Search

The spokesperson of AKEL, Charis Polycarpou, commented on the recent reports regarding funding and the shipment of weapons from the Soviet Union, noting that the reports are not new and expressing wonder at their reappearance at a specific time, while simultaneously accusing the government of inflation and announcing the presidential candidacy for 2028, excluding Averof Neofytou. #ΑΚΕΛ #ΣοβιετικήΈνωση #πολιτική (translated)

🔴Αλήθεια, πώς βρέθηκαν οι ρωσσόφωνοι στις χώρες της Βαλτικής; 🔴Τις προηγούμενες ημέρες, ο Πούτιν δήλωσε πως: «Η Μόσχα γνωρίζει ότι τα δικαιώματα των ρωσσόφωνων παραβιάζονται στις χώρες της Βαλτικής». Πέραν από την παρατήρηση, ότι τα ίδια ακριβώς έλεγε και πριν εισβάλλει στην Ουκρανία, ας εξετάσουμε ποιοι είναι αυτοί οι ρωσσόφωνοι και πώς βρέθηκαν στις χώρες της Βαλτικής. 🔴Οι γηγενείς πληθυσμοί των Βαλτικών Χωρών (Εσθονίας, Λιθουανίας και Λετονίας), δεν ανήκουν στην σλαβική φυλή και δεν έχουν κοινά εθνοτικά και γλωσσικά στοιχεία με τους Ρώσσους. Όμως, έχουν την μεγάλη ατυχία να συνορεύουν με την Ρωσσία. Τον 18ο αιώνα, οι περιοχές αυτές προσαρτήθηκαν βίαια στην τσαρική αυτοκρατορία. Εξασφάλισαν την ανεξαρτησία τους, το 1918, με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όχι για πολύ. 🔴Τον Ιούνιο του 1940, ενσωματώθηκαν βίαια στην Σοβιετική Ένωση, βάσει του μυστικού πρωτοκόλλου του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολοτωφ. Το 1941, κατελήφθησαν από τον γερμανικό στρατό. Ωστόσο, το 1945 κατελήφθησαν ξανά από τους Σοβιετικούς και ενσωματώθηκαν στην ΕΣΣΔ, ως δήθεν ανεξάρτητες «Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες». Εν τέλει, το 1991, απέκτησαν ξανά την πλήρη ανεξαρτησία τους. 🔴Η «σοβιετοποίηση» των περιοχών αυτών, ήταν εξίσου βίαιη με την σοβιετοποίηση της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Σε πρώτη φάση, αμέσως μετά την σοβιετική εισβολή, το 1940, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, περίπου 20.000 «εχθρικά στοιχεία». Επρόκειτο για τα πιο εξέχοντα πρόσωπα της πολιτικής, της οικονομίας, των επιστημών και των τεχνών. 🔴Στις 13 και 14 Ιουνίου 1941, άρχισε η «εκκαθαριστική επιχείρηση των περιοχών που είχαν πρόσφατα ενσωματωθεί στην ΕΣΣΔ, από τα αντισοβιετικά, κοινωνικώς επικίνδυνα εγκληματικά στοιχεία και ξένα σώματα της κοινωνίας». Συνολικά, 25.711 άτομα από τις Βαλτικές χώρες, εκτοπίστηκαν στο μακρινό Καζακστάν, στοιβαγμένοι σε βαγόνια μεταφοράς ζώων. 🔴Η βίαιη σοβιετοποίηση, διακόπηκε λόγω της γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ, αλλά συνεχίστηκε και εντάθηκε μετά το τέλος του πολέμου. Έτσι, 22 και 23 Μαΐου 1948, μόνο στην Λιθουανία, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία 36.392 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που είχαν προγραφεί ως «συμμορίτες, εθνικιστές και μέλη των οικογενειών αυτών των δύο κατηγοριών». 🔴Από τον Μάρτιο ως τον Μάιο 1949, και από τις τρεις Βαλτικές χώρες, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία περί τα 95.000 «εχθρικά και επικίνδυνα για την σοβιετική τάξη στοιχεία». Ανάμεσά τους, σύμφωνα με αναφορά του υπευθύνου (Κουγκλώφ) στον Στάλιν: 27.084 παιδιά μικρότερα των 16 ετών, 1.785 νήπια χωρίς οικογένεια, 146 ανάπηροι και 2.850 καταβεβλημένοι γέροντες. Τον Σεπτέμβριο 1951, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν ακόμα 17.000. 