Search

Amalia challenged the leftist narrative regarding the participation of women in the Democratic Army of Greece (DSE) during the Civil War, arguing that their enlistment did not necessarily indicate emancipation. She cited data indicating that about 10,000 women served in the DSE, approximately a quarter of its total strength. Of these, she wrote, 30% participated in combat units while the rest worked in the rear. At the time of the posting, 3,000 of the women were "Slavo-Macedonians." Amalia mentioned that these women were connected to the Anti-Fascist Women’s Front of Macedonia (AFŽ), which was established in Skopje on December 14, 1944, and functioned as the women's section of the NOF. The NOF, she wrote, was founded in Skopje in April 1945 with the initiative and support of Tito and, after an agreement between the KKE and Tito, was incorporated into the DSE. She argued that these organizations aimed for the incorporation of Greek Macedonia into the "Yugoslav Republic of Macedonia." Amalia stated that after the Stalin-Tito split in 1948, the KKE established the Nationwide Democratic Women’s Union (PDEG), as it could no longer control the AFŽ. According to the posting, the first event of the PDEG took place on October 25, 1948, in Kallithea Prespa, with 44 women, seven of whom were "Slavo-Macedonians." Chrysa Chatzivassiliou was elected president, who, as she wrote, was described in a misogynistic manner by party officials. She also cited a report by Nikos Zachariadis to Stalin on October 17, 1950, regarding the condemnation of Chatzivassiliou by the 3rd Conference. Regarding the other 7,000 women, Amalia argued that the majority were forcibly recruited. She referenced Markos Vafeiadis's estimate that from mid-1947, recruitment into the DSE had become "entirely violent" and that volunteers did not exceed 10%. She also cited research by the author Tasoula Ververioti on the educational level of women, as well as testimonies about difficult living conditions, shortages of clothing and hygiene products, and health issues. She added that many had suffered sexual assaults. As sources, Amalia cited works by Tasoula Ververioti and Margarita Lazaridou, as well as material from the Philip Hiliou Archive at the ASKI. In the end, she mentioned Mirka Ginova (Irene Gkin), Katina Andrejeva (Andreopoulou), Afrodita Dovalovska, and Jordana Slatnikova, along with their places of origin. #Γυναίκες #Αριστερά #Ιστορία (translated)

P.G. Papanikolaou wrote that on October 12, 1944, during the liberation of Athens, large crowds had taken to the streets to celebrate the departure of the Germans and to welcome the ELAS partisans. He argued that Greece was the only country that did not celebrate the liberation of its capital from Nazi occupation. He accused the PASOK and SYRIZA governments of not establishing a celebration, while he labeled the New Democracy as the political heir of the security battalions and said that the governments avoided displeasing Germany. Papanikolaou noted that Germany had about ten national anniversaries and holidays, including those for the reunification and unification of the country by Bismarck, as well as around fifty religious holidays. He also mentioned that the period from 1933 to 1945 did not have a corresponding national holiday in Germany and referenced the series "Dark" to explain his viewpoint. For the historical photograph, he mentioned that the tall man holding the flag and leading the demonstration was Mikis Theodorakis, representing Epon and EAM. #Απελευθέρωση #Ιστορία #Ελλάδα (translated)

Amalia wrote that Major Panagiotis Stoupas, originally from Lefki Messinia, had participated in the Asia Minor Campaign and in the Greco-Italian War. According to her post, during the Occupation, he created a resistance group in mountainous Trifylia and later joined the national resistance organization "Greek Army" (ES). Amalia mentioned that, following attacks by ELAS and with the intervention of British Major Harrington, the leaders of the ES signed on August 29, 1943, the Dyrrachium Pact, which stipulated the dissolution of the organization and the integration of its members into ELAS. She argued that those who had joined national resistance organizations were at risk, if captured by ELAS, of being forced to join them or be killed. According to her, Stoupas disagreed with the agreement and returned to Lefki. On October 10, 1943, strong ELAS forces surrounded the village, burned his house, and believed he had died, but he had escaped. Amalia wrote that later Stoupas joined the Security Battalions, as, in her estimation, thousands of other Greeks did. The post stated that Colonel Dionysios Papadogkonas, Stoupas's former commander, appointed him commander of the Security Battalion of Meligalas in March 1944. Amalia noted that after the ELAS attack on Meligalas, Stoupas moved to Gargalianoi with 100 men and was not in the city during the days of the massacre. After the collapse of the defense in Gargalianoi, he and his men retreated to Pylos. According to Amalia, when ELAS surrounded Pylos on September 24, local authorities sought a surrender agreement, while ELAS promised that there would be no massacres. She wrote that Stoupas accepted the agreement and committed suicide with his pistol at the castle gate, after saying goodbye to his men. She also cited the post-war testimony of Chris Woodhouse, who, she reported, conveyed words from British journalist Richard Capell in favor of choosing the Security Battalions instead of ELAS. #ιστορία #Ελλάδα #πατριωτισμός (translated)

