Search

UNE ANIMOSITÉ FRANCE 🇫🇷-🇦🇷 ARGENTINE depuis 2022 et LE FAUX SUJET D’UN POTENTIEL COMPLOT ? Omar Da Fonseca DONNE SON AVIS sur le sujet 👇 : 🗣️ « Je suis contre le fait d’introduire à chaque fois le complot, c’est toxique… Moi je vis du football, J’AI TOUJOURS VÉCU DU FOOTBALL, je veux le faire vivre le foot. Je reçois des messages d’amis : "𝘝𝘰𝘶𝘴 𝘦̂𝘵𝘦𝘴 𝘳𝘢𝘤𝘪𝘴𝘵𝘦𝘴, 𝘷𝘰𝘶𝘴 𝘭’𝘢𝘷𝘦𝘻 𝘥𝘦́𝘫𝘢̀ 𝘨𝘢𝘨𝘯𝘦́…" J’ai entendu : "𝘓𝘢 𝘍𝘳𝘢𝘯𝘤𝘦 𝘢 𝘶𝘯 𝘱𝘭𝘢𝘯 𝘱𝘰𝘶𝘳 𝘷𝘦𝘯𝘨𝘦𝘳 𝘭’𝘈𝘳𝘨𝘦𝘯𝘵𝘪𝘯𝘦 𝘳𝘢𝘤𝘪𝘴𝘵𝘦…" ÇA ME GÈNE… Ça fait 45 ans que je vis DANS CE SUPERBE PAYS 🇫🇷… Je crois que N’IMPORTE OÙ IL Y A DU RACISME ! Je n’aime pas cet amalgame lié à l’Argentine… LE FOOTBALL DOIT NOUS UNIR ! ✊ » 🎙️ France Inter #Football #Racisme #Complot

@ultimoranet Mattarella é tipo il genitore di bambini alle elementari. I bambini si trovano, complottano e pensano di aver avuto un'idea geniale, finché il genitore gli deve spiegare che invece é un'idea di merda e che non possono farlo. E i bambini di risposta piangono. #politica #società #comunicazione

Sol le sigue dando pautas a Luana sobre cómo jugar y moverse dentro de la casa. Además, comenta que varios jugadores están haciendo un supuesto complot utilizando señales, ya que a hanssen le han tocado distintas partes del cuerpo #GranHermano https://t.co/Lst8tXt19b #GranHermano #RealityShow #Competencia