🔴Συνολικά, για την περίοδο 1940-1953, οι εκτοπισμένοι κάτοικοι των Βαλτικών χωρών, εκτιμώνται σε περισσότερους από 200.000. Από αυτούς, περίπου 120.000 ήταν Λιθουανοί, 50.000 Λετονοί και 30.000 Εσθονοί. Δηλαδή, το 10% του πληθυσμού των τριών χωρών. 🔴Όπως καταλαβαίνετε, σε κάθε «κύμα» εκτελέσεων και εκτοπίσεων των μελών ολόκληρων οικογενειών, χιλιάδες σπίτια έμεναν άδεια και χιλιάδες θέσεις εργασίας κενές. Έτσι, κάθε οικογένεια που απομακρυνόταν, οι σταλινικοί την αντικαθιστούσαν με Ρώσσους εποίκους. Αυτό δεν γινόταν απλώς και μόνον για να καλυφθούν τα κενά, αλλά μέσα σ’ ένα ευρύτερο σχέδιο αντικατάστασης πληθυσμού, για να μην υπάρχουν στο μέλλον οι προϋποθέσεις για ανεξαρτησία των χωρών αυτών. Το ίδιο σχέδιο εφαρμόστηκε και στην Ουκρανία, την Μολδαβία, την Γεωργία, αλλά και στις μουσουλμανικές «Σοβιετικές Δημοκρατίες». 🔴Αυτοί οι Ρώσσοι έποικοι, δεν έμαθαν τις τοπικές γλώσσες, διότι ήταν ποτισμένοι με το δηλητήριο του μεγαλορώσσικου σωβινισμού. Θεωρούσαν ότι είναι «λαός κυρίων», άρα οι δευτέρας κατηγορίας γηγενείς πολίτες, επιβάλλεται να μιλάνε την γλώσσα των κυρίων τους. Και πράγματι, σε όλες τις χώρες που συναποτελούσαν την ΕΣΣΔ, μέχρι το 1991, η επίσημη γλώσσα ήταν τα ρωσσικά. 🔴Μετά, άλλαξαν τα πράγματα. Όμως, οι Ρώσσοι σωβινιστές έποικοι, από την μία απολαμβάνουν τα αγαθά της δυτικής κοινωνίας, κι απ’ την άλλη γκρινιάζουν ότι «καταπατώνται τα δικαιώματά τους», θεωρώντας ότι είναι δικαίωμά τους, να επιβάλλονται στους γηγενείς. Αν δεν μπορούν να χωνέψουν ότι οι εποχές που ήταν κυρίαρχοι πέρασαν ανεπιστρεπτί, υπάρχει λύση: να επιστρέψουν πάραυτα στην μιζέρια του ρωσσικού τους κόσμου! Δεν θα λείψουν σε κανέναν! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! 📍Τα στατιστικά στοιχεία, ελήφθησαν από το συλλογικό έργο «Η μαύρη βίβλος του κομμουνισμού». #ΒαλτικέςΧώρες #Ρωσσόφωνοι #ΣοβιετικήΈνωση

🔴27 Σεπτεμβρίου 1941: Ιδρύεται το ΕΑΜ «για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»! 🔴Στην αρχή της κατοχής, οι αριστεροί βρέθηκαν σε κατάσταση αμηχανίας, αφού οι Γερμανοί ήταν σύμμαχοι της ΕΣΣΔ, άρα και δικοί τους σύμμαχοι. Ένιωθαν δε, ασφαλείς με τους Γερμανούς. Αναφέρει σχετικά ο μετέπειτα Νο 2 του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Εμείς ήμασταν στην Ακροναυπλιά. Το γερμανο -σοβιετικό σύμφωνο δεν το είδαμε με κακό μάτι. Ο Μάγγος ο κακομοίρης, όταν πέφταν οι μπόμπες από πάνω, έλεγε: “Δε θα ρίξουνε εδώ μπόμπες οι Γερμανοί. Δεν τους αφήνει ο μουστάκιας, έχει πει ότι εκεί πέρα είναι οι κομμουνιστές”. Τόση ήταν η πίστη στη δύναμη της Σοβιετικής Ένωσης». 🔴Ωστόσο, οι αριστεροί στην Ελλάδας ήταν, τρόπον τινά, «τυχεροί», καθώς δεν πρόλαβαν να εκτεθούν σε κραυγαλέες πράξεις συνεργασίας με τους Γερμανούς (εκτός από την απελευθέρωση 27 στελεχών του ΚΚΕ από την Ακροναυπλιά...), όπως οι Γάλλοι ομοϊδεάτες τους. Δύο μήνες μετά την αρχή της κατοχής στην Ελλάδα, οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Σοβιετική Ένωση, κι έτσι οι αριστεροί ξεπέρασαν την αμηχανία τους. 