Search

Να σας πω μια ιστορία από τις προηγούμενες διακοπές... Φτάνουμε Ελλάδα εδώ και ο γιος μου. Στον έλεγχο στο Ελ Βεν με ρωτάει ο κύριος "χαρτί από την μητέρα του παιδιού έχετε που ταξιδεύετε μόνο οι δύο σας, και δίνει την άδεια της για το ταξίδι;". Του λέω "όχι, η μητέρα του παιδιού δεν ζει". Με κοιτάει ο καημένος με ένα βλέμμα φουλ αμηχανία. Το έβλεπα στα μάτια του ότι δεν ήξερε τι να πει. Μάλλον ήταν η πρώτη του φορά. Αυτό το βλέμμα που έχουμε όλοι όταν δεν ξέρουμε τι να πούμε, αλλά ξέρουμε ότι αν ανοίξουμε το στόμα μας θα πούμε μαλακία, αλλά δεν μπορούμε να σταματήσουμε. Τελικά, ανοίγει το στόμα του και μου απαντάει "Παρά πολύ ωραία, περάστε". Και μετά μόλις άκουσε τι είπε κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό. 🤦‍♂️. Πραγματικά τον λυπήθηκα τον άνθρωπο. #Ελλάδα #Διακοπές #Ιστορίες

Εδω και χιλιαδες χρονια οι ανθρωποι γνωριζουμε τα "ματια του τρελου", δηλαδη οταν φαινεται εντονα το λευκο ΠΑΝΩ απο τα ματια ενω μιλαει (να εχει πολυ ανοιχτα τα ματια δηλαδη). Και το εχει επιβεβαιωσει για διαταραχες και η συγχρονη Ψυχολογια. Μονο στη ΝΔ δεν τα ξερουν αυτα... https://t.co/JnQBK0zPBV #Ψυχολογία #Διαταραχές #Μάτια

«Η γοητεία της αγένειας και της τοξικότητας». Από το πρωί σήμερα είμαι στη Λήμνο σε επίσημο ταξίδι για τα εγκαίνια των νέων ΤΕΠ του Νοσοκομείου. Τρέχω ασταμάτητα δεν έχω σταματήσει καθόλου. Έχω πάει παντού. Όταν πήγα στην αγορά, προχώρησα μέσα στα καφέ και άρχισα να χαιρετώ τον κόσμο. Όπως θα δείτε στο βίντεο η υποδοχή που μου έκαναν οι απλοί άνθρωποι εκεί ήταν εξαιρετική. Όλοι ευγενέστατοι και φιλικοί. Μέσα σε όλους όσους μου μίλαγαν φιλικά βρέθηκαν δύο (2) αγενέστατοι, που μου μίλησαν υβριστικά. Εγώ δεν τους προσπέρασα, προσπάθησα να τους μιλήσω να δω τί ήθελαν, αλλά δεν ήθελαν παρά να υβρίσουν όχι μόνον εμένα αλλά και όλους όσους ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία. Ως εδώ καλά, Δημοκρατία έχουμε ο καθένας μπορεί να λέει την γνώμη του ακόμη και με αγένεια. Ομως να που μερικά sites, προφανώς από την αγάπη τους για αντιπολίτευση, από όλους όσους όλη την ημέρα με χαιρετούσαν διαρκώς φιλικά, βγαίνουμε φωτογραφίες, μου λένε την γνώμη τους κλπ απομόνωσαν αυτούς τους δύο με τίτλους όπως: «έδιωξαν τον Άδωνι από καφέ στην Λήμνο κλπ». Σημειώστε ότι στο καφέ αυτό κάθησα και ήπια τον καφέ μου για άλλη μισή ώρα μετά από την συνάντησή μου με αυτούς τους δύο αγενεστάτους. Ο λόγος που το γράφω αυτό και ανεβάζω όλη την σκηνή, για να δείτε με τα μάτια σας ότι πλην αυτών των δύο, όλος ο υπόλοιπος κόσμος ήταν φιλικότατος, είναι διότι πρέπει να αντισταθούμε στην «ηρωοποίηση» της αγένειας. Θυμάστε κάποτε που ένας νέος σε μία παρέλαση είχε μουντζώσει τους επισήμους και όλοι οι αριστεροί εδώ μέσα ήρωα τον ανέβαζαν, ήρωα τον κατέβαζαν; Αντί να πουν στο παιδί αυτό πόσο λάθος ήταν αυτό που είχε κάνει, τον παρουσιάζαν περίπου σαν τον Κολοκοτρώνη. Ετσι και εδώ τώρα από ένα ολόκληρο νησί ευγενεστάτων ανθρώπων, προβάλουν ως κανονικότητα την αγένεια και τις ύβρεις. Ούτε η Λήμνος χαρακτηρίζεται από αυτούς τους δύο, ούτε η Ελλάδα πρέπει να γίνει έτσι. Επίσης πρέπει να αντισταθούμε και στην παραπληροφόρηση, η εικόνα ότι αποδοκιμάστηκα, είναι απολύτως ψευδής και εγώ μπορεί να έτυχε να έχω τα πλάνα από ολόκληρη την σκηνή, αλλά αν δεν τα είχα θα εξακολουθούσαν να διαδίδουν ψέματα. Υγ. Ευχαριστώ θερμά την κα Δήμαρχο που με συνάντησε αμέσως μετά και μου ζήτησε συγγνώμη για την συμπεριφορά τους και ότι αυτοί δεν χαρακτηρίζουν όλο το νησί της Λήμνου. Στην αγένεια θα απαντούμε πάντα με ευγένεια και στις ύβρεις με επιχειρήματα. Αυτοί οι δύο, αφού δεν έμαθαν τρόπους ακόμη σε αυτήν την ηλικία είναι χαμένες περιπτώσεις ούτως ή άλλως, ας μήν τους δώσουμε μεγαλύτερη αξία από όση τους πρέπει. #Αγένη #Ευγένεια #Δημοκρατία

