Search

Χειμαρρώδης η Αφροδίτη #Λατινοπούλου τα έχωσε άγρια στην Φον Ντερ Λάιεν για ισλαμοποίηση, σοσιαλιστική φορολογία, αγροτική πολιτική, αποβιομηχανοποίηση, woke agenda, πράσινη παράνοια και διαφθορά. Γούρλωσε τα μάτια η παλιόγρια! @latinopoulou https://t.co/nbDeRACSOW #πολιτική #ατζέντα #κοινωνία

Δεν πήγε κρυφά ενω δεν ήταν κανείς και να τον συνοδεύει μια χοντρη μαυροφόρα που παριστάνει τη συγγενή, όπως ο Τσίπρας στο Μάτι Σηκώθηκε και πήγε στην κηδεία και ζήτησε δημόσια συγγνώμη και σωστά έκανε Για να ξεχωρίζουν οι άντρες από τα μαλ@κιστηρια σαν τον Τσίπρα #πολιτική #Ελλάδα #συγνώμη

Την Παρασκευή (11/9, 20.30) επιτέθηκαν στη μητέρα μου και σ’ εμένα πέντε άτομα επί των οδών Ελλοπίας και Αλκιβιάδου, κάτω από την πλατεία Βικτωρίας. Ο ένας έσπρωξε εμένα που ενστικτωδώς μπήκα μπροστά της, ο άλλος γρονθοκόπησε στο πρόσωπο τη μητέρα μου, την άρπαξε από το πουκάμισο πιστεύοντας ότι μπορεί να της βγάλει την τσάντα που είχε περασμένη χιαστί και τελικά την έσυρε από μία μικρή αλυσίδα που είχε στο λαιμό, μέχρι που της την έσπασε, πετώντας την με το πρόσωπο στην άσφαλτο. Οι υπόλοιποι έκαναν μπούγιο γύρω μας, μέχρι να τελειώσουν. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ούρλιαζα από την πρώτη στιγμή μέχρι που μαζεύτηκε κόσμος. Το μόνο που θυμάμαι –εκτός από τα πρόσωπα των δύο από αυτούς- ήταν το αίμα της μάνας μου παντού, στην άσφαλτο, πάνω μου, στο φόρεμά της, αίμα παντού και μυρωδιά αίματος. Το ΕΚΑΒ δεν κατάφερε να φτάσει ποτέ. Έφτασαν δύο αστυνομικοί που έκαναν ό,τι μπορούσαν (!) για να σταματήσουν την αιμορραγία. Κατέβηκαν και γείτονες από την περιοχή για τις πρώτες ασθμαίνουσες βοήθειες σε μια γυναίκα που δεν μπορούσε να σταθεί ούτε σε καρέκλα. Βρεθήκαμε με ιδιωτικό αυτοκίνητο στον Ευαγγελισμό. Της έσπασαν τη μύτη, έχει μώλωπες και πληγές σε όλο της το σώμα. Στον Ευαγγελισμό λίγη ώρα μετά ήρθαν δύο αστυνομικοί με πολιτικά για καταθέσεις. Τους είχαν συλλάβει λίγο πριν μπουν στο σπίτι τους, κάπου εκεί κοντά στη γειτονιά μας. Επέμειναν πολύ ώστε να είναι σίγουροι ότι έχουμε αναγνωρίσει τα σωστά άτομα. Φέρθηκαν σχολαστικά, με φροντίδα στη μάνα μου που σχεδόν δεν είχε πρόσωπο από τα χτυπήματα. Προσωπικά, είμαι ακόμα σε σοκ και με ενοχές. Γιατί εγώ έφυγα από αυτό με ένα ελαφρύ τράβηγμα στον αυχένα, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσα να έχω προστατεύσει μια μικροσκοπική γυναίκα στα 80 που δεν ακούμπησε ποτέ ούτε μηρμύγκι. Που κάθε της κίνηση, φτιάχνει κάτι όμορφο. Που ξέρει μόνο να βοηθάει. Νιώθω ενοχές γιατί πάντα τσακωνόμασταν όταν έβλεπε μπούγιο από άντρες και μου έλεγε «κατέβα από το πεζοδρόμιο», για να της απαντήσω «να κατέβουν αυτοί, ο δρόμος ανήκει σε όλους μας». Εδώ και δύο μέρες, κάθε φορά που προσπαθώ να κλείσω τα μάτια βέπω το