🔴Οι εντολές για τα καθήκοντα των Ευρωπαίων αριστερών, δόθηκαν από τον Στάλιν, στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα, αμέσως μετά την γερμανική επίθεση: «Στις κατεχόμενες από τον εχθρό περιοχές, οφείλουν να συγκροτηθούν σχηματισμοί ανταρτών. Πρέπει να δημιουργηθεί αφόρητη κατάσταση για τον εχθρό και τους συνεργάτες του». 🔴Έτσι, την 1η Ιουλίου 1941, συνέρχεται η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, με θέμα: «Η τρέχουσα στιγμή και τα καθήκοντα των Ελλήνων κομμουνιστών». Παρόντες ήταν και τρεις που είχαν αποφυλακίσει οι Γερμανοί από την Ακροναυπλιά, πριν από λίγες μέρες: οι Ανδρέας Τσίπας, Ανδρέας Τζήμας και Κώστας Λαζαρίδης. Μάλιστα, ο πρώτος εξελέγη γ.γ. του ΚΚΕ. 🔴Στην Ολομέλεια αυτή, αποφασίστηκε η ίδρυση του ΕΑΜ: «Η υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης, η υποστήριξη της νίκης της με όλα τα μέσα είναι ύψιστο καθήκον κάθε κομμουνιστή... Οι κομμουνιστές οφείλουν να δουν, ότι στο σημερινό στάδιο της αντισοβιετικής επίθεσης ο φασισμός είναι ο κύριος εχθρός... Γι' αυτό πρέπει να υποστηρίζουν κάθε προσπάθεια που θα τείνει στη συντριβή του φασισμού και στην υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης». 🔴Όπως βλέπετε, διόλου τυχαία, η απόφαση αρχίζει και τελειώνει με την ίδια ακριβώς φράση: «Υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»! Αυτό, για να μην έχετε καμμιά αμφιβολία για τους πραγματικούς λόγους της ίδρυσης του ΕΑΜ. 🔴Ακόμα και μεταγενέστερα, το 1953, σε απολογιστική έκθεση του Π.Γ. του ΚΚΕ, αναφέρεται ξεκάθαρα ο λόγος που το κόμμα οργάνωσε αντάρτικο: «Ο αγώνας του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, ήταν μόνο μια μικρή συμβολή στην τεράστια προσπάθεια που έκανε η Σοβιετική Ένωση για την ήττα του φασισμού». Για να το κάνουμε λιανά, αν η Γερμανία δεν επιτίθετο στην ΕΣΣΔ, ούτε ΕΑΜ θα υπήρχε, ούτε ΕΛΑΣ, ούτε Άρης Βελουχιώτης, ούτε, ούτε, ούτε... 🔴Υπήρχε όμως ένα μεγάλο πρόβλημα την εποχή εκείνη: το ΚΚΕ ήταν ουσιαστικά διαλυμένο από την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Αναφέρει σχετικά ο Χαριτόπουλος: «Η πρωτοβουλία για την δημιουργία του ΕΑΜ ανήκει στους κομμουνιστές, αυτές τις δύο τρεις εκατοντάδες που κατορθώνουν να δραπετεύσουν από τις φυλακές και τα ξερονήσια». 🔴Αφού ήταν τόσο λίγοι, οι κομμουνιστές αποφάσισαν να βρουν συμμάχους, πρόθυμους να «καπελωθούν». Έτσι, την ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ, εκτός από το ΚΚΕ, την συνυπέγραψαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας. Επρόκειτο για «κόμματα-σφραγίδες», με αρχηγούς, αλλά χωρίς οπαδούς, που χρησιμοποιήθηκαν ως «βιτρίνα», για να μην φαίνεται ότι το ΕΑΜ ήταν όργανο του ΚΚΕ. 🔴Έπρεπε δε, οπωσδήποτε, να εμφανίζεται το ΕΑΜ, ως δήθεν «εθνικοαπελευθερωτικό» κίνημα. Για τον σκοπό αυτό, το πρώτο συνθετικό του ΕΑΜ ήταν η λέξη «Εθνικό». Παρατηρεί επί τούτου, με εμφανή δόση ειρωνείας, ο Χαριτόπουλος: «Το παράδειγμα το έδωσε ο Στάλιν, που, για να κινητοποιήσει τους αδρανούντες λαούς της ΕΣΣΔ, χαρακτήρισε τον πόλεμο “πατριωτικό”, ενώ μια ολόκληρη εποχή πριν για κάθε κομμουνιστή η λέξη “πατριώτης” ήταν συνώνυμο του “προδότης”». 