La première fois que j’ai vu apparaître les fact-checkers, c’était après le 11 Septembre. Leur rôle semblait alors simple et plutôt sain : démonter les photomontages grossiers, les fausses citations, les histoires de missile sur le Pentagone et les théories les plus extravagantes. Sur le principe, rien de choquant. Je m’étais pourtant immédiatement interrogé sur le caractère contre-productif de la méthode. C’est précisément par les articles et les émissions censés réfuter ces récits que j’ai découvert l’existence de la plupart des « versions alternatives » des attentats. Internet était alors beaucoup moins développé qu’aujourd’hui : sans cette publicité offerte par les grands médias, nombre de ces théories seraient probablement restées confinées à quelques forums obscurs. Le fact-checking prétendait éteindre une rumeur, mais commençait souvent par lui donner un nom, une audience et une importance qu’elle n’avait pas. Le rôle des médias était d’autant plus paradoxal qu’ils avaient eux-mêmes entretenu pendant des années tout un imaginaire du secret et du soupçon. Sur RMC et ailleurs, les pyramides, les Templiers, les civilisations disparues, les sociétés secrètes, les prophéties et les mystères de l’Histoire fournissaient des heures de programmes. Tant que le complotisme faisait de l’audience et restait cantonné aux tombeaux égyptiens, il était un divertissement. Il ne devenait soudain dangereux que lorsqu’il quittait les Templiers pour s’intéresser au pouvoir contemporain. Les médias jouaient donc sur les deux tableaux : ils popularisaient le goût des vérités cachées, puis se présentaient comme les seuls arbitres légitimes du doute. Ils choisissaient généralement la théorie la plus grotesque, lui offraient une exposition nationale, la réfutaient sans difficulté, puis utilisaient cette victoire facile pour disqualifier en bloc des interrogations parfois beaucoup plus sérieuses. Mais le véritable changement d’échelle intervient après l’élection de Donald Trump en 2016. Sa victoire est vécue par une grande partie des médias comme un accident inexplicable. Plutôt que d’interroger leur perte d’influence, leur homogénéité idéologique ou leur incapacité à comprendre une partie de la population, ils trouvent une explication plus confortable : les électeurs auraient été trompés par Internet, Facebook, les Russes et les « fake news ». Le fact-checking cesse alors d’être un outil journalistique parmi d’autres. Il devient une réponse politique à un scrutin jugé incompréhensible. Il ne s’agit plus seulement de corriger une fausse citation, mais de comprendre comment les électeurs ont pu « mal voter », puis de construire les outils censés empêcher que cela se reproduise. Les cellules de vérification se multiplient. Les déclarations politiques sont découpées, notées et classées. Puis on ne juge plus seulement les informations, mais les médias eux-mêmes. Avec le Décodex, un grand journal ne se contente plus de vérifier un fait : il distribue des certificats de fiabilité à ses concurrents. Le fact-checker n’est plus seulement un journaliste corrigeant une erreur ; il devient une agence de notation idéologique. L’étape suivante consiste à travailler directement avec les plateformes. Les verdicts peuvent désormais entraîner avertissements, limitation du partage, réduction de visibilité ou suppression. Une erreur journalistique n’est plus seulement publiée dans un article : elle peut produire immédiatement une sanction technique. Or les erreurs et les emballements s’accumulent. Des hypothèses encore discutées sont présentées comme définitivement fausses avant de redevenir recevables. L’hypothèse d’une fuite de laboratoire pour le Covid est confondue avec les théories les plus extravagantes. L’affaire de l’ordinateur de Hunter Biden est traitée dans l’urgence comme une possible opération de désinformation, au moment même où sa diffusion est limitée. Les rectifications arrivent plus tard, discrètement, lorsque l’élection ou la polémique est terminée. À cela s’ajoute une sélection de plus en plus visible. Certaines approximations sont traquées pendant plusieurs jours ; d’autres deviennent une maladresse, du second degré ou une phrase sortie de son contexte. Le fact-checking prétend vérifier des faits objectifs, mais choisit lui-même les sujets, les formulations et le degré d’indulgence accordé à chacun. Surtout, il continue à servir de caisse de résonance à ceux qu’il veut marginaliser. Une publication confidentielle peut devenir un sujet national après sa reprise par Les Décodeurs, l’AFP ou CheckNews. Le « débunkage » reproduit le message, l’image, le raisonnement et le nom de son auteur. Même lorsqu’elle est juste, la correction fait connaître ce qu’elle prétend neutraliser. Restait alors le problème le plus embarrassant : que faire de ceux qui ne diffusent pas de fausses informations ? Les extraits de Samuel Laurent consacrés à Fdesouche sont à ce titre révélateurs. Il reconnaît que le site reprend principalement des informations publiées par des médias fiables. Le reproche ne porte donc plus sur la fausseté des faits, mais sur leur sélection, leur accumulation, leur « ratio » et l’intention politique supposée de celui qui les rassemble. Les informations sont vraies, mais leur répétition fabriquerait un récit jugé malhonnête. À partir de là, le fact-checking change totalement de nature. Puisqu’on ne peut plus réfuter les faits, on juge leur dosage. Puisqu’on ne peut plus dénoncer le mensonge, on examine le cadrage, l’intention et l’effet produit sur le lecteur. C’est ainsi que l’on passe de la « fake news » à la « malinformation », puis aux contenus « borderline », aux « zones grises de l’information » et enfin aux « ingérences intérieures ». Le vocabulaire s’élargit à mesure que le domaine du faux se révèle trop étroit. Une information peut désormais devenir suspecte sans être inexacte, simplement parce qu’elle alimente le mauvais récit, insiste sur les mauvais faits ou produit le mauvais effet politique. L’évolution est parfaitement cohérente. Le fact-checking avait commencé par demander si une photographie était truquée. Après Trump, il a voulu comprendre pourquoi les électeurs n’avaient pas voté comme prévu. Il finit aujourd’hui par se demander si les citoyens ne voient pas trop souvent des photographies authentiques de la même réalité. #FactChecking #MediaCritique #FakeNews

