Search

Η Μαρία Καραγιάννη, επιζήσασα της τραγωδίας της Marfin τοποθετείται ξεκάθαρα αμφισβητώντας τα στοιχεία που προσκόμισε ο Χρυσοχοΐδης για τους φερόμενους ως δράστες του εγκλήματος: «Σε οτι αφορά αυτά τα στοιχεία δεν είμαι αισιόδοξη διότι δεν στέκουν σοβαρά στη δική μου νοημοσύνη! Δηλαδή θεωρώ ότι υποτιμούν την δική μου νοημοσύνη και είμαι μεγάλη γυναίκα, μητέρα δύο παιδιών, δουλεύω 30 συναπτά χρόνια, δηλαδή έχω σαφώς μια αντίληψη και ένα μέσο συνετό νου λέω εγώ που λέει ότι δεν είναι δυνατόν να ταυτοποιηθούν αξεσουάρ, είδη ενδυμασίας ή οτιδήποτε και να ταυτιστούν από 16 χρόνια πριν με το σήμερα.» #Δικαιοσύνη #Επιβίωση #Μαρφήν

Στα σκοτεινά νερά του Σαρωνικού, εκεί που το αλμυρό κύμα του Ποσειδώνα γλείφει τους βράχους του Πειραιά, βρισκόταν μια αθηναϊκή τριήρης, δεμένη στον ναύσταθμο της Ζέας. Ήταν η εποχή του Χρυσού Αιώνα... Στην πλώρη του πλοίου καθόταν ο Κλέων, ένας έμπειρος καραβοκύρης με πρόσωπο αυλακωμένο από την αρμύρα. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό κομμάτι ξύλο ελιάς, φυλακτό από την ιερή ελιά της Αθηνάς στην Ακρόπολη. Δίπλα του, ο νεαρός γιος του, ο Φίλιππος, κοιτούσε το φεγγάρι που καθρεφτιζόταν στο νερό. "Πατέρα", ρώτησε ο νεαρός, "πώς καταφέραμε εμείς, οι άνθρωποι της γης και της ελιάς, να γίνουμε οι αφέντες αυτού του άγριου πελάγους; Δεν φοβόμαστε την οργή του Ποσειδώνα που κάποτε απορρίψαμε;" Ο Κλέων χαμογέλασε, χαϊδεύοντας το ξύλο της ελιάς. "Δεν τον απορρίψαμε, παιδί μου. Τον βάλαμε σε τάξη. Κοίταξε αυτό το πλοίο. Είναι φτιαγμένο με τη σοφία της Αθηνάς, με γεωμετρία, με σχέδιο, με τον ορθό λόγο που μας έμαθαν οι νόμοι και οι φιλόσοφοι. Όταν εκατόν εβδομήντα άνδρες κωπηλατούν στον ίδιο ρυθμό, το χάος της θάλασσας υποτάσσεται. Μετατρέψαμε το αλμυρό, άγονο νερό σε μια λεωφόρο που φέρνει πλούτο, δόξα και δημοκρατία στην Αθήνα. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος μας έμαθαν ότι οι θεοί του Ολύμπου έβαλαν τάξη στο σύμπαν. Κι εμείς, ακολουθώντας τους, βάλαμε τάξη στη φύση". Τα χρόνια πέρασαν σαν το γρήγορο νερό του ποταμού. Ο Φίλιππος μεγάλωσε, έγινε κι αυτός κωπηλάτης, περήφανος πολίτης της μεγάλης ναυτικής αυτοκρατορίας. Όμως, η μοίρα των πόλεων, όπως και των ανθρώπων, είναι ευμετάβλητη. Ο Μεγάλος Πόλεμος με τη Σπάρτη ξέσπασε και μαζί του ήρθε το σκοτάδι. Το καλοκαίρι του 430 π.Χ., ο Φίλιππος βρέθηκε κλεισμένος μέσα στα Μακρά Τείχη της Αθήνας. Ένας τρομερός λοιμός, μια άγνωστη φονική ασθένεια, χτύπησε την πόλη. Το νερό, που κάποτε καθάριζε τα σώματα και τις ψυχές στις τελετουργίες, τώρα γινόταν μάρτυρας της απόλυτης εξαθλίωσης. Οι άνθρωποι, τρελαμένοι από τη δίψα και τον πυρετό, έπεφταν μέσα στα δημόσια συντριβάνια και στις δεξαμενές, πεθαίνοντας μέσα στο ίδιο το νερό που προσπαθούσαν να πιουν. Ο ιστορικός Θουκυδίδης, περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας, κατέγραφε με κρύο, χειρουργικό, θα έλεγα, ρόλο την καταστροφή. Είδε τον πολιτισμό, τους νόμους, τη σοφία της Αθηνάς και την ελπίδα του Ποσειδώνα να λιώνουν. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να σέβονται τους θεούς και τους νόμους, καθώς έβλεπαν τους ευσεβείς και τους ασεβείς να πεθαίνουν το ίδιο γρήγορα. Η ευγένεια της δημοκρατίας σαρώθηκε από το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης. Το λεπτό στρώμα πάγου του πολιτισμού είχε σπάσει... Ο Φίλιππος, αδύναμος, καθισμένος στις πέτρες της Ακρόπολης, κοιτούσε τη θάλασσα. Το φυλακτό από ξύλο ελιάς είχε χαθεί προ πολλού. Κατάλαβε τότε την αλήθεια που ο πατέρας του είχε παραλείψει να του πει. Η νέα τάξη του Δωδεκαθέου, οι τριήρεις, τα αρδευτικά κανάλια και τα μεγαλεπήβολα δημόσια έργα ήταν απλώς μια ανθρώπινη ψευδαίσθηση κυριαρχίας. Κάτω από το χρυσό προσωπείο των Ολύμπιων θεών, κάτω από την επιστήμη και τη λογική, κρυβόταν πάντα η Μοίρα και η Ανάγκη, αυτές οι αρχέγονες, τυφλές δυνάμεις που κυβερνούν το σύμπαν. Η Ανάγκη της φύσης (ο λοιμός, ο πόλεμος, η φθορά) δεν υπακούει σε νόμους πόλεων ούτε σε προσευχές. Είναι το ίδιο το νερό στην πιο αρχέγονη μορφή του... μπορεί να ποτίσει μια ελιά, μπορεί να ταξιδέψει μια τριήρη, αλλά μπορεί και να πνίξει μια ολόκληρη αυτοκρατορία αν η Μοίρα το ορίσει. Οι θεοί και οι άνθρωποι χτίζουν πάνω στην άμμο. Η Ανάγκη είναι το κύμα που, αργά ή γρήγορα, θα έρθει να σβήσει τα πάντα, θυμίζοντάς μας ότι είμαστε απλώς φιλοξενούμενοι σε έναν κόσμο που δεν μας ανήκει... ----------------------- Ένα περιστατικό στη γειτονιά έγινε αφορμή γι΄αυτή τη μικρή αναδρομή... Μια διαφορετική καλημέρα! #Αθήνα #Ιστορία #Δημοκρατία