🔴Μάλιστα, για ακόμα μεγαλύτερο καμουφλάρισμα, η ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ, γράφτηκε στην καθαρεύουσα, ενώ ήταν γνωστό πως το ΚΚΕ χρησιμοποιούσε την πιο απλή μορφή της δημοτικής. Η αλήθεια είναι, πως στην αρχή, πολλοί αγνοί πατριώτες την πάτησαν και εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Βέβαια, αργότερα έγιναν τα αποκαλυπτήρια, αλλά αρκετοί είχαν πλέον παγιδευτεί. 🔴Το αντάρτικο, δεν άρχισε άμεσα, καθώς το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε 5 μήνες αργότερα (στις 16 Φεβρουαρίου 1942), ενώ οι πρώτες ανταρτικές ομάδες εμφανίστηκαν στα βουνά το καλοκαίρι του 1942. Αν εξαιρέσουμε την συμμετοχή στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου (που έγινε κατόπιν πίεσης από τους Βρετανούς), η ουσιαστική δράση του ΕΛΑΣ άρχισε την άνοιξη του 1943. Λίγο αργότερα, θα εξαπολυθεί ο «Πρώτος Γύρος», κατά των εθνικών οργανώσεων αντιστάσεως, με σκοπό την μονοπώληση της αντίστασης και την βίαιη κατάληψη της εξουσίας, μετά την αποχώρηση των Γερμανών! Πηγές: 📍«ΚΚΕ - Επίσημα Κείμενα», 5ος τόμος. 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως Απόρρητο, Οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». 📍Γιάννης Ιωαννίδης, «Αναμνήσεις». #ΕΑΜ #ΚΚΕ #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Η εξολόθρευση των συγγενών του Στάλιν, από τον... Στάλιν. 🔴Είναι πλέον ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι ο Στάλιν ήταν ο μεγαλύτερος εγκληματίας των σύγχρονων καιρών. Εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο κατόπιν διαταγών του. Μεταξύ αυτών, κι όλοι οι συγγενείς του! Συγγενείς εξ αίματος δεν είχε, είχε όμως συγγενείς εξ αγχιστείας, από την πλευρά των δύο γυναικών που παντρεύτηκε. Ας δούμε τι απέγιναν οι άνθρωποι αυτοί. 🔴Αλεξάντρ Σβανίτζε, αδελφός της πρώτης συζύγου του Στάλιν, Κάτο (Αικατερίνης) Σβανίτζε. Δεν ήταν άσχετος με την πολιτική, καθώς είχε γίνει μέλος του κόμματος του Λένιν το 1901, πολύ πριν συνδεθεί η αδελφή του με τον Στάλιν. Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, πήρε σειρά προνομιούχων θέσεων: Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Οικονομικών της Γεωργιανής ΣΣΔ, εμπορικός απεσταλμένος στην Γερμανία, αναπληρωτής Πρόεδρος της Σοβιετικής Κρατικής Τράπεζας και επικεφαλής της Σοβιετικής Τράπεζας Εξωτερικού Εμπορίου. Την εποχή του «Μεγάλου Τρόμου» (1937), συνελήφθη με την κατηγορία ότι ήταν «κατάσκοπος της Γκεστάπο»! Εκτελέστηκε στις 20 Αυγούστου 1941. 🔴Μαρία Σβανίτζε, σύζυγος του Αλεξάντερ Σβανίτζε. Μεγάλωσε τον πρωτότοκο γιο του Στάλιν, Γιάκοβ, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1907). Το 1921, τον έφερε στην Μόσχα, για να ζήσει με τον πατέρα του. Για πολλά χρόνια, η Μαρία ανήκε στον πολύ στενό οικογενειακό κύκλο του Στάλιν, αλλά αυτό δεν την έσωσε. Συνελήφθη το 1937, επειδή «απέκρυψε την αντισοβιετική δράση του συζύγου της». Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια εγκλεισμού στο Ντολίνσκογιε (γυναικείο Γκουλάγκ στο Καζακστάν). Ωστόσο, με νεότερη απόφαση, εκτελέστηκε στις 3 Μαρτίου 1942, μαζί με την κουνιάδα της, Μαρίκο Σβανίτζε. 🔴Μαρίκο Σβανίτζε, αδελφή της γυναίκας του Στάλιν. Εργαζόταν ως γραμματέας του Αβέλ Ενουκίτζε, γραμματέα της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΣΣΔ. Το 1937, μετά την σύλληψη του προϊσταμένου της, για «αντισοβιετική δράση», συνελήφθη κι αυτή. Παρέμεινε έγκλειστη για 4 χρόνια και τελικά εκτελέστηκε, στις 3 Μαρτίου 1942. 🔴Τζονρίντ Σβανίτζε, γιός του Αλεξάντρ και της Μαρίας (πήρε το μικρό του όνομα προς τιμήν του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζον Ριντ, συγγραφέα του βιβλίου «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο»). Το 1937, που συνελήφθησαν οι γονείς του, ήταν μικρός για εξορία - 10 χρονών. Όμως, το 1947 ήταν σε... κατάλληλη ηλικία και εξορίστηκε στα Γκουλάγκ, με εντολή του θείου του, Ιωσήφ Στάλιν. Απελευθερώθηκε μετά τον θάνατό του. 🔴Φεύγουμε από τους συγγενείς του Στάλιν από την πρώτη σύζυγο και πάμε στους συγγενείς από την δεύτερη σύζυγό του, Ναντέζντα Αλληλούγιεβα, η οποία αυτοκτόνησε το 1932, διότι δεν μπορούσε να ζήσει άλλο με τον τύραννο. 🔴Πάβελ Αλληλούγεφ, αδελφός της Ναντέζντα, ο οποίος της είχε κάνει δώρο ένα μικρό περίστροφο, με το οποίο αυτή αργότερα αυτοκτόνησε. Πέθανε το 1938, με συμπτώματα δηλητηρίασης, σε ηλικία μόλις 44 ετών. 🔴Ζένια Αλληλούγιεβα, σύζυγος του Πάβελ. Το 1947, ο Μπέρια πληροφόρησε τον Στάλιν, ότι η Ζένια, διέδιδε ότι αυτός έδωσε την εντολή δηλητηρίασης του συζύγου της. Ο Στάλιν, δέχθηκε ως αληθή την εκδοχή της δηλητηρίασης, αλλά κατηγόρησε την Ζένια και τον μετέπειτα σύζυγό της, ότι είχαν εξωσυζυγική σχέση και δηλητηρίασαν τον Πάβελ για να απαλλαγούν από την παρουσία του. Βέβαια, η κατηγορία ήταν δύσκολο να αποδειχθεί στο δικαστήριο, μετά από 9 χρόνια, οπότε και οι δύο άρπαξαν έναν 10ετή εγκλεισμό στα Γκουλάγκ, για «αντισοβιετική δράση». 🔴Κίρα Αλληλούγεβα, κόρη του Πάβελ και της Ζένιας. Συνελήφθη έναν χρόνο μετά την σύλληψη της μητέρας της, με την απίστευτη κατηγορία ότι «παρείχε πληροφορίες για την προσωπική ζωή της οικογένειας του Στάλιν στην αμερικανική πρεσβεία»! Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκισης στα Γκουλάγκ και απελευθερώθηκε το 1953, αμέσως μετά τον θάνατο του θείου της. 🔴Άννα Αλληλούγιεβα, αδελφή της Ναντέζντα. Συνελήφθη το 1940 και πέρασε 6 χρόνια στα Γκουλάγκ, γιατί «απέκρυψε την αντισοβιετική κατασκοπευτική δράση του συζύγου της». 🔴Στάνισλαβ Ρέντενς, σύζυγος της Άννας Αλληλούγιεβα. Είχε γεννηθεί στην Πολωνία, όταν ήταν τμήμα της Τσαρικής Αυτοκρατορίας. Παλιός μπολσεβίκος, που κατέλαβε ηγετικές θέσεις στην μυστική αστυνομία (Τσέκα και εν συνεχεία NKVD). Το 1937 εξελέγη μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ και το 1938 διορίστηκε Λαϊκός Επίτροπος (υπουργός) Εσωτερικών της ΣΣΔ του Καζακστάν. Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1938 με την κατηγορία της συμμετοχής σε «πολωνική κατασκοπευτική ομάδα» και εκτελέστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1940. 