Le macronisme est obsédé par la régulation de l’information ! Et la raison est simple : le président et ses amis sont intimement convaincus d’être plus intelligents que tout le monde car ils ont enjambé les clivages, transcendé les antagonismes partisans et se tiennent au-dessus de la mêlée. Le rejet brutal du macronisme dans le pays ne peut donc s’expliquer autrement que par la bêtise… mais il est intellectuellement inconfortable, et politiquement insoutenable, d’expliquer aux gens qu’ils sont tous bêtes. Or s’ils ne le sont pas, c’est donc qu’on les manipule et que quelqu’un tire les ficelles, de préférence Vladimir Poutine ou des milliardaires de droite. Et voilà comment le cercle de la raison retombe sans s’en apercevoir dans les mêmes réflexes complotistes que la plèbe au-dessus de laquelle il voulait se hisser – mais ce complotisme-là est autorisé, puisque vous trouverez toujours des sénateurs centristes pour lui donner un vernis de légitimité. #Macronisme #PolitiqueFrançaise #Manipulation

'Voorzichtig sorry. Vier jaar na Corona komt er meer begrip voor de 'wappies' ' Het Coronabeleid heeft diepe sporen achtergelaten in Nederland. En jullie meewerken aan hitpieces om kritische huisartsen in een kwaad daglicht te plaatsen ook, @ChrisMersbergen en @ADnl Ik ben het artikel 'mrs. Covid is huisarts en ziet Corona niet als gevaar' niet vergeten. https://t.co/gdP357J157 En hoe Chris Mersbergen mijn praktijk begin 2021 benaderde op zoek naar een manier om mij weg te zetten als complotdenker. Van wie kregen jullie die opdracht, AD? Van de Denktank Desinformatie of van de NCTV? Want zes jaar na dato snap ik hoe dat werkte. Huisartsen die zich openbaar kritisch uitten, moesten zwijgen en alle middelen waren daarbij geoorloofd. Het Coronabeleid heeft gigantische schade veroorzaakt. En het wegzetten van mensen als 'wappies' ook. Schade in het vertrouwen in de media, verschrikkelijk hoe jullie meehuilden in het bos en critici kapot schreven als 'corona-ontkenner', 'wappie' en 'complotdenker'. Kom bij mij niet aan met een sorry. Ga eerst maar eens heel lang stil zijn en je bezinnen hoe het toch komt dat steeds minder mensen de media vertrouwen. Het woord sorry voor de schade die is aangericht maakt alleen maar opnieuw kwaad. Er is een grondig onderzoek nodig en vervolgens dat de daders voor dit misdadige beleid verantwoording afleggen. Maar ik treur niet, hoor. Ik ben zelf deel van de media geworden en zo zijn er meer. Dat de main stream media het lieten afweten opende voor mij een nieuw pad. Jullie hitpiece van maart 2021 had als doel mijn reputatie te beschadigen. Het moest een afschrikwekkend effect hebben. Nou, het was voor mij alleen maar de directe aanleiding om hier op twitter te beginnen als @veen_els. Steeds meer mensen zijn jullie arrogante top-down 'berichtgeving' zat. We zoeken zelf wel uit hoe het zit en bepalen zelf naar wie we luisteren. Vaarwel, AD, jullie hebben het helemaal bij mij verbruid. Dankjewel, AD, jullie duwden me naar twitter, ik had als social media digibeet nooit verwacht dat ik zo'n podium zou krijgen. Waardeert u wat ik schrijf? U kunt me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Media #Vertrouwen

