Hans van Dommelen

Rare Earth is een Amerikaanse rhythm-and-blues/bluesrockband, die vooral bekend is als de eerste succesvolle “witte” band die een contract kreeg bij het platenlabel Motown. Motowns label Rare Earth Records, dat in 1976 ter ziele ging, was naar de band vernoemd. De groep werd opgericht in de jaren 60 van de 20e eeuw onder de naam "The Sunliners". In 1968 werd de naam veranderd naar "Rare Earth". Nadat de groep een onsuccesvol debuutalbum getiteld "Dream/Answers" had uitgebracht bij Verve, kregen ze in 1969 een contract bij Motown. Ze waren de eerste band die werd toegewezen aan Motowns nieuwe label speciaal voor witte rockbands. Het was de band zelf die met het idee kwam dit nieuwe label "Rare Earth" te noemen. De belangrijkste leden in de begindagen van de groep waren Gil Bridges (saxofoon, fluit en zanger), Peter Rivera alias Peter Hoorelbeke (zanger, drumstel), John Persh alias John Parrish (basgitaar, trombone en zanger), Rod Richards (geboren als Rod Cox; gitaar, zang) en Kenny James (geboren als Ken Folcik, Keyboard, Hammondorgel).  Eind 1969 kwam Edward "Eddie" Guzman bij de groep. https://hvdommelen.nl/ru/rare.html

Basement Saints: Simon Molly (CH) Drums Anton Delen (RSA) Guitar & Vocals Robby Keys (AT) Hammond & Vocals Guitar, bass, and drums — the so-called holy trinity of rock ’n’ roll. That’s the legend, anyway. Basement Saints couldn’t care less. They show up without a bassist, dragging along a snarling Hammond organ and two damn Leslie cabinets, as if subtlety died sometime around 1973 and no one bothered to bury it. The whole thing feels hijacked straight out of the wild seventies. Ten minutes in and you’re itching to climb onto a chopper without a helmet, chain-smoke unfiltered cigarettes, and make questionable life choices in the company of unshaven strangers. The fingerprints of ’70s and Southern rock are everywhere — loud, greasy, and impossible to deny. A Basement Saints show leaves you vibrating, slightly rattled, and painfully aware that you were born too late — stranded in the wrong decade, ears ringing, heart racing, wondering how the hell this still feels so alive. https://hvdommelen.nl/b/BasementS.html

The Go was an American rock band from Detroit, Michigan, founded in 1996. The group released seven studio albums before splitting up in 2013. The Go was established in Detroit in 1996 by Bobby Harlow, John Krautner, and Marc Fellis. Mentored by Los Angeles producer Kim Fowley, the band signed a record deal with Sub Pop in 1998. Their first album, Whatcha Doin', featured Dave Buick on bass and Jack White on guitar. The album was produced by Outrageous Cherry frontman Matthew Smith. The Go supported the release of Whatcha Doin' with three national tours. After Whatcha Doin', the band parted ways with White, returning to the studio in 2000 to record their sophomore album Free Electricity with Dion Fischer on lead guitar, John Olson (of Wolf Eyes) on saxophone, and Cary Loren (of Destroy All Monsters) on tamboura. The sound of Free Electricity significantly differed from its predecessor and the album was never released by Sub Pop. https://hvdommelen.nl/efg/go.html

Jack White, geboren als John Anthony Gillis, (Detroit, 9 juli 1975) is een Amerikaans rockmuzikant, muziekproducent en acteur. Hij is het best bekend als de voormalig zanger en gitarist van The White Stripes. De achternaam White is afkomstig uit zijn huwelijk met Meg White. Hij had haar naam aangenomen en besloot deze naam na de scheiding te houden. 'Jack' was al zijn roepnaam ver voordat hij Meg kende. In 1997 richtte White samen met Meg de band The White Stripes op. In januari 2011 werd bekendgemaakt dat The White Stripes per direct uit elkaar gingen. In datzelfde jaar zong Jack White enkele songs mee in op het album Rome van Danger Mouse, waaronder "Two against one". In 2012 startte Jack White met een soloproject, met als eerste album Blunderbuss. In interviews beweerde White altijd dat hij de broer was van Meg White, de drumster van de White Stripes, maar in werkelijkheid waren ze tot 2000 getrouwd met elkaar. https://hvdommelen.nl/vz/WhiteJ.html

Craig David (Southampton, 5 mei 1981) is een Britse zanger en songwriter. David werd geboren in Hampshire als zoon van een Grenadese vader en een Joods-Engelse moeder. Hij kwam voor het eerst in aanraking met de muziekindustrie toen hij in 1997 samenwerkte met de Britse R&B-groep Damage. Daarna zong hij in meerdere nummers van de Britse band The Artful Dodger, waaronder in het nummer Re-rewind (2000). Dit nummer belandde op nummer 2 in de Britse hitlijst en werd ook een grote hit in Nederland. Op 19-jarige leeftijd maakte David zijn solodebuut met Fill me in. Deze single bezorgde hem een nummer 1-hit in het Verenigd Koninkrijk, waarmee hij de jongste mannelijke solo-artiest werd die daarin slaagde. Zijn tweede single, 7 days, bereikte in zijn thuisland eveneens de hoogste positie en was internationaal gezien nog succesvoller dan zijn voorganger. Het bereikte de top 10 in onder meer Nederland, Australië en de Verenigde Staten. https://hvdommelen.nl/d/DavidC.html