🔴Stefanos Sarafis: "Commander of ELAS, by spitting." 🔴As I have emphasized many times, immediately after the German attack against the USSR, Stalin instructed the communist parties of the occupied countries to organize guerrilla warfare, primarily to harass the Germans, forcing them to maintain strong military forces in these countries, which, otherwise, would have been transferred to the eastern front. 🔴In Greece, a secondary objective of EAM - ELAS was to monopolize the guerrilla movement, to be the only armed force in the country after liberation, and to seize power by force. For this reason, according to G. Papandreou, the tactic was as follows: "It does not allow anyone else to rise to the mountains and fight the occupier. It punishes with death the Greeks who fulfill their patriotic duty. A former example is the present colonel Sarafis..." 🔴So, let's talk about Colonel Sarafis, who was made head of ELAS. He was born in 1890 in Trikala, graduated from the Non-Commissioned Officers School and became a second lieutenant in 1913. He sided with the Venizelists and actively participated in the failed military movements of 1933 and 1935. 🔴During the occupation and after discussions with various individuals about creating a resistance organization, a five-member committee was formed (Sarafis, Grigoriadis, Panopoulos, Chatzimpeis and Simos Vlachos), which evolved into the AAA Organization (3A, Struggle – Restoration – Independence). With the approval of the others, Sarafis went to Thessaly to form a guerrilla unit. 🔴After contacts he made there, he moved to Epirus, where on February 7, 1943, he met with Zervas and the representative of the Middle East Command, Colonel Eddie Myers, and they agreed to form guerrilla groups, with three sections: Epirus, led by Zervas; Thessaly, led by Sarafis; and Roumeli, led by Psarros. 🔴As soon as the news spread in Thessaly, EAM considered that with Sarafis’s reputation in the area, he could become a very dangerous opponent. Thus, initially, the mechanism of his moral extermination was put into operation, with the accusations that he was "a collaborator of the Italians" and "a man of the occupied prefect of Trikala." After the slanders did not succeed, EAM decided to take more drastic measures. 🔴After a trap, they treacherously captured him and other armed leaders, as well as 150 guerrillas who followed them. Ultimately, EAM decided that it would be preferable to force him to join ELAS rather than kill him. So, they locked him in a dungeon, and following orders, ELAS guerrillas would pass in front of him, spit on him and label him a "traitor," to break his spirits. 🔴When faced with the dilemma of "ELAS or the grave," Sarafis preferred to save his life. Of course, the communists exploited his joining to convince other former officers who hesitated to join ELAS due to the bad reputation that accompanied him. Of course, the position they gave him, that of the military leader of ELAS, was more "decorative," as decisions were made by the "chief captain" Aris Velouchiotis and the political commissioner Andreas Tzimas. 🔴The results of recruiting officers were mediocre because it had become known how Sarafis was forced to join ELAS. It is historically recorded, the phrase of politician Georgios Kartalis to Sarafis: "You were made commander of ELAS by spitting." 🔴What would have been Sarafis's fate if the KKE had prevailed? There is no doubt that he would have met the same fate as all the "fellow travelers" of the communists around the world. In the first "cleansing," he would be labeled a "agent" and "enemy of the people" and would be taken to the firing squad! Specifically, Sarafis would certainly be labeled an "agent of the Intelligence Service," as he had married British archaeologist Marion Pascoe. 🔴The comments are yours! #Σαράφης #ΕΛΑΣ #Κατοχή (translated)