🔴Όπως γράφει στο βιβλίο της η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα Αλληλούγιεβα, κάποτε ρώτησε τον πατέρα της για την εξόντωση των συγγενών της. Πήρε την εξής απάντηση: «Ήξεραν πολλά και μιλούσαν πολύ. Κι αυτό, βόλευε τους εχθρούς!». ♦️Πηγές: 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». 📍Simon Sebag Montefiore, «Στάλιν: Η Αυλή του Κόκκινου Τσάρου». 🎀Οικογενειακή φωτογραφία του Στάλιν με συγγενείς του, τους οποίους αργότερα εξολόθρευσε👇 #Στάλιν #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Ο ανθελληνικός ρόλος της Μόσχας στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο: «Ειρηνευτική επιχείρηση» ο Αττίλας. 🔴Για τον άθλιο ρόλο του Κίσσινγκερ και των ΗΠΑ στην εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, γνωρίζουν όλοι πολύ καλά. Αλλά, ελάχιστοι γνωρίζουν τον επίσης άθλιο και ανθελληνικό ρόλο της Μόσχας, ο οποίος συγκαλύφθηκε επιμελώς από την ιδεολογικά κυρίαρχη αριστερά, κατά την μεταπολίτευση. Μάλιστα, η αριστερά σε Ελλάδα και Κύπρο, έχει καλλιεργήσει και επιβάλλει την άποψη, ότι η ΕΣΣΔ στήριξε την Κύπρο! Ακολουθεί η κατάρριψη του μύθου... 🔴Τα κυριότερα σημεία της πρώτης επίσημης δήλωσης της σοβιετικής κυβέρνησης, που έγινε στις 20 Ιουλίου, ήταν τα εξής: «Η τουρκική επέμβαση είχε ως κίνητρο την ανάγκη υπεράσπισης της τουρκικής κοινότητας του νησιού και επιδιώκει να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία και κυριαρχία της Κύπρου και την εξουσία της νόμιμης κυβέρνησής της. Η σοβιετική κυβέρνηση πιστεύει ότι η κατάσταση απαιτεί λήψη επειγόντων και αποτελεσματικών μέτρων, επαναβεβαιώνει ότι υποστηρίζει την κυριαρχία του κυπριακού κράτους και είναι αντίθετη στην Ένωση με την Ελλάδα, που επιδιώκεται από τον ελληνικό στρατό, ο οποίος στοχεύει στη μετατροπή του νησιού σε στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση Μακαρίου πρέπει να επανέλθει στην εξουσία, οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν και η Κύπρος να αποκατασταθεί ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος». 🔴Ανάλογη θέση πήρε η Σοβιετική Ένωση στην έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που έγινε ανήμερα της εισβολής του Αττίλα: «Ο Σοβιετικός εκπρόσωπος συγκέντρωσε τα πυρά του κατά του ελληνικού καθεστώτος, ενώ δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή και -σύμφωνα τουλάχιστον με τους Αμερικανούς- προσπάθησε να καθυστερήσει την κατάπαυση του πυρός». 🔴Την ίδια μέρα, το σοβιετικό πρακτορείο ειδήσεων ΤΑΣΣ, δικαιολογούσε απόλυτα την εισβολή του Αττίλα: «Η τουρκική επέμβαση υπαγορεύθηκε από την ανάγκη της προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου και ο σκοπός της είναι η αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Κύπρου και της αποκατάστασης της νόμιμης κυβέρνησης». 🔴Μετά την επιτυχή απόβαση των Τούρκων στην Κύπρο, στις 21 Ιουλίου, το ΤΑΣΣ ξεσπαθώνει πλέον υπέρ του Αττίλα: «Οι ηρωικές τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έκαναν επιτυχημένη απόβαση για να εξασφαλίσουν την ειρήνη στο νησί. Αυτή η ενέργεια υποστηρίζεται από τη Σοβιετική Ένωση. Οι σοβιετικές αεροπορικές δυνάμεις είναι έτοιμες προς υποστήριξη της Τουρκίας ενάντια σε πιθανή επέμβαση οποιασδήποτε άλλης χώρας». 