάγκ, με εντολή του θείου του, Ιωσήφ Στάλιν. Απελευθερώθηκε μετά τον θάνατό του. 🔴Φεύγουμε από τους συγγενείς του Στάλιν από την πρώτη σύζυγο και πάμε στους συγγενείς από την δεύτερη σύζυγό του, Ναντέζντα Αλληλούγιεβα, η οποία αυτοκτόνησε το 1932, διότι δεν μπορούσε να ζήσει άλλο με τον τύραννο. 🔴Πάβελ Αλληλούγεφ, αδελφός της Ναντέζντα, ο οποίος της είχε κάνει δώρο ένα μικρό περίστροφο, με το οποίο αυτή αργότερα αυτοκτόνησε. Πέθανε το 1938, με συμπτώματα δηλητηρίασης, σε ηλικία μόλις 44 ετών. 🔴Ζένια Αλληλούγιεβα, σύζυγος του Πάβελ. Το 1947, ο Μπέρια πληροφόρησε τον Στάλιν, ότι η Ζένια, διέδιδε ότι αυτός έδωσε την εντολή δηλητηρίασης του συζύγου της. Ο Στάλιν, δέχθηκε ως αληθή την εκδοχή της δηλητηρίασης, αλλά κατηγόρησε την Ζένια και τον μετέπειτα σύζυγό της, ότι είχαν εξωσυζυγική σχέση και δηλητηρίασαν τον Πάβελ για να απαλλαγούν από την παρουσία του. Βέβαια, η κατηγορία ήταν δύσκολο να αποδειχθεί στο δικαστήριο, μετά από 9 χρόνια, οπότε και οι δύο άρπαξαν έναν 10ετή εγκλεισμό στα Γκουλάγκ, για «αντισοβιετική δράση». 🔴Κίρα Αλληλούγεβα, κόρη του Πάβελ και της Ζένιας. Συνελήφθη έναν χρόνο μετά την σύλληψη της μητέρας της, με την απίστευτη κατηγορία ότι «παρείχε πληροφορίες για την προσωπική ζωή της οικογένειας του Στάλιν στην αμερικανική πρεσβεία»! Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκισης στα Γκουλάγκ και απελευθερώθηκε το 1953, αμέσως μετά τον θάνατο του θείου της. 🔴Άννα Αλληλούγιεβα, αδελφή της Ναντέζντα. Συνελήφθη το 1940 και πέρασε 6 χρόνια στα Γκουλάγκ, γιατί «απέκρυψε την αντισοβιετική κατασκοπευτική δράση του συζύγου της». 🔴Στάνισλαβ Ρέντενς, σύζυγος της Άννας Αλληλούγιεβα. Είχε γεννηθεί στην Πολωνία, όταν ήταν τμήμα της Τσαρικής Αυτοκρατορίας. Παλιός μπολσεβίκος, που κατέλαβε ηγετικές θέσεις στην μυστική αστυνομία (Τσέκα και εν συνεχεία NKVD). Το 1937 εξελέγη μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ και το 1938 διορίστηκε Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Εσωτερικών της ΣΣΔ του Καζακστάν. Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1938 με την κατηγορία της συμμετοχής σε «πολωνική κατασκοπευτική ομάδα» και εκτελέστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1940. 🔴Όπως γράφει στο βιβλίο της η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα Αλληλούγιεβα, κάποτε ρώτησε τον πατέρα της για την εξόντωση των συγγενών της. Πήρε την εξής απάντηση: «Ήξεραν πολλά και μιλούσαν πολύ. Κι αυτό, βόλευε τους εχθρούς!». ♦️Πηγές: 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». 📍Simon Sebag Montefiore, «Στάλιν: Η Αυλή του Κόκκινου Τσάρου». 🎀Οικογενειακή φωτογραφία του Στάλιν με συγγενείς του, τους οποίους αργότερα εξολόθρευσε👇 #Στάλιν #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Ο ανθελληνικός ρόλος της Μόσχας στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο: «Ειρηνευτική επιχείρηση» ο Αττίλας. 