αίμα της να απλώνεται παντού, το μυρίζω πάνω μου, όσο και να πλυθώ, πετιέμαι στον παραμικρό θόρυβο. Κάθε γκριμάτσα πόνου της με διαλύει, δεν ξέρω τι να κάνω, πώς να βοηθήσω. Δεν μισώ κανέναν. Όμως, κάποιος πρέπει να απαντήσει. Αν όχι σε εμένα, σε εκείνην. Στα 80 της χρόνια, στη δουλειά και στους κόπους της, στους φόρους που έχει πληρώσει για να ζει με τον φόβο ότι η ζωή της θα τελειώσει στη μέση του δρόμου, χωρίς καμία τιμωρία για τους δράστες. Δεν θέλω αυτό το ποστ να γίνει αφορμή για μικροπολιτικές και σιχαμένα ξεσπάσματα. Θέλω όμως να ρωτήσω τον κύριο Haris Doukas πώς νιώθει ως Δήμαρχος Αθηναίων για τη μοίρα που διαχρονικά επιφύλαξαν σε αυτό το σημείο της Αθήνας ο ίδιος και οι προκάτοχοι του με το ίδιο με το δικό του ενδιαφέρον; Πώς νιώθει που βλέπει τη Βικτώρια, τον Άγιο Παντελεήμονα, την Κυψέλη, το Μεταξουργείο να μετατρέπονται σε αποθήκες ψυχών, όπου απυθόνονται καθημερινά άνθρωποι χωρίς φροντίδα, χωρίς εφόδια, με μωρά που κοιμούνται στο χώμα; Τι αισθάνεται ως παράγοντας της πόλης που απ’ άκρη σ’ άκρη της μυρίζει αποχωρητήριο; Επίσης, πώς περνάει ο κ. Michalis Chrisochoidis αυτόν τον καιρό; Είναι καλά; Γνωρίζοντας ότι η Πλατεία Βικτώριας είναι ένα τεράστιο σούπερ μάρκετ διακίνησης ναρκωτικών από κάθε περιθωριακή –ημεδαπή ή αλλοδαπή – ομάδα; Γνωρίζοντας ότι η πλατεία καθαρίζεται μόνο για να πατήσουν ως επισκέπτες του τετάρτου της ώρας βουλευτές όλων των παρατάξεων που δεν ντρέπονται να μας κοιτάζουν στα μάτια; Το αστυνομικό τμήμα της περιοχής το έχει επισκεφθεί ποτέ; Κι αν ναι πώς του φάνηκε ο χώρος που εργάζονται οι υφιστάμενοί του; Στις 15 Αυγούστου, στο προαύλιο του Αγίου Παντελεήμονα, ο ιερέας σχεδόν κλαίγοντας ζήτησε τη βοήθεια όλων των παραπάνω, μέσα σ’ έναν ναό σπασμένο, φόβο και τρόμο της περιοχής. Τον άκουσαν και του έκαναν πατ-πατ στην πλάτη. Και μετά; #Βία #Ασφάλεια #Αθήνα

#Ρέμος "Μας έχουνε φάει με τα μάτια τους, δηλαδή τι άλλο να κάνουνε ρε; Φυγέτε ρε ΑΛΗΤΕΣ..." #Θεσσαλονίκη #Γαρμπή Έχει κόψει καπίστρι λέμε! 🤮😡 https://t.co/IotRxzk2bQ #Ελλάδα #Μουσική #Θεσσαλονίκη

Για να καταλάβετε το μέγεθος της αριστερής υποκρισίας βγήκε σήμερα στο @opentvgr ο @pavpol2222 και με κατηγόρησε για αδράνεια στους κομπογιαννίτες κλπ. Για να δούμε λοιπόν μία ενδιαφέρουσα ιστορία, στις 29/5/2017 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, 21 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καταθέτουν ερώτηση για την δράση «τσαρλατάνων» της «ιατρικής» Ρωτούν τους αρμόδιους υπουργούς, ποια μέτρα λαμβάνουν προκειμένου να ελέγχονται οι δραστηριότητες ατόμων που ενώ δε διαθέτουν πτυχίο ιατρικής, δίνουν ιατρικές συμβουλές αμειβόμενοι και εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία και την απελπισία ασθενών... Την δράση "τσαρλατάνων" και