🔴Η μυθολογία της αριστεράς, η κατασκευή «ηρώων» και η περίπτωση της Ζόγιας Κοσμοντεμιάνσκαγια. 🔴Μια «πατεντα» της αριστεράς, είναι η κατασκευή ηρώων, με σκοπό τη διατήρηση του περιβόητου «ηθικού πλεονεκτήματος». Οι παλαιότεροι «ήρωες» της αριστεράς, ήταν ο Βελουχιώτης, ο Γλέζος και ο Λαμπράκης. Οι νεότεροι, είναι η «Ηλένια», ο Γρηγορόπουλος, ο Φύσσας και ο «Ζακ». Πρόκειται για μια ακόμα σοβιετική πατέντα. 🔴Σήμερα, θα αναφερθώ στο σοβιετικό πρότυπο κατασκευής μιας «ηρωίδας», για να δείτε τις ομοιότητες με ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα. Η «ηρωίδα» ήταν η Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, η περίπτωση της οποίας παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν της «Ηλένιας», με την μόνη διαφορά ότι η «Ηλένια» ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο, ενώ η Κοσμοντεμιάνσκαγια υπαρκτό. 🔴Η Ζόγια Κ., ήταν μόλις 18 ετών το 1941, όταν εντάχθηκε σε μια ανταρτική ομάδα του Κόκκινου Στρατού. Στις 27 Νοεμβρίου 1941, ήταν μέλος ομάδας που εισήλθε σε εδάφη που κατείχαν οι Γερμανοί, με την αποστολή να κάψουν τα σπίτια του χωριού Πετρίστσεβο, στα πλαίσια της υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγής του Στάλιν, για καταστροφή κάθε οικισμού, της σοδειάς και των αποθηκών τροφίμων, στα κατεχόμενα εδάφη, προκειμένου να μην βρίσκουν οι Γερμανοί στέγη και τροφή. Βέβαια, έτσι στερούνταν στέγης και τροφής και οι σοβιετικοί άμαχοι που κατοικούσαν στις περιοχές αυτές, αλλά αυτό δεν ενδιέφερε καθόλου τον «πατερούλη». 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα, η Ζόγια Κ. έβαλε φωτιά σε τρία σπίτια, στα οποία υποτίθεται πως έμεναν Γερμανοί. Όμως, οι Γερμανοί συνέλαβαν έναν από τους αντάρτες, ο οποίος «κάρφωσε» το σημείο συνάντησης των παρτιζάνων, κι έτσι οι Γερμανοί συνέλαβαν την Ζόγια. Την βασάνισαν με απάνθρωπο τρόπο, αλλά αυτή έμεινε σιωπηλή μέχρι τέλους. Μετά, την οδήγησαν στην κρεμάλα, παρουσία όλων των κατοίκων του χωριού. Την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, αυτή άρχισε να εμψυχώνει τους συμπατριώτες της να αντισταθούν, ενώ ταυτόχρονα απειλούσε τους Γερμανούς. 🔴Εδώ, το αφήγημα έχει δύο όψεις. Την εποχή του Στάλιν, υποτίθεται πως η Ζόγια Κ. φώναξε τα εξής: «Αντίο, σύντροφοι! Πολεμήστε, μη φοβάστε! Ο Στάλιν θα έρθει». Μετά την αποσταλινοποίηση, τα τελευταία λόγια της «ηρωίδας» άλλαξαν: «Κρεμάστε με! Είμαστε 200 εκατομμύρια. Δεν μπορείτε να μας κρεμάσετε όλους». 🔴Το αφήγημα έγινε γνωστό, μετά από ένα αγιογραφικό για την Ζόγια άρθρο του δημοσιογράφου της Pravda, Πιότρ Λίντωφ, στις 27 Ιανουαρίου 1942. Μετά το άρθρο, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης», κι από κει και πέρα, δρόμοι, πλατείες, σχολεία κ.α. πήραν τ’ όνομα του «γενναίου» κοριτσιού, αγάλματά της στήθηκαν (ακόμα και στο μετρό της Μόσχας), συγγραφείς, καλλιτέχνες, γλύπτες και ποιητές της αφιέρωσαν έργα τους, ενώ το 1944, γυρίστηκε και μια ταινία για την ζωή και το «ηρωικό» της τέλος. 🔴Όμως, τον καιρό της περεστρόικα, απελευθερώθηκε η ιστορική έρευνα, κι έτσι κατέρρευσε η μυθολογία. Σύμφωνα, λοιπόν, με ιστορικούς ερευνητές, στο Πετρίστσεβο δεν στάθμευαν γερμανικά στρατεύματα. Και δεν συνέλαβαν Γερμανοί την Ζόγια Κ., αλλά οι εξοργισμένοι χωρικοί που τους έκαψε τα σπίτια. Και την λιντσάρισαν! Επίσης, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν επεζησε του λιντσαρίσματος και εν συνεχεία παραδόθηκε στους Γερμανούς, που την κρέμασαν. Και βέβαια, οι ηρωικές της παραινέσεις προς τους συμπατριώτες της και οι απειλές προς τους Γερμανούς την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, δεν ειπώθηκαν ποτέ. 🔴Την εποχή Πούτιν, η Ρωσσία επέστρεψε στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Έτσι, αφού πρώτα φιμώθηκε η ιστορική έρευνα, με την ποινικοποίηση της «υποτίμησης των κατορθωμάτων του σοβιετικού λαού κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», ζωντάνεψε ξανά ο μύθος της Ζόγιας. Έτσι, το 2020, γυρίστηκε κι άλλη ταινία, για τα «κατορθώματά» της, με χρηματοδότηση του ρωσσικού κράτους και κατασκευάστηκε ένα μουσείο στον (υποτιθέμενο) τόπο του μαρτυρίου της, στο οποίο οργανώνονται υποχρεωτικά σχολικές εκδρομές. Πηγές: 📍Nina Tumarkin, «The Living and the Dead: The Rise and Fall of the Cult of World War II in Russia». 📍Andrew Nagorski, «The Greatest Battle». #Ιστορία #Αριστερά #Ηρωίδες