🔴Για τον άθλιο ρόλο του Κίσσινγκερ και των ΗΠΑ στην εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, γνωρίζουν όλοι πολύ καλά. Αλλά, ελάχιστοι γνωρίζουν τον επίσης άθλιο και ανθελληνικό ρόλο της Μόσχας, ο οποίος συγκαλύφθηκε επιμελώς από την ιδεολογικά κυρίαρχη αριστερά, κατά την μεταπολίτευση. Μάλιστα, η αριστερά σε Ελλάδα και Κύπρο, έχει καλλιεργήσει και επιβάλλει την άποψη, ότι η ΕΣΣΔ στήριξε την Κύπρο! Ακολουθεί η κατάρριψη του μύθου... 🔴Τα κυριότερα σημεία της πρώτης επίσημης δήλωσης της σοβιετικής κυβέρνησης, που έγινε στις 20 Ιουλίου, ήταν τα εξής: «Η τουρκική επέμβαση είχε ως κίνητρο την ανάγκη υπεράσπισης της τουρκικής κοινότητας του νησιού και επιδιώκει να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία και κυριαρχία της Κύπρου και την εξουσία της νόμιμης κυβέρνησής της. Η σοβιετική κυβέρνηση πιστεύει ότι η κατάσταση απαιτεί λήψη επειγόντων και αποτελεσματικών μέτρων, επαναβεβαιώνει ότι υποστηρίζει την κυριαρχία του κυπριακού κράτους και είναι αντίθετη στην Ένωση με την Ελλάδα, που επιδιώκεται από τον ελληνικό στρατό, ο οποίος στοχεύει στη μετατροπή του νησιού σε στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση Μακαρίου πρέπει να επανέλθει στην εξουσία, οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν και η Κύπρος να αποκατασταθεί ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος». 🔴Ανάλογη θέση πήρε η Σοβιετική Ένωση στην έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που έγινε ανήμερα της εισβολής του Αττίλα: «Ο Σοβιετικός εκπρόσωπος συγκέντρωσε τα πυρά του κατά του ελληνικού καθεστώτος, ενώ δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή και -σύμφωνα τουλάχιστον με τους Αμερικανούς- προσπάθησε να καθυστερήσει την κατάπαυση του πυρός». 🔴Την ίδια μέρα, το σοβιετικό πρακτορείο ειδήσεων ΤΑΣΣ, δικαιολογούσε απόλυτα την εισβολή του Αττίλα: «Η τουρκική επέμβαση υπαγορεύθηκε από την ανάγκη της προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου και ο σκοπός της είναι η αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Κύπρου και της αποκατάστασης της νόμιμης κυβέρνησης». 🔴Μετά την επιτυχή απόβαση των Τούρκων στην Κύπρο, στις 21 Ιουλίου, το ΤΑΣΣ ξεσπαθώνει πλέον υπέρ του Αττίλα: «Οι ηρωικές τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έκαναν επιτυχημένη απόβαση για να εξασφαλίσουν την ειρήνη στο νησί. Αυτή η ενέργεια υποστηρίζεται από τη Σοβιετική Ένωση. Οι σοβιετικές αεροπορικές δυνάμεις είναι έτοιμες προς υποστήριξη της Τουρκίας ενάντια σε πιθανή επέμβαση οποιασδήποτε άλλης χώρας». 