🔴Σύμφωνα μάλιστα με τον Ali Han Tahsin, πρώην διοικητή της τουρκοκυπριακής παραστρατιωτικής οργάνωσης του Ντενκτάς, Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT), δεν υπήρξε μόνο υποστήριξη, αλλά και προσυνεννόηση Μόσχας-Άγκυρας για τον Αττίλα: «Να σας πω και κάτι άλλο, γιατί συχνά λέγεται ότι η εισβολή έγινε με τη στήριξη των ΗΠΑ. Η πρώτη εισβολή έγινε με τη στήριξη των Σοβιετικών. Όταν η Τουρκία αποφάσισε να επέμβει, επικοινώνησε με τους Σοβιετικούς και ο πρέσβης της ΕΣΣΔ ρώτησε τον Τούρκο Πρόεδρο κατά πόσον μετά την εισβολή η Κύπρος θα παρέμενε μέλος του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Όταν πήρε θετική απάντηση, έδωσε τη συγκατάθεσή του για την επέμβαση». 🔴Στις 29 Ιουλίου, ενώ η Τουρκία είχε καταλάβει ήδη την Κερύνεια και ετοιμαζόταν για τον Αττίλα ΙΙ, «ο πρέσβης της ΕΣΣΔ στην Αθήνα επέδωσε στον γ.γ. του Υπ.Εξ., Άγγελο Βλάχο, διακοίνωση της Μόσχας για τη μη εφαρμογή του ψηφίσματος 353 εκ μέρους της Ελλάδας. Ο Βλάχος του είπε πως το ψήφισμα αναφερόταν σε όλα τα ξένα στρατεύματα, περιλαμβανομένων και των τουρκικών. Τότε ο Σοβιετικός πρέσβης, του είπε πως το ψήφισμα αναφερόταν στα ελληνικά και όχι στα τουρκικά στρατεύματα, τα οποία έκαναν χρήση του δικαιώματος επέμβασης με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεως του 1959». 🔴Τα σχόλια, δικά σας!~ Πηγές: 📍Σωτήρης Βαλντέν, «Παράταιροι Εταίροι». 📍Φανούλα Αργυρού, «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019». 📍Θεόδωρος Χαραλάμπους, «50 χρόνια μετά - Η Σοβιετική Ένωση και η βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974». 📍Μακάριος Δρουσιώτης, «Υποστήριζε το ΄74 ότι η Τουρκία έκανε “ειρηνευτική επιχείρηση” – O σκοτεινός ρόλος της Μόσχας στο Κυπριακό». #Κύπρος #ΤουρκικήΕισβολή #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Ιούνιος-Ιούλιος 1941: Η μεγάλη σφαγή στις φυλακές της NKVD στην Δυτική Ουκρανία. 🔴Τέτοιες μέρες του 1941, αποκαλύφθηκε ένα ακόμα μαζικό έγκλημα του σταλινισμού, που έλαβε χώρα κυρίως στην Δυτική Ουκρανία και δευτερευόντως στην Εσθονία, την Λεττονία και την Λιθουανία. Πρόκειται για την βάναυση δολοφονία 40.000 πολιτικών κρατουμένων από την Σοβιετική Μυστική Αστυνομία (NKVD). Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... 🔴Καθώς ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε την εισβολή στην Σοβιετική Ένωση, στις 22 Ιουνίου 1941, ο Στάλιν διέταξε την NKVD (υπ’ αριθμόν 00803 Διαταγή), να «εκκαθαρίσει» όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, στις συνοριακές περιοχές της ΕΣΣΔ που πιθανόν θα καταλαμβάνονταν, για «να τους απαλλάξει από τον πειρασμό να συνεργαστούν με τους Γερμανούς». 🔴Η Δυτική Ουκρανία (περιοχές Λβιβ, Ιβάνο-Φρανκίφσκ, Χμελνίτσκι, Ρίβνε, Τερνόπιλ, Βολίν και Ζακαρπάτια), ήταν προπολεμικά μέρος της Πολωνίας. Περιήλθε δε υπό σοβιετική κατοχή, όταν τα σταλινικά στρατεύματα εισέβαλαν στο ανατολικό τμήμα της Πολωνίας, βάσει του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. 