Gil Scott-Heron (Chicago, 1 april 1949 – New York, 27 mei 2011) was een Amerikaanse dichter, muzikant en schrijver. Hij was de zoon van de Jamaicaanse profvoetballer Gilbert Heron (1922-2008) die begin jaren 50 in Groot-Brittannië speelde. Hij zong en speelde elektrische piano en gitaar. Scott-Herons muziek werd beïnvloed door jazz, funk en soul en beïnvloedde op zijn beurt weer verschillende generaties hiphopartiesten. Zijn teksten zijn sterk politiek geladen en getuigen van sympathieën met de Black Powerbeweging. Hij was vooral bekend van zijn werken uit de jaren '70 en vroege jaren '80, met name The Revolution Will Not Be Televised van zijn debuutalbum uit 1970. In deze versie wordt hij begeleid door conga's en bongo's, instrumenten die een grote rol spelen in zijn muziek. Een jaar later kwam het nummer uit op de B-kant van zijn debuutsingle in een opnieuw opgenomen versie met drumstel, basgitaar en fluit. Dit nummer werd opgenomen in een lijstje van Top 20 Political Songs van The New Statesman. https://hvdommelen.nl/ru/ScottHeronG.html

The Beyond were an English progressive metal band from Derby, formed in 1988. The band performed under this name between 1988 and 1993, and then under the name Gorilla from 1995 to 1998. The Beyond formed in their home town of Derby in mid-1988 around the nucleus of Andy Gatford (guitars) and Neil Cooper (drums), who had played together since the age of 15. They were joined by schoolmate John Whitby (vocals) and Paul Fallon (bass). Soon, Fallon was replaced on bass by Jim Kersey. https://hvdommelen.nl/b/Beyond.html

Bobbie Gentry, eigenlijke naam Roberta Lee Streeter (Chickasaw County (Mississippi), 27 juli 1942), is een Amerikaanse zangeres (in ruste) in het genre countrymuziek. Ze was een van de eerste vrouwelijke country-artiesten die zelf liedjes schreven. Bij het zingen begeleidde ze zichzelf op gitaar. Haar platen haalden regelmatig de Hot Country Songs, de speciale hitlijst voor countrymuziek, maar ook de Billboard Hot 100, de algemene hitlijst. Haar bekendste nummer is Ode to Billie Joe, dat in 1967 vier weken op de eerste plaats stond in de Billboard Hot 100 (zie Nummer 1-hits in de Billboard Hot 100 in 1967). In 1978 kwam haar laatste plaat uit en in 1981 trad ze voor het laatst op. Sindsdien leidt ze een teruggetrokken leven. https://hvdommelen.nl/efg/GentryB.html

De Franse muzikant Tiwayo maakte met Desert Dream de soundtrack van de zomer van 2023 en levert deze maand met Outsider een fantastisch klinkend soulalbum af, met wederom zijn geweldige stem als kers op de taart Als ik denk aan de zomer van 2023, denk ik aan Desert Dream van Tiwayo. De muzikant uit Parijs leverde met zijn tweede album een plaat af die de zomer onmiddellijk omarmde en nog net wat mooier maakte. Ook op zijn nieuwe album Outsider maakt Tiwayo muziek die de temperatuur laat stijgen, maar samen met producer Adrian Quesada kiest hij dit keer vooral voor een authentiek klinkend soulgeluid. De muziek en de productie van Outsider zijn als door een ringetje te halen, maar de Franse muzikant maakt op zijn derde album weer vooral indruk met zijn heerlijke soulstem. Met Desert Dream maakte Tiwayo een onuitwisbare eerste indruk en deze bevestigt hij met het uitstekende Outsider. https://hvdommelen.nl/ru/Tiwayo.html

Captain Gumbo is een Nederlandse band die vooral cajun en zydeco speelt. De band nam haar eerste cd op in 1990 en had een hit met de single Allons à Lafayette, een nummer dat in 1928 voor het eerst werd opgenomen door Joe Falcon en Cléoma Breaux. Captain Gumbo werd in 1987 opgericht door drummer Joost Witte en gitarist Gerard de Braconier die beiden in Toontje Lager hadden gespeeld. Samen met bassist Hans Soeteman en zanger/accordeonist Mark Söhngen vormden ze een nieuwe band. Al snel werd Soeteman vervangen door Leon Giesen die later weer door Nico Heilijgers werd vervangen. Toetsenist Roel Spanjers speelt ook regelmatig mee met de band en tegenwoordig treedt ook saxofonist Jan de Ligt regelmatig mee op. https://hvdommelen.nl/b/CaptainGumbo.html

