Η συμπαθής σε μένα εφημερίδα @TOPONTIKI ανέβασε αυτό το άρθρο, στα όρια της προβοκάτσιας θεωρώ, κατά του συναδέλφου, φίλου και συνυποψηφίου μου στην Βόρεια Αθήνα @pavlmarin https://t.co/zcS8nvuyZp συγκεκριμένα η εφημερίδα έγραψε ότι «με άδειασε ο Μαρινάκης για την δήλωσή μου ότι θα καταγράφω με τα γυαλιά meta τις εναντίον μου διαδηλώσεις στα νοσοκομεία για λόγους προστασίας μου από αξιόποινες πράξεις και διαστρέβλωσης της αλήθειας τύπου Νικαίας»… το τί πραγματικά είπε ο Παύλος είναι στο παρακάτω βίντεο. Όχι μόνον δεν με άδειασε ο άνθρωπος αλλά είπε και το αυτονόητο, ότι δηλ δεν ισχύουν άλλοι νόμοι για τους πολίτες και άλλοι για τους Υπουργούς. Ότι οι νόμοι των προσωπικών δεδομένων ισχύουν για όλους το ίδιο κλπ Εγώ αυτό που δήλωσα ότι θα κάνω, και θα κάνω, είναι απολύτως νόμιμο. Άλλωστε αν ήταν παράνομο δεν θα το έκανα, διότι δεν συνηθίζω να παραβιάζω τους νόμους. Η σημαντικότερη δικαστική απόφαση που υποστηρίζει την πεποίθηση μου περί νομιμότητας είναι η του ΑΠ 1422/2021 Ο Άρειος Πάγος συγκεκριμένα στην απόφαση του αυτή διατύπωσε το εξής ουσιαστικό κριτήριο: «η λήψη φωτογραφίας ενός προσώπου ως μέλους του συνόλου των ατόμων, που πήραν μέρος σε δημόσια εκδήλωση, δεν προσκρούει, κατ’ αρχήν, στις διατάξεις προστασίας της προσωπικότητας». Και συνεχίζει ότι «όταν η καταγραφή αφορά ένα δημόσιο γεγονός που στρέφεται εναντίον του ίδιου του προσώπου που καταγράφει, το γεγονός ήδη καταγράφεται εμφανώς από τηλεοπτικά συνεργεία και πολίτες, ο ίδιος μπορεί να έχει εύλογο συμφέρον να διαθέτει δική του αντικειμενική καταγραφή όσων συμβαίνουν γύρω του, ιδίως για τεκμηρίωση τυχόν επεισοδίων ή ισχυρισμών σχετικά με αυτά. η συμμετοχή στη δημόσια εκδήλωση μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και ως σιωπηρή συναίνεση ή ως «ιδίω κινδύνω ενέργεια». Δηλαδή ο Άρειος Πάγος έχει αποφανθεί ότι όταν κάποιος οικεία βουλήσει συμμετέχει σε μια δημόσια διαδήλωση, όπου γνωρίζει ότι θα υπάρχει πολλαπλή καταγραφή, στην πραγματικότητα έχει δώσει την συναίνεση του. Και αυτό είναι σύμφωνο με τον Gdpr διότι ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός περί της προστασίας των προσωπικών δεδομένων ορίζει ρητά ότι: «η προστασία προσωπικών δεδομένων πρέπει να συμβιβάζεται με την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης» Δηλαδή δεν μπορεί κάποιος επικαλούμενος τα δικά του προσωπικά δεδομένα να απαγορεύσει την καταγραφή και δημοσίευση ενός δημόσιου γεγονότος. Τί λέει πρακτικά ο κανονισμός; Το ίδιο που ερμήνευσε και ο Άρειος Πάγος, ότι αν δεν θέλεις να καταγραφείς απλά δεν πας σε ένα δημόσιο γεγονός. Αν πας, δέχεσαι την πιθανότητα καταγραφής σου. Στην δική μου δε περίπτωση επικουρικά από όλα αυτά η καταγραφή αφορά ένα δημόσιο γεγονός που στρέφεται εναντίον του ίδιου του προσώπου μου, δηλαδή του ιδίου προσώπου που καταγράφει, Το γεγονός ήδη καταγράφεται εμφανώς από τηλεοπτικά συνεργεία και πολίτες και ο ίδιος μπορώ να έχω εύλογο συμφέρον να διαθέτω δική μου αντικειμενική καταγραφή όσων συμβαίνουν γύρω μου, ιδίως για τεκμηρίωση τυχόν επεισοδίων ή ισχυρισμών σχετικά με αυτά από τους πολιτικούς μου αντιπάλους. ´Εχω δηλ και θεμελιωμένο έννομο και εύλογο συμφέρον. Άρα: και εγώ νομίμως θα καταγράφω και με τα γυαλιά και με κινητά και με όποιο άλλο μέσο θέλω, όσα συμβαίνουν γύρω μου, όπως φυσικά και όσοι καταγράφουν εμένα με τα δικά τους κινητά, νομίμως το κάνουν. Ούτε εγώ μπορώ να επικαλεστώ´ εκεί προσωπικά μου δεδομένα, ούτε αυτοί προς εμένα. Ισότητα απέναντι στο νόμο. Και φυσικά πολύ σωστά ο κ. Μαρινάκης είπε ότι δεν ισχύον άλλοι νόμοι για τους Υπουργούς και άλλοι για τους πολίτες και καθόλου δεν με άδειασε. #ΔημόσιαΕκδήλωση #ΝομικάΔικαιώματα #ΠροστασίαΠροσωπικώνΔεδομένων