🔴Σύμφωνα μάλιστα με τον Ali Han Tahsin, πρώην διοικητή της τουρκοκυπριακής παραστρατιωτικής οργάνωσης του Ντενκτάς, Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT), δεν υπήρξε μόνο υποστήριξη, αλλά και προσυνεννόηση Μόσχας-Άγκυρας για τον Αττίλα: «Να σας πω και κάτι άλλο, γιατί συχνά λέγεται ότι η εισβολή έγινε με τη στήριξη των ΗΠΑ. Η πρώτη εισβολή έγινε με τη στήριξη των Σοβιετικών. Όταν η Τουρκία αποφάσισε να επέμβει, επικοινώνησε με τους Σοβιετικούς και ο πρέσβης της ΕΣΣΔ ρώτησε τον Τούρκο Πρόεδρο κατά πόσον μετά την εισβολή η Κύπρος θα παρέμενε μέλος του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Όταν πήρε θετική απάντηση, έδωσε τη συγκατάθεσή του για την επέμβαση». 🔴Στις 29 Ιουλίου, ενώ η Τουρκία είχε καταλάβει ήδη την Κερύνεια και ετοιμαζόταν για τον Αττίλα ΙΙ, «ο πρέσβης της ΕΣΣΔ στην Αθήνα επέδωσε στον γ.γ. του Υπ.Εξ., Άγγελο Βλάχο, διακοίνωση της Μόσχας για τη μη εφαρμογή του ψηφίσματος 353 εκ μέρους της Ελλάδας. Ο Βλάχος του είπε πως το ψήφισμα αναφερόταν σε όλα τα ξένα στρατεύματα, περιλαμβανομένων και των τουρκικών. Τότε ο Σοβιετικός πρέσβης, του είπε πως το ψήφισμα αναφερόταν στα ελληνικά και όχι στα τουρκικά στρατεύματα, τα οποία έκαναν χρήση του δικαιώματος επέμβασης με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως του 1959». 🔴Τα σχόλια, δικά σας!~ Πηγές: 📍Σωτήρης Βαλντέν, «Παράταιροι Εταίροι». 📍Φανούλα Αργυρού, «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019». 📍Θεόδωρος Χαραλάμπους, «50 χρόνια μετά - Η Σοβιετική Ένωση και η βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974». 📍Μακάριος Δρουσιώτης, «Υποστήριζε το ΄74 ότι η Τουρκία έκανε “ειρηνευτική επιχείρηση” – O σκοτεινός ρόλος της Μόσχας στο Κυπριακό». #Κύπρος #ΤουρκικήΕισβολή #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Ιούνιος-Ιούλιος 1941: Η μεγάλη σφαγή στις φυλακές της NKVD στην Δυτική Ουκρανία. 🔴Τέτοιες μέρες του 1941, αποκαλύφθηκε ένα ακόμα μαζικό έγκλημα του σταλινισμού, που έλαβε χώρα κυρίως στην Δυτική Ουκρανία και δευτερευόντως στην Εσθονία, την Λεττονία και την Λιθουανία. Πρόκειται για την βάναυση δολοφονία 40.000 πολιτικών κρατουμένων από την Σοβιετική Μυστική Αστυνομία (NKVD). Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... 🔴Καθώς ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε την εισβολή στην Σοβιετική Ένωση, στις 22 Ιουνίου 1941, ο Στάλιν διέταξε την NKVD (υπ’ αριθμόν 00803 Διαταγή), να «εκκαθαρίσει» όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, στις συνοριακές περιοχές της ΕΣΣΔ που πιθανόν θα καταλαμβάνονταν, για «να τους απαλλάξει από τον πειρασμό να συνεργαστούν με τους Γερμανούς». 🔴Η Δυτική Ουκρανία (περιοχές Λβιβ, Ιβάνο-Φρανκίφσκ, Χμελνίτσκι, Ρίβνε, Τερνόπιλ, Βολίν και Ζακαρπάτια), ήταν προπολεμικά μέρος της Πολωνίας. Περιήλθε δε υπό σοβιετική κατοχή, όταν τα σταλινικά στρατεύματα εισέβαλαν στο ανατολικό τμήμα της Πολωνίας, βάσει του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. 🔴Μόλις ολοκληρώθηκε η σοβιετική κατοχή, άρχισε η «σοβιετοποίηση», με μαζικές συλλήψεις υπόπτων ως «αντισοβιετικών στοιχείων». Στην κατηγορία αυτή, εντάχθηκαν τα μέλη της πολωνικής ελίτ (κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλα επιφανή πρόσωπα της κοινωνίας, όπως γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές κ.