De vele petten van viroloog Marion Koopmans @MarionKoopmans en wat dat zegt over de Nederlandse media en academische vrijheid. In het najaar van 2025 woonde ik het congres 'Back to the Future' van het Artsencollectief @ArtsenC bij in Zeist. Het collectief ontstond in 2020 als reactie op een brandbrief van twee medisch specialisten die vonden dat de coronamaatregelen meer schade aanrichtten dan het virus zelf. Op dat congres sprak de jonge arts en immunoloog dr. Jona Walk @JonaWalk over academische vrijheid. Haar verhaal werd met een staande ovatie ontvangen. Dr. Robert Malone @RWMaloneMD sprak haar bemoedigend toe omdat ook hij de nodige verkettering over zich heen heeft gehad, als uitvinder van de mRNA technologie. Diezelfde verkettering viel Jona Walk de afgelopen jaren ten deel. Voor artsen zoals dr. Walk was er geen academische vrijheid, ze werd en wordt dagelijks belachelijk gemaakt en daar niet tegen beschermd. Deze blog schrijf ik om te verduidelijken hoe de censuur in Nederland in zijn werk gaat. Het is een ragfijn spel tussen factcheckers, journalisten en mensen als Koopmans zelf. Marion Koopmans zit zelf in de 'Denktank Desinformatie' die de macht heeft critici te censureren en te laten aanvallen. De maandagochtend na het congres reageerde viroloog Marion Koopmans op X op een post van journalist Maarten Keulemans (die het congres net zomin als Koopmans had bijgewoond). Ze schreef min of meer dat Jona Walk 'voorlopig' nog overal haar 'ver-van-consensus standpunten' kon uitdragen. Die opmerking – na een presentatie waar ze zelf niet bij was – komt dreigend over. Koopmans suggereert hiermee dat kritische standpunten tijdelijk worden getolereerd, maar dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Dat past niet bij wetenschap, waarin juist het stellen van vragen en het toetsen van hypotheses centraal staan. Marion Koopmans is hoogleraar virologie aan het Erasmus MC. Dat is haar core business. Maar tijdens de coronacrisis droeg ze meerdere petten tegelijk en dat werd zelden expliciet benoemd in de media. Ze was lid van het Outbreak Management Team (OMT) en adviseerde het kabinet over lockdowns, mondkapjes, avondklok, testbeleid en later over de vaccinatiestrategie. Ze adviseerde vanaf maart 2020 de Europese Commissie over het coronabeleid. Ze maakte deel uit van het WHO-team dat in 2020-2021 in Wuhan onderzoek deed naar de herkomst van SARS-CoV-2. Ze is initiatiefnemer en scientific director van het Pandemic & Disaster Preparedness Center (PDPC), een belangrijk instituut voor toekomstige pandemische paraatheid. En – cruciaal – ze had zitting in de Denktank Desinformatie, een overheidsgerelateerd overleg dat zich bezighield met het signaleren en bestrijden van 'desinformatie', waaronder kritiek op het coronabeleid en de vaccins. Dat laatste is geen kleinigheid. Terwijl critici – artsen, wetenschappers en burgers – vaak werden weggezet als 'complotdenkers' of 'anti-vaxxers', zat een vooraanstaand OMT-lid mee aan tafel bij een denktank die invloed had op welke informatie wel of niet als problematisch werd gezien. Maar er is meer waarover Koopmans zwijgt en wat wél relevant is. Al op 1 februari 2020 nam Koopmans deel aan een vertrouwelijke teleconferentie met onder anderen viroloog Ron Fouchier, Duitse viroloog Kristian Andersen, Eddie Holmes en anderen, waarbij Anthony Fauci en Francis Collins aanwezig waren. In vrijgegeven e-mails van die periode schreef ze op 9 februari 2020 in essentie dat de