Ο @SFamellos δεν είναι ασήμαντος πολιτικά το αντίθετο. Αν εξαιρέσεις την πολύ άσχημη στιγμή του με την υιοθέτηση της γελοίας κατηγορίας περί δήθεν ευθυνών Μητσοτάκη για τον θάνατο του υιού της Εισαγγελέως εκεί στη Λάρισα, η υπόλοιπη του θητεία ήταν αξιοπρεπής. Και ως Υπουργός ήταν από τους καλούς της τραγικής εκείνης Κυβερνήσεως. Ο πολιτικός του διασυρμός όμως που οδήγησε στην σημερινή του παραίτηση ήταν σχεδιασμένος από την αρχή από τον @atsipras. Η κρίσιμη για εκείνον στιγμή ήταν ο εξώστης. Αν είχε σηκωθεί διαμαρτυρόμενος να φύγει σεβόμενος τον θεσμό που εκπροσωπούσε θα είχε την ευκαιρία του. Απο την ώρα που έκατσε και τον εξευτέλισε ο Τσίπρας έπρεπε να παραιτηθεί την επόμενη ημέρα για να διασώσει την αξιοπρέπεια του. Όσα ακολούθησαν ως σήμερα ήταν το σχέδιο κατά γράμμα του Τσίπρα, ο οποίος από την επόμενη των εθνικών εκλογών του 2023 αποφάσισε ότι η πολιτική του επιβίωση εξαρτάται από την εξόντωση του @syriza_gr από την πρώτη μέρα που δήθεν παραμέρισε σχεδίαζε βήμα βήμα την καταστροφή του πρώην κόμματος του. Στην ουσία δεν είχε φύγει ποτέ. Για τον Τσίπρα όμως η αναπόφευκτη ανάδειξη του @pavpol2222 στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και να είναι το απρόβλεπτο που θα χαλάσει τα δόλια σχέδια του. Ο Παύλος Πολάκης δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος για τον Τσίπρα και τα ποσοστά του Σύριζα θα τα ανεβάσει αρκετά για να τον βάλει στην Βουλή. Μονο που η πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ και του Πολάκη θα εξαρτηθούν από την αποτυχία του Τσίπρα και επιτυχία του Τσίπρα και είσοδος στην Βουλή του Σύριζα δεν χωράνε. Η συνέχεια θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον ίσως η απόφαση του Τσίπρα να εξευτελίσει τον Σωκράτη Φάμελο θα αποδειχθεί και το κρίσιμο του λάθος. Για να δούμε! #πολιτική #ΣΥΡΙΖΑ #Ελλάδα