λπ.), αλλά και οι Ουκρανοί εθνικιστές, που μάχονταν τους Πολωνούς και θεωρούνταν από τους Σοβιετικούς «οι χειρότεροι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας». 🔴Η εθνοτική κατανομή των συλληφθέντων, ήταν 70% Ουκρανοί, 20% Πολωνοί και 10% «λοιπά αντισοβιετικά στοιχεία». Οι θεωρούμενοι ως «πιο επικίνδυνοι», είτε εκτελέστηκαν, είτε απελάθηκαν στην Σιβηρία ή το Καζακστάν, μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 1940. Όσοι θεωρήθηκαν λιγότερο επικίνδυνοι, φυλακίστηκαν στις τοπικές φυλακές. 🔴Από την επομένη κιόλας της γερμανικής εισβολής, η NKVD άρχισε η «εκκαθάριση» των πολιτικών κρατουμένων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κρατούμενοι έβγαιναν καθ’ ομάδες στην αυλή των φυλακών και δολοφονούνταν με την κλασσική μέθοδο της NKVD: μια σφαίρα στον σβέρκο! Σε άλλες περιπτώσεις, όταν πλησίαζαν τα γερμανικά στρατεύματα και οι δολοφόνοι της NKVD βιάζονταν να φύγουν, είτε έμπαιναν στα κελιά και έσφαζαν τους κρατουμένους με ξιφολόγχες, είτε έβαζαν φωτιά στις φυλακές, είτε πετούσαν χειροβομβίδες στα κελιά των κρατουμένων. 🔴Η μεγαλύτερη σφαγή, έγινε στο Λβιβ, όπου δολοφονήθηκαν με διάφορους τρόπους, πάνω από 5 χιλιάδες κρατούμενοι! Επέζησαν μόλις 270, όταν στις 28 Ιουνίου ξέσπασε στην πόλη λαϊκή εξέγερση, που ανάγκασε την NKVD να αποχωρήσει εσπευσμένα. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, η εικόνα ήταν η εξής: «Από την αυλή μια πόρτα οδηγούσε σε έναν μεγάλο χώρο γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω με πτώματα. Όσοι βρίσκονταν στο κάτω μέρος ήταν ακόμα ζεστοί. Τα θύματα ήταν ηλικίας μεταξύ 15 και 60 ετών, αλλά οι περισσότεροι ήταν 20-35 ετών. Ήταν ξαπλωμένοι σε διάφορες στάσεις, με τα μάτια τους ανοιχτά και γκριμάτσες τρόμου στα πρόσωπά τους. Υπήρχαν πολλές γυναίκες ανάμεσά τους. Αρκετά θύματα σκοτώθηκαν με πυροβολισμό στο κεφάλι. Αλλά οι περισσότεροι μαχαιρώθηκαν με ξιφολόγχη. Μερικά από τα πτώματα ήταν γυμνά. Ένας άνδρας φορούσε κοστούμι και γραβάτα, πιθανώς μόλις είχε συλληφθεί». 🔴Επιπροσθέτως, στο Λουτσκ (περιφέρειας Βολίν), βρέθηκαν δολοφονημένοι 4.000 πολιτικοί κρατούμενοι, στο Σαμπίρ (περιφέρειας Λβιβ) 1.200 γυναίκες κρατούμενες, στο Ιβάνο-Φρανκίφσκ 2.500, στο Σαμπίρ 1.570, ενώ στο Ζόλοτσιβ και το Ντόμπρομιλ (περιφέρειας Λβιβ), το Τσόρτκιβ (περιφέρειας Τερνόπιλ) και την πόλη Ρίβνε υπολογίζεται ότι περίπου 1.500 κρατούμενοι δολοφονήθηκαν, σε καθεμία από αυτές τις τοποθεσίες. 🔴Τραγικές σκηνές, διαδραματίστηκαν τις επόμενες μέρες, όταν τα μέλη των οικογενειών των θυμάτων, έψαχναν τους δικούς τους ανθρώπους, ανάμεσα σε σωρούς φρικτά παραμορφωμένων πτωμάτων. Και βέβαια, οι αποτρόπαιες αυτές σφαγές, καθόρισαν και την στάση του πληθυσμού των περιοχών αυτών, στην συνέχεια του πολέμου.~ #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση #ΔικαιώματαΑνθρώπου