Search

The trial against the Maltese businessman Yorgen Fenech, who is accused of ordering the murder of investigative journalist Daphne Caruana Galizia, has finally begun after nine years, amidst significant public interest and hope for justice for the murder of journalists in Europe. (translated)

The 66-year-old Rwandan-Dutch Eugéne N. has been sentenced to life in prison by the court in The Hague for his complicity in the genocide against Tutsis in 1994, in which he was involved in the murder of thousands of Tutsis in a stadium and the looting of their belongings. (translated)

“Vanaf 2028 moet belasting worden betaald over tickets die nog niet eens gekocht zijn” Oneerlijk zeggen tegenstanders van de nieuwe wet, want de tickets zijn niet eens verzilverd en we hebben onbetaald verlof genomen. Maar voorstanders zeggen: “Als je een festival kan pakken ben je vermogend. Waarom moeten wij op kantoor zitten en zij doen helemaal niks en krijgen toch een salaris” 😂😂😂😂 #belasting #evenementen #gerechtigheid

Aan het Jason Arday verhaal zitten nog twee onderbelichte maar ook voor ons zorgwekkende facetten. 1. In een Engels café of een salon of een barbecue zit een academicus van in de dertig op te scheppen dat hij dertig marathons in vijfendertig dagen heeft gepresteerd, waarvan de laatste met een pijnlijke haarscheur in het kuitbeen. Dat hij 600 mijl (960 km) in zes dagen heeft gelopen, wat hem in de wereldtop van de endurance atleten zou plaatsen. Dat hij met zijn atletische prestaties 5 miljoen pond aan sponsorgeld heeft binnengehaald. Het zou niet lang duren vooraleer iemand, al of niet goedmoedig, zou reageren met een 'komaan, zeg!'. Niet zo de hoogopgeleide leiding van het Jesus College van de vermaarde Cambridge Universiteit. Ze slikte al die heldendaden van Arday, en zovele andere verhalen die inmiddels nep zijn gebleken, met huid en haar. Want Jason Arday is zwart (zijn ouders stammen uit Ghana), hij lijdt aan een zware vorm van autisme, hij had een heel moeilijke jeugd. Hij werd aldus het voorwerp van de woke vorm van racisme: dat van de lage verwachtingen ten aanzien van 'mensen van kleur', zeker als ze een moeilijke jeugd hebben gehad. Van dat gebrek aan kritische doorlichting, van die dubbele maatstaf is Arday niet eens het voornaamste slachtoffer. Dat zijn de mensen van kleur die wel op op basis van hard werk en academische merites, hun weg hebben gemaakt. Hun prestaties dreigen nu ondergewaardeerd te worden, in het genre van 'hij of zij heeft die positie gekregen wegens de tirannie van de diversiteit'. Niet alleen het Jesus College en Cambridge; hebben schuld aan dat debâcle. Dat hebben ook de andere Britse universiteiten die Ardays academisch werk niet kritisch doorlichtten (hij behaalde een doctoraat aan de John Moore Universiteit van Liverpool). 2. Een tweede zorgwekkend, en totaal onderbelicht aspect: een journalist werd maandenlang voorwerp van een politieonderzoek, gewoon omdat hij zijn werk deed. Jack Grove onderzocht in september 2025 voor het magazine Times Higher Education (THE) beschuldigingen dat aanzienlijke passages in het doctoraat van Arday uit grof plagiaat bestonden, de ergst mogelijke academische beschuldiging. De journalist stuurde Arday een mail om zijn reactie op die aantijgingen te vragen. Dat is een elementaire journalistieke gedragsregel: hoor en wederhoor. Je publiceert geen aantijgingen over een persoon zonder die de kans te geven erop te reageren. Arday zag het anders. Hij nam prompt een duur advocatenbureau onder de arm - of de universiteit daar mee voor betaalde wordt nu onderzocht. Dat zegde de journalist de wacht aan omdat hij zijn onderzoek 'door raciale beweegredenen ingegeven leek', en psychologische ontreddering veroorzaakte bij professor Arday. Dat werd gekoppeld aan de dreiging met een rechtszaak als THE het artikel van Grove zou publiceren, aardoor de publicatie werd uitgesteld. In februari van dit jaar kreeg Jack Grove tot zijn complete verrassing van de politie te horen dat een onderzoek van vier maanden tegen hem was stopgezet. Hij wist niet eens dat er onderzoek tegen hem wegens racisme aan de gang was. Vorige week gaf de topman van de Britse politie, sir Mark Rowley, toe dat de politie 'een steek had laten vallen' ('dropped the ball') door die klacht, vanwege Arday en zijn advocaten, niet grondig te bekijken en als ongegrond te verklaren. Dat is bepaald alarmerend voor de toestand van de persvrijheid in Engeland, ooit een baken van het vrije woord. De politie begint blindelings een onderzoek tegen een journalist die zijn werk gewetensvol uitvoert, gewoon omdat het artikel kritisch is over een zwarte professor. Diezelfde politie keek wel de andere kant op toen de beruchte grooming gangs van overwegend Pakistaanse mannen duizenden vrouwen, en, vaak minderjarige, blanke meisjes uit de kwetsbare onderkant van de maatschappij op gruwelijke wijze mishandelden en verkrachtte. Net zoals de betrokken stadsbesturen was de politie bang om van 'islamofobie' en dus 'racisme' beticht te worden. Want dat is wat ze konden verwachten vanwege de gevestigde pers en media die door hun jarenlange zelfcensuur medeplichtig werden aan dat geweld. En wanneer dan uiteindelijk die omerta doorbroken wordt, of het gaat om zware misdaden, of academische ontsporingen zoals die van Jason Arday, dan staat de boeman klaar: uiterst-rechts dat het gemunt heeft op mensen van kleur. En altijd weer die dubbele moraal. Wanneer een Claudine Gay benoemd wordt tot rector van 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard, dan is het niet omdat ze een zwarte vrouw is, maar louter en alleen om haar academische verdiensten. Wanneer Jason Arday op ongebruikelijk jonge leeftijd zijn professoraat krijgt, is het als 'leider in zijn academisch terrein', niet omdat hij zwart is. Maar wanneer zij onder een kritische doorlichting door de mand vallen, dan is het prompt omdat ze zwart, en in het geval van Gay, ook nog een vrouw zijn. En zijn ze het slachtoffer van 'rechts' of uiterst-rechts. Tja, wanneer voor 'links' woke gerechtigheid en persvrijheid een kwestie van 'à la tête du client' worden, van wie moet de doorlichting dan komen. Juist door zijn dubbele moraal spreidt dat 'links' een bedje voor het (uiterst-) rechts dat het beweert te bestrijden. #Racisme #AcademischeIntegriteit #Persvrijheid