κομπογιαννιτών που εκμεταλλεύονται την απόγνωση ασθενών και τους οδηγούν σε αρκετές περιπτώσεις σε θάνατο καταγγέλλουν 21 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερώτηση που κατέθεσαν στην Βουλή. Στο κείμενο που απευθύνεται προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης, Υγείας και Ψηφιακής Πολιτικής επισημαίνεται πως: "Το τελευταίο διάστημα, μέσα από δημοσιεύματα σε ιστοτόπους και εφημερίδες αποκαλύφθηκε η δράση ατόμων τα οποία φέρονται να έχουν παρασύρει συμπολίτες μας υποσχόμενα ίαση σε σοβαρές ασθένειες, με «εναλλακτικές θεραπείες» και με απόρριψη της συμβατικής ιατρικής, χωρίς ωστόσο να διαθέτουν πτυχίο ιατρικής... Να σημειωθεί ότι τηλεοπτικές εκπομπές περιφερειακών αλλά και κεντρικών τηλεοπτικών σταθμών που ασχολούνται με την ενημέρωση και την υγεία, τον έχουν, κατά καιρούς, φιλοξενήσει «νομιμοποιώντας» ηθικά στα μάτια του τηλεοπτικού κοινού - μέσω της παρουσίας του σε αυτές - την «ιατρική» επιστημονική του ιδιότητα... Τέλος ρωτούν τους αρμόδιους υπουργούς: "1. Ποια είναι τα μέτρα που λαμβάνονται προκειμένου να ελέγχονται οι δραστηριότητες ατόμων που ενώ δε διαθέτουν πτυχίο ιατρικής, δίνουν ιατρικές συμβουλές αμειβόμενοι και εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία και την απελπισία ασθενών; 2. Ποια μέτρα θα ήταν δυνατό να ληφθούν ώστε τέτοια άτομα να μην απολαμβάνουν εύκολα και αβασάνιστα τηλεοπτικού βήματος ως «ειδικοί», ένα βήμα που θα τους εξασφαλίσει «νομιμοποίηση» και αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που θα τους ακούσουν και ενδεχομένως θα τους εμπιστευθούν; 3. Πώς θα ήταν εφικτό να ενημερωθεί περισσότερο και σε βάθος η κοινή γνώμη για θεμελιώδη ζητήματα υγείας και πρόληψης, όπως είναι οι εμβολιασμοί και οι βασικές προληπτικές εξετάσεις, προκειμένου να είναι σε θέση να αυτοπροστατευθεί και να απορρίπτει ιδέες όπως οι προαναφερθείσες;" Ο πολλά βαρύς κ. Πολάκης ξέρετε τί έκανε; Απολύτως τίποτε. Όχι μόνον δεν έκανε ελέγχους αλλά ούτε καν απάντησε στους βουλευτές του. Απάντηση υπήρξε μόνον απο το Υπουργείο Δικαιοσύνης & Ψηφιακής Πολιτικής και όχι από το Υπ. Υγείας του Πολάκη. Άρα καλά τα λόγια τώρα στο 1% αλλά όταν είχε την καρέκλα άλλα έκανε. #Υγεία #Ιατρική #Πολιτική

📌Παρακαλώ, διαβάστε αυτές τις γραμμές... όχι με τα μάτια του θεατή, αλλά με την ψυχή ενός ανθρώπου που ίσως αύριο βρεθεί στη θέση μας, κάτι που απεύχομαι. Είναι τρομερά εύκολο για το φιλοθεάμον κοινό και τους σχολιαστές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να κρίνουν, να κανιβαλίζουν και να δείχνουν με το δάχτυλο την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Ακούω και διαβάζω αυτούς που είναι έξω από τον χορό να λένε με ευκολία ότι "ήθελαν να του τα φάνε". Όμως, όσοι δεν έχουν αντικρίσει στα μάτια την απόγνωση, την αγωνία και την απελπισία, όσοι δεν έχουν δει τον άνθρωπό τους να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, όσοι δεν τον έχουν δει μέσα στην τρέλα και τις παραισθήσεις, δεν μπορούν να καταλάβουν. Ειλικρινά, δεν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε και να κρίνουν. Το λέω αυτό μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, πρώτα απ' όλα ως γονέας που έχει παιδιά χρήστες και ζω στην καθημερινότητα μου σε αυτό το κολασμένο σκοτάδι. Έχω βρεθεί αμέτρητες φορές στην ίδια ακριβώς απόγνωση, βλέποντας τα ίδια μου τα σπλάχνα να χάνουν την μπάλα, να κινδυνεύει η ζωή τους και μαζί να κινδυνεύουμε και να απελπιζόμαστε όσοι είμαστε γύρω τους. Να μην ξέρουμε τι να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε, να τα σώσουμε. Όταν ο άνθρωπός σου βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, βλέπεις καλά ότι η καθαρή του κρίση σβήνει. Δεν σκέφτεται, δεν φέρεται φυσιολογικά. Γίνεται το πιο ευάλωτο έρμαιο, το τέλειο θύμα στα χέρια του κάθε επιτήδειου, εκμεταλλευτή, συνεργάτη, απατεώνα, πωλητή ελπίδας, ονείρων και εμπόρων ναρκωτικών. Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια που όλοι κρύβουν πίσω από την υποκρισία. Η παρέμβαση μιας οικογένειας, ακόμα και η πιο ακραία, όπως η δικαστική ή η οικονομική προστασία της περιουσίας του, δεν γεννιέται από απληστία. Γεννιέται από τον τρόμο του κινδύνου να χάσει την ζωή του, να μην γίνει ο μόχθος μιας ολόκληρης ζωής της δικής του ή της οικογένειας του, βορά και εύκολο κέρδος στις τσέπες των εμπόρων ναρκωτικών και ακόμα όπως στην προκειμένη περίπτωση, της απληστίας εκείνων των "γιατρών" που αντί να θεραπεύουν, εκμεταλλεύονται την απελπισία του ασθενούς για να του πάρουν τα χρήματα, οδηγώντας τον τελικά στον θάνατο. Γίνεται για να σταματήσουν όλοι αυτοί οι "παρατρεχάμενοι" που μυρίζονται χρήμα και πλουτίζουν πάνω στην ανθρώπινη αδυναμία. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σκληρής και σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Αν δεν μπει ένα φρένο, ο χρήστης που δεν καταλαβαίνει - επειδή βλέπει τα πράγματα "αλλιώς" - θα γίνεται θήραμα και θα τα δίνει όλα, μέχρι και την τελευταία του πνοή, στον βωμό της εξάρτησης. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι η ύστατη, η πιο αιματηρή και σκληρή πράξη αγάπης. Με πόνο ψυχής που δεν περιγράφεται με λέξεις, οι άνθρωποι που τους αγαπούν και νοιάζονται, οδηγούνται εκεί από καθαρή απόγνωση. Από το ένστικτο να κρατήσουν τον άνθρωπό τους ζωντανό, να του προστατεύσουν την ζωή, την περιουσία και το μέλλον τους, με την κρυφή, τρελή ελπίδα ότι κάποτε θα είναι ξανά καλά, θα τους χαμογελάσει και θα ζήσει όπως παλιά. Και κάπου εδώ φαίνεται η τεράστια, η εγκληματική απουσία της πολιτικής. Ένα κράτος απών, που αφήνει τους χρήστες απροστάτευτους και τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους στο απόλυτο κενό, χωρίς καμία ουσιαστική κρατική δομή, χωρίς καμία πρόνοια ή θωράκιση απέναντι στα κυκλώματα. Μας πετάνε στην αρένα και μετά η κοινωνία μάς κρίνει για το πώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Ακούω συνεχώς στις ειδήσεις για την "ευθύνη της οικογένειας" στους ψυχικά νοσούντες, που πολλές φορές φτάνουν στο σημείο να εγκληματούν ή να αυτοκτονούν. Αναρωτιέμαι, όμως, ποια ευθύνη έχει μια οικογένεια που είναι αβοήθητη, που δεν ξέρει πώς και από ποιον θα προστατευτεί? Πώς μπορεί, αλήθεια, μια μάνα ή ένας πατέρας να επιβάλει και να υποχρεώσει έναν ενήλικο άνθρωπο που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα να πάρει τα χάπια της φαρμακευτικής του αγωγής? Όταν το ίδιο το σύστημα σηκώνει τα χέρια ψηλά, πώς ζητάνε ευθύνες από τους συγγενείς? Μόνο αν έχεις νιώσει αυτό το βουβό σκοτάδι και την αβάσταχτη αγωνία μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, μπορείς να νιώσεις το δράμα αυτής της οικογένειας και της κάθε οικογένειας που ζει με χρήστες σε μια επίγεια κόλαση. Γι αυτούς τους λόγους λοιπόν συμπαραστέκομαι στους αγαπημένους του. Τους νιώθω, τους πονάω και τους συμπονώ βαθιά! Έκαναν αυτό ακριβώς που κάθε απελπισμένος γονιός, κάθε μάνα, κάθε πατέρας και κάθε αδελφός θα έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη για να σώσει το ίδιο του το αίμα από τον γκρεμό! Φτάνει πια! Ας σταματήσει, επιτέλους, αυτός ο απάνθρωπος, χυδαίος κανιβαλισμός από όσους κάθονται στον καναπέ τους και κρίνουν ξένες ζωές, χωρίς να ξέρουν τα τι και τα πως. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του και σε όσους τον αγαπούσαν πραγματικά! 💔 Αντίο Γιώργο, σ'ευχαριστούμε για όλα! Λυπάμαι πολύ που δεν βοηθήθηκες! Καλή ξεκούραση! 😭😭😭 #Μαζωνακης #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #σκληρη_αγαπη #ενσυναισθηση #οικογενεια #ΚΕΘΕΑ #18ΑΝΩ #απεξαρτηση #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #οικογενεια

Η σιωπή είναι συνενοχή. Και ναι, ο Ιατρικός Σύλλογος είναι συνένοχος. Όπως συνένοχοι είμαστε, σε έναν βαθμό, και εμείς οι ίδιοι οι γιατροί — και βάζω πρώτα τον εαυτό μου μέσα. Γιατί όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε τι συμβαίνει εκεί έξω. Γνωρίζουμε τι γίνεται με τα πολλά «ιατρεία», με πρακτικές που κάθε άλλο παρά τιμούν την ιατρική, με ανθρώπους που εκμεταλλεύονται την ανάγκη, την άγνοια ή την ευάλωτη θέση ενός ασθενούς. Τα συζητάμε μεταξύ μας, τα σχολιάζουμε στους διαδρόμους, τα γνωρίζουμε. Αλλά δημόσια; Σιωπή. Γιατί «πού να μπλέκεις τώρα;». Γιατί τα ψάρια είναι μεγάλα. Και όλοι ξέρουμε πως, σε αυτό το σύστημα, στο τέλος το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Και κάπως έτσι διαιωνίζεται η σαπίλα. Ζούμε σε μια κοινωνία που συχνά επιβραβεύει το εύκολο χρήμα, τη λαμογιά, το «φαίνεσθαι», τις δημόσιες σχέσεις και την επίδειξη, αντί για την ουσία, την επιστημονική επάρκεια, την εντιμότητα και τον σεβασμό στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου. Και ναι, ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατί γνωρίζω πάνω-κάτω τι συμβαίνει και, κάποια στιγμή, επέλεξα κι εγώ να κοιτάξω τη δουλειά μου. Να κάνω σωστά αυτό που μπορώ. Να είμαι σωστή απέναντι στους ασθενείς μου και να αφήσω τους υπόλοιπους να κάνουν ό,τι κάνουν. Και την ίδια στιγμή ξέρω ότι κάπου αλλού, την ίδια ακριβώς ώρα, κάποιος «συνάδελφος» μπορεί να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί έναν ασθενή. Δεν είναι ότι δεν προσπάθησα. Όσες φορές προσπάθησα να αλλάξω έστω και κάτι σε αυτό το σάπιο σύστημα, βρέθηκα αντιμέτωπη με απειλές, χλευασμό, απαξίωση και απομόνωση. Γιατί όταν τολμάς να ακουμπήσεις τα συμφέροντα κάποιων, ξαφνικά δεν είσαι «συνάδελφος». Γίνεσαι ενοχλητική. Και κάπως έτσι μαθαίνεις να σωπαίνεις. Όχι επειδή δεν έχεις κάτι να πεις. Αλλά επειδή έχεις καταλάβει το κόστος του να μιλήσεις. Γι’ αυτό, κάποια στιγμή, επέλεξα να σταματήσω να ασχολούμαι με όλους εκείνους που νομίζουν ότι έχουν εξουσία, που θεωρούν ότι είναι «κάποιοι» και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς συνέπειες. Κοιτάω τη δουλειά μου. Κάνω το καθήκον μου απέναντι στους ανθρώπους που μου εμπιστεύονται την υγεία τους και προσπαθώ τουλάχιστον να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω. Βλέπω. Ξέρω. Και, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ξέρω ότι η σιωπή μας είναι ένα από τα πράγματα που επιτρέπουν σε αυτή την κατάσταση να συνεχίζεται. Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που κάνουν τα στραβά μάτια. Είναι και όλοι εμείς που τα βλέπουμε και λέμε: «Δεν βαριέσαι… πού να μπλέκεις τώρα;»#Μαζωνακης #Υγεία #Γιατροί #Σιωπή

Όσο για εσάς. Ασέβαστα μουνόπανα. Γλοιώδεις τύποι. Κενοί. Άδειοι από συναίσθημα. Πως τον τελειώσατε έτσι ρε; Πως τολμήσατε να το κάνετε έτσι; Πως γίνεται να τον διώξατε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο; Ούτε να το φανταστούμε δε μπορούσαμε. Διαρροές. Εντολές να μην χειροκροτηθεί αυτός ο άνθρωπος γαμώ τα πάντα σας. Γαμώ τα πάντα σας η τελευταία φορά που πάτησε στο γήπεδο ως προπονητής του #OlympiacosFC και αντί να πέφτει το γαμημένο το γήπεδο, πέφταν εντολές και απειλές για να μην αποθεωθεί. Πόσο πιο κάτω ρε καραγκιόζηδες; Πόσο να σας σιχαθούμε; Τραμπούκοι. Στον μεγαλύτερο όλων ρε, το καταλαβαίνετε; Καταλαβαίνετε τι έχει γίνει εδώ; Στο βωμό του «α, έβαλε εξτρεμ τον Τσικίνιο, αχ τα ματάκια μου δε μπορούν να δουν άλλο να παίζουμε έτσι με τον Παναιτωλικό». Να τα χέσω τα γαμημένα τα πρωταθλήματα της Ελλαδίτσας. Λες και δεν απέδειξε ότι μπορούσε να το κάνει όταν υπάρχει το ρόστερ που του αρμόζει. Αυτός ο τύπος που έβγαζε σιγουριά ρε μαλάκες όταν έπαιζε απέναντι στο οποιοδήποτε ευρωπαϊκό μεγαθήριο. Αυτό δεν ήταν το «πλάνο» για να γιγαντωθεί ο Ολυμπιακός; Ε; Αυτό δεν ήταν το We Keep On Dreaming? Αυτό σημαίνει να πρέπει να παίξω αναγκαστικά μπαλάρα με τον Βολάκο και τον Αστεράκο; Στα αρχίδια μου ρε. Με την ποιότητα που διαθέτουμε θα το κάναμε. Και θα πετούσαμε πάλι 4ρες στους μεγάλους και θα το παίρναμε και πάλι. Θα παίξω με τη Μπάρτσα ρε μαλάκα στο Καμπ Νου και θα φτάσω κοντά στο να της γυρίσω ματς από 2-0 πριν καταστραφώ από μια απόφαση διαιτητή. Θα τους κοιτάξω στα μάτια ρε και θα τους πω ερχόμαστε. Με αρχίδια ρε να σέρνονται στο πάτωμα. Να πάω να παίξω ομάδα 4δας της Πρέμιερ Λιγκ σε ευρωπαϊκό ημιτελικό μες το σπίτι της και να έχω το θάρρος σαν ομάδα. Το γαμημένο το θάρρος να της πω «Να σου πω. Δε σε φοβάμαι. Θα σε γαμήσω.» Αυτό δεν επιδίωκε το κλαμπ τόσα χρόνια; Δεν μας άρεσε. Κάποιοι θέλουν τρίγωνα κάλαντα με τον ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΒΟΛΟ ΝΠΣ. ΘΑ ΤΟ ΥΠΟΣΤΩ ΡΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΟ. ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ. Όχι. Δεν δόθηκε η δεύτερη ευκαιρία στον μεγαλύτερο προπονητή στην ιστορία του τμήματος. Νύχτα. Έτσι. «Μάγκικα». Εγώ θα είμαι εκεί ρε. Πάντα. Για τον Ολυμπιακό. Εσείς δεν είστε ο Ολυμπιακός. Που τολμάτε να λέτε και την έκφραση «πάνω από όλους ο έφηβος». Άκου εκεί. Άνθρωποι που βάζουν τα δικά τους εγώ πάνω από τον Ολυμπιακό Σύνδεσμο Φιλάθλων Πειραιώς. Είναι στο όνομα ρε. Είναι στο όνομα της ομάδας. Ο Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του. Και σήμερα τον φτύσατε στα μούτρα. Με το τρόπο σας πάντα. Να μη μπορεί να πει ούτε αντίο. #Ολυμπιακός #Ποδόσφαιρο #Αθλητισμός

Το για πάντα είναι λίγο. Πολύ λίγο. Θα σε ευγνωμονώ και θα σε ευχαριστώ μέχρι να κλείσω τα μάτια μου γιατί εκείνο ΤΟ ΒΡΑΔΥ του 24 με έκανες τον πιο χαρούμενο άνθρωπο στον κόσμο και αυτό δεν θα στο ξεπληρώσω ποτέ. Θα μας λείψεις στρατηγέ. Θα μας λείψεις άνθρωπε μας❤️ #OlympiacosFC https://t.co/eI41jDfFAn #αγάπη #αναμνήσεις #οπαδοί

Όλα για τα μάτια του κόσμου.... Για να φέρει καλούς παίκτες & να φύγουν από πάνω του οι ευθύνες. Και να τις ρίξουμε που; Στον Μέντι; Είστε γελασμένοι. Μεντιλίμπαρ ΟΕ ΟΕ ΟΕ!!! ΥΓ: Ναι , ναι ξέρω. Δεν είμαι Ολυμπιακός. Είμαι τρολάκι. #olympiacosfc #olympiacos https://t.co/dgouHIn0nY #ολυμπιακός #ποδόσφαιρο #τρολάκι

Κύριος , μάγκας , Πειραιώτης , Ολυμπιακός. Υπέγραψες την μεγαλύτερη συλλογική επιτυχία του ελληνικού αθλητισμού και έκανες ανθρώπους από 5 μέχρι 85 ετών να κλαίνε. Θα σε θυμάμαι μέχρι να κλείσω τα μάτια μου Εις το επανιδείν γίγαντα Μεντι.❤️ #OlympiacosFC https://t.co/XtqEFIg4Vv #Ολυμπιακός #ποδόσφαιρο #Ελλάδα

Πριν καμιά 30αρια χρόνια στη Ρώμη κάτω απ' το σπίτι είχα μια tabaccheria. Μια απ' τις πρώτες φορές που μπήκα, άκουσα μια πολύ οικεία μελωδία, ήταν το "Μου λείπεις" του Νίκου Τερζή και τη φωνή ενός νέου Έλληνα τραγουδιστή που τότε έλεγαν ότι "το παίζει εκκεντρικός για να προκαλέσει". Γούρλωσα τα μάτια και ρώτησα τον tabaccaio που στο καλό βρήκε το τραγούδι, αφού δεν είχε τίποτα το φολκρλόρ, Ζορμπάς, syrtaki και τα ρέστα. "Είναι το τραγούδι από τη διαφήμιση της Opel, έχεις κι άλλα αυτού του τραγουδιστή; Έχει αυτό το κάτι η φωνή και παρόλο δεν καταλαβαίνω un cazzo τρελαίνομαι να τον ακούω". Και κάπως έτσι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000, ο tabaccaio στο San Giovanni βρέθηκε με τα άπαντα του Μαζωνάκη, τα έπαιζε μέρα παρά μέρα στο μαγαζί του και τα άκουγαν λογής Ιταλοί που μπαινόβγαιναν στο κατάστημα για να πάρουν τα τσιγάρα τους, την εφημερίδα τους, τις συλλογές DeAgostini τους, κ.ο.κ. Του την είπα την ιστορία μέσα στη ρέκλα ένα βράδυ στα μπουζούκια, χαμογέλασε και έκανε ότι νοιάζεται. Μπορεί και όντως να νοιάστηκε, δεν ξέρω. Ξέρω ότι όσοι ζήσαμε τα '90ς έχουμε τραγουδήσει, έχουμε μερακλώσει, έχουμε γίνει κουρούμπελα με τα τραγούδια του Γιώργου. Τον έχουμε σχολιάσει και σοβαρά και για χαβαλέ και δυστυχώς και για τις σκοτείνιες του. Γιατί έτσι είναι οι παρέες και αυτά κάνει η νύχτα όταν δεν μπορείς να την αποφύγεις. Πολύ νέος στα 54. Όλα τά' κανε νέος. Καλό ταξίδι ρε Μαζώ. Μεσοβδόμαδο. Κάθε απόβραδο. Σε θυμάμαι και. Βασανίζομαι. Έτσι, κοφτά, με τελεία μετά από κάθε λέξη. Γιώργος Μαζωνάκης | 04.03.1972 - 09.09.2026 #ΓιώργοςΜαζωνάκης #Μουσική #Νοσταλγία

Μια 13χρονη μαζι με 2 Αφγανους σε ξενοδοχειο. Στην περιοχη του Βαρδαρη, εκει που κανουν πιατσα οι σεξεργατριες. Οταν ο ξενοδοχος αντιληφθηκε οτι υπαρχει ανηλικο παιδι στο δωματιο, επιχειρησε να μπει. Το εσκασαν ολοι απ το παραθυρο. Οι δυο Αφγανοι εξαφανιστηκαν ενω το 13χρονο κοριτσι επεσε απ τον 5 οροφο και τραυματιστηκε. Τωρα νοσηλευεται. Αν κανετε την πιο απλη (και ευλογη) ερωτηση "Τι δουλεια ειχε εκει η 13χρονη", στην καλυτερη περιπτωση θα σας πουν φασιστες, σεξιστες, μισογυνηδες, "κυρ Παντεληδες", κλπ κλπ. Η κοινωνια μας εχει παρει τον κατηφορο και οχι απλα δεν θα αλλαξει, θα χειροτερευσει κιολας. Και οσοι ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ να πουν οτι τα ανηλικα παιδια (αγορια-κοριτσια) εχουν ξεφυγει, θα κατηγορηθουν για δηθεν victim blaming. Καμια πειθαρχια, κανενα μετρο, κανενας δημοσιος διαλογος δεν θα αλλαξει την κατασταση. Ειναι αποτελεσμα πολιτικης δεκαετιων. Τα παιδια και τα ματια σας! https://t.co/uKdMeeQUiD #Ανηλικα #Κοινωνια #ΠροστασιαΠαιδιων