Dino Orpheo Canterburg (Paramaribo, 2 juli 1986), beter bekend onder zijn artiestennaam Damaru, is een Surinaamse zanger en rapper. In Suriname had hij hits als Yu na mi engel (Je bent mijn engel), Hey baby en Sranang Koningin, tot hij in 2008 doorbrak met het lied Mi rowsu (Tuintje in mijn hart). Een jaar later bracht hij het lied samen met Jan Smit in Nederland uit waar het meerdere weken op nummer 1 en een groot aantal weken in de top 3 bleef staan. Canterburg is afkomstig uit de volkswijk Latour in Paramaribo en groeide met vijf broers en zussen op. Op jonge leeftijd rapte hij en zong hij in de uit zestien leden bestaande kaskawigroep Lava Boys. Later zong hij bij de New Jack Boys. Zijn artiestennaam Damaru ontleende hij aan de tweede voornaam van de Amerikaanse rapper en zijn idool Tupac Shakur, "Amaru", die hij combineerde met de letter D van zijn voornaam Dino. Als Damaru scoorde hij enkele hits in Suriname, zoals Yu na mi engel (Je bent mijn engel), Hey baby en Sranang Koningin. Hij brak in Nederland pas echt door met het nummer Mi rowsu dat hij voor zijn dochter schreef; Mi rowsu betekent mijn roos in het Sranantongo. In 2009 bracht hij een nieuw album uit genaamd Schatje lief. https://hvdommelen.nl/d/Damaru.html

The Dubliners was een Ierse band die vooral folkmuziek maakte. De band werd in 1962 opgericht in de Ierse hoofdstad Dublin. De originele bandleden waren: Ronnie Drew (zang, gitaar) Luke Kelly (zang, banjo, gitaar) Barney McKenna (banjo) Ciarán Bourke (fluit, harmonica, gitaar, zang) John Sheahan (viool) sinds 1964 De oorspronkelijk naam van de band was The Ronnie Drew Ballad Group. Deze naam werd echter veranderd in de naam waaronder ze algemeen bekend zijn geworden. Het is een verwijzing naar het boek Dubliners uit 1914 van James Joyce, dat toentertijd werd gelezen door Luke Kelly. Hun eerste hit in het Verenigd Koninkrijk was Seven Drunken Nights, dat in 1967 de zevende plaats in de hitparade behaalde. Ook in Nederland werd het een hit: in de Veronica Top 40 kwam het tot een 29ste plaats. https://hvdommelen.nl/d/Dubliners.html

Review: School Fair - bird the kid Praatzang is helaas weer helemaal terug de afgelopen jaren, maar op het fascinerende en bijzonder mooie debuutalbum van de Nieuw-Zeelandse band School Fair zit het me voor de afwisseling eens totaal niet in de weg. Er is het afgelopen jaar niet veel geschreven over het helemaal aan het begin van 2025 verschenen album van School Fair. Dat is bijzonder, want met bird the kid heeft de band een origineel klinkend en wat mij betreft hoogstaand album afgeleverd. Het is een album waarop poëtische praatzang wordt gecombineerd met een verrassend veelkleurig geluid, dat bol staat van de invloeden. De songs van School Fair schieten alle kanten op en zijn niet bang voor het experiment, maar de songs van de Nieuw-Zeelandse band zijn ook melodieus en bedwelmend. Je zou verwachten dat bird the kid zeker in eigen land stevig zou zijn bewierookt, maar dat is vreemd genoeg niet het geval. Zeer ten onrechte. Erwin Zijleman https://hvdommelen.nl/ru/SchoolFair.html

Hannah Harding (born 1990 as Hannah Sian Topp), known professionally as Aldous Harding is an indie folk singer-songwriter from Lyttelton, New Zealand. She is known for her "elastic, shape-shifting voice", her enigmatic lyrics and eccentric performances and video clips. Harding first gained recognition after the release of her self-titled debut album in 2014, inspired by English folk music. With the 2017 release of her album Party, The Guardian called her "one of the most original songwriters around". Her following album Designer in 2019 was described as "warm and full of humor", and "simply extraordinary". https://hvdommelen.nl/hk/HardingA.html

Adrian Borland (Londen, 6 december 1957 - Londen, 26 april 1999) was een Brits zanger, muzikant en muziekproducent die vooral bekend werd als frontman van The Sound. Toen The Sound in 1987 uiteenging, ging Borland alleen verder. De aan depressies lijdende Borland pleegde in april 1999 zelfmoord. Op de middelbare school leerde Borland Graham 'Green' Bailey kennen, de latere bassist van The Sound. Borland vormde The Outsiders met percussionist Adrian Janes en bassist Bob Lawrence. Ze produceerden zelf hun debuutalbum, Calling On Youth op het label Raw Edge. The Outsiders brachten tevens een EP uit, One To Infinity, en een tweede elpee, getiteld Close Up. Kort daarna verlieten Lawrence en Janes de band. Bailey voegde zich bij de band als bassist, en de manager stelde Mike Dudley voor als percussionist. Toetseniste Bi Marshall werd ook lid en zo ontstond The Sound. De band zou The Sound blijven heten tot zijn einde in 1987. https://hvdommelen.nl/b/BorlandA.html