#OlympiacosBC⚪️🔴 Μήπως… Λέω μήπως… Τώρα που η ASVEL φαίνεται πως δεν θα έχει του χρόνου την οικονομική επιφάνεια που γραφόταν όλο το προηγούμενο διάστημα, ΔΕΝ είναι πλέον ο ιδεατός προορισμός για αυτόν στην Ευρώπη; Μήπως… Αν αποφάσιζε να γυρίσει στην Γηραιά Ήπειρο να έβλεπε με καλύτερο μάτι για 1-2 χρόνια την προοπτική του Πρωταθλητή Ευρώπης στον οποίο αγωνίζεται και το φιλαράκι του ο Fournier?👀 Αντε ρε Nicolaaaa🇫🇷🔥💯 #Basketball #EuroLeague #Olympiacos

Τα γενέθλια του έχει σήμερα ο Τσιπροκιο. Μαντέψτε ποιος κάθεται δίπλα του και τραγουδάει «να ζήσεις Αλέξη» , ο Δούκας. @androulakisnick άνοιξε τα μάτια σου, δεν σε βλέπω καλά. #Τσιπρας #Δουκας αγκαλίτσα https://t.co/bI3svZEUxS #Τσιπρας #γενέθλια #πολιτικά

Μπαμπά Τι εστί χούντα Αυτό παιδί μου ... Ο Άδωνις Γεωργιάδης εισηγήθηκε-και η κυβερνηση ψηφισε- φωτογραφική τροπολογία για να παραμείνει Διευθύντρια του ΕΣΥ η Ματίνα Παγωνη μετα το όριο ηλικίας https://t.co/JT984D927b #χούντα #πολιτική #Ελλάδα

Ιταλοί γιατροί στο Τορίνο πραγματοποίησαν για πρώτη φορά παγκοσμίως μεταμόσχευση ωχράς κηλίδας, αποκαθιστώντας την όραση σε μια 67χρονη γυναίκα που είχε χάσει την όρασή της για πέντε χρόνια λόγω σοβαρού τροχαίου ατυχήματος, συνδυάζοντας ιστούς και από τα δύο πάσχοντα μάτια της. #Μεταμόσχευση #Όραση #Ιταλία