🔴Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές εξαιτίας της κομμουνιστικής ανταρσίας (1946-1949). 🔴Προχθές, στην ανάρτηση για την επέτειο της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού, στον Γράμμο και στο Βίτσι, αναφέρθηκα σ’ αυτά που γλίτωσε η Ελλάδα μας (εδαφικό ακρωτηριασμό, που θα διαρκούσε ως τις μέρες μας). Σήμερα, θα αναφερθώ σ’ αυτά που δεν γλίτωσε η Πατρίδα και ο Λαός μας. Στις φοβερές ανθρώπινες απώλειες, μαχητών και αμάχων, και στις ανείπωτες υλικές καταστροφές, που μας γύρισαν 50 χρόνια πίσω. 🔴Ο επίσημος αριθμός των νεκρών από την πλευρά των αριστερών (Ελλήνων και "Σλαβομακεδόνων"), ήταν 36.839. Ο αριθμός των τραυματιών είναι άγνωστος, καθώς αυτοί μεταφέρονταν σε νοσοκομεία της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας. 20.128 αντάρτες του ΔΣΕ πιάστηκαν αιχμάλωτοι, ενώ 21.258 ήταν οι λιποτάκτες - προφανώς βιαίως στρατολογηθέντες. 🔴Από την πλευρά των εθνικών δυνάμεων, ο μακρύς κατάλογος των θυμάτων έχει ως εξής: Εκτελεσθέντες πολίτες: 4.123 Εκτελεσθέντες ιερείς: 165 Πολίτες φονευθέντες από νάρκες: 931 Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες της χωροφυλακής: 1.579 Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες του στρατού: 12.777 Τραυματισθέντες αξιωματικοί και άνδρες χωροφυλακής: 2.329 Τραυματισθέντες αξιωματικοί και άνδρες στρατού: 37.732. Αρκετοί από τους τραυματισθέντες, έμειναν ανάπηροι για όλη τους την ζωή. 🔴Στις ανθρώπινες απώλειες, πρέπει απαραίτητα να προστεθούν και τα 28.000 παιδιά που αρπάχτηκαν κυριολεκτικά από τις αγκαλιές των μανάδων τους και μεταφέρθηκαν βιαίως σε κομμουνιστικές χώρες. Αναμφίβολα, το νέο Παιδομάζωμα, ήταν το μεγαλύτερο κομμουνιστικό έγκλημα κατά του μέλλοντος της ελληνικής Φυλής. 🔴Στις σοβαρές καταστροφές που είχε υποστεί η Πατρίδα μας κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής, προστέθηκαν οι εξής: Εισβολές συμμοριών σε οικισμούς: 2.030 Επιθέσεις κατά καταυλισμών στρατού ή χωροφυλακής: 1.446 Βολές όπλων κατά οικισμών: 3.150 Δολιοφθορές κατά σιδηροδρομικών γραμμών και συρμών: 525 Καταστροφές γεφυρών σιδηροδρόμων: 330 Καταστροφές γεφυρών αμαξιτών οδών: 476 Σπίτια που καταστράφηκαν ολοσχερώς ή υπέστησαν μεγάλες ζημιές: 100.000 περίπου. 🔴Κι ενώ συνέβαιναν όλα αυτά στην Ελλάδα, στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η ανοικοδόμηση είχε αρχίσει από το 1945. Όπως καταλαβαίνετε, η κομμουνιστική ανταρσία ήταν η πρώτη και κύρια αιτία της μεγάλης οικονομικής καθυστέρησης της Ελλάδας, σε σχέση με τα υπόλοιπα δυτικοευρωπαϊκά κράτη. Της καθυστέρησης, που εκτός των άλλων, οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες, να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό και να μην επιστρέψουν ποτέ πίσω. 🔴Συμπέρασμα: η αριστερά δεν έχει Ιστορία, έχει ποινικό μητρώο! 📍Πηγή: Ευάγγελος Αβέρωφ, "Φωτιά και τσεκούρι". #Ελλάδα #Ιστορία #Πολέμος

