Search

Why can't we live together is een single van Timmy Thomas. Het is afkomstig van zijn album Why can’t we live together. De single zou in Nederland en België een eendagsvlieg blijven. Thomas zong dit lied al improviserend in zijn eigen nachtclub Denisse Lounge. Het aldaar aanwezige publiek werd enthousiast en Thomas zong het op een demo in. De opzet was daarbij eenvoudig; de zangstem van Thomas, een hammondorgel en enige percussie, dat was het. De demo kwam in handen van muziekproducent Steve Alaimo. Hij wilde er wat in veranderen, maar kwam er al rap achter dat de demo eigenlijk de beste versie was. Het nummer kreeg veel airplay in de Verenigde Staten, maar moest daarbij wel ingekort worden. Het outro was te jazzy voor de popradio. Het legde Timmy Thomas geen windeieren, want er gingen destijds meer dan 2 miljoen exemplaren over de toonbank. Van het lied zijn enige covers bekend. Sade zong het op haar album Diamond Life, Joan Osborne, Steve Winwood, Carlos Santana en Maria Muldaur brachten royalty's binnen. https://hvdommelen.nl/lp/livetogether.html

Rare Earth is een Amerikaanse rhythm-and-blues/bluesrockband, die vooral bekend is als de eerste succesvolle “witte” band die een contract kreeg bij het platenlabel Motown. Motowns label Rare Earth Records, dat in 1976 ter ziele ging, was naar de band vernoemd. De groep werd opgericht in de jaren 60 van de 20e eeuw onder de naam "The Sunliners". In 1968 werd de naam veranderd naar "Rare Earth". Nadat de groep een onsuccesvol debuutalbum getiteld "Dream/Answers" had uitgebracht bij Verve, kregen ze in 1969 een contract bij Motown. Ze waren de eerste band die werd toegewezen aan Motowns nieuwe label speciaal voor witte rockbands. Het was de band zelf die met het idee kwam dit nieuwe label "Rare Earth" te noemen. De belangrijkste leden in de begindagen van de groep waren Gil Bridges (saxofoon, fluit en zanger), Peter Rivera alias Peter Hoorelbeke (zanger, drumstel), John Persh alias John Parrish (basgitaar, trombone en zanger), Rod Richards (geboren als Rod Cox; gitaar, zang) en Kenny James (geboren als Ken Folcik, Keyboard, Hammondorgel).  Eind 1969 kwam Edward "Eddie" Guzman bij de groep. https://hvdommelen.nl/ru/rare.html

Basement Saints: Simon Molly (CH) Drums Anton Delen (RSA) Guitar & Vocals Robby Keys (AT) Hammond & Vocals Guitar, bass, and drums — the so-called holy trinity of rock ’n’ roll. That’s the legend, anyway. Basement Saints couldn’t care less. They show up without a bassist, dragging along a snarling Hammond organ and two damn Leslie cabinets, as if subtlety died sometime around 1973 and no one bothered to bury it. The whole thing feels hijacked straight out of the wild seventies. Ten minutes in and you’re itching to climb onto a chopper without a helmet, chain-smoke unfiltered cigarettes, and make questionable life choices in the company of unshaven strangers. The fingerprints of ’70s and Southern rock are everywhere — loud, greasy, and impossible to deny. A Basement Saints show leaves you vibrating, slightly rattled, and painfully aware that you were born too late — stranded in the wrong decade, ears ringing, heart racing, wondering how the hell this still feels so alive. https://hvdommelen.nl/b/BasementS.html