Het Openbaar Ministerie is in hoger beroep gegaan tegen de vrijspraak van Jamal T., die eerder was vrijgesteld van schuld in de dodelijke aanrijding van de 14-jarige Tamar uit Marken in 2020, en de nabestaanden voelen zich 'voorzichtig opgelucht' dat de zaak opnieuw wordt beoordeeld. #Tamar #dodelijkeaanrijding #gerechtigheid

Diep respect voor de ouders van Tamar. Jarenlang vechten, blijven staan, blijven doorgaan. Puur uit liefde voor hun dochter, puur voor gerechtigheid. Wat een kracht. Wat een doorzettingsvermogen. Wat een vechtlust. Jullie verdienen alle steun tegen dit krankzinnige rechtssysteem. https://t.co/3oi6opGAlc #respect #gerechtigheid #vechtlust

Zoveel leugens kan zelfs Frenske niet uitbraken: Ook de 18-jarige verdachte zou bij deze groep hebben gehoord. Hij werd als enige opgepakt. Tijdens een verhoor vertelde hij volgens zijn advocaat Greg Stolk alles wat hij wist. „Maar hij was niet in de buurt’’, zegt Stolk. „Daarom kon hij niet veel vertellen. Hij heeft niets gezien, niets gehoord, niets meegekregen van een mogelijke ruzie. Hij wist zelfs lang niet dat zijn neef was neergeschoten.’’ https://t.co/EvRE7pzHtz #leugens #verdachte #gerechtigheid

De dood van de 42-jarige Abderrahim Fakir tijdens een gewelddadige arrestatie in Italië heeft geleid tot protesten, waarbij demonstranten gerechtigheid eisen en de politie onder vuur ligt, terwijl de regering de onrust als onacceptabel bestempelt. #Italië #protesten #politiegeweld

De dood van de Marokkaanse ondernemer Abderrahim Fakir tijdens een arrestatie in Bologna heeft geleid tot wijdverspreide demonstraties in Italië, waarbij deelnemers massaal protesteerden tegen de politie en eisen om gerechtigheid voor Fakir werden geuit. #AbderrahimFakir #Bologna #politiemoordenaars

Precies twaalf jaar na de MH17-ramp hebben nabestaanden een herdenking gehouden bij het monument in Vijfhuizen, waar de namen van de 298 slachtoffers werden voorgelezen, en waarbij de voorzitter van Stichting Vliegramp MH17 benadrukte dat veel mensen nog dagelijks betrokken zijn bij de zoektocht naar waarheid en gerechtigheid. #MH17 #herdenking #Vijfhuizen

Giovanni Castellucci, de voormalig topman van het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de Morandi-brug, is veroordeeld tot twaalf jaar cel voor zijn rol in de instorting van de brug in Genua in 2018, waarbij 43 mensen omkwamen, en de uitspraak wordt als een belangrijke stap naar gerechtigheid door de nabestaanden gezien. #MorandiBrug #Gerechtigheid #Autostrade