🔴Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο. 🔴Αύριο, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949. 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ. 🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής: Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150. 🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός». 🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού». Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα. 🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...». 🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944; 🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά. Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες. 🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία: «Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον». 🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο. 🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας. 🔴Άρα, ευτυχώς που ηττήθηκαν! Πηγές: 📍Πέτρος Ανταίος, «Νίκος Ζαχαριάδης, θύτης και θύμα». 📍Νίκος Παπαδάτος, «Νίκος Ζαχαριάδης: η ζωή και η δράση του, μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB». 📍Δημήτρης Βλαντάς, «Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949». #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία #Ελλάδα

Οι Χούθι ανακοίνωσαν ότι πραγματοποίησαν επίθεση με drones σε διυλιστήριο πετρελαίου της Aramco στη Σαουδική Αραβία, στοχοποιώντας το σε απάντηση παραβιάσεων του εναέριου χώρου της Υεμένης, καθώς οι εντάσεις στην περιοχή κλιμακώνονται μετά την κατάρρευση εκεχειρίας ανάμεσα στους αντάρτες και την κυβέρνηση που υποστηρίζεται από το Ριάντ. #Χούθι #ΣαουδικήΑραβία #Υεμένη

Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Φόλκερ Τουρκ, κάλεσε τα εμπόλεμα μέρη στην Υεμένη να σταματήσουν άμεσα τις επιθέσεις, προειδοποιώντας για την πιθανότητα νέας μεγάλης κλίμακας σύγκρουσης μετά την κλιμάκωση των επιθέσεων από τους αντάρτες Χούθι. #Υεμένη #Χούθι #ΑνθρωπιστικήΚρίση

Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης ανακοίνωσαν ότι πραγματοποίησαν επίθεση με drone κατά των εγκαταστάσεων της πετρελαϊκής εταιρείας Aramco στη Σαουδική Αραβία, σε αντίποινα για τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου τους από σαουδαραβικά αεροσκάφη, χωρίς ωστόσο να υπάρχει επιβεβαίωση ή πληροφορίες για ζημιές από τις σαουδαραβικές αρχές. #Χούθι #ΣαουδικήΑραβία #Aramco

Ο αυτόχθων ηγέτης Χούλιο Ροδρίγκες της φυλής Χίβι Εκουνάι βρέθηκε νεκρός μετά την απαγωγή του από κολομβιανούς αντάρτες στη νότια Βενεζουέλα, με την οργάνωση PROVEA να ζητάει άμεση έρευνα και προστασία για τους αυτόχθονες πληθυσμούς που βρίσκονται σε περιοχές πλούσιες σε ορυκτά. #Βενεζουέλα #αυτόχθονες #ανθρώπιναδικαιώματα