Με θλίψη και συγκίνηση το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά μια σπουδαία γυναίκα και μια υπέροχη συνοδοιπόρο, την Πάολα Ρεβενιώτη, που έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή από ανακοπή. Η Πάολα δεν υπήρξε απλά μια πρωτοπόρος ακτιβίστρια του κινήματος των τρανς, υπήρξε ένα ζωντανό υπόδειγμα θάρρους και περηφάνιας για χιλιάδες παιδιά που μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για το φύλο τους, να σταματήσουν να κρύβονται και να αντιμετωπίσουν με προσωπική και συλλογική δύναμη τον θεσμικό, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό. Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024. H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας». Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων. Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί. Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο. Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια. Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα. #ΛΟΑΤΚΙ #αλληλεγγύη #δικαιώματα

Η ξεκάθαρη, φιλοϊσραηλινή στάση του Μάκη Βορίδη εκφράζει την πλειοψηφία των Ελλήνων, δείχνοντας τι σημαίνει αποφασιστική εξωτερική πολιτική και εθνικός ρεαλισμός. Ο Βορίδης χαράσσει μια εντελώς διαφορετική, πατριωτική γραμμή, αρνούμενος κάθε είδους υποδούλωση στις ιδεολογικές εμμονές της Αριστεράς. Η ταύτιση με το Ισραήλ είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης και το μόνο πραγματικό ανάχωμα απέναντι στον αναθεωρητισμό. Αντίθετα, η φοβική διπλωματία Γεραπετρίτη καταλήγει σε μια ιδεολογική υποταγή στην Αριστερά. Είναι αδιανόητο το ΥΠΕΞ να χαραμίζει τα λεφτά του φορολογούμενου για να πληρώνει τον επαναπατρισμό αριστερών ακτιβιστών των «χρήσιμων ηλιθίων» της Χαμάς και ταυτόχρονα να κάνει συνεχώς διαβήματα στο Ισραήλ, λειτουργώντας ως πολιτικός συνήγορος και προστάτης των αριστερών συνδικαλιστών. #ΕξωτερικήΠολιτική #ΕθνικόςΡεαλισμός #Ισραήλ

Η Wikipedia αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις επιβίωσης λόγω πολιτικών επιθέσεων από αυταρχικές κυβερνήσεις και την αυξανόμενη επιρροή της τεχνητής νοημοσύνης, με τη διευθύνουσα σύμβουλο του Ιδρύματος Wikimedia να τονίζει την ανάγκη για περισσότερη συμμετοχή και διάλογο από τους χρήστες της. #Wikipedia #τεχνητήνοημοσύνη #ελευθερίαενημέρωσης

Νάιτζελ Φάρατζ παραιτείται από τη βουλευτική του έδρα στο Κλάκτον, προκαλώντας επαναληπτικές εκλογές, σε μία τολμηρή κίνηση αναγγελίας της πολιτικής του επιβίωσης, ενώ βρίσκεται υπό έρευνα για οικονομικές υποθέσεις, προκειμένου να αφήσει τους ψηφοφόρους να αποφασίσουν για το μέλλον του. #Φάρατζ #ReformUK #Βρετανία