hypothese van een laboratoriumlek beter niet in de publieke discussie moest worden gebracht, omdat dat 'backfire' kon geven of als 'kijk, zij dachten het ook' zou worden gelezen. Kort daarna verscheen het invloedrijke artikel Proximal Origin in Nature Medicine, dat de lab-leak-hypothese sterk relativeerde. De privé overwegingen van de mogelijkheid van een lablek werden niet transparant naar buiten gebracht. Terwijl het juist van groot belang is om te weten waar een nieuw virus vandaan komt – zeker als er in Wuhan gain-of-function-achtig onderzoek plaatsvond. Het is typerend voor de Nederlandse media dat Marion Koopmans al in het voorjaar van 2020 als dé expert werd neergezet. Niet alleen als viroloog, maar ook als autoriteit op het gebied van maatregelen, vaccins, maatschappelijke impact en later zelfs desinformatie. Ze was overal: talkshows, kranten, radio. Haar petten stapelden zich op, maar de media stelden zelden kritische vragen over mogelijke belangenverstrengeling of over de vraag of één persoon al die rollen tegelijk kon vervullen zonder dat onafhankelijkheid in het geding kwam. Wetenschap is geen consensusmachine. Consensus is een tijdelijk resultaat van debat en bewijs, geen doel op zich. Zodra afwijkende hypotheses (zoals een mogelijk lablek) actief uit de publieke ruimte worden gehouden, is er geen wetenschap meer, maar beleid met een wetenschappelijk sausje. De geschiedenis laat zien wat er gebeurt als moedige onderzoekers tegen de heersende mening ingaan. John Snow ontdekte in 1854 dat cholera via besmet water werd overgedragen, terwijl de gevestigde wetenschap vasthield aan de miasma-theorie (slechte lucht). Hij werd aanvankelijk genegeerd en tegengewerkt. Jona Walk was de afgelopen jaren in opleiding tot internist-intensivist. Afgelopen voorjaar studeerde ze af. De opleidingssituatie maakt je extra kwetsbaar. Dat een hoogleraar en OMT-lid haar na een lezing over academische vrijheid – zonder de lezing zelf te hebben gehoord – via X afserveert met een opmerking over 'voorlopig' nog kunnen afwijken van de consensus, is geen blijk van wetenschappelijke openheid. Het is een signaal: blijf binnen de lijnen, of je loopt risico. Niet Jona Walk, maar hoogleraar Marion Koopmans en anderen die het woord 'desinformatie' in de mond namen om critici kalt te stellen, hebben het vertrouwen in de wetenschap beschadigd. Onder het mom van 'volg de wetenschap' werden ingrijpende maatregelen genomen waarvan de wetenschappelijke onderbouwing op z’n minst discutabel was en waarbij alternatieve verklaringen (zoals de oorsprong van het virus) bewust werden gemarginaliseerd. Marion Koopmans is een gerespecteerd viroloog met indrukwekkende publicaties. Maar juist omdat ze zoveel petten droeg – adviseur van overheid en Europa, lid van een desinformatiedenktank, deelnemer aan vroege besprekingen over de virusoorsprong én gezicht van de media – had ze extra verantwoordelijk moeten voelen voor transparantie en academische vrijheid. In plaats daarvan illustreert haar reactie op Jona Walk precies het klimaat dat veel artsen en wetenschappers vanaf 2020 ervoeren: kritiek wordt niet beantwoord met argumenten, maar met framing en subtiele dreiging. Wetenschap floreert bij open debat, niet bij 'voorlopig nog even toestaan'. Zolang dat besef niet breder doordringt, blijft het vertrouwen in de wetenschap verder eroderen – en dat is uiteindelijk schadelijker dan welke kritische stem ook. #AcademischeVrijheid #Desinformatie #Wetenschap

#Lazio, nessuna congiura. Più facile inventare complottismi che dare risposte https://t.co/8zZLjGAtOP #AgoràLazio #Lotito #LuigiBisignani #Lazio #Politica #Conflitto

Waarom denk je dat zoveel van onze ministers en premierkandidaten al decennia lang bij Bilderberg zitten? Die hele club is nota bene hier in Nederland opgericht, in Oosterbeek. Koningshuis, Shell, Unilever, banken en politici die jaarlijks achter gesloten deuren vergaderen. En dan zeggen ze dat het 'gewoon informeel overleg' is. Tuurlijk joh. De echte macht zit niet in Den Haag. Die zit in oude families, loges en clubs waar je alleen binnenkomt als je al bij de club hoort. Kijk naar je eurobiljetten. Pak een briefje van 50 euro en vouw het op de juiste manier… opeens zie je hoorns en een duivelsgezicht tevoorschijn komen. Ze hebben het gewoon op ons geld gedrukt, en niemand ziet het. De meeste Nederlanders denken dat ze super nuchter zijn. "Wij trappen niet in complotten." Precies daarom loopt het hier zo soepel. Terwijl ze ons luchtruim volspuiten met chemicaliën, ons DNA bewerken en ons laten betalen voor onze eigen gevangenis. Elke euro belasting die je betaalt, elke regel waar je je aan houdt, elke keer dat je je mond houdt omdat 'het nou eenmaal zo werkt', voed je het systeem dat je onderdrukt. De grootste leugen is dat Nederland een vrij, democratisch land is. Het is een handelsmaatschappij die later een occulte onderneming is geworden. En wij zijn de moderne slaven die denken dat we vrij zijn omdat we eens in de vier jaar een hokje mogen rood maken. De meesten van jullie gaan dit lezen, even "gek" typen in de comments en weer verdergaan met je leven. En dat is precies hoe ze willen dat je reageert. Dit is geen theorie meer. Dit is observatie. #Bilderberg #Macht #Vrijheid

Engelse media uiten kritiek op de aanstelling van Ismail Elfath als scheidsrechter voor de halve finale tussen Engeland en Argentinië, met beschuldigingen van een 'Messi-complot' vanwege zijn vermeende band met Lionel Messi en eerdere controversiële beslissingen tijdens het toernooi. #Messi #IsmailElfath #WK2026

Bayer heeft zojuist Pfizer, BioNTech, Moderna en Johnson & Johnson aangeklaagd bij de federale rechtbank. Omdat de mRNA-stabilisatietechnologie die in elk afzonderlijk COVID-vaccin werd gebruikt dat in je kinderen, je ouders, je zwangere vrienden, je oma in het verzorgingstehuis is geïnjecteerd, in de jaren 1980 door Monsanto is gepatenteerd voor GEWASSEN. En het bedrijf dat de patent bezit staat nu voor de rechter en eist royalties. Dit is geen complottheorie. Dit zijn Bayers eigen advocaten, in Bayers eigen dossiers, openbaar geregistreerd. Ze betogen letterlijk in de federale rechtbank dat hun technologie voor genetische modificatie in de landbouw is gekopieerd en in mensen is geïnjecteerd ZONDER LICENTIE. Ondertussen heeft Moderna net Roivant 2,25 MILJARD dollar betaald om een aparte rechtszaak over een mRNA-patent te schikken. BioNTech klaagt Moderna aan. GSK klaagt Moderna aan. Iedereen klaagt iedereen aan. De patentstrijd alleen al zal deze bedrijven tientallen miljarden dollars kosten. Als Bayer gelijk heeft, dan keek elk afzonderlijk "veiligheidsstudie" dat in 2020 overhaast is doorlopen naar het verkeerde. Ze testten een vaccin. Ze testten geen landbouwgenetische modificatieplatform dat voor het eerst in mensen werd gebruikt. Ik zeg dit al sinds 2021. Dezelfde instellingen die TEGEN je LOOGEN over Irak dat WMD's had, over de bailouts van 2008 die een "eenmalige actie" zouden zijn, over inflatie die tijdelijk zou zijn, over Epstein die zelfmoord pleegde, dat zijn DEZELFDE instellingen die je zeiden een prik te nemen op basis van twee maanden testdata. Als je ze na DIT nog steeds vertrouwt, weet ik oprecht niet wat ik je moet zeggen. Word wakker. Word gezond. Stap af van hun voedsel. Stap af van hun media. Stap af van hun systeem. https://t.co/kqKOf7ZMXk #COVID19 #Vaccinaties #GenetischeModificatie