Πριν λίγο πήραμε τον ΚΑΔ (42554) για τον Διορισμό της Προσωρινής Διοικούσης Επιτροπής του ΠΙΣ σύμφωνα με το νόμο. Η δουλειά της θα είναι να επαναφέρει την ηρεμία και την διαφάνεια στον ΠΙΣ και να διοργανώσει τις πρώτες κανονικές του εκλογές, εδώ και σχεδόν 10 χρόνια. Λέω κανονικές διότι τις εκλογές του 2018 δεν επεκύρωσε ο τότε Υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, θεωρώντας τες παράνομες, ενώ οι εκλογές του 2022 ακυρώθηκαν από το ΣτΕ τον Δεκέμβριο του 2025. Παρά τις αλλεπάλληλες κατηγορίες εναντίον μου από διαφόρους, η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία ήταν η μόνη λύση για να κοπεί ο γόρδιος δεσμός του εμφυλίου σπαραγμού στον ΠΙΣ. Ελπίζω ότι μετά την ανάληψη των καθηκόντων από την Προσωρινή Διοίκηση οι γιατροί μας θα βρουν τον τρόπο να συνεννοηθούν μεταξύ τους και να σταματήσουν τα αλλεπάλληλα μεταξύ τους δικαστήρια. Επειδή κάποιοι με κατηγορούν ότι διόρισα όσους ήθελα, σας προκαλώ να εξετάσετε μόνοι σας την σύνθεση της. Πρόεδρος είναι η κα Ματίνα Παγώνη, επί σειρά ετών πρώτη σταθερά σε ψήφους μεταξύ των ιατρών και στις πρόσφατες εκλογές του Ιουνίου του 2026. Πρόεδρος δηλ είναι κάποια που έχει πρόσφατα εκλεγεί από τους συναδέλφους της με τεράστια πλειοψηφία και που επανεκλέγεται συνεχώς. Αλλά και όλα τα υπόλοιπα μέλη της Διοικούσης, είναι όλα πρόσφατα και για πολλές θητείες εκλεγμένοι. Άρα το βασικό μου κριτήριο είναι να είναι πρόσωπα που οι ίδιοι οι γιατροί πρόσφατα εξέλεξαν για να τους εκπροσωπούν. Επίσης φρόντισα να μην είναι μόνον από την Αθήνα ή από τους μεγάλους Συλλόγους αλλά κατά το δυνατόν να εκπροσωπείται η Επικράτεια. Τους εύχομαι καλή επιτυχία στο δύσκολο τους έργο και τους δηλώνω ότι θα έχουν την αμέριστη στήριξη μου σε ό,τι με χρειαστούν. Δεν εμπλέκομαι καθόλου στις επί μέρους αποφάσεις τους, απλά αναμένω να γίνουν με τάξη οι εκλογές. Έδωσα πολλές ευκαιρίες να ηρεμήσουν τα πράγματα μεταξύ τους, δυστυχώς χωρίς την παρέμβαση μου αυτή δεν θα υπήρχε ποτέ λύση. «Διοικούσα επιτροπή ΠΙΣ Για το διοικητικό συμβούλιο Πρόεδρος Παγώνη Στάματα (Ματίνα) του Νικολάου, Παθολόγος, (Αθήνα) Αντιπρόεδρος Α Πλατανησιώτης Νικόλαος του Στέφανου, Ιατρός δημόσιας υγείας και κοινωνικής ιατρικής, (Πειραιάς) Αντιπρόεδρος Β Τσαούσης Κωνσταντίνος του Αθανασίου, Δερματολόγος (Αμαλιάδα) Γενικός Γραμματέας Φισφής Ιωάννης του Νικολάου, Ουρολόγος, (Κεφαλλονιά) Ταμίας Παπαδόπουλος Λάζαρος του Αντωνίου, Γυναικολόγος, (Καστοριά) Μέλος Γεωργιάδης Χαράλαμπος του Ιουστινιανού (Θεσσαλονίκη). Μέλος Καψοκόλης Ιωάννης του Σταμάτη, Καρδιολόγος, (Πειραιάς) Για το πειθαρχικό συμβούλιο Πρόεδρος Κασσάρας Γεώργιος του Αγγέλου, Χειρουργός (Αθήνα) Αντιπρόεδρος Αποστολάτος Γεράσιμος του Χαραλάμπους, Γυναικολόγος, (Κάλυμνος) Τακτικά μέλη Βολίκας Κίμων του Γεωργίου, Παθολόγος, (Αθήνα) Κουρή Μαρία του Γεωργίου, Ακτινολόγος, (Αθήνα) Σαρώφ Παύλος του Φίλλιπου, ΩΡΛ, (Πειραιάς) Αναπληρωματικά μέλη Καπώλης Ευστράτιος του Δημοσθένη, Γενικός Ιατρός, (Σάμος) Παπαθανάσης Παντελής του Χρήστου, ΩΡΛ, (Αγρίνιο) Ζαφειράτου Σοφία του Ηλία, Παθολόγος, (Κεφαλλονιά) Για την εξελεγκτική επιτροπή Πρόεδρος Πανταζή Ευγενία του Παναγιώτη, Ιατρός Εργασίας (Αθήνα) Μέλη Δημητρίου Μαρία του Θέσπιδος, Βιοπαθολόγος, (Πειραιάς) Μουρίκης Αναστάσιος του Ιωάννη, Ορθοπεδικός (Αθήνα) Αναπληρωματικά μέλη Βερύκοκος Χρήστος του Μιχαήλ , Αγγειοχειρουργός, (Αθήνα) Ντούσγος Αθανάσιος του Δημητρίου, Οφθαλμίατρος (Φθιώτιδα) Τσιρώνης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, Ουρολόγος, (Άρτα)» Καλή επιτυχία στο δύσκολό σας έργο! #ΠΙΣ #Διοίκηση #Εκλογές