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την καταχώριση νέας Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών που ζητά την καθιέρωση άνευ όρων βασικού εισοδήματος σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, επικαλούμενη την ανάγκη επανεξέτασης της σύνδεσης της επιβίωσης με την εργασία λόγω της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής. #ΒασικόΕισόδημα #ΕυρωπαϊκήΈνωση #Πολίτες

Ο άρθρο αναδεικνύει τη σημασία της Επιχειρησιακής Συνέχειας ως κρίσιμου εργαλείου ανθεκτικότητας για τις επιχειρήσεις σε ένα περιβάλλον γεμάτο γεωπολιτικές αναταράξεις, οικονομικές κρίσεις και απρόβλεπτα γεγονότα, που απαιτούν ευελιξία και προσαρμοστικότητα για την επιβίωση και τη βιωσιμότητά τους. #ΕπιχειρησιακήΣυνέχεια #Ανθεκτικότητα #ΓεωπολιτικέςΑναταράξεις

Δυστυχώς, οι ελπίδες για επιβίωση μειώνονται στη Βενεζουέλα μετά το σεισμό που σκότωσε τουλάχιστον 1.450 ανθρώπους και άφησε πάνω από 55.000 αγνοούμενους, ενώ οι διασώστες συνεχίζουν την αναζήτηση επιζώντων κάτω από τα ερείπια, με ορισμένες συγκινητικές διασώσεις να προσφέρουν στιγμές ελπίδας. #Βενεζουέλα #σεισμός #διάσωση

Ο αριθμός των νεκρών από τους διαδοχικούς σεισμούς στη Βενεζουέλα έχει ανέβει στους 1.430, καθώς οι διασώστες συνεχίζουν τις επικίνδυνες επιχειρήσεις ανάσυρσης επιζώντων κάτω από τα ερείπια, με την ώρα να εξαντλείται και τις ελπίδες για επιβίωση να παραμένουν ακέραιες. #Βενεζουέλα #σεισμοί #διάσωση

Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΕΛΠΙΔΑ, είχαμε και έχουμε ένα και μοναδικό όραμα: μια ελεύθερη, όρθια Ελλάδα, μακριά από τη διαφθορά και την ατιμωρησία. Μου είπαν: «Μην ασχοληθείς Μαρία με την πολιτική, είναι βρώμικη και ανήθικη· αγοράζει ψυχές και συνειδήσεις». Όμως δεν με ένοιαζε. Τους έλεγα ότι, αφού δεν θα άλλαζα εγώ ΠΟΤΕ, αυτό έφτανε. Και δίπλα μου ήρθαν πολλοί καλοθελητές. Να βοηθήσουν… αγνά, έλεγαν, και έμπαιναν στις ομάδες μας. Δήθεν μας οδηγούσε το ίδιο όραμα: η πατρίδα και τα παιδιά μας, το μέλλον της χώρας μας! Εμπιστεύτηκα και εμπιστεύομαι την αγάπη του κόσμου, γιατί είδα στα μάτια τους τον ίδιο πόνο, την ίδια καθαρότητα και την ίδια αγωνία με μένα. Γίναμε «οικογένεια». Και πίστεψα —και πιστεύω— στη δύναμη των ανθρώπων! Όχι των διαπλεκόμενων. Όχι αυτών που ικανοποιούνται με την απλή διαμαρτυρία… Όχι των «επώνυμων» με κάθε κόστος… Πίστεψα στους φωτεινούς ανθρώπους, σε αυτούς που σιχάθηκαν τη διαπλοκή και δεν χαρίζουν εν λευκώ τη ζωή και το μέλλον τους στους «άριστους». Και είπα: «Μέχρι την εκλογή οργάνων αυτοοργανωθείτε! Όπως ταιριάζει καλύτερα σε κάθε περιοχή. Αλλά δουλέψτε με ήθος, σεβασμό στον διπλανό σας και ενωτικά. Αγκαλιάστε τους πολίτες. Πιστεύω σε εσάς». Δεν έβαλα «κομματικούς» κανόνες, γιατί πίστεψα ότι δεν πρέπει να περιορίζεται η δημιουργία… Δεν όρισα ανθρώπους «δικούς μου», γιατί το κίνημα αυτό οφείλει να λειτουργεί πραγματικά ελεύθερα. Και εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δάκρυζαν όταν μου μιλούσαν για ιδανικά… Και έπειτα ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων… Για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι. Πόσο κρίμα για την ΕΛΠΙΔΑ να προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν, να τη μετατρέψουν σε Σύστημα και να τη λιώσουν. «Διαίρει και βασίλευε»… Η μεγάλη κατάρα! Και βέβαια χρήσιμα μέσα τους η συκοφαντία, η λάσπη, οι κατηγορίες και η διαστρέβλωση με στόχο να σπείρουν διχόνοιες ανάμεσά μας. Διχόνοια ανάμεσα σε ανθρώπους με τον ίδιο πόνο· σε εμάς που δουλεύουμε νυχθημερόν για την επιβίωση, που πληρώνουμε αυτόν που πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη, που χάσαμε την πατρίδα μας και ξενιτεύουμε τα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον μακριά από τη γη που γεννήθηκαν … αν προλάβουν και δεν τα δολοφονήσουν. Όλα αυτά που μπόρεσαν να μας ενώσουν παραμερίστηκαν, και ο διχασμός μπήκε μπροστά ως δήθεν ιδεολογικός πόλεμος. Να μαλώνουμε για ιδέες, θεωρίες και πως θα «ονομάσουμε» καλύτερα μια κατάσταση . Καλύτερα να διαμαρτυρόμαστε, παρά να ενωθούμε για τις λύσεις… Μια ζωή τα ίδια… Το Σύστημα ξέρει καλά το παιχνίδι· εμείς ήμασταν άπειροι σε αυτό. Πλέον, όμως, ξέρουμε τι εστί διαπλοκή και εκ των έσω. Η ΕΛΠΙΔΑ, λοιπόν, αλλάζει μορφή. «Καθαρίζει» και συνεχίζει. Δεν θα σταματήσουμε. Δεν θα μας νικήσουν. Είμαστε πολύ περισσότεροι! Δεν άλλαξε μέσα μου ούτε μια φράση από όσα έλεγα και πίστευα εδώ και 3,5 χρόνια. Η χώρα χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ. Η χώρα χρειάζεται ΕΛΠΙΔΑ. Ο αγώνας είναι ένας: ή «ΕΜΕΙΣ» ή «Αυτοί». Και είναι πραγματικά η τελευταία μας ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Συνεχίζουμε δυνατά! Μακριά από ατζέντες και βολέματα. Μακριά από όσους δεν μπόρεσαν να μετατρέψουν το «ΕΓΩ» σε «ΕΜΕΙΣ». Δεν αναζητάμε «επώνυμους», αλλά ανθρώπους με καθαρότητα νου και ψυχής! Η δέσμευση παραμένει η ίδια και τη φωνάζουμε πιο δυνατά: Η ΕΛΠΙΔΑ βρίσκεται δίπλα σε όποιον νιώθει χρέος του να σταθεί πλάι στην πατρίδα του, τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ! #ΕΛΠΙΔΑ #Καθαρότητα #Αλληλεγγύη

Στην Κύπρο, τα ποσοστά επιβίωσης για τον καρκίνο του προστάτη φτάνουν το 99%, εν συγκρίσει με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 87%, χάρη στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τις σύγχρονες θεραπείες, όπως επισημάνθηκε σε πρόσφατη διάσκεψη τύπου που διοργάνωσε η Bristol Myers Squibb. #Καρκίνος #Πρόληψη #Ανοσοθεραπεία

Ο άρθρο της Στέλλας Πριόβολου εξετάζει τις τρέχουσες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, τονίζοντας την παρακμή των αξιών, τις αντιφάσεις του «πλανητάρχη ειρηνοποιού» και τον ρόλο της Ευρώπης σε έναν κόσμο γεμάτο συγκρούσεις και κρίσεις, ενώ εγείρει ερωτήματα σχετικά με την επιβίωση και την κατεύθυνση της Δύσης χωρίς την Αμερική. #Τραμπισμός #Ευρώπη #Αμερική