Search

Τα ΚΕΠ της Αθήνας αλλάζουν πρόσωπο. Ολοκληρώνουμε μια μεγάλη προσπάθεια που ξεκινήσαμε το 2024 για την ανακαίνιση και αναβάθμιση και των 8 ΚΕΠ του Δήμου Αθηναίων. Το νέο ΚΕΠ στεγάζεται πλέον σε ιδιόκτητο χώρο του Δήμου μας: 🔹 Εξοικονομούμε 50.000€ από μισθώματα στα επόμενα δύο χρόνια. 🔹 Μειώνουμε τα πάγια έξοδα. 🔹 Παραδίδουμε μια σύγχρονη, προσβάσιμη και μόνιμη υποδομή στους πολίτες. Κάθε ευρώ μετράει. Συνεχίζουμε σταθερά για μια καλύτερη καθημερινότητα στην Αθήνα! #Αθήνα #ΚΕΠ #Ανακαίνιση

Χιλιάδες άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες και ταλαιπωρία κατά τη διαδικασία πιστοποίησης της αναπηρίας τους μέσω των επιτροπών του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ), προκαλώντας ανησυχίες για τη γραφειοκρατία και την έλλειψη ευαισθησίας στο κοινωνικό κράτος. #Αναπηρία #Γραφειοκρατία #ΚΕΠΑ

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..." Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς. Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του. Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει. Άκουσες βλαχοδήμαρχε; "Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη. Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο. Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί». Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ: Δεν αντέχω το τηλέφωνο. Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ . Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους. Έχω μισοφωνία. Δεν αντέχω το δυνατό φως. Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου . Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο . Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου. Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε. Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο. Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου. Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται. Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου. Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα. Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός. Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής. Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της. Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει. Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα . Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη. Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει. Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού. Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη. Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει. Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη . Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά. Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ. Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ... Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό." 📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook. #Αυτισμός #Δικαιώματα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

Η ακροδεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης φανατίζει τον κόσμο κατά των ξένων μεταναστών που «εισβάλουν μαζικά στη χώρα και παίρνουν τις δουλειές των Ελλήνων». Έκθεση του ΚΕΠΕ οδηγεί σε εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα. Είναι τόσο υποβαθμισμένη η αγορά εργασίας στη χώρα μας ώστε οι ξένοι #μετανάστευση #εργασία #ακροδεξιά #GR

ΝΑΤΑΣΑ ΓΙΑΜΑΛΗ:"Καμία μάνα,το λέω μέσα από την καρδιά μου ειλικρινά,να μην κληθεί να θάψει το παιδί της επειδή αυτό δεν σταμάτησε σε έναν έλεγχο.Θέλω να μείνουμε στα δεδομένα.Οι δύο αστυνομικοί που επικαλέστηκαν τα χρόνια τους στο Σώμα και την υποδειγματική διαγωγή τους είναι έκθετοι.Γιατί?Γιατί αποδείξαμε ότι δεν ακολούθησαν τους κανόνες της συμπλοκής.Δεδομένο.Γιατί ο Θοδωρής πυροβολήθηκε από πίσω τρέχοντας να σωθεί,γιατί αποδεικνύεται από την ακτινογραφία ότι υπάρχει σκιά ολόκληρης σφαίρας που έχει εισχωρήσει στο πίσω μέρος του εγκεφάλου του και άρα δεν προκύπτει εξοστρακισμός όπως ισχυρίστηκαν γιατί αλλιώς θα είχαμε θραύσματα,ρινίσματα ή ο,τιδήποτε άλλο.Γιατί όπως δείξαμε αποκλειστικά χθες έπεσαν τουλάχιστον 21 πυροβολισμοί.Γιατί το ψεύτικο αεροβόλο που λένε οι αρχές ότι βρήκαν στο αυτοκίνητο του δεν το κρατούσε ο 20χρονος που έτρεχε να σωθεί φορώντας το μαγιό του και χωρίς να κρατά τίποτα.Άρα δεν προκύπτει πως ένιωσαν οποιονδήποτε κίνδυνο.Κυρίες και κύριοι δεν μπορεί και δεν πρέπει κανείς να παραβλέπει το γεγονός ότι επρόκειτο για ένα πιστοποιημένα,όπως αποκλειστικά αποκαλύψαμε χθες με το σχετικό έγγραφο από το ΚΕΠΑ,αυτιστικό άτομο που πανικοβλήθηκε και έτρεξε να σωθεί.Νομίζω ότι δεν μπορούμε να ζούμε σε μια κοινωνία που είναι αποδεκτό οι αστυνομικοί να λειτουργούν όχι μόνο ως δικαστές αλλά και ως δήμιοι"!! 👇👇 #Δικαιοσύνη #Αστυνομία #Κοινωνία