Poliția britanică a arestat 12 persoane, inclusiv trei suspecți de complot pentru crimă, în urma unei amenințări teroriste de extremă dreaptă care viza un festival islamic din Marea Britanie, forțând organizatorii să încheie evenimentul mai devreme din motive de siguranță. #terorism #MareaBritanie #festivalislamic

Column: Lees vóór gebruik de bijsluiter. Doe het vooral niet vóór gebruik Max von Kreyfelt Daar is hij dan. De bijsluiter. Dat kleine, opgevouwen monumentje voor een tijd waarin vragen stellen nog gold als een bijwerking die onmiddellijk behandeld moest worden. Comirnaty. 30 microgram per dosis. Tozinameran. Een naam die destijds niemand kende en die ook niemand hoefde te kennen, want we hadden Hugo. En Hugo had schoenen. En vertrouwen. Vooral vertrouwen. De overheid had de wetenschap, de wetenschap had de televisie en de televisie had een tafel waaraan iedere avond werd uitgelegd dat twijfel menselijk was, maar in dit geval toch iets voor mensen met een Facebookaccount. Nu ligt daar die bijsluiter. Keuring gedrukt. Zwart op wit. Vermoeidheid. Hoofdpijn. Spierpijn. Koorts. Gewrichtspijn. Niets bijzonders. Dat hoort erbij. Even doorbijten. En ergens verderop, tussen de kleine letters die niemand leest omdat vertrouwen minder vermoeiend is dan lezen, staan myocarditis en pericarditis. Ontsteking van de hartspier. Ontsteking van het hartzakje. Vooral gemeld bij jongere mannen. Vaker na de tweede dosis. Merkwaardig. Want ik herinner mij een tijd waarin mensen die daar vragen over stelden niet werden uitgenodigd voor een rustig gesprek over farmacovigilantie. Ze kregen een etiket. Wappie. Antivaxxer. Complotdenker. Gevaar voor de volksgezondheid. Sommigen verloren hun podium. Anderen hun reputatie. Artsen die te veel vragen stelden, ontdekten dat wetenschappelijke nieuwsgierigheid vooral gewaardeerd wordt zolang zij tot het juiste antwoord leidt. Dat is misschien wel het mooiste aan de moderne wetenschap. Ze verandert voortdurend van inzicht, maar verwacht wel dat u ieder tijdelijk inzicht als eeuwige waarheid behandelt. De bijsluiter zelf is overigens een wonder van bestuurlijke beschaving. Alles staat erin. Daarmee is juridisch gezien iedereen geïnformeerd. Dat u hem pas leest nadat u op televisie, in de krant, op uw werk en soms zelfs binnen uw familie moreel onder druk bent gezet, blijkt een detail. U had hem kunnen lezen. Net zoals u een hypotheekakte kunt lezen terwijl de makelaar achter u staat te roepen dat er nog zeventien andere gegadigden zijn. Vrije keuze. Volledig geïnformeerd. Handtekening graag hier. Het interessante is daarom wat er destijds niet over gezegd mocht worden. Want bijwerkingen waren er natuurlijk altijd. Alleen de maatschappelijke bijwerking van het bespreken ervan bleek ernstiger dan de medische. Een ontstoken hartzakje was een bekend risico. Een ontstoken debat was onaanvaardbaar. En zo werd de bijsluiter misschien wel het eerlijkste document van de hele coronaperiode. Omdat hij, in tegenstelling tot veel bestuurders, tenminste toegeeft dat er risico’s bestaan. Lees voor gebruik de bijsluiter. Een uitstekend advies. Alleen jammer dat het land hem pas mocht lezen nadat de discussie was afgelopen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Bijsluiter #Vaccinatie #Gezondheid

Lucrețiu Pătrășcanu, lider comunist român executat în 1954, a fost victima unui proces politic stalinist, fiind denunțat de un prieten că ar fi complotat împotriva regimului, iar cartea istoricului Lavinia Betea ilustrează complexitatea parcursului său și manipulările politice din perioada războiului rece. #LucrețiuPătrășcanu #justițiepolitică #procesestalinist