🔴Μόλις ολοκληρώθηκε η σοβιετική κατοχή, άρχισε η «σοβιετοποίηση», με μαζικές συλλήψεις υπόπτων ως «αντισοβιετικών στοιχείων». Στην κατηγορία αυτή, εντάχθηκαν τα μέλη της πολωνικής ελίτ (κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλα επιφανή πρόσωπα της κοινωνίας, όπως γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές κ.λπ.), αλλά και οι Ουκρανοί εθνικιστές, που μάχονταν τους Πολωνούς και θεωρούνταν από τους Σοβιετικούς «οι χειρότεροι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας». 🔴Η εθνοτική κατανομή των συλληφθέντων, ήταν 70% Ουκρανοί, 20% Πολωνοί και 10% «λοιπά αντισοβιετικά στοιχεία». Οι θεωρούμενοι ως «πιο επικίνδυνοι», είτε εκτελέστηκαν, είτε απελάθηκαν στην Σιβηρία ή το Καζακστάν, μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 1940. Όσοι θεωρήθηκαν λιγότερο επικίνδυνοι, φυλακίστηκαν στις τοπικές φυλακές. 🔴Από την επομένη κιόλας της γερμανικής εισβολής, η NKVD άρχισε η «εκκαθάριση» των πολιτικών κρατουμένων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κρατούμενοι έβγαιναν καθ’ ομάδες στην αυλή των φυλακών και δολοφονούνταν με την κλασσική μέθοδο της NKVD: μια σφαίρα στον σβέρκο! Σε άλλες περιπτώσεις, όταν πλησίαζαν τα γερμανικά στρατεύματα και οι δολοφόνοι της NKVD βιάζονταν να φύγουν, είτε έμπαιναν στα κελιά και έσφαζαν τους κρατουμένους με ξιφολόγχες, είτε έβαζαν φωτιά στις φυλακές, είτε πετούσαν χειροβομβίδες στα κελιά των κρατουμένων. 🔴Η μεγαλύτερη σφαγή, έγινε στο Λβιβ, όπου δολοφονήθηκαν με διάφορους τρόπους, πάνω από 5 χιλιάδες κρατούμενοι! Επέζησαν μόλις 270, όταν στις 28 Ιουνίου ξέσπασε στην πόλη λαϊκή εξέγερση, που ανάγκασε την NKVD να αποχωρήσει εσπευσμένα. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, η εικόνα ήταν η εξής: «Από την αυλή μια πόρτα οδηγούσε σε έναν μεγάλο χώρο γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω με πτώματα. Όσοι βρίσκονταν στο κάτω μέρος ήταν ακόμα ζεστοί. Τα θύματα ήταν ηλικίας μεταξύ 15 και 60 ετών, αλλά οι περισσότεροι ήταν 20-35 ετών. Ήταν ξαπλωμένοι σε διάφορες στάσεις, με τα μάτια τους ανοιχτά και γκριμάτσες τρόμου στα πρόσωπά τους. Υπήρχαν πολλές γυναίκες ανάμεσά τους. Αρκετά θύματα σκοτώθηκαν με πυροβολισμό στο κεφάλι. Αλλά οι περισσότεροι μαχαιρώθηκαν με ξιφολόγχη. Μερικά από τα πτώματα ήταν γυμνά. Ένας άνδρας φορούσε κοστούμι και γραβάτα, πιθανώς μόλις είχε συλληφθεί». 🔴Επιπροσθέτως, στο Λουτσκ (περιφέρειας Βολίν), βρέθηκαν δολοφονημένοι 4.000 πολιτικοί κρατούμενοι, στο Σαμπίρ (περιφέρειας Λβιβ) 1.200 γυναίκες κρατούμενες, στο Ιβάνο-Φρανκίφσκ 2.500, στο Σαμπίρ 1.570, ενώ στο Ζόλοτσιβ και το Ντόμπρομιλ (περιφέρειας Λβιβ), το Τσόρτκιβ (περιφέρειας Τερνόπιλ) και την πόλη Ρίβνε υπολογίζεται ότι περίπου 1.500 κρατούμενοι δολοφονήθηκαν, σε καθεμία από αυτές τις τοποθεσίες. 🔴Τραγικές σκηνές, διαδραματίστηκαν τις επόμενες μέρες, όταν τα μέλη των οικογενειών των θυμάτων, έψαχναν τους δικούς τους ανθρώπους, ανάμεσα σε σωρούς φρικτά παραμορφωμένων πτωμάτων. Και βέβαια, οι αποτρόπαιες αυτές σφαγές, καθόρισαν και την στάση του πληθυσμού των περιοχών αυτών, στην συνέχεια του πολέμου.~ #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση #ΔικαιώματαΑνθρώπου