I criticized the refusal of the Turkish Cypriot leadership to accept our assistance in the rescue operation at the deadly shipwreck, speaking to @stella_savva on the show "@enimerosi_omega" of @omegatvcy. In the face of an unspeakable human tragedy, it doesn't matter what language. (translated)
Γίναμε σεβαστό κράτος γιατί δεν τον μαζέψαμε απ' τα καφενεία να του δώσουμε το δαχτυλίδι του αρχηγού. Είναι μεγάλος γιατί δεν πρόσβαλε, δεν υπέσκαψε, δεν διέλυσε το κόμμα που υπηρετεί σαν κάποιο απατεώνα καιροσκόπο νάνο. Ότι είπε το έκανε, όπου πήγε μας τίμησε! #υποκλιση https://t.co/P6obr23vUl #πολιτική #ηγεσία #αξιοπρέπεια
Τελικά είναι η Ακρόπολη για τους "λίγους" και τα μνημεία "φέουδα"; Καθώς δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση ακόμη (τουλάχιστον εγώ δεν την γνωρίζω) θα ήθελα να πω δυο πράγματα πάνω σε αυτό. Η πρόσφατη νύχτα της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου στην Ακρόπολη δεν ήταν μια μεμονωμένη διοικητική αστοχία. Ήταν ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθιάς, δομικής παθογένειας που χαρακτηρίζει το ΥΠΠΟ μας : την προκλητική επιλεκτικότητα, την αδιαφάνεια και την εργαλειοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ενώ ο Ιερός Βράχος παρέμενε επίσημα κλειστός (υπήρχαν ανοιχτοί χώροι φυσικά με ανακοίνωση) για το ευρύ κοινό για λόγους "ασφαλείας", οι πύλες άνοιξαν εκτάκτως και προνομιακά για μια κλειστή ομάδα εκλεκτών προσκεκλημένων, αφήνοντας τους πολίτες στο σκοτάδι των εξωτερικών τειχών. Αυτό το περιστατικό αναδεικνύει το χάσμα που χωρίζει την Ελλάδα από τη διεθνή πραγματικότητα της πολιτιστικής διαχείρισης. Στο εξωτερικό, η διαχείριση μνημείων παγκόσμιας εμβέλειας βασίζεται στην αρχή ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό, όχι ιδιοκτησία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Σε χώρες όπως η Ιταλία, η ActionAid Italy και η Διεθνής Διαφάνεια εφαρμόζουν "Σύμφωνα Ακεραιότητας". Αυτά επιτρέπουν σε απλούς πολίτες να ελέγχουν κάθε διοικητική απόφαση, εκμηδενίζοντας τις υπόγειες συνεννοήσεις. Σε κορυφαία μνημεία όπως το Λούβρο ή το Κολοσσαίο, οι ειδικές νυχτερινές περιηγήσεις είναι θεσμοθετημένες, δημόσια αναρτημένες και προσβάσιμες σε όποιον καταβάλει το επίσημο αντίτιμο. Δεν υφίσταται η έννοια του "κρυφού προσκεκλημένου" ούτε οι χαριστικές παραχωρήσεις κάτω από το τραπέζι. Μέσα από τους αυστηρούς νόμους για την Ελευθερία της Πληροφορίας, οποιαδήποτε παράκαμψη των επίσημων πρωτοκόλλων ασφαλείας οδηγεί σε άμεση δημοσιοποίηση των εγγράφων και σε κυρώσεις. Από την άλλη έχουμε και την UNESCO η οποία προσεγγίζει τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς με γνώμονα τη βιωσιμότητα και τη συμπεριληπτικότητα. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της: - Το Άρθρο 27 της Σύμβασης της UNESCO ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να εντάσσουν την τοπική κοινωνία στη διαχείριση των χώρων. - Η χρήση εμβληματικών χώρων ως "σκηνικών" για την ψυχαγωγία μιας κλειστής ελίτ αντιβαίνει ευθέως στην αρχή της ισότιμης πρόσβασης των πολιτών. Όταν το Υπουργείο επικαλείται τη φέρουσα ικανότητα και την επικινδυνότητα για να αποκλείσει το κοινό, η επιλεκτική άρση αυτών των περιορισμών για λίγους εκθέτει τη χώρα διεθνώς, αποδεικνύοντας ότι τα μέτρα ασφαλείας εργαλειοποιούνται κατά το δοκούν. Και το τραγελαφικό σε αυτή την ιστορία είναι το ότι στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο είναι θεωρητικά αυστηρό. Ο Αρχαιολογικός Νόμος 4858/2021 ορίζει ρητά στο Άρθρο 10 ότι οποιαδήποτε παραχώρηση χώρου απαιτεί επίσημη διοικητική άδεια και την υποχρεωτική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Παράλληλα, οι κατά τόπους Εφορείες Αρχαιοτήτων έχουν τη νόμιμη φυσική δικαιοδοσία και ευθύνη φύλαξης των μνημείων. Ωστόσο, η πραγματικότητα κινείται στη γκρίζα ζώνη της άτυπης εξουσίας. Η παράκαμψη των αρμόδιων υπηρεσιών και η λήψη αποφάσεων μέσω προφορικών, "άνωθεν" εντολών αποτελεί κοινό μυστικό. Η κατάσταση επιτείνεται από την πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου για την ίδρυση της κρατικής ανώνυμης εταιρείας διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, μια κίνηση που αποδυναμώνει τον δημόσιο έλεγχο και ανοίγει τον δρόμο για την πλήρη εμπορευματοποίηση και την "πριβεδοποίηση" (μια ζωή γλωσσοπλάστες😊) των μνημείων. Αυτό το "πλάνο" εμπορευματοποίησης και επιλεκτικής διαχείρισης, το βλέπαμε να προδιαγράφεται εδώ και ενάμισι χρόνο. Ήταν ξεκάθαρο για όποιον γνωρίζει να διαβάζει τις θεσμικές μεταβολές. Ξέρω, όμως, καλά πως στο σύστημα που έχει οικοδομηθεί, η επιστημονική τεκμηρίωση και η αυτονόητη διαμαρτυρία υπονομεύονται άμεσα. Επειδή κρούω τον κώδωνα του κινδύνου τόσο καιρό (έτσι το θεωρώ εγώ) πολλοί θα σπεύσουν να μου κολλήσουν την ταμπέλα της "μόνιμα αντιδραστικής" ή να με κατατάξουν σε μια πολιτική μερίδα που απλώς ψάχνει αφορμή για να καταγγείλει το σύστημα. Ειδικά μάλιστα όταν οι επίσημες φωνές της συνδικαλιστικής ηγεσίας (όπως της κυρίας Κουτσούμπα, για την οποία δεν κρύβω ότι δεν τρέφω καμία εκτίμηση) θολώνουν το τοπίο με προσωπικές ή μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Αλλά η αλήθεια δεν έχει κομματικό χρώμα, ούτε ιδιοκτήτη. Το γεγονός ότι η κριτική εκφέρεται (και) από ανθρώπους με "προβληματικά" κίνητρα, δεν αναιρεί την ουσία της αυθαιρεσίας που συντελέστηκε στην Ακρόπολη. Τα μνημεία μας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, επιστημονικού κύρους και βαριάς πολιτιστικής διπλωματίας. Δεν πρέπει να μετατρέπονται σε αναλώσιμα "σκηνικά" για την εφήμερη ψυχαγωγία μιας κλειστής ελίτ... Το να αρνούμαστε να σιωπήσουμε μπροστά στην υποβάθμιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν μας κάνει "επαγγελματίες διαμαρτυρόμενους". Μας κάνει υπεύθυνους επιστήμονες. Και όσο η εγχώρια εξουσία θα βολεύεται πίσω από τη λάσπη των πολιτικών ταμπελών για να αποφεύγει τη λογοδοσία, τόσο η προκλητική επιλεκτικότητα θα παραμένει το μόνιμο, θλιβερό σήμα κατατεθέν μιας χώρας που αρνείται να σεβαστεί ακόμα και την ίδια της την ιστορία. Προσωπικά περιμένω την επίσημη ανακοίνωση, αν φυσικά υπάρξει, γιατί χωρίς επίσημη απάντηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και χωρίς περαιτέρω στοιχεία, η συζήτηση σταδιακά ατονεί. Το γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη Παρασκευή βράδυ βοήθησε στο να "απορροφηθεί" η αρχική ένταση μέσα στο Σαββατοκύριακο. Η ιστορία δείχνει ότι στην Ελλάδα τέτοια "σουαρέ" ξεχνιούνται γρήγορα από την κοινή γνώμη, καθώς η επικαιρότητα τρέχει με γρήγορους ρυθμούς και η έλλειψη λογοδοσίας θεωρείται πλέον, δυστυχώς, κανονικότητα... #ΠολιτιστικήΚληρονομιά #Ακρόπολη #Διαφάνεια
@Loke_Is_Real Τραβαω απόψε εγω Την πριζα και ρίχνω τον γενικό Να σαι καλά ηγετή Που μονο μιζες φορτωνεις εσυ Χτυπα κι αλλο θα τ'αντεξω Και μια μιζα απ το ROOF θα διαλέξω Και αν πουλησεις και άμα χάσεις Δεν φοβάμαι, θα παντελονιασεις 🎶🎶 https://t.co/uG3j80fd5f #Μιζα #Μουσική #Ηγεσία
The Chinese leadership removed two senior generals, Zhang Wuxia and Liu Zhenli, from their positions in the Central Military Commission due to serious violations of discipline and law, including allegations of leaking nuclear secrets to the US. (translated)
🔴Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο. 🔴Αύριο, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949. 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ. 🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής: Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150. 🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός». 🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού». Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα. 🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...». 🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944; 🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά. Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες. 🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία: «Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον». 🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο. 🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας. 🔴Άρα, ευτυχώς που ηττήθηκαν! Πηγές: 📍Πέτρος Ανταίος, «Νίκος Ζαχαριάδης, θύτης και θύμα». 📍Νίκος Παπαδάτος, «Νίκος Ζαχαριάδης: η ζωή και η δράση του, μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB». 📍Δημήτρης Βλαντάς, «Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949». #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία #Ελλάδα
Furlas to European leadership: "Cyprus is European territory in a region that is on fire" (translated)
Ο Ηλιας ηταν ο πρωτος υπαλληλος που προσελαβα στην εταιρεια πριν 3 χρονια. Η πρωτη ολοδικη μου εταιρεια κ μεγαλο καμαρι μου. Εμπειρος στο αντικειμενο μας κ καλος ανθρωπος. Λιγο μιλησαμε κ του ειπα στα γρηγορα να γινει προισταμενος. Ηξερε και περναγε την γνωση με υπομονη στους #επιχειρηματικότητα #ομάδα #ηγεσία
The CIA director, John Ratcliffe, made a secret mission to Moscow to warn the Russian leadership not to escalate hostilities against NATO countries and to end military and economic support for Iran, while President Trump described the visit as "almost routine." (translated)
Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση
«Η επίθεση στη Συρία είναι μια προκλητική και επικίνδυνη κίνηση, που μας φέρνει πιο κοντά σε σύγκρουση με την Τουρκία και βαθαίνει το χάσμα με τους συμμάχους μας, με πρώτη και καλύτερη τις ΗΠΑ. Ο Νετανιάχου διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο Ισραήλ. Η χώρα χρειάζεται ηγεσία που ασκεί εξουσία με την ασφάλεια στο επίκεντρο αντί να δημιουργεί έναν ακόμη πόλεμο για πολιτική επιβίωση. Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται ξανά για πολιτικούς λόγους και ξανά το Ισραήλ πληρώνει το τίμημα με την ασφάλειά του»
Τα δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» που ανακήρυξε η Τουρκία με αποφάσεις του προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν που δημοσιεύτηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αποτελούν ευθείες προκλήσεις κατά της Ελλάδας, τόσο από νομική όσο και από στρατηγική άποψη: Από νομική άποψη, και τα δύο εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων και επιχειρούν να δημιουργήσουν έρεισμα για άσκηση τουρκικών αρμοδιοτήτων σε περιοχές διεθνών υδάτων όπου η Ελλάδα έχει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Από στρατηγική άποψη, το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στο ΒΑ Αιγαίο δημιουργεί τουρκική «σφήνα» μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, ενώ το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στην Αν. Μεσόγειο περιβάλλει και αποκόπτει πλήρως το Καστελλόριζο. Το ότι η τουρκική ενέργεια είναι μονομερής και παράνομη, όπως αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών στη σχετική ανακοίνωσή του, είναι προφανές - αλλά έχει μικρή πρακτική σημασία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αν (ή μάλλον: όταν) η Τουρκία, επικαλούμενη αυτά τα «θαλάσσια πάρκα» επιχειρήσει να ασκήσει αρμοδιότητες επί του πεδίου, π.χ. επιβάλλοντας περιορισμούς στην αλιεία από Έλληνες ψαράδες μεταξύ Λήμνου - Σαμοθράκης ή στην πρόσβαση ελληνικών πλοίων στο Καστελλόριζο. Κάπου εκεί ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι, και θα καταστεί ολοφάνερη ακόμα και στους πιο δύσπιστους η χρεωκοπία της πολιτικής των «ήρεμων νερών», της «Διακήρυξης των Αθηνών» και της πάση θυσία αποφυγής κρίσεων με την Τουρκία που ακολουθείται από το 2023-24 με βασικό εισηγητή τον νυν υπουργό Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη, αλλά με πολιτικό υπεύθυνο, εν τέλει, τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη. Έχουμε γράψει από το 2024 (h t t p s://x.com/e_amyna/status/1797565745775210742) ότι η αντίληψη περί εξωτερικής πολιτικής που θέτει ως κεντρικό στόχο την αποφυγή κρίσεων με την Τουρκία και εκφράζεται κυρίως (αλλά όχι μόνο) από τον κ. Γεραπετρίτη είναι «η πεμπτουσία της πολιτικής του κατευνασμού, που έχει ιστορικά αποδειχθεί ότι αποθρασύνει κάθε επιθετικό αντίπαλο, γεννώντας του κίνητρο να πιέσει τον …ειρηνόφιλο γείτονα». Ο @PrimeministerGR κ. Μητσοτάκης απέδειξε στην πρώτη του τετραετία (2019-2023) ότι μπορεί να διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με όρους ισχύος και αποτροπής - και έδρεψε τα θετικά αποτελέσματα. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει γιατί στη δεύτερη τετραετία υιοθέτησε τη λογική των «ήρεμων νερών με την Τουρκία πάση θυσία» που κυριαρχεί σε φοβικούς κύκλους του υπουργείου Εξωτερικών, πρώην συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου κλπ. Το φθινόπωρο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προμηνύεται δύσκολο, όπως ήδη δείχνουν οι τουρκικές κινήσεις. Θα είναι δυσκολότερο, αν η ελληνική πολιτική ηγεσία δείχνει φοβική και υποχωρητική. Η κατευναστική λογική της τελευταίας τριετίας κόστισε ήδη αρκετά στην Ελλάδα - είναι καιρός να εγκαταλειφθεί. Ο πρωθυπουργός έχει την εξουσία, άρα και την ευθύνη. #Ελλάδα #Τουρκία #ΔιεθνέςΔίκαιο
🔴Μάχη της Βαρσοβίας (Αύγουστος 1920): η Πολωνία σώζει την Ευρώπη από τον μπολσεβικισμό! 🔴Προχθές, 15 Αυγούστου, η Πολωνία γιόρτασε με μεγαλοπρέπεια, την επέτειο της μεγάλης νίκης της στην Μάχη της Βαρσοβίας, επί των μπολσεβίκων της Ρωσσίας, το 1920. Στην πραγματικότητα, η μάχη άρχισε στις 13 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 25 Αυγούστου, με την συντριβή των ρωσσικών στρατευμάτων. 🔴Στην σημασία της Μάχης της Βαρσοβίας, αναφέρθηκε ο Βρετανός διπλωμάτης, μέλος της Διασυμμαχικής Αποστολής στην Βαρσοβία και αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων του Αυγούστου 1920, λόρδος Edgar Vincent D'Abernon: «Λίγα είναι τα γεγονότα στην σύγχρονη ιστορία του πολιτισμού που έχουν μεγαλύτερη σημασία από την Μάχη της Βαρσοβίας του 1920. Ωστόσο κανένα δεν είναι τόσο υποτιμημένο». 🔴Έτσι ακριβώς! Η Μάχη της Βαρσοβίας, που καθόρισε την έκβαση του πολωνο-ρωσσικού πολέμου, είχε τεράστια σημασία όχι μόνον για το μέλλον της Πολωνίας, αλλά και της Ευρώπης ολόκληρης, καθώς απέτρεψε την σοβιετοποίησή της! Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 🔴Η Πολωνία, μετά από 123 χρόνια σκλαβιάς, απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 11 Νοεμβρίου 1918, με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Το νεοπαγές πολωνικό κράτος, που είχε την υποστήριξη κυρίως της Γαλλίας, επιχείρησε να αποκαταστήσει τα σύνορα που είχε η χώρα το 1772, όταν πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διαμελισμός της Πολωνίας, μεταξύ της Αυστρίας, της Ρωσσίας και της Πρωσσίας, τον οποίο ακολούθησαν δύο ακόμα διαμελισμοί, το 1793 και το 1795. 🔴Σημαντικό πλεονέκτημα για την αποκατάσταση των συνόρων της Πολωνίας, ήταν ο εμφύλιος πόλεμος, που ξέσπασε στην Ρωσσία μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, το 1917, μεταξύ «Κόκκινων» και «Λευκών» (κυρίως τσαρικών). Επιπροσθέτως, οι Πολωνοί υποβοηθήθηκαν κι από τους Ουκρανούς πατριώτες, επικεφαλής των οποίων ήταν ο Σίμον Πετλιούρα και στόχος τους η ίδρυση ανεξάρτητου ουκρανικού κράτους. 🔴Από την άλλη πλευρά, πρώτος στόχος του Λένιν, ήταν να μην χάσει την Ουκρανία. Ο δεύτερος και πιο μεγαλεπήβολος, ήταν να εξαγάγει τον μπολσεβικισμό (κομμουνισμό) στην Ευρώπη! Εάν η Σοβιετική Ρωσσία (η ΕΣΣΔ ιδρύθηκε αργότερα, στις 30 Δεκεμβρίου του 1922), νικούσε στην Μάχη της Βαρσοβίας, η Πολωνία θα γινόταν μια ΣΣΔ (Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία), δηλαδή μια μαριονέτα στα χέρια του Λένιν. Στην συνέχεια, το μεγάλο στοίχημα θα ήταν η βίαιη μπολσεβικοποίηση της Γερμανίας, με την βοήθεια των Γερμανών κομμουνιστών. Κι από κει και πέρα, ολόκληρης της Ευρώπης! 🔴Έτσι, όταν ο Κόκκινος Στρατός έδιωξε τους Πολωνούς από τα εδάφη της Ουκρανίας, ο Λένιν δεν δίστασε ούτε στιγμή να διατάξει άμεσα επίθεση κατά της Πολωνίας. Μιλώντας στο 9ο Συνέδριο του κόμματος των μπολσεβίκων, φανέρωσε ξεκάθαρα τον στόχο: «Δεν αργεί η ώρα που θα βαδίζουμε χέρι χέρι με την γερμανική σοβιετική κυβέρνηση». 🔴Στην αρχή, όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Ο Κόκκινος Στρατός, υπό την ηγεσία του (σπουδαίου στρατιωτικού) Μιχαήλ Τουχατσέφσκι, έφτασε μέχρι τα προάστια της Βαρσοβίας! Υπό αυτές τις συνθήκες, το Επαναστατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο της Σοβιετικής Ρωσσίας, εξέδωσε την παρακάτω θριαμβευτική προκήρυξη: «Στην Δύση κρίνεται η μοίρα της παγκόσμιας επανάστασης. Πάνω από το πτώμα της Λευκής Πολωνίας περνά ο δρόμος της παγκόσμιας πυρκαγιάς. Με ξιφολόγχες θα φέρουμε στην εργαζόμενη ανθρωπότητα Ειρήνη κι Ευτυχία». 🔴Στις 16 Αυγούστου, ενώ οι Ρώσσοι πραγματοποιούσαν επίθεση για την κατάληψη της πόλης, οι πολωνικές δυνάμεις αντεπιτέθηκαν από το νότο, αναγκάζοντας τα στρατεύματα των μπολσεβίκων να υποχωρήσουν. Τις επόμενες μέρες, νέες αντεπιθέσεις του πολωνικού στρατού, οδήγησαν σε πανωλεθρία τους μπολσεβίκους, που είχαν τρομακτικές απώλειες: 11.000 νεκρούς, 30.000 τραυματίες και 66.000 αιχμαλώτους. Η συνεχής προέλαση των Πολωνών, οδήγησε σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, τον Οκτώβριο του 1920, και σε συνθήκη ειρήνης, στις 18 Μαρτίου 1921. 🔴Έτσι σώθηκε η Ευρώπη! ♦️Πηγή: 📍Edgar Vincent D'Abernon, «The Eighteenth Decisive Battle of the World. Warsaw, 1920». #ΜάχητηςΒαρσοβίας #Πολωνία #Ευρώπη
Iran launched a fierce attack on Canada, accusing Ottawa of supporting US military actions against it and stating that its involvement in the US-led war is an attempt to appease Washington, while likening Canada to a "group of farms" of the US. (translated)
The imprisoned mayor of Istanbul, Ekrem İmamoğlu, announced his joining a new political party, following the ousting of the leadership of the Republican People's Party (CHP) and the suppression of the opposition in Turkey. (translated)
The supreme leader of Iran, Mojtaba Khamenei, made strategic appointments in the military and security sectors that indicate a restructuring of leadership and preparation either for a prolonged confrontation or for serious negotiations with the United States, focusing on strengthening his control and increasing the effectiveness of security institutions. (translated)
«Οι ΗΠΑ έχουν τον απόλυτο έλεγχο του Στενού του Ορμούζ. ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ! Ο ναυτικός μας αποκλεισμός αποκαλείται από όλους ως «ΑΤΣΑΛΙΝΟ ΤΟΙΧΟΣ» και το Ιράν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για αυτό. Δεν έχουν πολεμικό ναυτικό, δεν έχουν πολεμική αεροπορία, οι εναπομείναντες στρατιώτες τους είναι απλήρωτοι, οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν αποδεκατιστεί και τρέπονται σε φυγή, ενώ η «ηγεσία» τους είναι, στην καλύτερη περίπτωση, αβέβαιη! Δεν έχουν χρήματα – η χώρα τους είναι κατεστραμμένη. Το μόνο που τους έχει απομείνει είναι οι ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ και ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ στο 300%, ο οποίος συνεχίζει να επιδεινώνεται! Το Ιράν είναι πλέον μόνο λόγια και καθόλου πράξεις – Δεν είναι πια ο νταής της Μέσης Ανατολής. Δόξα στον Αλλάχ! ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ»
Δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι να λαμβάνεις ανωνυμο email και να ανασύρεις υπόθεση από το αρχείο αλλά να αρνείσαι να διερευνήσεις την παρακολούθηση πρώην πρωθυπουργού, υπουργών, αντιπολίτευσης, στρατιωτικής ηγεσίας #Δικαιοσύνη #Ελλάδα #Πολιτική
The leadership of Justice insists on covering up the scandal of bugs and predators. I am not surprised. That's why Mitsotakis chose her. He has such trust in her that he thinks she will cover him even in the event of a change of government. With so many scandals, we need high-ranking officials. (translated)
The Hellenic Police is heavily criticizing the leadership of the Justice system for archiving the wiretapping scandal, accusing senior officials of a stubborn refusal to investigate the case and pointing out that this exposes the country internationally regarding the rule of law. (translated)