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

Ζούμε τις τελευταίες στιγμές της όποιας πλέον "ελληνικότητος" της Κύπρου. Οι νέες γενιές του νησιού αποτελούν ένα απλό μέρος του πληθυσμιακού "mix grill",και βολοδέρνουν απαίδευτες,αμόρφωτες και ανιστόρητες,σ ένα ταραγμένο πέλαγος αδιαφορίας. Χωρίς συλλογική μνήμη,χωρίς αντίληψη του χώρου που ζούνε,χωρίς σεβασμό για το αίμα που έχυσαν χιλιάδες σε τούτο τον τόπο. Δεν τρέφω καμία ελπίδα πλέον για αυτό το νησί,καθώς μέρα με τη μέρα,χρόνο με το χρόνο μοιάζει όλο και περισσότερο σαν τόπος που επιλέχθηκε για ομαδική αυτοχειρία από κάποια αίρεση ηλιθίων. Η παραδοπιστία είναι το λιγότερο... Η ασέβεια,η αγνωμοσύνη και η αδιαφορία όμως,είναι οι σφαίρες που θα τον οδηγήσουν στον ολικό αφανισμό. Ακόμη και όσοι νέοι κύπριοι ομιλούν για "Ελλάδα",το κάνουν από απλή συνήθεια ή από οικογενειακή ή κομματική παράδοση.Αν συζητήσεις μαζί τους έστω για 5 λεπτά θα καταλάβεις πως δεν είναι καν κοινωνοί του ελληνικού πνεύματος... Θα μου πεις,μα και στην μητροπολιτική Ελλάδα τα ίδια σκατά είναι...Ναι. Μόνο που εδώ ομιλούμε για μια κατεχόμενη χώρα ίση με μία πόλη της Ελλάδος,με νεκρούς και θύματα σε κάθε οικογένεια σχεδόν. Ετσι,γιγαντώνεται στα μάτια η κατάντια... Ξέρω πως πολλοί θα στεναχωρηθούν μ αυτά τα λόγια,γιατί είναι όντως σκληρά,αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Κύπρος Γη Ελληνική,με πλειοψηφία κατοίκων χωρίς ελληνική ψυχή. Κι όλα αυτά,μέσα σε 3 γενιές μόνο..."Αξιοι της μοίρας τους"... #Κύπρος #ελληνικότητα #πολιτισμός